Algemeen

‘Geef het eens een kans, speel mee en ondervind hoe leuk het is’

Micha en Vince breken lans voor tafeltennis

Micha Tol (16) en Vince Schilder (17) vragen zich af hoe het kan dat het grootste deel van de Volendammer jeugd handbal en voetbal verkiest boven tafeltennis. Tafeltennisvereniging Victory ’55 is naarstig op zoek naar nieuwe jeugdleden. Micha en Vince zijn als een van de weinige jongeren al jarenlang met veel plezier actief bij de Volendamse club. De vloer van het clubgebouw ‘De Schemerpit’ van Victory ‘55 wordt momenteel vernieuwd. Rond de sport tafeltennis doen nogal wat vooroordelen de ronde. Micha en Vince willen zich graag inzetten om deze ideeën de wereld uit te helpen.
Door Laurens Tol

Wat missen mensen die niks van tafeltennis weten en er weinig mee hebben?
Vince: ,,Het is een vrij moeilijke sport om te leren, maar als je het eenmaal kan, is het erg leuk om te doen. Bij een sport als zwemmen trek je steeds dezelfde baantjes door het zwembad. Bij tafeltennis is elk punt weer anders en dat maakt het zo interessant. Het is ook echt een denksport. Je moet beslissingen nemen over hoe je de bal gaat serveren en hoe je reageert op inzetten van je tegenstander. Er is telkens erg weinig tijd om dit soort keuzes te maken. Je reactievermogen moet dus sterk zijn om deze sport goed te kunnen beoefenen.”

Wanneer hebben jullie voor het eerst kennisgemaakt met de sport?
Micha: ,,Ik was een jaar of negen toen ik er serieus mee begon. Tijdens vakanties speelde ik al vaak tafeltennis. Daarbij merkte ik dat ik het leuk vond en dat het mij wel goed afging. Ik besloot om eens te gaan kijken bij de Volendamse tafeltennisvereniging Victory ’55. Dit beviel en sindsdien ben ik er nooit meer mee gestopt.”

Wat komt er allemaal kijken bij het spelen van goed tafeltennis?
,,Hoe beter je wordt, hoe leuker het wordt. Dat geldt volgens mij voor alle sporten die je beoefent. Als twee goede mensen tegen elkaar spelen, krijg je vaak lange rally’s. De bal kan dan heel lang over en weer gaan en de manier van slaan kan heel mooi zijn.”
Vince: ,,Er komt steeds meer bij kijken. In het begin is het al heel wat als je de bal raakt. Daarna leer je meer over hoe je de bal beter kunt behandelen. Momenteel heb ik les van een trainer in Utrecht, die mij weer nieuwe dingen laat zien waarvan ik daarvoor nog niks afwist.”
Vince, jij speelt naast Victory ‘55 bij een Utrechtse tafeltennisvereniging. Hoe is dat zo gekomen?
,,Ik ben door hen gevraagd om bij de club te komen spelen. Daarvoor had ik het een halfjaar geprobeerd bij een Amsterdamse vereniging. Het werkte daar niet echt voor mij. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe club met een bepaalde standaard aan niveau. Utrecht bleek mij graag te willen hebben. Het maakt zo’n club niet uit of je uit de stad zelf komt. Ze zoeken naar mensen die een bepaald niveau hebben. Ik speel er nu al twee maanden en het bevalt heel goed. De begeleiding is er heel persoonlijk. De trainer zit er vaak dicht op en vertelt je regelmatig wat je goed doet of wat beter kan. In Volendam trainen we op dinsdag met een grote groep. Een trainer kan dan niet echt op de details letten. Nu ik ook in Utrecht train, merk ik dat mijn spel vooruitgaat door de betere persoonlijke begeleiding.”
,,In Nederland zijn er zes regionale jeugdklassen in het tafeltennis. Daarnaast heb je nog de drie landelijke jeugdcompetities: A, B en C. Met Utrecht spelen we in de landelijke jeugdcompetitie A. Dat is zogezegd de eredivisie voor jeugdspelers. De beste tafeltennissers uit mijn leeftijdscategorie spelen daarin tegen elkaar. Als je een uitwedstrijd speelt, kan het zijn dat je naar Amsterdam mag, maar ook helemaal naar Middelburg.”

