Vandaag geopend: 08.00 - 10.00

All posts by De redactie

Zaterdag 1 bekert verder na grote overwinning

Werd er in de competitie nog met 3-1 verloren, in de bekerwedstrijd tegen Eemdijk was Volendam veel te sterk voor de gasten uit Bunschoten.

n

 

Er was redelijk veel volk afgekomen op deze wedstrijd, die in het FC Volendam stadion werd gespeeld en zij zagen een goed spelend Volendam. Tussen minuut 34 en 39 werd er drie keer gescoord. Roy Tol schoot beheerst in en even later was het Daan van Baarsen die de 2-0 intikte. Jim Beers maakte nog voor rust de 3-0.

Toch bleef het spannend en Eemdijk gaf nog niet op. Een paar corners zorgden voor gevaar maar toen Roy Tol nogmaals het net vond, was de wedstrijd gespeeld. Volendam liet Eemdijk rustig komen en kreeg nog vele kansen, waarvan er een werd benut door Stefan Plat. Een prachtig resultaat en de wens is nu Feyenoord uit!

Fotogalerij

Een stem voor alle ouderen in de gemeente

Stichting Seniorenraad Edam-Volendam is al jarenlang een krachtige stem voor de lokale oudere bevolking. Onder leiding van voorzitter Jan Tol (74) zet de Seniorenraad zich in om te zorgen dat het welzijn en de zorg voor ouderen in de huidige tijd en in de toekomst gewaarborgd blijven. ,,We geven gevraagd én ongevraagd advies aan het college van B&W en de raadsfracties”, zegt Jan. De adviezen omvatten diverse kwesties, variërend van veiligheid en zorg tot zaken zoals de energietransitie en de woningnood. ,,Ons doel is het vestigen van een gerespecteerde stem om de belangen van senioren in de breedste zin van het woord te behartigen.”

n

 

,,Eén op de drie inwoners van onze gemeente is 55 jaar en ouder. Daarmee vertegenwoordigen we dus een flinke doelgroep”, benadrukt Jan Tol het belang van de Seniorenraad. ,,Hoewel een seniorenraad in Edam-Volendam al meer dan 25 jaar aanwezig is geweest, is de stichting nu, gezien de vergrijzing, relevanter dan ooit. De stem van senioren wordt soms over het hoofd gezien, daarom blijven we elke relevante partij erop wijzen dat we aanwezig zijn en actief deelnemen.” Momenteel zijn er diverse kwesties die de Seniorenraad en senioren in het algemeen bezighouden. De voormalig wethouder somt een aantal hete hangijzers op: ,,We zijn ons bewust van de financiële uitdagingen waarmee senioren in Edam-Volendam worden geconfronteerd. Een groot deel van de senioren heeft alleen basisonderwijs genoten en moet rondkomen van een bescheiden pensioen en een AOW’tje. 87% van de inwoners in Volendam woont in een eigen woning, waarbij we zien dat de woningen van senioren vaak ontoereikend geïsoleerd zijn, wat resulteert in hoge energiekosten. De Seniorenraad spant zich in om financiële steun van de (lokale) overheid te verkrijgen en onderhoudt regelmatig gesprekken met de twee woningcorporaties om woningen geschikter te maken voor ouderen.”

Projecten

Een van de meest in het oog springende recente projecten van de Seniorenraad was het onderzoeken van de toekomst van zorg in de gemeente. ,,Dit project begon in 2019 en leidde tot een gedetailleerd ongevraagd advies over de toekomst van de zorg vanaf 2022”, legt Tol uit. ,,Door een breed scala van lokale organisaties te benaderen en specifieke vragen te stellen, werden de behoeften en verwachtingen van de gemeenschap in kaart gebracht. Dit advies diende als waardevolle input voor de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen en resulteerde in de goedkeuring van een integraal beleidsplan voor het sociaal domein: Zelf, Samen, Organiseren, met de nadruk op buurtkamers, wijksteunpunten, het breed sociaal loket (BSL) en faciliteren van mantelzorg.”

