Algemeen

Liefde is…

Dennis en Ester, strijd vanaf het eerste moment

Dennis en Ester ontmoeten elkaar voor het eerst in Jamaica. Niet op het tropische eiland, maar gewoon in de zonnestudio aan de Julianaweg. Daags later in ’t Gat van Nederland is de warmte nog voelbaar en slaat de vonk ook echt over. En… twintig jaar later zijn die vonken er nog steeds.
Door Jan Koning


,,Daar stond ze dan met haar punkhaar, volgehangen met kettingen en weet ik het allemaal”, begint Dennis met een brede grijns op zijn gezicht. ,,Het zag er eigenlijk niet uit. Was ook totaal niet mijn ding of zo.” Ester: ,,De dag erna kwam ik hem tegen in ’t Gat van Nederland. Ik ben altijd best wel rood na de zonnebank en hij was superbruin. Hij zei iets van: ‘nou Tomato Sally’ en we hadden eigenlijk meteen strijd. Dus gingen we samen aan de bar zitten om die strijd even verder te zetten en deze gaat tot op de dag van vandaag nog steeds door. Dag en nacht.”
De twee gieren het uit van het lachen en de toon voor het gesprek is gezet. De toon voor de relatie tussen het stel ook. Want als er iets is wat ze bindt, is het volgens Ester wel dat ze elke dag keihard met elkaar lachen. ,,En die strijd, hè. Want al is de koningin erbij, dan zeg ik nog ‘hier is het laatste woord nog niet over gezegd.”

‘Ik dacht echt
‘waar ben ik nou
weer terecht gekomen?’’

,,Na die bewuste avond in ’t Gat zijn we samen naar mijn huis gegaan”, gaat Ester verder. ,,Ik was mijn sleutel vergeten en dus moest Dennis door het raampje klimmen boven in de Beatrixstraat.” Dennis: ,,Zo’n hoog raampje. Dus toen ik viel, dacht ik bij mezelf ‘daar ga ik.’ Ik kwam echter tot mijn grote verrassing erg zacht terecht. Lag daar een berg met kleren, dat heb je nog nooit gezien. Ik dacht echt ‘waar ben ik nou weer terecht gekomen?’.” Die avond zitten ze – naar eigen zeggen – heel gezellig. Dennis: ,,We hebben plaatjes gedraaid en echt uren gekletst. Ik ben blijven slapen en toen ik wakker werd, keek ik de schoonmaakster in haar gezicht. Ester was al gevlogen naar de kapsalon.”
De strijd was er, maar er was toch ook zeker een grote mate van chemie tussen de twee. Dennis: ,,Het was gewoon meteen goed. We zochten elkaar steeds op tijdens het uitgaan, gingen samen naar feestjes en hadden ongelooflijk veel lol samen.” Ester: ,,Ik was ook echt gewoon supergek op Dennis. En nog steeds. Ik denk dat dit een beetje zit in dat onverschillige dat hij heeft. Ik hou daar wel van. Dat hij nooit echt super toegeeft.”
Dennis: ,,Wat het voor mij was? Kijk nou zelf, haha. Ze is gewoon echt van goud, heeft een hart van goud en je kunt niet om haar heen.” Eten, weekendjes weg en hard lachen, dat zijn voor Dennis & Ester de codewoorden. Ester: ,,Erg hard lachen. Dat is waar we het meeste van genieten. Naast de kinderen uiteraard.” Dennis: ,,We kunnen het niet afwachten tot we samen weer een weekendje weg kunnen met z’n tweeën. Als de kinderen de deur uit zijn, zijn we ieder weekend gevlogen. Tijdens zo’n weekendje hebben we de tijd van ons leven. Rome, Sevilla, van die romantische plekjes. Heerlijk op een terrasje met een biertje genieten van elkaar. Of bij een sterrenrestaurant. Daar kregen we twee van die Melbatoastjes. Dus Ester vraagt aan mij ‘wat moeten we daar nou mee?’ Waarop ik zeg; ‘die moeten we opeten en dan kijken wie er als eerst kan fluiten. ‘Serieus?’, zei ze nog. En ik stug volhouden dat het echt de bedoeling was.” Ester: ,,Wie het snelst, haha. Dus zaten we op een vol terras van een sterrenrestaurant samen te fluiten op een toastje. En dan gieren van het lachen.”

‘Dus zaten we op
een vol terras van
een sterrenrestaurant
samen te fluiten
op een toastje’

Ester: ,,We hebben het goed samen en dat beseffen we ook. Ik heb mijn salonnetje achter, Dennis heeft een goede baan, de kinderen zijn gezond, mijn vader en moeder leven nog. Dat is rijkdom. Als ik jonge stellen ook advies zou moeten geven, is dat veel lachen en maak van je hart geen moordkuil. Zeg gewoon alles.” Dennis: ,,Wij zijn elkaar ook op een relatief late leeftijd tegengekomen. Dan weet je ook al een beetje wie je bent en wat je wilt en vooral niet wil. Wat je aan elkaar hebt ook. Als ik bijvoorbeeld thuis kom, dan weet Ester binnen een tiende van een seconde in wat voor bui ik ben.” Ester: ,,Ik weet dan ook heel goed wat ik wel en niet moet doen of zeggen. Vaak gaan we dan een lekkere lange wandeling maken. Dat doen we eigenlijk iedere avond en zo lopen we even alles van ons af.”
Dennis: ,,Ik weet niet zo goed hoe ik het moet verwoorden, maar de stiltes moeten ook goed zijn.” Ester: ,,Ja, dat ja. Wij kunnen bijvoorbeeld in de auto zitten – Dennis rijdt – en dan kan ik twee uur lang voor me uit kijken zonder iets te zeggen. Dan is het gewoon goed op een of andere manier. Vervolgens doen we Journey aan met Don’t Stop Believing en dan keihard meezingen samen. Of Roxette met How Do You Do, dat is zijn lievelings. Dat moet er wel in, haha!”
Dennis: ,,Op een of andere manier heb je altijd Roxette als we in de auto zitten en die liedjes ken ik toevallig allemaal en zing ik dan mee. Weet je wat nog het ergste is? Dan zit ze zo (Dennis zit met zijn hand verstopt naast zijn heup, red.) met haar telefoon stiekem mij te filmen.” Ester: ,,En dan stuur ik dat naar mijn vriendin Riek en dan ligt die weer dubbel van het lachen. Heerlijk!”

|Doorsturen

Uw reactie