Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Breuk coalitie over Lange Weeren en de Purmer

LijstKRAS heeft het college de wacht aan gezegd op de dossiers van de Lange Weeren en de Purmer. In beide dossiers handelt het college min of meer op eigen houtje. LijstKRAS gaat absoluut niet mee met de keuze van het college om wat betreft de Lange Weeren alleen met Scholtens in zee te gaan.

 

De presentatie die daar van vertoond is, is onacceptabel voor LijstKRAS. 1050 woningen op nog geen 27 hectare terwijl het college daarvoor had vastgehouden aan maximaal 740 woningen. Heel weinig plaats voor starters, een zeer smalle afscheiding van bestaande bebouwing, werkbusjes liever niet in de Lange Weeren en ga zo maar door.

Wat betreft de Purmer gaat het college voor een optie die ook ruimte biedt voor uitbreiding ten behoeve van Zaandam en Purmerend.

Het college kan de rit gewoon uitzitten maar hoeft dus niet rekenen op een akkoord van LijstKRAS m.b.t bovenstaande dossiers.

Lijst Kras

Luc Kroon Europees kampioen op 400 meter

Zwemmer Luc Kroon heeft in het Russische Kazan een gouden medaille gewonnen op het Europees Kampioenschap kortebaan. De Volendammer deed dat op de 400 meter vrije slag en versloeg in de Italianen Matteo Ciampi en Marco De Tullio.

 

Na het laatste keerpunt haalde Luc met een versnelling Ciampi nog in. Zijn tijd was 3.38,33 en daarmee verbeterde hij zijn eigen Nederlands record. Komende vrijdag zijn de series en de finales van zijn geliefde afstand, de 200 meter vrije slag. Zaterdag komt Luc in actie op de 100 meter.

Fotogalerij

‘Dit is een heel betrouwbare en al sinds jaar en dag bekende partij’

Stolphoevekerkje belandt in ‘warm bed’ stichting

Het Stolphoevekerkje moet een verlengstuk worden van bestaande culturele instellingen. Het gaat een onderscheidend aanbod van activiteiten organiseren en daarmee geen concurrentiestrijd aan. De toekomst van het kerkgebouw werd onlangs verzekerd. Stichting Oude Hollandse Kerken ontfermt zich over het lot van het Volendamse rijksmonument. Deze neemt bijvoorbeeld de leiding bij de renovatie ervan. Betrokkenen juichen de overname toe.
Door Laurens Tol

[ads id=66]

Tineke de Schepper gaf in het verleden elf jaar lang les aan het Don Bosco College. Daarvoor werkte ze al bij het Waterlant College, waar ze eveneens delen van de Volendammer bevolking onderwees. Nu is zij voorzitter van ‘Stichting Oude Hollandse Kerken’. Tineke vertelt: ,,Het doel van onze stichting is om kerken in stand te houden. En ook een plaats te geven en te laten houden in de samenleving. Het kerkbestuur van het Stolphoevekerkje benaderde ons of wij ook daarbij een rol kunnen spelen. Dan gaat het met name om het onderhoud, het verkrijgen van subsidies en al van dat soort zaken. Deze kerk is natuurlijk heel bijzonder. Daarom is het van groot belang dat we die in een goede conditie houden.”
Het bestuur van Oude Hollandse Kerken beraadde zich op het verzoek uit Volendam. Dat ging over de haalbaarheid ervan. Zo ontfermt men zich liever niet over een kerkgebouw dat vervolgens leegstaat. ,,Het bestuur van de stichting zorgt voor de kerk. Maar je hebt ook mensen nodig en een plaatselijke commissie die zorgen dat het gebouw een plaats houdt in de gemeenschap. Want alleen een gebouw, dat is het niet. Het is de bedoeling dat het levend blijft.”
De stichting waar Tineke voorzitter van is, gaat bijvoorbeeld het grootonderhoud organiseren. Verder is het nodig om het Stolphoevekerkje te renoveren. Oude Hollandse kerken neemt dit letterlijk voor haar rekening en maakt daarnaast gebruik van bouwkundig specialisten, zoals architecten. Verder heeft men contacten met allerlei bedrijven die taken kunnen verrichten. De stichting opereert los van de gemeente, maar overlegt daar wel mee. Contacten over de toekomst van het kerkje zijn al gelegd.