‘‘Veel senioren hebben alleen basisonderwijs genoten en moet rondkomen van een bescheiden pensioen en een AOW’tje”

Een recent uitvloeisel van het beleidsplan is de aanstaande opening van een wijksteunpunt in de Volendamse bibliotheek. ,,Op dinsdag 14 november zal op de eerste etage van de bibliotheek een wijksteunpunt worden geopend, vergelijkbaar met het reeds bestaande punt van SMD in de Edamse bibliotheek. Mensen kunnen er terecht met diverse vragen en zorgen.”

Werkgroepen en adviseurs

De Seniorenraad heeft het afgelopen jaar niet stilgezeten. ,,De stichting bestaat uit vier werkgroepen: Communicatie en PR, Wonen en Veiligheid Binnenshuis, Mobiliteit en Veiligheid Buitenshuis, Zorg en Welzijn.” De Werkgroep Communicatie en PR speelt een cruciale rol in het in de schijnwerpers zetten van de activiteiten van de Seniorenraad in de media. Daarnaast is er de Werkgroep Wonen en Veiligheid Binnenshuis, die regelmatig vergaderingen houdt met woningcorporaties om ervoor te zorgen dat woningen en appartementen geschikt zijn en blijven voor senioren, terwijl tegelijkertijd de veiligheid binnen in het huis veel aandacht krijgt. De Werkgroep Mobiliteit en Veiligheid Buitenshuis fungeert als adviseur bij nieuwe projecten en renovaties, waarbij ze streven naar toegankelijkheid en veiligheid voor senioren in de gemeente. Ten slotte is de Werkgroep Zorg en Welzijn nauw verbonden met de activiteiten van de Wmo-raad en richt zich op alles wat met zorg en welzijn te maken heeft, waarbij ze oog hebben voor de behoeften van mensen die niet meer goed in staat zijn voor zichzelf te zorgen. In totaal zijn ruim dertig mannen en vrouwen betrokken bij het seniorenwerk. Daarnaast heeft het dagelijks bestuur twee keer per jaar overleg met een groepje van vier adviseurs waarmee over belangrijke actuele thema’s wordt gebrainstormd.

Slagkracht

De Seniorenraad heeft de laatste jaren aangetoond over slagkracht te beschikken, dat is gedeeltelijke te wijden aan de nauwe samenwerking met andere adviesraden. ,,In 2016 bundelden we onze krachten met de Jeugdraad, de Wmo-raad en de Participatieraad. Gezamenlijk vormen we nu een overkoepelend orgaan: de ‘Koepel Sociaal Domein.’ Hierdoor kunnen we het College en de raadsfracties als één enkele entiteit benaderen, in plaats van als vier afzonderlijke adviesraden. Deze samenwerking is tot op de dag van vandaag een succes gebleken.”

‘‘Ons doel is om helderheid te verschaffen en problemen op te lossen”

De Seniorenraad van Edam-Volendam heeft een rijke geschiedenis van dienstverlening aan de gemeenschap en blijft zich inzetten voor een betere toekomst voor alle senioren in de gemeente. Met oog voor de behoeften van senioren en toewijding aan een betere toekomst, blijft de Seniorenraad streven naar ouderenzorg, welzijn, wonen en mobiliteit die voorbereid zijn op de uitdagingen van morgen.

Ga voor meer informatie over de Seniorenraad naar www.seniorenraadedamvolendam.nl en volg op de L.O.V.E. het programma ‘100 min en ouder’. De verwachting is dat het programma in november weer actief zal worden. Onderwerpen die dan zullen worden besproken zijn onder meer de rol van het SMD en informatie over Odion.

Fotogalerij

Herdenking van 170 overledenen tijdens Allerzielen in Mariakerk

Traditiegetrouw werd Allerzielen maandagavond in de Mariakerk drukbezocht. Onder leiding van kapelaan Karol Miklosko werd de mis een prachtig eerbetoon aan de overledenen.

n

 

De aanwezigen kijken terug op een indrukwekkende Allerzielenviering mede dankzij de zang van Het Mariakoor en twee leden van het tamboerkorps, die trommelend een ronde door de kerk maakten. Er werden 170 namen voorgelezen van mensen die het afgelopen jaar kwamen te overlijden.

