Eddy Veerman Nieuwvolendam | Vandaag, 20:55 | 3 min. leestijd

‘Dit is een jongensdroom’

Handballers HV KRAS/Volendam na dertien jaar weer landskampioen

Zelden was de ontknoping van de finale om het landskampioenschap zó spannend als zondagmiddag 7 juni 2026. De dag dat de handbalmannen van HV KRAS/Volendam na dertien jaar de kampioensschaal weer naar het dorp brachten. De dag dat rivaal Aalsmeer na zoveel jaar werd onttroond en dat de negentienjarige Mirddyn Tol een heldenrol vertolkte door twee pingels te stoppen in de beslissende penaltyserie. Tol: ,,Ik geloof het nog steeds niet. Dit is gewoon een jongensdroom.” Zondagavond werden ploeg en staf bij terugkeer gehuldigd bij sporthal Opperdam.

Daar waar Volendam een week eerder de finalereeks begon met een 30-28 overwinning. Daarmee groeide het vertrouwen, maar in De Bloemhof leek het zo geroutineerde en geslepen Aalsmeer nóg een keer het beste in zichzelf naar boven te halen en het toch weer te flikken. Na rust stond het immers 16-10. Waar de wedstrijd met zo’n stand voorheen gespeeld was, daar knokten de bezoekers zich terug. Er volgde een reeks van 4-13, waardoor het 20-23 werd voor Volendam. Met vervolgens een stop van de voortreffelijke doelman Craig McClelland op een poging van Aalsmeer-regisseur Vaidas Trainavicius.

Maar opnieuw toonde Aalsmeer veerkracht, draaide het toch weer om en bij 27-25 mocht het voor mogelijk de winnende goal gaan. Die aanval duurde echter te lang, waardoor Volendam-trainer Ricardo Clarijs de knop van time-out indrukte, voor een laatste aanval. Te vroeg, want de bal was nog niet in Volendams bezit, waardoor de scheidsrechters volgens de regels een pingel moesten geven. Clarijs kon wel door de grond zakken en zag topscorer Donny Vink de 28-25 scoren. Een drama leek in de maak, maar McClelland pakte de bal meteen uit het net, waarna Oskar Schöll vanuit de middenuit in één keer doorging richting het Aalsmeer-doel en ook nog scoorde: in de zoemer. Protesten van Aalsmeer-zijde ten spijt: 28-26.

Penalties volgden: een serie waarin zowel McClelland als tweede keeper Mirddyn Tol volgens afspraak op doel gingen. Tol zou er twee stoppen, waaronder de beslissende van specialist Donny Vink, waarna de Volendamse tiener compleet uit zijn dak ging. ,,Dit is een jongensdroom. Ik besef het nog steeds niet”, zei hij na de huldiging in het hol van de leeuw. ,,Als je de avond voor zo’n finale in je bed ligt en je kunt niet slapen, dan is dit waar je over nadenkt. Dat je dan de laatste penalty mag stoppen, dat gebeurt in films, dat gebeurt in de Champions League, blijkbaar ook in De Bloemhof. We hebben misschien wel veertig keer tegen Aalsmeer gespeeld in de afgelopen twee jaar. Samen met Craig en keeperstrainer Gerrie Eijlers vormen we een team en hebben we ons zó goed voorbereid. Craig speelde hier echt een héle goede wedstrijd en dat gaf mij ook een boost.”

Tol stopte tijdens de wedstrijd ook al twee pingels. ,,Ik zat er dus goed in. En was erg koel de hele wedstrijd, tot we achter kwamen, toen werd ik misselijk van de zenuwen. ‘Shit’, dacht ik. Toen we in de laatste seconde gelijk kwamen, was er al grote ontlading. Dan komen de penalties, ik heb zoiets nog nooit meegemaakt.” Hij ging na de rake – negende – penalty van ploeggenoot Oskar Schöll met bravoure voor de streep staan toen Donny Vink, die bijna nooit mist, aan kwam lopen voor zijn penalty. ,,Vooraf hadden we met Craig en Gerrie besproken wie welke ging stoppen, waar ze kunnen schieten, waar wij als keepers de val moeten zetten. Ze kennen mij bij Aalsmeer, weten dat ik ze kan stoppen, dus ik was zelfverzekerd en niet echt zenuwachtig. Ik wist gewoon: ik ga ze stoppen. En kwam zo in een flow. Je moet altijd een beetje geluk hebben. Het is zo’n lekker gevoel om finales te spelen en dan zo uitbundig te mogen juichen, dat komt van binnen. Ik kan me nauwelijks herinneren wat er daarna precies gebeurde. We vielen op de grond. Dit is zo mooi. Met Craig (afkomstig uit Schotland, red.) heb ik een bijzondere vriendschap en dan kun je elkaar zo steunen. Hij heeft zestig minuten lang geweldig gespeeld. Je doet het als team qua keepers, maar ook met alle spelers, de staf en al die supporters, geweldig dit.”

Foto: John Loch