‘We gaan de
gemeente opzoeken
en ook plaatselijke
partijen als PX
en de Jozef’

Willem Schilder is betrokken bij het lot van het kerkgebouw, sinds de toekomst ervan op het spel stond. Hij ziet de overname door Stichting Oude Hollandse Kerken als iets positiefs. Willem: ,,Dit is een heel betrouwbare en al sinds jaar en dag bekende partij. Deze is heel goed in staat om de kerk over te nemen en heeft ook de juiste doelstellingen. Het zijn in ieder geval mensen die gewend zijn om met dergelijke gebouwen om te gaan. Daarom kun je het een warm bed noemen waar het Stolphoevekerkje in terechtkomt. Daar zijn wij blij mee. Ik persoonlijk wat minder. Aangezien de gemeente het niet wilde, richting de toekomst. Maar dat gezegd hebbende, is het bij deze stichting in goede handen.”
De bedoeling is dat er meer activiteiten gaan plaatsvinden in het rijksmonument. Volgens Willem betekent dit niet dat al bestaande instellingen bang hoeven te zijn voor nieuwe concurrentie. ,,We gaan de gemeente opzoeken en ook plaatselijke partijen als PX en de Jozef. Want we willen liever niet concurreren, maar samenwerken. Het zou mooi zijn als wij een aparte plaats krijgen. Wat je hier bijvoorbeeld aan muziek kunt doen, is meer akoestisch. Het zijn geen honderden mensen die je kunt ontvangen. Maar je kunt er wel intieme en heel mooie concerten geven. Misschien wel klassieke. Je kunt tevens denken aan het organiseren van exposities. Daarbij blijft het een geschikte locatie voor trouwerijen en uitvaarten.”
De stichting voor kerkbehoud neemt een hoop zorgen uit handen van het kerkbestuur. Anneke Molenschot is voorzitter van de kerkenraad van het Stolphoevekerkje. Tevens stapt zij over naar de plaatselijke commissie van Oude Hollandse Kerken. Anneke: ,,Wij zijn echt heel blij dat deze stichting de kerk heeft willen overnemen. Dat betekent dat wij gewoon diensten kunnen blijven organiseren. Die zullen niet iedere week plaatsvinden, want daarvoor was de opkomst echt te laag. Voor volgend jaar staan er zestien diensten gepland. Onze protestantse gemeente gaat het gebouw huren van Oude Hollandse Kerken.”

‘Onze protestantse
gemeente gaat het
gebouw huren van
Oude Hollandse Kerken’

Deze stichting is op de achtergrond belangrijk voor het behoud van enkele waardevolle kerken in Edam-Volendam. Zo beheert Oude Hollandse Kerken historische religieuze gebouwen in Beets, Kwadijk en Oosthuizen. Tineke is blij dat de kerkelijke functie van het Stolphoevekerkje in stand blijft. Tineke: ,,Dat vinden wij belangrijk, want daardoor blijft de ‘ziel’ erin. Gelukkig vinden er in bijna alle kerkgebouwen die wij beheren nog diensten plaats.”
Het Stolphoevekerkje is een rijksmonument. Omdat het die status heeft, is het aan regels gebonden welke aanpassingen men eraan mag doen. Maar dat er zal worden gerenoveerd is zeker. De voorbereidingen voor de renovatie gaan komende maanden plaatsvinden. Waarschijnlijk zullen de bouwwerkzaamheden in 2022 van start gaan. Anneke: ,,Of de banken blijven, dat is nog de vraag. We doen daar nog onderzoek naar. Verder zal er iets aan de ventilatie gedaan worden en aan de wc. Er is nu maar één toiletruimte en dat is natuurlijk te weinig. Kortom, we zullen het gebouw gaan opknappen. Op dit gebied ga je er ook profijt van hebben dat het nu is ondergebracht bij een stichting.”
Willem blijft zich in de toekomst inzetten voor het Stolphoevekerkje. Hij zou het mooi vinden als meer dorpsgenoten zich daarvoor aanmelden. Willem: ,,We zoeken mensen die ons kunnen helpen. Iedereen kunnen we gebruiken. Meer specialistisch hebben we bijvoorbeeld technische krachten nodig, maar ook mensen die bijvoorbeeld gasten bij bruiloften kunnen ontvangen. Ik kan mij voorstellen dat er medeburgers zijn die het leuk vinden om dit te begeleiden. We moeten het Stolphoevekerkje juist in de gemeenschap enten. Dan is het belangrijk als die daar ook betrokken bij is. Zo wordt het een gemeenschappelijk ding.”

EVC verliest van sterk Buitenveldert

Na een matige 2e helft heeft EVC verdiend verloren van Buitenveldert. Bij rust was de stand nog 1-1, maar na 90 minuten stond een 1-4 eindstand op het scorebord.

 

De eerste helft ging nog redelijk gelijk op. In de 33e minuut was het dan toch raak voor EVC. De voorzet van Niek van Diepen kwam op de rand van het strafschopgebied bij Mark Uijlenhoed terecht die de bal hard binnen pegelde. Helaas was de voorsprong van korte duur, want 5 minuten later stond de gelijkmaker alweer op het scorebord.