 

Drie misdienaars zorgden ervoor dat er na het noemen van een naam een kaars werd aangestoken. Na de plechtigheid was er gelegenheid tot het drinken van een kopje koffie achter in de kerk. Donderdagavond vindt om 19.00 uur de Allerzielenviering in de Sint-Vincentiuskerk plaats.

 

Fotogalerij

Euforie en emotie bij The Sound of Simon

Om zeven uur op de zaterdagavond opende de PX in Volendam zijn deuren voor een uitverkochte avond rondom de magische en veelzijdige muziek van Paul Simon. Maandenlang keken veel Paul Simon fans van binnen en buiten de gemeente uit naar deze avond met een vertolking van lokale A-klasse muzikanten en eveneens ook grote Simon fans. Zo werd dit project opgezet door Kevin Mooijer en John Lindeboom, wie altijd nog de grote droom had om zijn favoriete album Graceland live uit te voeren. Met dit idee bracht hij een groep topartiesten samen die zich ook helemaal konden inleven in dit plan.

n

 

Door: Michelle Tuyp

 

Zoals zanger en anekdote-verteller Kees Veerman ‘Jashie’ zei: ,,De voorbereidingen voor deze show hadden veel weg van een militaire operatie.” Wekenlang oefende de 21-koppige band keihard en met veel plezier voor deze bijzondere avond. De voorstelling begon met zanger Cor Bond met een stem die bijna een op een leek op die van Paul Simon en met de stage presence en looks van Talking Headszanger David Byrne. Begeleid door een super strakke band met oprichters Kevin Mooijer op gitaar en John Lindeboom op de bas. Versterkt door gitaristen Enno Veerman en Dirk Hoogland was er geen twijfel mogelijk over de kwaliteit van het spel. Niet alleen de muziek was strak, ook waren de leden allemaal netjes gekleed in matchende gilets en blazers, waardoor het een plaatje was om naar te kijken. Er gebeurde veel op het podium met alle aanwezige muzikanten. Voor de wereldse muziek van Paul Simon waar vaak Afrikaanse elementen in te horen zijn, waren drummer Kees Steur ‘Sjor’ en percussionist Jens Veerman cruciaal voor het hele plaatje. Ron Veerman bracht met zijn accordeon het feestelijke element mee waar hij bij onder andere de upbeat plaat Gumboots schitterde met zijn vrolijke klanken.

 

 

Tijdens nummers als Under African Skies, Diamonds On the Soles of her Shoes maar ook de klassieke hits als Call Me All en Cecilia ging de hele zaal uit hun dak. Er waren meerdere Paul’s die gedurende de avond de leadzang verzorgden. Zo stapten ook Harmen Veerman, Carola Smit, Nick Schilder ‘Bibber’, Kees Veerman en Paul Bond in de schoenen van de legendarische zanger. Met toetsen verzorgd door Christiaan Veerman en Frank Keijzer plus een volwaardige blaassectie met Patricia Sombroek, Diana Kwakman en Lynn Veerman klonken alle nummers nog voller dan de originele opnames. Dat de show super dynamisch was, is een feit. Van dansplaten als Late In The Evening, 50 Ways To Leave Your Lover en The Boy in the Bubble naar intieme a capella momentjes met het koor bestaande uit Geranne Tuyp, Marleen Sier en Lisa Mooijer. Zo zongen zij zonder begeleiding met alleen hun drie super sterke stemmen het mooie Sound of Silence. Een van de hoogtepunten van de avond was het emotionele duet tussen Carola Smit en dochter Marleen waarin Carola weer even liet horen wat voor dijk van een stem ze heeft.

 

Toen het einde naderde kwamen alle zangers samen voor een versie van Homeless, waarbij het publiek een extra laag kippenvel kreeg. Alle stemmen matchten perfect met elkaar en toch hoorde je alsnog alle individuele krachtige stemmen los van elkaar. Een flink staaltje vakmanschap van de geluidstechnici. Iedereen was echt met elkaar aan het genieten op het podium en de trots, het geluk en bijna ongeloof van John Lindeboom was duidelijk zichtbaar. Dit is een show waar de muzikanten extreem trots op kunnen zijn en gelukkig in de toekomst nog eens mogen uitvoeren. Want volgend jaar 20 en 21 april doen zij dit nog eens dunnetjes over. Dus voor wie er niet bij zijn geweest: koop vroegtijdig je kaarten via de website van de PX want dit wil je als Paul Simon fan of algemene muziekliefhebber niet missen.

