De redactie aan het woord
Wekelijks delen verschillende NIVO redacteurs een persoonlijke boodschap. Soms serieus, maar meestal met een knipoog. Ron is deze week aan de beurt.
Volendam heeft zoals bekend een fraaie lijst Oranje internationals voortgebracht, met Joey Veerman als nieuwste ster aan de horizon. Daarentegen lepelt iedere lokale voetbal liefhebber ook zo een ánder lijstje op: namelijk die van begenadigde Volendamse voetballers die – om allerlei redenen – het betaalde voetbal niet gehaald hebben. Toen ik FC Volendam afgelopen zaterdag kansloos zag verliezen van Fortuna Sittard, vroeg ik mijzelf af hoe het mogelijk is dat Lequincio Zeefuik wél wist door te breken.
Vooropgesteld: ik heb gigantisch veel respect voor de vakman en mens Wim Jonk. Hulde voor wat hij en zijn kompanen tot nu toe hebben bereikt. Aan de andere kant leeft bij mij ook het gevoel dat ‘Team Jonk’ moeite heeft om advies van lege kritiek te onderscheiden. Ik meen namelijk een tunnelvisie te bespeuren wanneer het om bepaalde spelers gaat. Rendement is blijkbaar totaal onbelangrijk, om toch jarenlang speelkansen te blijven krijgen. Alle supporters zien het blijkbaar verkeerd. Net zoals diezelfde supporters vooraf al wisten dat de ‘tactische vondst’ om Zeefuik afgelopen zaterdag als aanvallende middenvelder op te stellen, gedoemd was te mislukken. De beste man ontbeert hiervoor simpelweg de finesse, het inzicht en de handelingssnelheid. Dat is geen kritiek leveren, maar dat is gewoon het beste voor hebben met onze club.
Het sierde hoofdtrainer Matthias Kohler dat hij zijn spelers na de wedstrijd niet openlijk afviel. Door te beweren dat de nederlaag niet door kwaliteitsgebrek, maar door slechte aannames en verkeerde keuzes kwamen, was zijn geloofwaardigheid echter onmiddellijk verdwenen. Beide facetten zijn namelijk juist de definities van voetbalkwaliteit. En ja: ik ben ook bekend met het ‘beste stuurlui’ spreekwoord. Maar als je als een paar maanden de tijd hebt om je selectie te versterken en je laat dat bijna volledig na, dan mag men daar toch wel het zijne van denken? Ondertussen bloedt mijn oranje hart verder, ben ik héél blij met de nieuwe aanwinsten en hoop ik vooral op betere tijden. Forza Volendam!
