Algemeen

Coördinatoren meidenteams RKAV dromen van damesteam in de eredivisie

Voetbal wint flink aan populariteit onder meiden

Wat begon met in totaal zo’n veertig meiden, is in een tijdsbestek van een jaar uitgegroeid tot maar liefst honderdtwintig enthousiaste voetbalmeiden, verdeeld over acht teams in verschillende leeftijdscategorieën. Liana Veerman-Schilder, Annemarie Berkhout en Hans Molenaar blikken terug op een hectisch, maar ook ontzettend leuk eerste jaar als coördinatoren van de meidenteams van de RKAV.
Door Leonie Veerman


,,In het begin ging ik nog actief op zoek naar nieuwe leden”, zegt coördinator Liana. ,,Maar al snel was het bijna niet meer bij te benen hoeveel nieuwe leden er in de meidenteams bijkwamen. Soms zelfs meerdere per week."
Waar komt al die interesse van meiden opeens vandaan? Hans Molenaar vermoedt dat dit onder andere te maken heeft met de toegenomen populariteit van damesvoetbal. ,,Sinds de oranje leeuwinnen Europees kampioen zijn geworden in 2017, en in 2019 de WK-finale verloren, zie en hoor je overal veel meer van damesvoetbal.”

Grote zak
Zijn vrouw en mede-coördinator Annemarie denkt dat de enorme aanvoer van nieuwe meidenvoetballers ook samen zou kunnen hangen met de strenge coronamaatregelen van het afgelopen jaar. ,,Veel andere sportlessen, met name van de binnensporten, werden het afgelopen jaar regelmatig afgelast”, zegt Annemarie. ,,En ouders vinden het natuurlijk belangrijk dat hun kinderen toch in beweging blijven, dus kwamen ze al snel bij de RKAV terecht, hier sporten we namelijk buiten en op de velden kunnen we ruim voldoende afstand bewaren.”
Ook los daarvan merkten de coördinatoren dat het ‘voetbalvirus’ onder jonge meiden zich bijna als een olievlek verspreidde over steeds meer basisscholen in het dorp. ,,Nieuwe leden zijn vaak zo enthousiast dat zij al snel ook hun nieuwsgierige vriendinnen en/of klasgenootjes meebrengen”, vertelt Liana. ,,Ik heb een grote zak vol met voetbalschoenen in alle maten, zodat iedereen die dat wil twee proeflessen mee kan doen. En bijna iedereen die hier meedoet vindt het leuk en wordt uiteindelijk lid.”
Als moeder van twee dochters had Liana Veerman niet verwacht dat ze ooit zo’n fanatieke voetbalmoeder zou worden. Haar beide dochters - nu 10 en 13 jaar jong - voetballen inmiddels al een aantal jaar met veel plezier bij de RKAV, en Liana heeft het al die tijd ontzettend leuk gevonden om hen in actie te zien op het veld.
Liana vertelt dat deze meidenteams tot vorig jaar nog onder leiding van Vincent Tol stonden, die binnen de vereniging ook verantwoordelijk is voor de ‘kabouters’ en de ‘mini’s’ (teams met 5-jarigen en 6 tot 7-jarigen). ,,Hij doet ontzettend veel voor de RKAV, dus toen er een oproep werd gedaan voor nieuwe coördinatoren voor de meidenteams, leek het me goed om wat taken van hem over te nemen. Zo ben ik coördinator van meidenteams geworden van 10 tot en met 13 jaar oud (MO10, MO11 en MO13). Sindsdien ben ik bijna niet meer weg te slaan bij de vereniging.”
Ook Annemarie Berkhout en haar man Hans Molenaar stonden de afgelopen jaren al vaak langs de zijlijn van een voetbalveld om hun 8-jarige dochtertje toe te juichen. Hun 5-jarige zoontje zit inmiddels bij de ‘kabouters’ en Hans was al enige tijd actief als trainer van een meidenteam. Na de oproep voor nieuwe coördinatoren is hij samen met zijn vrouw Annemarie verantwoordelijk geworden voor de meidenteams onder de 8 en 9 jaar oud (MO8 en MO9).

