Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

Tijdmachine

Soms fiets ik door het dorp en probeer ik me voor de geest te halen hoe het er vroeger uitzag. Mijn oma vertelde weleens over een Julianaweg die er nog niet was, een plek waar je op afgekapte boomstammen kon spelen. Zelf herinner ik me vooral de Vivo waar ik met opa bloedijsjes haalde, de rijdende winkel van Jan Jonk  ‘Melk’ en het tankstation van Kil.

Sommige herinneringen zijn niet meer zo scherp, vergeelde foto’s waarvan de kleuren langzaam vervagen. Totdat je Google Maps opent. Niet de gewone kaart, maar de tijdlijn via Google Street View. Jammer genoeg begonnen ze bij Google pas in 2008 met alle straten vast te leggen, maar met één klik stap je in een Volendam van 17 jaar geleden.

Als er een nieuwe wijk of woning uit de grond wordt gestampt, is het al gauw lastig voor te stellen hoe het daar voorheen was. Maar op die tijdlijn zie je het haarscherp. Hoe het dorp eindigde achter het zwembad, hoe de oude Pius X, het Kruispunt en Dirk van den Broek met de busremise van NZH ernaast eruitzagen, en hoe de Blokwhere en de Zuidwester nog keurig naast elkaar stonden. Heerlijk tijdverdrijf op je iPadje.

Alles oogt gemoedelijker op die tijdlijn. De ijskar van Jintje staat nog in de Gladiolenstraat, de kippen lopen nog in de Leliestraat en als ik de Conijnstraat in ga, zie ik zelfs mijn oma terug in het straatbeeld. Met haar zus, onderweg naar Bakkertje, alsof ze elk moment kan bellen dat er een ‘tuppertje’ met snert en een koppie klaarstaan als ik weer eens in de buurt ben.

Hoewel 2008 als gisteren lijkt, is er verbazingwekkend veel gebeurd. Oude ‘krotjes’ op het Zuideinde zijn woonpaleizen geworden, het industrieterrein is onherkenbaar veranderd en de Citta Gilera is vervangen voor de fatbike. Alleen rond het Brijkie is geen steek veranderd en lijkt de tijd stil te hebben gestaan.

Het mooie van een uurtje ‘struinen’ op de tijdlijn is dat het je bewust maakt dat elk moment van nu ooit weer een stukje geschiedenis wordt waar volgende generaties met evenveel verlangen op terugkijken als ik nu doe. Over vijftig jaar is dit een goudmijn, en hopelijk kunnen we rond die tijd lachend terugkijken op de huidige staat van dat eeuwige Brijkie.

Fotogalerij

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

× Hoe kan ik je helpen?