EVC begon vol goede moed aan de 2e helft, maar kwam er eigenlijk niet meer aan te pas. Het middenveld werd overlopen en na een kwartier spelen viel de 1-2. Via een strafschop en nog een doelpunt stond uiteindelijk een 1-4 eindstand op het scorebord.

 

Fotogalerij

Broers Tim en Menno Koning ronden beide technische opleidingen af

Van timmeren met opa, naar Technische Universiteiten

AFGESTUDEERD

Master Science in management of technology | Tim Koning TU Delft 26 jaar
Bachelor Mechanical Engineering | Menno koning TU Eindhoven 23 jaar

De liefde voor techniek zat er bij de broers Tim en Menno Koning al op jonge leeftijd in. Als kinderen waren zij uren zoet met speelgoed als Duplo, Lego en later ook K’nex. Hun opa leerde hen omgaan met echt gereedschap, en met hem bouwden ze samen vele hutten en andere bouwwerken. De familie kan trots zijn, want deze zomer rondden de jongens gelijktijdig een studie af aan een Technische Universiteit. De 26-jarige Tim behaalde zijn Master of Science in Management of Technology aan de TU Delft. De 23-jarige Menno behaalde zijn Bachelor of Science in Mechanical Engineering aan de TU Eindhoven.
Door Leonie Veerman

[ads id=66]

Op de middelbare school werd voor Tim al snel duidelijk dat hij niets met talen had. ,,Vakken als aardrijkskunde en geschiedenis vond ik minder interessant, ik had veel meer met bèta vakken, en die gingen mij ook veel beter af.” Menno trad wat vakken betreft later volledig in zijn broers voetsporen. ,,Uiteindelijk had ik precies hetzelfde pakket als Tim, maar niet omdat ik nou per se hetzelfde wilde doen als hem hoor. Ik vind vakken als wiskunde, natuurkunde en scheikunde gewoon ontzettend leuk.”
Een duidelijk idee van welke vervolgopleiding zij wilden doen hadden de broers echter nog niet. ,,Ik heb daarom toch nog flink wat open dagen van verschillende opleidingen en universiteiten bezocht”, vertelt Tim. ,,Maar dat had er misschien ook mee te maken dat je op onze middelbare school – het Werenfridus college in Hoorn – een vrije dag kreeg als je een open dag bezocht. Menno lacht. ,,Dat herinner ik me ook nog goed. Ik ging vaak samen met mijn vrienden en dan voelde dat echt als een dagje uit.”
Tim voelde al vrij snel een voorkeur voor de technische universiteit in Delft en koos uiteindelijk voor de Bacheloropleiding ‘Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek’. ,,Dit is een unieke opleiding – de enige in zijn soort in de Benelux’ – waar ook veel buitenlandse studenten op afkomen. Alle vakken zijn volledig in het Engels, wat dat betreft had ik mazzel dat ik tweetalig VWO deed aan het Werenfridus, al was ik niet zo dol op talen.”

‘Het universum is
geschreven in een
hele serie wetten,
en ik vind het
geweldig om te zien
hoe die gebruikt
worden om nieuwe
innovatieve creaties
te bedenken en te maken’

Voor Menno viel de keuze in eerste instantie op de Bacheloropleiding Scheikunde aan de Technische Universiteit van Eindhoven. ,,Op zich vond ik de TU Delft ook leuk, maar ik wilde graag mijn eigen weg inslaan. Ik koos aanvankelijk voor Scheikunde, omdat ik het idee had dat ik de wereld wilde verbeteren. Mijn ambitie was om een nieuwe duurzame energiebron te ontdekken, maar al snel tijdens het eerste jaar kwam ik erachter dat scheikunde zo simpel niet werkt. De studie focust zich vooral op het zeer kleinschalige, zoals reacties op atoomniveau. Op zich vond ik dat wel interessant, maar het was te abstract om er een goed idee van te krijgen wat je nou precies aan het berekenen bent.”
Om die reden besloot Menno na zijn eerste jaar scheikunde over te stappen naar de bacheloropleiding Werktuigbouwkunde, eveneens aan de TU Eindhoven. Een wat minder abstracte opleiding die zich richt op het modelleren van constructies, energiesystemen en andere bewegende machineonderdelen, waar talloze voorbeelden van te vinden zijn als je om je heen kijkt. ,,Dat was voor mij een perfecte combinatie”, stelt Menno. ,,Het universum is geschreven in een hele serie wetten, en ik vind het geweldig om te zien hoe die gebruikt worden om nieuwe innovatieve creaties te bedenken en te maken.”
Omdat Delft en Eindhoven nou niet bepaald om de hoek liggen, verlieten beide broers op hun 18e al het ouderlijk huis om op kamers te gaan. Tim: ,,Voor Volendamse maatstaven zaten onze ouders dus al erg vroeg met een leeg nest. Ze hebben ons nooit geprobeerd tegen te houden hoor, ze steunden ons juist altijd in al onze keuzes. Maar nadat Menno ook naar Eindhoven vertrok, heeft onze moeder het daar in het begin wel nog even moeilijk mee gehad.” Menno knikt: ,,Vooral omdat ze in haar omgeving veel gezinnen zag waar de kinderen hun hele studententijd nog wel thuis woonden, dat is dan natuurlijk best confronterend. Gelukkig was ze daar al snel weer overheen, al vindt ze het natuurlijk nog steeds erg leuk als we op bezoek komen.”
Tim en Menno hebben zich bij hun studiekeuze nooit laten weerhouden door de locatie van hun opleiding. ,,Het feit dat we op een middelbare school in Hoorn zaten, heeft daar waarschijnlijk ook een rol in gespeeld”, vermoedt Menno. ,,Als je elke dag met de bus naar een andere stad heen en weer reist, en daar ook allemaal nieuwe mensen leert kennen, is je wereld natuurlijk al een stuk groter dan wanneer je op Volendam blijft. Bovendien is het buiten Volendam gebruikelijk dat iedereen na hun middelbare schooltijd gelijk op kamers gaat. Als al je vrienden het ook allemaal doen, is die stap voor jezelf natuurlijk ook makkelijker gezet.”