Alles voor de meiden
Als coördinatoren zijn Liana, Annemarie en Hans verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van de meidenteams. Daar komen een behoorlijk aantal administratieve en logistieke taken bij kijken. Van het bestellen en bezorgen van de tenues voor nieuwe leden tot de afstemming met alle ouders. ,,Achteraf gezien hadden we vorig jaar geen idee waar we aan begonnen”, zegt Liana. ,,Toen Vincent Tol mij vroeg of ik coördinator wilde worden, benadrukte hij dat het niet zoveel werk zou zijn. Volgens hem zou ik er alleen aan het begin van het seizoen wat tijd in moeten steken, daarna zou alles wel loslopen.” Annemarie en Hans lachen. ,,Zoiets zei hij inderdaad ook tegen ons, maar daar zat hij toch flink naast, het werk stapelde zich alleen maar op, en we zijn bijna elke dag wel even met voetbalzaken bezig."
Liana, Annemarie en Hans benadrukken dat het ook wel een uitzonderlijk hectisch jaar was. ,,Naast de enorme toevoer van nieuwe leden, zorgde corona voor een hoop extra regelwerk”, vertelt Annemarie. Liana: ,,Omdat de regionale competities werden stopgezet, heeft Vincent Tol bij de RKAV bijvoorbeeld een interne competitie opgezet, zodat alle jongens en meiden toch gewoon elke zaterdag nog een wedstrijd konden spelen. Daarnaast kwam het regelmatig voor dat leden zich af moesten melden omdat ze in quarantaine zaten. Soms miste je in een klap meerdere teamleden uit dezelfde schoolklas, en dan moest je op het laatste moment snel nog op zoek naar meerdere vervangers, anders kon de tegenpartij namelijk ook niet spelen. Dat leverde flink wat stress op af en toe. Maar we zijn blij dat we onze jeugdleden in deze rare tijden toch nog wat onbezorgdheid kunnen bieden en ze tegelijkertijd lekker in beweging houden.”
Volgens Hans zou je het als coördinator niet lang volhouden als je geen passie voor het voetballen hebt. ,,Maar als je ziet hoeveel het voor die meiden betekent, zet je ook echt alles op alles om de trainingen en wedstrijden koste wat kost door te laten gaan.” Annemarie knikt: ,,Nou doen wij het zelfs nog samen, Liana heeft het allemaal in haar eentje weten te managen.”
Liana geeft toe dat ze het bij vlagen erg druk had. ,,Het blijft vrijwilligerswerk, en ik werk ook nog gewoon 32 uur per week, dus soms is het echt even aanpoten. Toch merk ik dat ik er enorm veel voldoening uithaal. Het is ontzettend leuk om te zien hoeveel plezier die meiden in het voetballen hebben. Omdat er zoveel nieuwe meiden bij zijn gekomen ben ik sinds kort ook hulptrainer geworden. En dat terwijl ik zelf nog nooit gevoetbald heb”, lacht Liana. ,,Maar je groeit er echt in mee.”
Liana, Annemarie en Hans hopen unaniem dat het gemakkelijker wordt, als corona geen roet meer in het eten gooit. ,,Niet eens alleen voor onszelf”, zegt Annemarie, ,,maar het is ook veel leuker voor de meiden als er gewoon met regelmaat getraind kan worden, als de ouders weer mogen kijken, en vooral als ze weer echt een competitie in de regio kunnen spelen. Het hangt er vanaf wanneer het kabinet dat goedkeurt.”

Een sport voor stoere meiden
Hoewel voetbal lange tijd bij uitstek werd beschouwd als een sport voor jongens en mannen, zijn Liana, Annemarie en Hans ervan overtuigd dat het ook een ideale sport voor meiden is. ,,Ik vind het super dat mijn dochter zo fanatiek met voetbal bezig is”, zegt Hans. ,,Ze was vijf jaar oud toen ze voor het eerst vroeg of ze op voetbal mocht en toen ze zes was volgde ze haar eerste trainingen. Ik denk dat het sowieso goed is voor meiden om een teamsport te beoefenen. Door allemaal in hetzelfde t-shirt op het veld te staan en samen te werken aan een gezamenlijk doel, geef je ze een groot groepsgevoel mee. Daarnaast leren ze in een vereniging als de RKAV heel veel nieuwe vrienden en vriendinnen maken.”
Volgens Annemarie en Liana trekt het voetbal wel een speciaal type meiden aan. ,,Je ziet hier wel echt de wat fellere types op het veld”, zegt Annemarie, ,,voetbal is echt een sport voor stoere meiden.” Liana knikt. ,,Voetbal vergt veel conditie en uithoudingsvermogen. En of het nu koud is of niet, we trainen buiten. Pas als het erg hard waait, stormt of onweert, gaat de training niet door. Maar de meiden die hier voetballen, hoor je nooit klagen. Zelfs als het regent, zie je ze genieten op het veld. Mijn dochters kwamen soms huilend thuis als ze hard waren gevallen of door hun enkel waren gegaan, maar dan kon ik altijd nuchter tegen ze zijn. Het is nou eenmaal geen sport voor watjes.”
Na een jaar kunnen Liana, Annemarie en Hans met zekerheid stellen dat er een hoop talent rondloopt in de meidenteams van de RKAV. ,,Het valt me vooral op hoe fanatiek en gedreven veel van de meiden zijn”, zegt Annemarie. ,,We zien steeds vaker clubjes meiden die ook in hun vrije tijd naar de vereniging komen om een potje te voetballen op een van de vrije velden. Dat is ontzettend mooi om te zien."
Liana: ,,We geven inmiddels ook aparte keeperstrainingen voor de meiden, en die zijn razend populair. Ook de meiden die geen ambitie hebben om echt keeper te worden, doen daaraan mee, omdat ze het gewoon ontzettend leuk vinden.” Ook de dochter van Annemarie en Hans is onlangs met de keeperstrainingen begonnen.

