KRAS/Volendam verliest thuis ook tweede finaleduel
Handballers moeten landstitel aan Lions laten
Het zelfvertrouwen was groot. Na de verloren heenwedstrijd in Sittard zouden de handballers van KRAS/Volendam in een kolkende Opperdam tegenstander Lions verslaan en de finale om de landstitel tot een barrage brengen. Maar een beslissingswedstrijd in het zuiden was niet nodig, want de Limburgers klaarden het karwei op de vloer in Volendam. Twee keer koesterde de ploeg van trainer Geert Hinskens het grootste gedeelte van de clashes een voorsprong, twee keer bleek Lions de meer constante ploeg, draaide het om en bleef weg.
In de broeierige thuishal kende KRAS/Volendam, dat in Sittard met 28-25 had verloren, een kickstart. Door agressief te verdedigen stond er al snel een 4-1 voorsprong op het scorebord. Doelman Evan de Lange maakte zo nu en dan een redding en na enige tijd van scores over en weer brak een periode aan dat de warmte en het gebrek aan zuurstof z’n weerslag had op het spel van beide teams. Zowel Volendam als Lions – beide teams wisselden ook nauwelijks en – bleven verstoken van doelpunten. Bij 10-8 bracht Jordy Baijens met twee flitsen de marge weer op vier. Tot 13-9 bleef dat verschil gehandhaafd, maar op weg naar de pauze werd het minder.
Zo zocht de thuisploeg nog met (slechts) één goal voorsprong de kleedkamers op voor de rust. Meteen in de tweede helft lonkte er een breakkans, maar Stefan van Gils was slordig in de passing. Direct daarop maakte Lions gelijk en ontvouwde zich eenzelfde scenario als in de eerste wedstrijd, toen Volendam ook voortdurend – en tot tien minuten na rust nog – leidde. Ook toen ging Lions erop en erover. De Duitse Volendam-speler Lucas Schneider miste een penalty, medespelers strandden op keeper Dijkstra, technische fouten werden begaan en net als in Limburg was sprake van een verval, terwijl de bezoekers wederom consistent bleven.
,,In de tweede helft heeft Lions laten zien waartoe ze in staat zijn en ging het bij ons wat moeizamer”, zei Geert Hinskens naderhand. We misten veel open kansen. Ik vond onze ploeg net als vorige week de eerste twintig minuten fantastisch spelen, maar net als in die wedstrijd lieten we nu ook na om het verschil in de rust drie of vier goals te laten zijn. In het begin maakten we makkelijk de doelpunten, maar dan zie je het langzaam wegebben.” Nog even werd het verschil van zes goals teruggebracht naar drie, maar toen schoot Jeroen Roefs een vrije kans op de keeper. ,,Het speelt zeker mee dat Lions een wat bredere bank heeft dan wij, maar het missen van open kansen heeft daar niets mee te maken. Als je zelf mist en zij scoren wel telkens, dan krijg je elke keer een dubbele klap. Nu voelde je ‘m wegglippen.” Uiteindelijk werd het 26-34.