Op kamers
Van heimwee hebben de broers nooit last gehad. ,,Je komt wel in een heel ander leven terecht als je gaat studeren en op kamers gaat in een vreemde stad”, vertelt Tim. ,,In het eerste jaar moet je daarom echt je draai nog even vinden. Maar als je eenmaal gewend bent en nieuwe vrienden en hobby’s hebt, kun je echt een fantastische tijd hebben als student.”
Menno sloot zich in zijn eerste jaar bij een studentenvereniging aan, en kwam in een dispuut te wonen. ,,In mijn geval was dat een huis met veertien andere mannelijke studenten. En hoewel dat een erg hechte groep was, kon ik niet zo goed tegen de vele regels en gebruiken die binnen zo’n dispuut gelden. Na dat eerste jaar ben ik dus niet alleen een andere opleiding gaan doen, maar besloot ik ook uit de studentenvereniging en het dispuut te stappen. Sindsdien woon ik met vijf andere huisgenoten, die net zo hecht zijn, en dat bevalt me veel beter.”
Waar Menno zijn Bacheloropleiding in vier jaar heeft afgerond, deed Tim daar iets langer over. ,,In totaal zo’n zes jaar, maar dat komt omdat ik tussendoor ook veel activiteiten buiten mijn opleiding heb gedaan. Zo heb ik in een bestuur gezeten van een studenten sportvereniging en ook in verschillende commissies. Naast mijn vele interessante bijbaantjes heb ik ook zelfstandig, dus buiten mijn opleiding om, een stage gelopen in Duitsland. Verder heb ik meegedaan aan een dreamteam, waarbij we met 25 studenten een solarboat gebouwd hebben. Aan het eind van het jaar hebben we daarmee een race gevaren in Monaco, een super gave ervaring. Ik kan uiteindelijk dus wel zeggen dat ik alles uit mijn studententijd gehaald heb.”
Na zijn bacheloropleiding ‘Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek’ koos Tim voor de masteropleiding Management of Technology. ,,Dat is een vrij onorthodoxe keuze”, vertelt Tim. ,,Op technische universiteiten staat management en bestuurskunde namelijk niet echt in hoog aanzien, en dat terwijl luchtvaart en ruimtevaarttechniek over het algemeen misschien wel een van de meest gewaardeerde faculteiten is. Maar ik zag mezelf later niet dagenlang werken aan berekeningen voor een of ander klein tandwieltje in een vliegtuig.”

‘Met de grote
energiebehoefte
die er heerst,
in combinatie met
verduurzaming,
hoop ik zo mijn
steentje bij te
kunnen dragen
aan het verbeteren
van de wereld’