 

Extra shows

De eerste show op zaterdagavond 20 april is een staand concert met een beperkt aantal krukken. De zondagshow is ’s middags in nachtclubopstelling: een gegarandeerde zitplaats voor iedereen. De kaartverkoop start zaterdag 4 november om 10.00 uur op de website van PX, en vanaf maandag 6 november zijn kaarten aan het loket van PX verkrijgbaar.

 

Drie teams in de finale van het WK Hip Hop, welke gemeente doet het je na?

Na maanden van voorbereidingen, veel trainingsuren en een flinke crowdfundingscampagne, was het afgelopen donderdag eindelijk zover. Dansschool Leeflang Koning vertrok met drie teams, bestaande uit 38 dansers, coach Susan Koning en een aantal moeders van de jongste meiden, naar Óbidos (Portugal), voor het WK Hip Hop Unite. Een dagboek van een dansgroep. 

n

 

Door: Lenny Veerman

 

Donderdag 26 oktober

In het holst van de nacht verzamelt iedereen bij de Sportcampus, alwaar het avontuur begint. Echter, een valse start wacht het team. De bus die het gedreven gezelschap naar Schiphol moet brengen, komt niet opdagen. De chauffeur heeft zich verslapen… Even is er wat onrust, maar gelukkig wordt alles nog op tijd geregeld en vertrekt de bus 45 minuten later dan gepland. Deze spannende start kan twee dingen betekenen voor het weekend; een klassiek geval van Murphy’s Law of The only way is up. Na een voorspoedige vlucht komen we aan in het pittoreske vestingstadje Óbidos. Nadat alle teams zich over het plekje verspreiden in ‘casas’, hotels en appartementjes, is het tijd om het sportcomplex te verkennen waar het WK plaatsvindt. Daar moeten de teams zich registreren en wordt er nog een keer getraind om de allerlaatste puntjes op de i te zetten. Ook krijgen de dansers even tijd om de dansvloer te voelen, het zogeheten floorchecking. Tussendoor wordt er goed en lekker gegeten, waarbij een aantal moeders zich storten op heerlijke Portugese chocoladetaarten. Dit blijkt ook niet het laatste taartje van het weekend te zijn. Het is immers ook een beetje vakantie. Iedereen is behoorlijk moe na een lange eerste reisdag en de krachten moeten gespaard worden voor de dag erna, dus gaat iedereen bijtijds naar bed.

 

 

Vrijdag 27 oktober

De dag van de preliminaries, oftewel de voorrondes. All Stars (11 t/m 13 jaar) komt uit in de categorie Megacrew cadets. Omdat er in deze categorie negen teams deelnemen, zijn zij direct geplaatst voor de Finals. Zij moeten wel gelijk alles uit de kast halen, want voor alle voorrondes worden er direct punten toegekend door de vakjury. Queens en The Warriors moeten zich nog zien te plaatsen voor de Finals, dus de spanning is gelijk voelbaar en de energie hoog. De sfeer in het complex is bijzonder te noemen, regelmatig is er kippenvelgevoel. Zo ook tijdens de openingsdans, de Haka, die wordt verzorgd door de teams uit Nieuw-Zeeland. Gedurende het hele weekend zijn er MC’s die alles ontzettend enthousiast aan elkaar draaien en praten, tribunes met supporters en vlaggen vanuit de hele wereld. Prachtig om te zien. Queens moeten als eerste van de drie teams aantreden in de voorronde. Tja, onze mening is natuurlijk gekleurd. Maar wat is dit team een geoliede machine; er wordt geknald, geflirt met de jury en gedanst op zeer hoog niveau. Die Finals kunnen we aanraken. Vervolgens mogen de All Stars hun kunsten vertonen. Bleke bekkies en veel nagelbijten gaat eraan vooraf, maar eenmaal op het podium is er niks van de zenuwen te zien. Een foutloze performance! En daarna is het een tranendal, zowel bij de meiden zelf, als bij alle ouders en zelfs bij de immer stoïcijnse coach Susan. Grote ontlading, opluchting, veel trots en blijdschap. Tot slot mogen onze Warriors het decor betreden. Met een hommage aan Michael Jackson toveren zij met hun stoere en aanstekelijke mix een lach op vele gezichten en laten zij zien waarom zij op dit WK aanwezig zijn. Een topprestatie. Een enorm spannende maar succesvolle dag. Wederom wordt er lekker en veel gegeten en daarna snel de veren in. Op naar de volgende dag, waarin we hopen dat alle drie de teams in de Finals mogen dansen.

