Column
Voetbal is van het volk…
Onze redactie aan het woord: Eddy Veerman
Wekelijks delen verschillende Nivo redacteurs een persoonlijke boodschap met u. Soms serieus, maar meestal met een knipoog. Eddy is deze week aan de beurt.
…Maar wat doet het volk met het voetbal? Gezien de ‘rot op-spreekkoren’, veldbestormingen of kinderen die met witte zakdoekjes zwaaien omdat de trainer eruit moet, zoals tijdens Ajax-Volendam in de Johan Cruijff Arena. Wat voor voorbeeld geven volwassenen? En de spelers zelf, met hun gedrag en gebaartjes. Het respect voor autoriteit en voor elkaar neemt – al een tijdje – af. Ook buiten het voetbal overigens.
Het bloedende hoofd van Davy Klaassen bracht afgelopen week opeens nationale discussies op gang. Telkens zitten we aan de achterkant van het probleem – ook qua maatregelen – en te weinig aandacht wordt besteed aan een mogelijke oplossing. Een psycholoog opperde om hooligans af te laten spreken op een plek waar ze met elkaar kunnen vechten. Schokkend. 26 jaar geleden gebeurde dat al, tussen fans van Ajax en Feyenoord, met dodelijke afloop.
Vier maanden geleden bezocht ik de nabestaanden van Richard Nieuwenhuizen, die tien jaar geleden in Almere als (vrijwillige) grensrechter na de jeugdwedstrijd van zijn zoon werd geschopt en aan de gevolgen daarvan overleed. Ze concludeerden dat er sindsdien niks is veranderd. Als je bij een gemiddeld jeugdwedstrijdje kijkt, stemt dat niet hoopgevend. En het helpt ook niet dat kinderen games spelen waarin ze iets kunnen verdienen door geweld te gebruiken. Mijn voetballende kinderen kregen op vijfjarige leeftijd een balletje van een Nederlandse club cadeau. Toen één van de jongens dat balletje tijdens de vakantie iets te ver gooide, pakte een vader – die met zijn kind aan het overgooien was – het balletje op en brabbelde ‘ik zou er ook een mes in kunnen zetten…’ Ik hoopte dat mijn kinderen het niet hoorden en vroeg heel snel of hij fan was van een andere club. Toen ik een naam noemde en mis zat, kreeg ik een blik van… Ach, laat maar. Of toch niet. Die mogelijke oplossing is dat basisscholen meer tijd krijgen om sociaal-emotionele vaardigheden mee te geven aan kinderen. En dat de ouders, verenigingen en opleiders daarin worden meegenomen. De kinderen van nu worden immers de ouders van de toekomst. Er gaan nog generaties overheen, maar wellicht zijn er dan sneller minder excessen dan we hopen.
Fotogalerij