‘Men denkt dat tafeltennis
een campingspelletje is en
neemt het niet erg serieus’

Micha, heb jij ook de ambitie om ooit bij een club buiten Volendam te gaan spelen?
Micha: ,,Ik heb besloten om alleen nog maar bij de senioren in Volendam te spelen. Deze keuze heb ik gemaakt, omdat ik wil genieten van vrije weekenden. De senioren spelen op vrijdagavond en dat vind ik wel prima te doen. Ons team maakt deel uit van een competitie met clubs uit de regio Noord-Holland. De verenigingen komen hoofdzakelijk uit de buurt. Uit Purmerend komen twee clubs en uit Amsterdam wel een stuk of elf. Verder spelen we tegen teams als Wormer en Hoofddorp. Er wordt voor gezorgd dat de reisafstanden zo kort mogelijk zijn. Tijdens een wedstrijd bestaat een tafeltennisteam uit drie mensen, die uitkomen tegen drie van een andere club. Daarbij speelt iedereen tegen elkaar een enkelspel. Verder wordt er nog een dubbelwedstrijd gespeeld. De uitslagen worden na afloop berekend aan de hand van de uitkomsten van wedstrijden.”
Vince: ,,Ik vind het wel heel jammer dat Micha het hierbij houdt wat tafeltennis betreft. Hij heeft veel aangeboren balgevoel en hoeft daardoor weinig te doen om een bepaalde techniek onder de knie te krijgen. Om hetzelfde te bereiken, moet ik veel meer werken en erover nadenken. Eigenlijk heb je een combinatie nodig van natuurlijk balgevoel met een goede dosis werklust. Micha heeft het één en ik het ander.”

Hoe staat het ervoor met de tafeltennissport in Nederland?
,,Er zijn nu nog vrij veel jeugdcompetities in ons land. Het wordt helaas wel steeds minder de laatste tijd. Het afgelopen seizoen schreven zich nog zestig teams in voor de landelijke jeugdcompetities. Voor het komend seizoen zijn dat er slechts tweeënvijftig. Elk team heeft minimaal drie leden, dus is er een vermindering van minimaal vierentwintig top-jeugdspelers. Ik denk dat dit verlies van deelnemers mede is ontstaan doordat veel jonge spelers te vroeg de stap maken naar de seniorencompetitie. In het algemeen komen er ook te weinig nieuwe, jonge tafeltennissers bij. Er is blijkbaar te weinig animo voor de sport op dit moment. In Volendam zie je ook dat de meeste kinderen gaan handballen of voetballen. Die sporten zijn veel te populair. Aan tafeltennis wordt vaak niet gedacht. Sommigen weten niet eens van het bestaan van ons clubhuis ‘De Schemerpit’. Veel mensen hebben er geen enkel idee van hoe leuk tafeltennis eigenlijk is. Ik hoor ook regelmatig dat mensen denken dat het geen sport is. Men denkt dat het een campingspelletje is en neemt het niet erg serieus. Een trainer in Amsterdam heeft daar iets op gevonden. Als tijdens zijn trainingen iemand de term ‘pingpong’ in de mond neemt, moet deze persoon tien keer opdrukken.”

Hoe intensief is tafeltennis dan eigenlijk?
,,Tijdens een goede pot zweet je behoorlijk. De sport kan dan behoorlijk intensief zijn. Zelfs in die mate dat ik ook aan krachttraining ben gaan doen om meer uithoudingsvermogen te ontwikkelen. Bij deelname aan toernooien merkte ik dat ik vaak wat inzakte aan het eind van een lange wedstrijddag. De extra trainingen doe ik dus om dit soort zware inspanningen beter aan te kunnen.”
Micha: ,,Toernooien zijn inderdaad zwaar. Het lange wachten tussendoor is daar een belangrijke oorzaak van. Je moet dan steeds weer opwarmen, afkoelen, opwarmen, afkoelen enzovoorts. De concentratie vasthouden is ook een uitdaging tijdens toernooien. Dat wordt alleen maar lastiger als je af en toe tegen iemand uit een lagere afdeling komt te spelen. Het is menselijk dat je dan wat scherpte kwijtraakt. Vervolgens kun je een potje daarna weer komen te spelen tegen een goede tegenstander. Dan moet je daar wel weer aan wennen. Meedoen aan toernooien vind ik al met al wel erg leuk. Als je ver komt, voel je steeds meer spanning en druk.”