,,Na alle ervaring en kennis die ik tijdens mijn bacheloropleiding heb gedaan wilde ik graag verbreding opzoeken. Ik was er inmiddels achter gekomen dat ik iemand ben die goed het overzicht kan bewaren, daarom besloot ik uiteindelijk gewoon die kant op te gaan. De master Management of Technology biedt je namelijk een soort technische MBA, je leert er alles over hoe een bedrijf werkt, hoe je innovatieve producten op de markt zet en hoe je samenwerking mogelijk maakt tussen bedrijven.”
Ook Menno kwam er tijdens zijn bacheloropleiding Werktuigbouwkunde achter waar zijn interesses en kwaliteiten precies lagen. ,,Tijdens deze bacheloropleiding maak je kennis met meerdere vakgebieden, waaronder bijvoorbeeld constructieleer, materialen en structuren, of energieleer.” Menno interesseerde zich enorm voor de energiekant, en besloot zich daar in te specialiseren. ,,Uiteindelijk gaat het er bij werktuigbouwkunde vooral om, om alles zo efficiënt mogelijk te maken. Denk daarbij bijvoorbeeld aan verbrandingsmodellen voor dieselmotoren en het omzetten van een energievorm in een andere vorm van energie of zelfs onderzoek naar nieuwe vormen van energieopslag.”
Tijdens zijn afstudeeropdracht maakte Menno een model voor een thermochemische warmteopslag, waarmee hij inzichtelijk maakte wat er precies in zo’n warmteopslag gebeurt. ,,Zo’n thermochemische warmteopslag is een nieuwe vorm van energieopslag waar TU Eindhoven onderzoek naar doet, en die over een aantal jaar hopelijk veel huizen warm gaat houden. Aan dat soort projecten zou ik in de toekomst ook graag willen werken, dus ben ik nu aan de Master Werktuigbouwkunde begonnen met een specialisatie in energiesystemen. Met de grote energiebehoefte die er op dit moment wereldwijd heerst in combinatie met verduurzaming, hoop ik zo in de toekomst toch nog mijn steentje bij te kunnen dragen aan het verbeteren van de wereld.”
Tim rondde zijn Master af met een eindproject waarbij hij de Nederlandse bedrijven in Vertical Farming onderzocht. Met een eigen onderzoek vond hij de meest belemmerende factoren die deze bedrijven ondervinden in de Nederlandse markt. Tim gaat in deze sector ook verder bij de Start-up Glowfarms waar hij als technisch manager gaat helpen een eerste plantenfabriek in Nederland neer te zetten. “Eerst alleen nog even een maandje rustig aan, want het was toch wel flink doorwerken voor zo’n master thesis.”

 

Fotogalerij

‘Eenzaamheid is bij uitstek iets om met anderen te delen’

Onlangs was de ‘Week tegen Eenzaamheid’ in geheel Nederland. Eenzaamheid wordt in de meesten gemeenten nog steeds als groot probleem gezien, zowel bij jongeren als bij ouderen. WelzijnWonenPlus, een organisatie die kwetsbare thuiswonende mensen passende hulp geeft en biedt, organiseerde vanwege deze week drie inloopochtenden in Edam-Volendam. Hier kregen diegene met behoefte aan sociaal contact, de gelegenheid om samen een bakje koffie te drinken en nieuwe contacten te leggen.
Door Jo-Ann Klepper

[ads id=66]

Eén van de ochtenden vond de inloopochtend plaats in CuliCafé De Ontmoeting. Er kwamen, ondanks dat het een grote stap kan zijn om ‘er voor uit te komen’, toch drie mensen op af.
Toen deze drie mensen door onder andere Channa de Vries, consulent bij WelzijnWonenPlus, bij elkaar werden gebracht, ontstond er gelijk een gesprek. De mensen konden hun verhaal kwijt en adressen werden met elkaar besproken.
Zij waren niet bang om nieuwe sociale contacten te leggen en dat toonde aan hoe belangrijk het is om dit soort ochtenden te organiseren.
Channa de Vries merkt ook hoe belangrijk het is om mensen bij elkaar te brengen en vertelde een mooie anekdote over hoe mensen elkaar kunnen helpen: ,,Iedere week kregen wij een telefoontje binnen bij WelzijnWonenPlus van een oudere vrouw. Zij belde ons vanwege allerlei klusjes die zij zelf niet meer op kon lossen. Wij stuurden elke keer een vrijwilliger naar haar toe om deze klusjes op te lossen, totdat ik in contact kwam met iemand die net in Nederland was komen wonen. Hij beheerste de Nederlandse taal nog niet goed, maar hij was wel heel handig. De vrouw en de man heb ik vervolgens bij elkaar gebracht met het idee om deze twee mensen elkaar te laten helpen. De man zou telkens als de vrouw hulp nodig had de klusjes klaren en zij zou hem, onder het nuttigen van een kopje koffie, helpen de Nederlandse taal te beheersen. Zo gezegd, zo gedaan. Iedere week bezocht de man haar en hielp hij haar, totdat de vrouw uiteindelijk naar een verzorgingstehuis werd gebracht. Maar ondanks dat is er een hechte vriendschap ontstaan. Zij hebben nu nog steeds elke week contact of komen een kop koffie bij elkaar drinken.’’