 

Zaterdag 28 oktober

’s Middags moeten alle drie de teams nog een keer dansen om vervolgens te horen of ze door zijn naar de Finals. Bij All Stars gaat er organisatorisch iets mis. Het schema is aangepast, ze moeten een half uur later dansen dan aanvankelijk in de planning staat. Zonder dat het is doorgegeven aan coach Susan hebben ze dat ook weer teruggedraaid. De meiden zijn dan nog niet gereed, Susan is nog niet eens aanwezig en de moeders zijn nog niet op de tribune. Dit is niet leuk en hun optreden is dan ook niet zo sterk als de eerste keer. Susan heeft dit natuurlijk wel aangegeven bij de organisatie, die hun excuses hebben gemaakt, alleen daar kopen we niks voor. De semi-finals van Queens en The Warriors worden wederom zeer solide en goed uitgevoerd. In de namiddag komt het verlossende woord. Zowel Queens en The Warriors en dus ook All Stars horen bij de laatste 10 finalisten in hun categorie en laten vele landen al achter zich. Drie teams uit Edam-Volendam in de finale van een WK HipHop. Welke gemeente doet het je na? De spanning stijgt en de teams en supporters maken zich op voor de finales. Wat bijzonder tijdens zo’n weekend is, is dat de teams en meiden onderling ook naar elkaar toegroeien, elkaar steunen en supporten. Er ontstaat zo’n hechte sfeer. Maar ook onder de ouders is dit weekend een mooie band ontstaan. Niemand kijkt gek op dat er moeders zijn die met een slacentrifuge en lolaborstel als aanmoedigingstrommel op de tribune zitten. Zoals de slogan van de organisatie van het WK ook luidt; Hip Hop Unites, dat is onder de Volendammer enclave zeker ook het geval. In de backstage ruimte probeert juf Susan vooral de jongere meiden af te leiden van de zenuwen. Op een gegeven moment zet ze zelf even de oer-Hollandse polonaise in om even de koppies leeg te maken. Vervolgens worden er wederom drie ijzersterke dansen neergezet door ‘onze’ drie teams. Toch moet ook gezegd worden dat het deelnemersveld ontzettend sterk is. De concurrentie is enorm. Het publiek stijgt soms de lucht in van de energie die van het podium afspat. En dan is het wachten op de Results ofwel de uitslag. Hoewel de Award Ceremony een behoorlijke lange zit is, wordt er wel echt een feestje van gemaakt. Alle teams mogen per categorie met hun vlag zich nog even aankondigen op het podium om daarna de uitslag in de categorie te horen. Eerst is het de beurt aan de categorie van Queens, de spanning is op zo’n moment voelbaar in het hele complex. Er wordt omgeroepen vanaf plaats 10 en zo omhoog naar de nummers 1, 2 en 3. En zoals toch wel verwacht wordt de naam van The Netherlands Queens nog niet omgeroepen bij de eerste zeven namen en belandt dit team toch zo op het podium. Een fantastische en dikverdiende derde plaats. Grote, grote klasse. Daarna komt de categorie van de All Stars, het is al een hele lange en spannende dag geweest, dus we zien witte gezichtjes bij de meiden op het podium. De All Stars worden superknap zevende op hun allereerste WK. Tuurlijk is er wat teleurstelling, maar er is vooral trots wat overheerst. Twee of drie plaatsen hoger is voor dit team ook niet onmogelijk, maar het blijft nu eenmaal een jurysport. Het team van Nieuw-Zeeland wordt glansrijk eerste in deze categorie. Dan komt de uitslag van The Warriors. Zij worden heel knap negende van de wereld waarbij zij dus al met al negen teams achter zich hebben gelaten in de voorrondes. Supertrots op alle Warriors.