‘Ik gooi tijdens wedstrijden
af en toe wat middelen
in de strijd waar niet
alle mensen van houden’

Hebben jullie ook weleens tegen elkaar gespeeld tijdens toernooien?
,,Ik heb een keer tegen Vince gespeeld in de halve finale van een toernooi. Helaas verloor ik toen van hem. Het was wel een nek-aan-nekrace. Meestal zijn wij aan elkaar gewaagd. Een mooie bijkomstigheid is dat er dan ook toeschouwers bij zijn die meeleven met zo’n wedstrijd.”
Vince: ,,Als ik tegen Micha speel, is het publiek meestal vóór hem en tegen mij. Ik gooi tijdens wedstrijden af en toe wat middelen in de strijd waar niet alle mensen van houden. Zij noemen dat dan onsportief gedrag. Voor mij is het echter een bewuste tactiek om toch te kunnen winnen, ook als dit vooraf moeilijk lijkt. Het is een soort psychologisch spel dat ik dan speel. Wat ik bijvoorbeeld doe, is smalend juichen bij minder goede punten van een tegenstander. Na zo’n heftige wedstrijd vallen we elkaar niet meteen weer in de armen. Kort daarna is de lucht echter weer geklaard en gaan we weer prima met elkaar om.”

Waar staan jullie ten opzichte van het tafeltennisniveau in China?
,,Wat ze daar doen qua niveau is echt niet normaal. Ze laten daar kinderen al op zesjarige leeftijd beginnen met de sport. Uit al die jonge mensen selecteren ze dan een aantal van de grootste talenten. Deze trainen ze dan gerust vijf jaar lang om één Japans talent te kunnen verslaan. Alles is dan op dit ene doel gericht. Het winnen van prijzen is in zo’n geval bijzaak. Er wordt weleens geroepen dat de dominantie van China minder aan het worden is. Dat klopt volgens mij niet, want tijdens de laatste Olympische Spelen gingen twaalf van de twintig medailles naar het voormalig keizerrijk.”
Micha: ,,Het is bijzonder aan Chinese tafeltennissers dat ze ‘openen’ tijdens bijna elke service. Dit betekent dat ze de bal direct slaan en hem niet eerst terugleggen. Daarnaast is het tempo van spelen bijzonder hoog bij hen. Alles gaat extreem snel. Deze spelers maken eigenlijk geen enkele persoonlijke fout. Als je wat tegen ze wilt beginnen, is het zaak om ze constant onder druk te zetten. Je moet het echt afdwingen tegen hen en kunt er niet op vertrouwen dat ze iets geks doen tijdens de wedstrijd waar je van kunt profiteren. Uiteraard worden er weleens fouten gemaakt, want het zijn geen machines. Toch komt dit maar zelden voor. Ze spelen bijna perfect. Het is ondenkbaar dat wij ooit op dit niveau zullen komen. Dan hadden we met onze huidige vaardigheden een jaar of zeven jonger moeten zijn. Misschien dat er dan nog wat mogelijk zou zijn geweest. Dan hadden we ook nog elke dag uren moeten trainen. Het is dus bijna gekkenwerk.”

Wat zijn jullie plannen voor de toekomst buiten het tafeltennis om?
Vince: ,,Ik zit momenteel in het vijfde jaar van het Barlaeus gymnasium in Amsterdam. Wat ik na mijn middelbare school wil gaan doen, weet ik simpelweg nog niet. Het is best lastig om een keuze te maken. Als ik er niet uitkom, dan is het ook een optie dat ik een tussenjaar inlas om een beslissing te kunnen nemen waar ik achtersta.”
Micha: ,,Ook ik weet nog niet wat ik in de toekomst wil gaan doen. Er zijn zoveel mogelijkheden om te kiezen, wat het moeilijk maakt om te beslissen. Nu zit ik nog in 4-havo, dus heb nog even de tijd om alles op een rijtje te zetten.”

Wat hopen jullie voor het tafeltennis in Volendam?
Vince: ,,Het zou mooi zijn als we binnen een jaar of drie weer een volwaardig jeugdproject kunnen opzetten in Volendam. Wij zijn daar al te oud voor, maar voor de club en het tafeltennis in het dorp zou het wel goed zijn. Daar zijn wel de nodige nieuwe jeugdleden voor nodig. Als er meer jonge spelers zijn, is het ook leuker. Je hebt dan meer stel aan elkaar. Nieuwe leden kunnen in principe elke dag langskomen. Donderdag is wel de meeste geschikte dag om het een keer te kunnen proberen. Ik zou zeggen: geef het eens een kans, speel mee en ondervind hoe leuk tafeltennis is”, besluit Vince.

Foto: Micha Tol (links) en Vince Schilder (rechts) voor het clubgebouw 'De Schemerpit' van Victory '55.

|Doorsturen

Uw reactie