Supersfeer in het stadion
Op een giga-spandoek van tachtig meter toonde de aanhang van FC Volendam zijn bravoure, met een regel uit het clublied: ‘Hoort naar ons streven, ’t is geen visioen, eenmaal wordt ons Volendam Nederlands kampioen’.
De ploeg en het thuispubliek zorgden zondagmiddag tijdens het duel met PSV voor een geweldige sfeer, wat niet tot de welverdiende beloning leidde: 2-3. Afgelopen week werd bekend dat de Hekside, vanwege veiligheid, volgend seizoen verhuist naar de Pé Mühren-tribune, achter het doel. Onder de daarbij behorende supporters was een poll gehouden, met als uitslag 50-50. ,,Onze fans zijn ons geheim, hoe zij uit en thuis met ons meeleven is fantastisch”, zei FC Volendam-uitblinker Gaetano Oristanio zondag na afloop. Hopelijk is ‘het streven’ van de grote groep supporters om niet alleen komende vrijdagavond (thuis tegen Cambuur), maar ook na de zomer één – boys who make all the noise – front te vormen.
Joey Veerman: ‘Kwamen paar keer goed weg’
Wéér kreeg FC Volendam in het eigen (sfeer)volle stadion niet wat het verdiende tegen een club uit de top. Waar duizenden baalden, was er één Volendammer die een glimlach op het gezicht had na afloop. Joey Veerman won met PSV (2-3) en was bij de drie Eindhovense goals betrokken.
Na afloop deelde hij wat shirts uit en ging bovenin het stadion de zalen door, terwijl de PSV-bus al richting Brabant reed. ,,Het was écht leuk. Toen we met de spelersbus aankwamen, wees ik aan waar ik woon en voorafgaand zag ik weer oude bekenden zien zoals Piet Jonk en Jan Plat.” Hij werd toegezongen door het Volendamse publiek. ,,Dan kijk je tijdens de warming-up even naar waar de familie en vrienden zitten.” Vervolgens liep hij na twee briljante passes bij een 0-2 ruststand ontspannen de kleedkamer in. ,,Volendam zette daarna goed druk, ze hadden ons goed geanalyseerd. Oristanio was gevaarlijk. Wij waren zelf te slap, niet des PSV’s. Zelf wil ik altijd vooruit voetballen, wij zijn PSV, maar ik heb ook geleerd dat de zege telt. We kwamen een paar keer goed weg, Volendam krijgt de credits dat ze goed hebben gespeeld, voor ons was het inpakken en wegwezen. Dat is een stukje volwassenheid.” Hij kreeg zelf een opgelegde kans op 2-4. ,,Ik hing teveel achterover, de bal moest onder de lat, maar dat ging-ie niet. Voor mij was het verder vooral leuk, met een mooie sfeer.”
