Aal Schilder stopt als vrijwilliger kerkintenties
Omringd door stapels papier, verschillende edities van de NIVO en haar laptop zat Aal Schilder (78) jarenlang aan haar keukentafel. Daar zorgde zij zorgvuldig dat de kerkintenties van de Volendamse parochie werden verwerkt. Nu stopt zij met dit bijzondere vrijwilligerswerk – een taak die haar niet alleen dagen structuur gaf, maar haar band met de gemeenschap diep verdiepte.
Vorige week werd bekend dat de vaste bewaakster van de misintenties afscheid neemt. Aal zat vele jaren op dinsdag en vrijdagmiddag in de pastorie van de Vincentiuskerk om de aanvragen van misintenties in te voeren. Toen zij meer zo mobiel was, heeft ze dat samen met een voorganger via parochetelefoon en praktische hulp gedaan. Aal was vrijwilliger achter de schermen, met nauwkeurige administratie, luisterend oor aan de telefoon en praktische hulp.
Samen met mede-vrijwilliger Cees de Boer vervulde zij een cruciale taak voor de parochie. ,,Dit werk is veel meer dan administratie,” zei Aal in een vorig interview met de NIVO. ,,Het raakt direct aan wat mensen belangrijk vinden. Het idee dat je een klein stukje kunt bijdragen aan hun beleving – dat vind ik waardevol.”
Het begon ruim zes jaar geleden
Haar vrijwilligerswerk begon zo’n zes jaar geleden, toen kosteres Gaar Smit – een goede vriendin – haar vroeg als kerkwacht. ,,Via Gaar kwam ik bij het vrijwilligerswerk van de parochie terecht,” vertelde Aal. Niet veel later kreeg zij het verzoek om de kerkintenties over te nemen van Bob Silven, die moest stoppen. ,,Ze vroegen of ik het werk wilde leren. Het leek me meteen iets bijzonders.”
Groeien deed zij op in het Kloosterbuurtje, waar het katholieke geloof verweven was met het dagelijks leven. ,,We moesten van onze moeder elke dag naar de kerk,” herinnerde zij zich. ,,Voor haar was het een moment van rust; de kinderen even de deur uit. Die verbondenheid met de kerk heb ik mijn hele leven behouden.”
Persoonlijk contact maakte het bijzonder
Wat het werk zo speciaal maakte, was het persoonlijke contact. ,,Mensen sturen hun verzoeken via de website, stoppen ze in de brievenbus of soms zelfs bij mij thuis. Vaak zit de bijdrage er dan al bij,” vertelde Aal. ,,Maar het liefst hebben we dat mensen ook een telefoonnummer vermelden. Zo kan ik contact opnemen als iets onduidelijk is. Dat persoonlijke contact vind ik een van de mooiste kanten.”
Met hulp van Nico van Diepen, de ‘computerman’ van de kerk, kon Aal vanuit huis blijven werken – wat nodig was na gezondheidsperikelen. ,,Voorheen deed ik alles vanuit de pastorie, maar het is fijn om nu thuis te kunnen werken,” zei zij. ,,Zo kan ik op elk moment even kijken of er nieuwe aanvragen zijn binnengekomen.”
De kerstperiode was altijd de drukste tijd. ,,Het lijkt wel alsof mensen dan extra behoefte hebben aan de warmte en troost van de kerk,” merkte zij op. ,,Maar ook door het jaar heen zie ik dat steeds meer mensen de weg naar de kerk weer vinden. Dat is prachtig.”
Optimisme over de toekomst
Ondanks haar vertrek is Aal optimistisch. ,,Ik zie genoeg jongeren die actief zijn in de kerk, bijvoorbeeld in de koren. Dat geeft moed. En er zijn altijd mensen die inspringen als er vrijwilligers nodig zijn.” Over de tradities, zoals de kerkintenties, maakt zij zich geen zorgen. ,,Die zullen altijd blijven bestaan. Ze zijn diep verweven met het leven van de mensen hier. Daarom voelt het zo bijzonder om dit werk te hebben mogen doen.”
,,Het gaf structuur aan mijn dag en bracht me in contact met zoveel mensen uit de gemeenschap,” sluit zij af. Pastores en parochiebestuur: ,,Namens pastores en parochiebestuur een woord van dank voor je toewijding en al je vrije tijd die deze taak met zich meeneemt. Aal is ook nog jarenlang actief geweest als kerkwacht.”
Aan het laden ...