De Heilige Graal van… Kees Schilder
Naam: Kees Schilder
Leeftijd: 62
Bands: Zangertjes van Volendam, organist Kruispunt, Butter & Eek, dames- en herenkoor St. Caecilia Vincentiuskerk, I VOCI, I VOCI e AMICI, Hircus Circus
Maakt muziek sinds: “toen ik vier was werd ik her en der op tafel gezet om liedjes te zingen, vanaf acht jaar pianospelen en Zangertjes van Volendam, vanaf elf jaar pijporgel, en vanaf 29 jaar dirigeren”
Hoeveel instrumenten: Ühlman piano, baton, Tyros synthesizer, Nord Stage 2X toetsenbord, veel percussie, en de pijporgels in Vincentius- en Mariakerk
Kees’ heilige graal: het Adema/Schreurs pijporgel in de Vincentiuskerk in Volendam
,,Het pijporgel is in feite de eerste synthesizer”, zegt Kees. ,,Net als op een digitale synthesizer heb je ook op een pijporgel de mogelijkheid verschillende instrumenten na te bootsen. Strijkers, koperblazers, houtblazers, je kunt er in feite een voltallig orkest uithalen.” Een veelzijdig, kostbaar en indrukwekkend instrument met een rijke historie. ,,De veelzijdigheid is des te indrukwekkender wanneer je beseft dat het pijporgel misschien al wel tweeduizend jaar bestaat. Het is de moeder van de synthesizer, en het populaire Hammondorgel dat al decennialang in de pop- en rockmuziek wordt gebruikt.”
Als achtjarig jongetje kwam Kees via een buurjongen voor het eerst in aanraking met een orgeltje. ,,Hij had een kinderorgeltje met één octaaf gekregen. Maar dat ene octaaf was voldoende om mijn vlammetje aan te wakkeren. Thuis vroeg ik aan mijn vader of ik er misschien ook een mocht. Die oproep was niet aan dovemansoren gericht. Een paar dagen later namelijk stond er zelfs een prachtige piano mét een pianoleraar ernaast in de huiskamer.” Kees’ pianoleraar bespeurde al gauw muzikaal talent bij zijn pupil. ,,Hij kwam telkens met moeilijkere stukken aan, tot hij de tijd rijp achtte om me achter het orgel in de Mariakerk en wat later de Vincentiuskerk te zetten. Op zaterdagmiddag kwam hij speciaal voor mij naar die kerk om me te laten oefenen. Ik begon met het spelen van pianostukken op het orgel. De volgende stap was Bach. ‘Wat zullen we nou krijgen?’, dacht ik terwijl ik naar de bladmuziek keek die zwart zag van de noten. Maar meneer Visser, mijn leraar, wist de juiste snaar te raken: ‘Hier ben je toch niet bang voor?’” Niet veel later bespeelde Kees met twee handen en twee voeten het imposante kerkorgel. ,,Er zijn muziekstukken waar je alle vier ledematen tegelijk bij nodig hebt om vier verschillende partijen te spelen. Als het lukt om beide voeten en handen van elkaar los te koppelen, dat denkbeeldige doorsnijden van die lijntjes, dan ben je er. Dat geeft een ongelofelijk goed gevoel.”
Het pijporgel dat in de Vincentiuskerk staat werd circa 1916 gebouwd voor de Annakerk in Amsterdam. Dat orgel kreeg ook bestaand pijpwerk dat afkomstig was uit schuilkerk ‘De Pool’. In 1970 werd het orgel overgebracht naar Volendam, waar het bijna dertig jaar later een grondige restauratie zou ondergaan. Kees is van mening dat het kerkorgel te weinig wordt bespeeld. ,,Het instrument verdient het om meer te worden benut. Wie de eer heeft het te mogen bespelen mag zich gelukkig prijzen. Als je je handen op het klavier zet en begint te spelen, dan resoneert het machtige geluid door je hele lichaam. Die ervaring is nergens mee te vergelijken.” Kees besluit: ,,die ongeëvenaarde klank die door de gigantische Vincentiuskerk galmt. Iedereen moet dat ten minste één keer hebben meegemaakt. Daarom wil ik iedereen van harte uitnodigen om de Tweede Nachtmis, of de Hoogmis op Eerste Kerstdag bij te wonen.”
Fotogalerij