 

 

Zondag 30 oktober

Er is nog tijd om even te ontspannen en te struinen in het sfeervolle Óbidos. De laatste chocoladetaarten worden nog gauw genuttigd en er wordt nog wat geëvalueerd. In de avond vliegt het gezelschap met schorre stemmen voldaan en tevreden terug naar Nederland. Alle dansers en meegereisde supporters kijken terug op een schitterende ervaring en prachtige belevenis. Dit smaakt naar meer. Een volgende keer pakken ze allemaal dat podium. Met een zeer goed gevoel kan Dans & Training Leeflang & Koning terugkijken op dit WK. En er is gigantische dankbaarheid naar alle sponsoren, zowel de bedrijven die hebben bijgedragen als alle particulieren die via GoFundme een bijdrage hebben geleverd. Zonder hen was dit weekend niet mogelijk geweest. Daarnaast een diepe buiging voor alle meiden en de coach, want zo’n WK is leuk maar hier gaan heel, heel veel trainingsuren in zitten. Naast hun school en banen zijn er meiden en jongens die zeven tot tien uur in de week dansen om te komen waar ze nu staan. Niets dan lof voor de inzet en power van deze klasbakken.

 

Fotogalerij

Gedenksteen onthuld Edammerweg 28

Onder de klanken van het prachtige lied “One way wind” en later het nog mooiere “Lonely Walk” werd de gedenksteen aan het nieuwbouwhuis van Theo en Karin Kwakman onthuld.

n

 

Kleinkinderen Sylvie & Vince hielpen mee het bijzondere kleinood te onthullen, dat in het teken staat van The Cats want hier woonde vroeger de familie Veerman (Poessie) en Kees was natuurlijk een bijzonder lid van deze wereldberoemde band. Harmen, heel trots en natuurlijk ook vandaag aanwezig met zijn vrouw Agnes, heeft zelfs een lied geschreven over de Aidammerweg en ook deze titel staat vermeld op de plaquette.

 

Het huisje, zoals het vroeger was, is getekend door Sophie Basseleur. De verantwoordelijk architect is Evert Smit en Totaalbouw Volendam is deze bijzondere panden, Theo krijg ook nog buren, op deze bijzondere plek aan het bouwen. De onthulling werd daarna nog feestelijk afgesloten met een lekker taartje, koffie en wat frisdrankjes.

 

Oog in oog met een zeehond

Nietsvermoedend liep de Edamse Linda Scheffel maandagochtend met haar hond langs de dijk tussen Edam en Warder, toen ze opeens iets boven zag komen in het water. Na dichterbij te zijn gekomen, ontdekte ze dat ze in de ogen van een zeehond keek, die nieuwsgierig naar haar en haar imposante Duitse dog staarde.

n

 

Linda aarzelde geen moment en pakte haar telefoon om dit bijzondere moment vast te leggen. Ze deelde de video op Facebook, waar het al snel viraal ging. Aan het einde van de video is te zien hoe de zeehond weer kopje onder gaat.

 

De vissers van de VD64 zijn al net zo verrast als Linda: ,,We hebben wel vaak zeehonden gezien in het IJsselmeer, maar nog nooit in het Markermeer”, zegt Patrick Schilder ‘Loege’. ,,Ik ben er bijna zeker van dat dit beestje via de sluis van Enkhuizen in het Markermeer is beland. Zeehonden zijn ontzettend slim, dus de kans is groot dat hij ook de weg terug weet te vinden.”

Anna en Riva schitteren in Belgische wedstrijd

Na intensieve training van twee maanden namen Anna en Riva deel aan een wedstrijd in België.

 

Als eerstejaars junioren leverden ze beiden een indrukwekkende prestatie in de meerkamp.

Beiden blonken uit in hun vloeroefeningen, waarbij Riva de vijfde plaats behaalde en zich kwalificeerde voor de toestelfinales op zowel vloer als balk. Als team eindigden ze op de vierde plaats. Deze ervaring was een waardevolle en mooie belevenis voor de vijf meiden.

