Onze redactie aan het woord
‘Afwassen’
Wekelijks delen verschillende NIVO redacteurs een persoonlijke boodschap. Soms serieus, maar meestal met een knipoog. Gina deelt deze week een warm nostalgisch gevoel.
Onze vaatwasser is stuk. Het ding kwam weken voordat we met vakantie gingen nog maar hoestend en spugend op gang. Twee dagen voor vertrek was hij zo dood als een pier. “Kunnen jullie mooi alvast in campingsferen komen met afwassen,” zei mijn buurvrouw nog. Had ze gelijk in. Maar de vakantie is al weken voorbij, we wassen thuis nog steeds met de hand af en gek genoeg vind ik het niet erg.
Elke wasbeurt zwiept me terug naar mijn kleine-meisjestijd toen ik bijna dagelijks het aanrecht deelde met mijn zus en moeder. Toen ik deed alsof ik niet doorhad dat mijn zus de grootste pannen voor mij liet staan, zij vooral druk was met vertellen en ik met afdrogen.
Hoewel de klus me tegenstond, genoot ik van de ongedwongen afwassfeer. Problemen op school floepten er makkelijker uit als alle ogen op het bestek waren gericht, sorry zeggen ging soepeler met handen vol sop en kroegverhalen klonken lekkerder onder het drogen van de pannen. En stond kermis voor de deur, dan kreeg Bonnie St. Claire steevast een podium in de keuken. Het was gezellig. Afwassen is voor mij nog altijd onlosmakelijk verbonden met familie, saamhorigheid en aanwezig zijn. Ik kan er onmogelijk een hekel aan hebben.
Fotogalerij