Fotogalerij

Mühren: ‘Had er nog een paar kunnen maken’

Met een grote glimlach toog terreinmeester Piet Jonk naar zijn dorpsgenoot Robert Mühren, met een mini-balletje voor kids in de hand. ,,Drie keer scoren betekent dat hij de wedstrijdbal mag houden, maar betekent ook dat ik er weer eentje kwijt ben. Kijken of het we het zo op kunnen lossen…” Mühren moest zelf ondertussen overal verschijnen, vanwege zijn aandeel in de winst. ,,Vier treffers, dat was voor het laatst met de FC in augustus 2014, vlak voordat ik naar AZ ging”, waarna Mühren ook nog even de exacte minuten uit zijn geheugen opsomde, want hij deed dat destijds in een kwartier tijd.
Door Eddy Veerman.

Dinsdag in de bekerwedstrijd bleef hij in de rust in de kleedkamer, net als Boy Deul. ,,Ik wilde die wedstrijd héél graag winnen”, zei trainer Wim Jonk. ,,Maar je speelt vijf wedstrijden in vijftien dagen tijd en je moet met sommige spelers voorzichtig zijn, zodat je ze niet voor langere tijd kwijtraakt.” Vrijdagavond wilde zijn topscorer niet worden gewisseld. ,,Wat dacht jij, ik had er nog een paar kunnen maken”, zei Mühren. ,,Maar het had misschien wel gemoeten.” Het lichaam laat het hem immers af en toe weten, dat het de hoeveelheid wedstrijden in kort tijdsbestek voelt. Niet voor niets verliet de topscorer, die inmiddels één op één loopt (dertien goals uit dertien wedstrijden) donderdag eerder de training.
En hij is niet alleen topscorer, maar vervult ook een aanstuwende (steeds jagen op de opbouwers) en aansturende rol (,,mijn stem is zelfs hees nu en dat is niet van het juichen”) in het veld. En dat is nodig, want qua voetbalslimheid loopt het niet over, om hem heen. ,,We doen gewoon regelmatig domme dingen. Het is wel goed dat we moeilijke wedstrijden winnen. Er waren veel minpuntjes deze wedstrijd, onder andere de rode kaart van Denso Kasius.”
De zo talentvolle rechtsachter liet zich helemaal gaan in de wedstrijd, maar dan in negatief opzicht. ,,Deze wedstrijd was zo’n potentiële uitglijder”, zei trainer Wim Jonk. ,,Dordrecht heeft net verloren van een amateurclub in de beker, dus we wisten dat het een stevig potje zou worden, zij zochten het randje en gingen er overheen. Ik stond op het punt om Denso te wisselen en Mike Eerdhuijzen in te brengen. Je merkte dat ze hem ‘zochten’ en hij liet zich uit zijn spel halen. Dit is een enorm leermoment voor hem.” Zoals dat voor meerdere spelers gold. ,,Een aantal spelers begon heel slordig aan de wedstrijd en bleef daar ook in hangen. Terwijl ze zich daar overheen moeten zetten en weer het ritme van ons positiespel moeten zien te vinden.”

Al vijfentwintig jaar bijeenkomsten voor mensen met een beperking

‘Een initiatief als Geloof en Licht is echt nodig’

‘Geloof en Licht’ viert komende maand haar vijfentwintigjarig bestaan in Volendam. Dit initiatief geeft mensen met een beperking de kans om gezamenlijk het katholieke geloof te belijden. Zij zijn namelijk niet vanzelfsprekend welkom in veel kerkgemeenschappen. Op 14 november zal Geloof en Licht bijeenkomen in de Mariakerk. Deze viering is voor iedereen toegankelijk en pastoor Stomph roept dan ook op om daar gebruik van te maken.
Door Laurens Tol

[ads id=66]

Truus van IJselmuijden is naast pastoor Stomph altijd aanwezig bij de bijeenkomsten. Zij kwam naar Volendam via wijlen Han Snel. Deze voormalige pastoor kwam op onfortuinlijke wijze om het leven door een verkeersongeval. Hij was de pleitbezorger van Geloof en Licht in het vissersdorp. Truus vertelt over de historie van dit initiatief:
,,Toevallig hoorde ik onlangs hoe het ontstond. Han Snel ging naar Roermond om daar een vriend te bezoeken. Die had daar de eerste gemeenschap van Geloof en Licht opgericht. Han woonde daar een bijeenkomst van bij, waarbij ook een Volendamse vrouw aanwezig was. Zij waren zo onder de indruk, dat ze zeiden: ‘Dit willen wij in Volendam ook’. Ze wisten dat hier ook veel mensen met een beperking wonen. Zo kwam Geloof en Licht dus naar Volendam.”
Han Snel kon slechts bij de eerste bijeenkomst ervan aanwezig zijn. Daarna trof het noodlot hem op weg naar bedevaartsplaats Lourdes. Priester Eugène Jongerden – een vriend van Han – nam het stokje van hem over. Jarenlang hield hij het project draaiende en haalde Truus over om zich er eveneens voor in te zetten. Ondanks dat zij zelf geen kinderen met een beperking heeft.
,,Ik werkte bij Eugène. Hem vertelde ik dat mijn zoon op dansles zat met mensen met een beperking. Daarom vroeg hij mij om samen met mijn zoon eens naar een Geloof en Licht-bijeenkomst te komen. Mijn kind kon meteen al lezen en schrijven met de mensen daar. Voor mij was het wel even wennen. Ik was eerst bang om iets verkeerd te doen. Toch bleef ik wel betrokken bij het project en in 2007 werd ik er zelfs voor verantwoordelijk. Inmiddels kan ik ook uitstekend overweg met iedereen.”

