Algemeen

Ria Jonk dreigt het loodje te leggen door corona

Als door een wonder weer herenigd

Moederdag heeft voor het gezin van Kobus en Ria Jonk nooit eerder zo’n speciale lading gehad als komende zondag. Juist in deze tijden, waarin we zoeken naar hoop, en verlangen naar houvast, dreigden zij hun moeder te verliezen aan corona. De geldende regels van afstand waren tot dusver voor hen niet heilig, ze kwamen wekelijks met het grote gezin bij elkaar. Totdat het virus eind maart het gezin binnensloop en een vernietigende uitwerking leek te hebben. Als door een wonder kunnen zij het nog samen navertellen, aan diezelfde gezinstafel.
Door Eddy Veerman

Hoe dun de lijn is tussen geluk hebben en in rouw gedompeld worden, blijkt op de dag dat we afspreken. ’s Middags heeft het bericht bereikt dat Henk Schilder (Kaan) overleden is, uiteindelijk aan de gevolgen van corona. De moeder des huizes knikt bedroefd. Ria: ,,Verschrikkelijk. Zijn vrouw is een oud-collega, dus ik ga zeker heen om te condoleren.” Dat het gezin Jonk eenzelfde drama bespaard is gebleven, mag gerust een wonder heten, beamen haar kinderen Diana, Anna en Thomas en haar man Kobus.
Ria: ,,Wij gingen er al die tijd erg makkelijk mee om.” Thomas: ,,We deden hier thuis niet aan de regels.” Ria: ,,Onze kinderen en aanhang kwamen hier wekelijks, samen met mijn twee zussen. ‘Als je het krijgt, dan krijg je het, dan ontkom je er niet aan’. Zo stond ik er in. Ik werk bij Deen, daar komen zóveel mensen. Maar ik had nog niet van dichtbij meegemaakt dat iemand er zo ziek van was geweest. Totdat ik het zelf kreeg…”
Diana: ,,Bij ons op het werk waren besmettingsgevallen en toen ik me even later liet testen, bleek ik het ook te hebben. Maar toen hadden we al met mijn vader en moeder in de auto gezeten, naar het bos.” Beide ouders testten en Kobus bleek ook besmet. Ria: ,,Ik was negatief, ook een tweede keer en pas de dérde keer, toen ik klachten voelde, was ik wel positief. ‘Het gaat wel weer over’, dacht ik, maar ik werd hondsberoerd. Het aantal draaien met wasgoed stapelde zich op. ‘Dat komt morgen wel, ik knap toch wel weer eens op’. Ik ben nog nooit grieperig geweest.”

‘Ik was bijna
klaar voor ontslag,
totdat ik ’s nachts
naar de wc ging en
plotseling ten val kwam…’

 

|Doorsturen

Uw reactie