De redactie aan het woord
Omarm de piep
Wekelijks delen verschillende Nivo redacteurs een persoonlijke boodschap met u. Soms serieus, maar meestal met een knipoog. Kevin is deze week aan zet.
In de krant van vorige week heb ik m’n kleine persoonlijke ervaring gedeeld over de welbekende piep in het oor en de nare bijkomstigheden daarvan (te lezen via: tinyurl.com/stillestrijd). Ik hoopte een beetje morele steun te geven aan misschien één iemand die er ook mee te kampen heeft. Maar aan de hoeveelheid reacties te zien wordt er door nog veel meer mensen een ‘stille strijd’ gestreden.
Je wordt als mens heel geboren en gaandeweg gaan er nou eenmaal dingen stuk. Daar moeten we mee leren omgaan. Als je ‘de piep’ te pakken hebt, ben je er voor de rest van je leven mee getrouwd en neem je ‘m iedere nacht mee naar bed. Je kunt er dan maar beter het beste van maken met z’n tweeën. Wat voor mij helpt is dat ik mezelf heb wijs gemaakt dat ik niet kan slapen zónder die heerlijke suis in m’n oren. Als een soort meditatie leg ik m’n focus erop en zonder ik me automatisch af van alles om me heen. Gegarandeerd slaapsucces.
De muziek zachter zetten op de Dijk zou natuurlijk schelen om het probleem in te perken, maar wij Volendammers zijn nogal een luidruchtig volkje. De decibelmeter van ons mooie Jozefgebouw slaat vaak al in het rood voordat de muziek aan gaat, door alleen geouwehoer. In al m’n eigenwijsheid heb ik ruim twee weken geleden m’n oordoppen thuisgelaten bij een Volendammer ktb’tje – want je zit gewoon rustig bij iemand thuis aan een koppie. Daar zijn m’n oren nu nog van aan het nagenieten. Dertig Volendammers aan een tafel weten meer geluid te produceren dan heel Schiphol en de oerknal bij elkaar. Dus, totdat tinnitus door een medisch wonder ooit tot het verleden behoort omarmen we de ‘piep’ en gaan de doppen in waar dat nodig is. Want iedere ouder zou zeggen: ‘je ebbe maor ien paor oare.’
Fotogalerij