‘Ik vind het zo’n
verrijking van
mijn leven dat
ik met deze mensen
heb leren omgaan’

Truus’ leven veranderde door haar medewerking aan Geloof en Licht. Ze stak en steekt er nog altijd veel van op. ,,Ik vind het zo’n verrijking van mijn leven dat ik met deze mensen heb leren omgaan. Je wordt er geduldig van en leert er het leven door te nemen zoals het is. Het is ook zo mooi om te zien hoe zij niet te lang bij dingen blijven stilstaan en open zijn. Ze zeggen wat ze denken en maken van hun hart geen moordkuil. Ik heb het idee dat mensen die zogenaamd geen beperking hebben vaak veel te voorzichtig zijn.”
Pastoor Stomph werkte in het verleden in de zorg. Hij maakte daardoor al het nodige mee en toch wordt hij vaak nog verrast tijdens de bijeenkomsten. Stomph: ,,We maken er soms aangrijpende momenten mee. Twee jaar geleden was er een meisje dat ineens in huilen uitbarstte. Dan vraag je je af: wat gáát er in haar om? Daarna was ze weer zo ontzettend blij. Waarschijnlijk heeft ze iets van verdriet gevoeld door iets dat gebeurde tijdens de Geloof en Licht-bijeenkomst. Zoiets raakt mij dan.”
De maandelijkse bijeenkomsten beginnen altijd op zondagmiddag om 14.00 uur. Daarvoor is er al gelegenheid om een kop koffie met gebak te nuttigen. Tijdens de vieringen is zingen een belangrijk onderdeel. Daarnaast wordt er gebeden en vindt er een eucharistieviering plaats. Men vond een manier om de bijeenkomst waar nodig ordelijk te laten verlopen. Truus: ,,We hebben een steen waarop staat: ‘Jezus leeft’. Die gaat rond. Het werkt simpel: als je de steen hebt, mag je praten en de rest houdt zijn mond. Dat werkt perfect.”
Geloof en Licht is een wereldwijd initiatief binnen de katholieke kerk. Het ontstond in Frankrijk, waar men nog altijd de bijbehorende jaarthema’s bedenkt. Naast zingen, is men tijdens de bijeenkomsten bezig met nog andere kunstdisciplines. De Volendamse groep blijkt opvallend goed te zijn in mimespelen. Op die manier kunnen de aanwezigen op herkenbare wijze de voorgelezen verhalen naspelen. Truus zegt regelmatig geraakt te worden door de kwaliteit van de acteerprestaties. Na alle activiteiten vindt er nog een broodmaaltijd plaats. Tijdens het eten blijken er vaak goede één-op-één-gesprekken te ontstaan.

‘Ik nodig iedereen
uit om dit nu eens
mee te maken,
ook diegenen die
graag wijzen
op kerkregels’

Net als zoveel organisaties trof de coronapandemie ook Geloof en Licht. Daardoor konden de bijeenkomsten twee jaar lang geen doorgang vinden. Truus vreesde even voor de gevolgen van deze impasse. ,,We komen sinds kort weer samen. Het is daardoor best wel aanpoten om het allemaal weer bij elkaar te krijgen. Er moet weer een routine in komen. Tussendoor was het wel een uitdaging om de groep bij elkaar te houden. Want als je elkaar twee jaar loslaat, ben je ze kwijt. Daar waren wij bang voor. We probeerden dus contact te houden, bijvoorbeeld door zelfgemaakte filmpjes te maken en rond te sturen.”
Truus merkt dat er nog steeds kerkgemeenschappen zijn die mensen met een handicap niet ten volle accepteren. Het is volgens haar prijzenswaardig dat Stomph dat wel doet. ,,Soms wordt er omgekeken, omdat mensen met een beperking bijvoorbeeld bewegen of praten tijdens een mis. Daardoor kunnen zij vaak niet echt terecht in een parochiekerk. Dit terwijl deze mensen het ook heel belangrijk vinden om ter communie te kunnen gaan. Daarom is een initiatief als Geloof en Licht echt nodig.”
Normaal gesproken vinden de bijeenkomsten plaats in de Mariazaal. Op zondag 14 november organiseert Geloof en Licht een meer openbare viering in de Mariakerk. Volgens Stomph is dit een ideale gelegenheid om kennis te maken met het initiatief. Nieuwe vrijwilligers zijn eveneens van harte welkom. Stomph: ,,Ik nodig iedereen uit om dit nu eens mee te maken. Ook de mensen binnen de gemeenschap die graag wijzen op de regels van de kerk. Daartegen wil ik zeggen: dit mag echt. Als we maar het evangelie van de dag gebruiken en dat doen we. Er is ook gewoon een preek over waar het om gaat in het geloof en het leven. ‘Kom en zie’, zei Jezus.”

