Sanna vijfde van de wereld op de brug
Sanna weer tussen groten der aarde
Vorige week woensdag was de teamfinale. ,,De zaal zat bomvol en dan strijd je tegen landen als de Verenigde Staten, Engeland. Er was veel show, het werd een echte battle. Dat vond ik de moeilijkste wedstrijd. Voorafgaand was ik het minst zenuwachtig, want we hadden als team voor Nederland het Olympische ticket al binnen, dus dan is het gewoon een kwestie van je best doen en genieten. Maar er was zoveel geschreeuw in de grote hal, dan is het lastig om je hoofd erbij te houden tijdens je oefening.”
Door: Eddy Veerman
Zaterdag was de brugfinale. ,,Ik was voorafgaand relaxt. Het was de kers op de taart, ik wilde het mooi afsluiten voor mezelf, voor iedereen. Terwijl het eerste groepje bezig was, ben ik nog even terug gegaan naar de ‘inturnhal’, om even aan de brug te hangen. Toen ik daarna weer aansloot, ging de hartslag keer drie. Helemaal als je vervolgens in je eentje staat. Maar dat is ook goed, het is nódig, want het is na twee weken het einde van het toernooi, dus een beetje adrenaline is ook wel lekker.”
Het hielp haar dat zij inmiddels ervaring heeft met een grote finale van deze orde. ,,De laatste kwalificatiewedstrijd ging goed en ik had vorig jaar ook in de WK-finale gestaan, dus ik weet dat ik het kan. Het is niet meer spannend, qua eerste keer. Dat helpt echt wel, je hebt meer zelfvertrouwen. Dat was anders dan eerst: als een training nu niet helemaal goed gaat, weet ik dat het niet meer mijn prestatie zal beïnvloeden, morgen is er weer een nieuwe dag. Als klein meisje dacht ik dan meteen: ‘hoezo lukt het niet?’” Alles draaide tijdens dit WK om de teamprestatie en het bemachtigen van het teamticket voor Parijs2024. ,,Deze individuele finale was een extraatje. Het ging er om dat ik het uitvoerde zoals ik heb getraind.” Duizenden toeschouwers waren stil, het podium was zo’n twintig seconden voor Sanna Veerman. ,,Eén combinatie maakte ik niet helemaal af. Anders had ik 14.300 gescoord.”
‘‘Ik weet inmiddels dat ik leveren kan op het moment dat het moet, onder de meest stressvolle situaties. Daar heb ik lang mee gesukkeld’’
Ze was na afloop heel blij. Ruim een half jaar geleden stapte zij over van haar club in Amsterdam naar het Nationaal Centrum in Rotterdam, een overgang die veel losmaakte. ,,Dan is het heel fijn als je zo turnt op het WK. Ik weet inmiddels dat ik leveren kan op het moment dat het moet, onder de meest stressvolle situaties. Daar heb ik lang mee gesukkeld, dat gaat nu veel beter. Dat geeft mij zelfvertrouwen, ook richting het moment dat er straks keuzes moeten worden gemaakt voor de Olympische Spelen.”
Ze merkte wel in de reacties na afloop dat het woord medaille regelmatig viel. ,,Vorig jaar haalde ik de finale en liep de hele week op een roze wolk, had ik steeds van ‘ik sta gewoon in de brugfinale!’ Bij een tweede keer wordt het al anders, omdat je het een keer hebt meegemaakt. Dan komen er vervolgens soms vragen van mensen of journalisten ‘heb je kans op een medaille?’ Ik wist dat het niet realistisch was om daar aan te denken. Als ik dan ergens lees ‘Veerman buiten de medailles’ en het woordje ‘helaas’, dan denk ik: het voelt helemaal niet als helaas. Ik ben gewoon vijfde van de wereld geworden. Als meisje dacht ik altijd: als ik toch ooit in een WK-finale mag komen, dan is dat het einde. Maar nu ik daar ben, motiveert het me om het nóg beter te doen.”
Verbeteren kan volgens haar op de E-score. ,,De uitvoering, de netheid. En een nog iets hogere moeilijkheidsgraad. Dat moet zorgen dat je richting de 15 punten gaat. Ik ben twee moeilijkere elementen aan het trainen, dat is iets wat ik op dat moment tijdens de uitvoering kan kiezen. Gooi ik er straks meer risico’s in, of niet? Voor nu kan ik dit allemaal even rustig laten landen en lekker rustig met vakantie gaan.” Nadat ze in Antwerpen eerst een aantal keren op de foto was gegaan met turnende kinderen. De Volendamse kon daarna rustig haar weg vervolgen, hoe anders was dat voor Simone Biles, één van ’s werelds sporticonen van de laatste jaren. ,,Een echte superstar. Zij had bewaking bij het hotel. Nu ze is teruggekeerd, draaien veel evenementen om haar en dat is logisch. Het is een legende voor de sport.”