Vrijwilligers en sponsoren
De coördinatoren benadrukken dat de enorme groei en het succes van de meidenteams niet mogelijk zou zijn geweest zonder alle inzet van de vrijwilligers van de RKAV en uiteraard de vele sponsoren die hun steentje bijdragen. ,,Daar zijn we echt ontzettend blij en dankbaar voor”, zegt Liana. ,,Podobrace is onze vaste sponsor voor de meidentrainingspakken en trainingsoutfits voor de trainers. Alle jeugdteams van RKAV mogen ook elk jaar een uurtje bowlen bij Bowling de Zedde. Dat is niet alleen ontzettend leuk, maar ook zeer waardevol voor de teambuilding. Daarnaast zijn er nog diverse andere bedrijven uit onze gemeente die wedstrijdtenues en tassen sponsoren.”
,,Ook is het ondanks het coronavirus gelukt om voldoende sponsors te vinden voor speciale looptrainingen. Sinds kort krijgen heel veel teams nu om de week extra looptraining onder begeleiding van een JSC-trainer. Ook voor onze oudere meiden biedt dit weer extra mogelijkheden om aan hun conditie en ontwikkeling te werken, en we zien dat ze die kans met twee handen aanpakken.”
Liana, Annemarie en Hans zeggen versteld te staan van het niveau waarop sommige meiden spelen. ,,Over het algemeen ligt het niveau van de meiden altijd onder het niveau van de jongens van dezelfde leeftijd”, zegt Annemarie. Volgens Liana heeft dat niet alleen te maken met de fysieke belasting. ,,Over het algemeen spelen jongens al vanaf een jongere leeftijd, en natuurlijk ook vaker, bijvoorbeeld op straat of op het schoolplein. Er zijn echter een aantal meiden die zo goed spelen, dat wij hen bij de meidenteams niet het niveau kunnen bieden waar ze recht op hebben. Zij spelen daarom sinds kort dus mee met de jongens, zodat zij de kans krijgen zich echt optimaal te blijven ontwikkelen. Dit zijn Jaylen Zwarthoed, Fleur Jonken Ulrike Mendes Ros, echte toptalenten die het in zich hebben om het ver te schoppen, en wellicht zelfs de nieuwe Lieke Martens kunnen worden.”
Maar ook in het algemeen wordt het meidenvoetbal bij het RKAV elk jaar professioneler. ,,Als je nu ziet hoe ver we met de meidenteams al gekomen zijn, dan schat ik dat we de komende jaren zelfs nog veel beter gaan worden” zegt Hans, ,,en dan ook echt mooie competities kunnen gaan winnen.”
Over hun uiteindelijke doel zijn de coördinatoren het eens: ,,Het is onze missie om uiteindelijk met een damesteam in de eredivisie te spelen. Daar gaan we voor, en als we zo doorgaan is dat volgens ons in de toekomst echt mogelijk.”
Als het aan Liana ligt komt er binnenkort ook een dames voetbalteam voor 35 plussers. ,,Die hebben we nog niet bij RKAV maar het lijkt me ontzettend leuk om zelf ook het veld te staan met leeftijdsgenoten. Wie weet lijkt het andere vrouwen ook leuk, dan kunnen we dat gaan uitproberen.”
Ondanks de enorme groei van het aantal jonge meiden bij de RKAV benadrukken de coördinatoren dat er nog altijd ruimte is voor meer leden. ,,Eventueel geïnteresseerde meiden (dat kan al vanaf geboortejaar 2015) kunnen altijd een keer vrijblijvend meetrainen. Stuur dan even appje naar Vincent Tol (06-39701219), die brengt je dan in contact met de voor die leeftijd juiste coördinator.”

|Doorsturen

Uw reactie