Fotogalerij

Prachtig optreden The Stones Band in de Jozef

De Jozef was in het weekeinde het decor voor ‘Time Travelling with The Rolling Stones’. De band met artiesten van alle leeftijden speelde de sterren van de hemel. De zang werd verzorgd door Jan Kies, Cor Bond, John Kirrie, Benito Bond en Kees Nor en zij werden ondersteund door de zangeressen Nel Duijn en Candy Mühren.

 

De gitaarpartijen werden gespeeld door Peter Schilder en Werner Lut, Bart Mooijer kwam in actie bij stukken waar het snerpende geluid van de saxofoon vereist was en de bas werd in alle rust bespeeld door Johan Te Riele.

John Schilder was de roffelende kracht op drums en Ron Veerman bediende het keyboard. Manusje van alles Theo Tol was van de percussie en de backing vocals.

Fotogalerij

Tienjarige Kyano Keizer schrijft een gedicht over… de krant

Dichter in de dop

De 10-jarige Kyano Keizer, zoon van Martin en Amber Keizer, is gek op schrijven. Zo schrijft hij gedichten, verhalen en liedjes. Hij mailde de Nivo met een gedicht dat hij zelf heeft geschreven, met als onderwerp ‘De Krant’ (bij het verhaal vermeld). Door het enthousiasme bij de redactie, zijn we bij hem langs geweest.
Door Jo-Ann Klepper

[ads id=66]

Hoelang vind je schrijven al leuk en hoelang is dat al één van je hobby’s?
,,Zo’n vijf weken geleden moesten wij op school een opdracht maken bij het vak Taal, waarbij ik een gedicht moest schrijven. Dit vond ik zó leuk, dat ik vervolgens thuis ook gedichten ben gaan schrijven. Sindsdien heb ik in drie weken tijd in totaal acht verschillende gedichten geschreven.’’

Waar haal je je inspiratie vandaan om gedichten of verhalen te schrijven?
,,Ik heb niet echt inspiratie nodig om een gedicht te schrijven. Meestal kom ik gewoon bij een onderwerp op en wil ik daar vervolgens een gedicht over schrijven. Zo heb ik ook een gedicht geschreven over de oorlog, omdat mij dat heel interessant leek. Mijn vader heeft vervolgens een verhaal over Anne Frank voorgelezen, zodat ik meer over het onderwerp wist. Soms gaat het over Star Wars, the Beatles of heel beroemd zijn. Het is altijd verschillend.”

Hoe kwam je op het idee om het gedicht ‘De Krant’ te schrijven en waarom heb je deze naar Nivo gemaild?
,,Ik was een spelletje aan het doen samen met mijn oom Dennis. Ik vroeg of hij een onderwerp voor mij wist om daar een gedicht over te schrijven en hij zei toen ‘de krant’. Toen ik mijn gedicht uiteindelijk klaar had, vond mijn oom het zo’n goed gedicht dat hij met het idee kwam om hem naar de Nivo op te sturen, want misschien vonden jullie dat wel heel erg leuk.”

Heb je verder nog andere hobby’s?
,,Ik vind het leuk om te gamen, muziek te maken en te luisteren, te schrijven en te lezen. Zo vind ik Harry Potter heel erg leuk en ben ik ook groot fan van de Beatles. Daar heb ik ook een verhaal over geschreven. Soms schrijf en maak ik liedjes samen met mijn broertje, op de muziek van de Beatles, met onze band: De Rockets. Zo speel ik namelijk ook gitaar, basgitaar, de trompet en de drums. Dat vind ik ook heel leuk om te doen.”

De krant,
Een stuk in elkaar geduwd papier.
Papier, gemaakt van een grote plant.
Met artikelen over sport, interviews en nieuws. Mensen in het bos verwijderen veel van die grote plant, voor dat succesvolle stuk papier.
De krant.

Fotogalerij