Fotogalerij

Schapen boer Beets getroffen door blauwtongvirus

Demissionair minister van Landbouw, Piet Adema, waarschuwt voor een dramatische afname van het aantal schapen in Nederland als gevolg van het blauwtongvirus. Het virus heeft al bij 2500 schapenhouders toegeslagen, met duizenden sterfgevallen tot gevolg.

n

 

Adema doet een dringend beroep op de farmaceutische industrie om een vaccin te ontwikkelen en hoopt op een oplossing voor de lente, wanneer het virus waarschijnlijk weer oplaait. Het virus wordt verspreid door kleine vliegjes, knutten, die minder actief zijn in de winter. Ook de schapen van boer Beets zijn getroffen door het virus, wat de lokale schapenpopulatie verder bedreigt.

 

Het blauwtongvirus is vooral dodelijk voor schapen, met symptomen als hoge koorts, blauwverkleuring van de tong, kwijlen en kreupelheid. Het virus is niet overdraagbaar op mensen.

 

Fotogalerij

Volendammers uitgenodigd in Zweedse Göteborg, 25 jaar na discotheekbrand

Een drietal Volendammers reist eind deze week af naar de Zweedse stad Göteborg, alwaar de herdenking plaatsheeft van de discotheekbrand, die in 1998 aan 63 jong mensen het leven kostte. Velen raakten verminkt. Reeds een paar dagen na de Nieuwjaarsbrand in Volendam, ruim twee jaar later, reisden Zweedse professionals uit het nazorgtraject aldaar af naar Volendam, om hun kennis en expertise te delen. Een maand later, in februari 2001, ging een groep bij de nazorg betrokken mensen uit Volendam naar Göteborg. Erik Tuijp, destijds voorzitter van de Stichting Slachtoffers Nieuwjaarsbrand Volendam, keert 23 jaar later terug op uitnodiging en zal ook spreken tijdens de herdenking in Göteborg.

n

 

Dat laatste geldt ook voor Gerie Smit. Laura Steur, destijds ook onderdeel uitmakend van de BSNV, zal hen vergezellen naar Zweden. ,,Omdat het lang duurde voordat er contact tot stand kwam, was het kort dag, anders was er tijd geweest om een grotere delegatie naar Göteborg te laten gaan”, zegt Gerie Smit. ,,Destijds hadden we bijvoorbeeld nog geen Facebook, anders waren we vrienden geworden en was het makkelijker geweest contact te leggen.”

 

Laura Steur, inmiddels werkzaam voor de gemeente en secretaris van de Nazorg Nieuwjaarsbrand Volendam, zocht voor de zomer al contact met Göteborg, om vanuit Volendam een vorm van betrokkenheid te tonen richting de herdenking in Zweden. Gerie: ,,Daar was nog geen reactie op gekomen, totdat ik twee weken geleden een Facebook-bericht kreeg van iemand uit Zweden. Ik schrok. Destijds had ik niet zoveel met de nazorg hier. Ik wilde verder, er werd hier van alles georganiseerd en geregeld, maar ik had er geen behoefte aan. Daarover schreef ik tien jaar later ook iets in mijn boek (Nieuwe handen, red.). Dat was hoe ik toen dacht, als boze puber. Nu ben ik ouder. En weet ik beter.”

 

‘‘ We komen van verschillende landen, verschillende culturen, maar onze verhalen zijn hetzelfde’’

 

Bijna drie jaar geleden maakte Gerie als journalist van NH Media én getroffene van de Nieuwjaarsbrand de documentaire ‘Daar praten we niet meer over’. Dat zorgde destijds voor veel erkenning en opeens was er recentelijk ook herkenning vanuit Zweden. ,,De man die contact met mij zocht, zei: we komen van ‘verschillende landen, verschillende culturen, maar onze verhalen zijn hetzelfde’. Hij verloor veel vrienden, vluchtte er van weg en wilde aanvankelijk ook niets van betrokkenheid bij de nazorg weten. En zou later alsnog met de verwerking ervan worstelen, schreef een boek en is bezig met een docu. We raakten niet uitgepraat, terwijl ik hem nog nooit heb ontmoet.”

 

,,Door dat gesprek met hem – de discotheekbrand in Spanje was toen net gebeurd – werd ik getriggerd om op de uitnodiging in te gaan. Tijdens de digitale meeting die we met hem hadden – met Laura en Erik erbij – was er ook veel herkenning. Ook hier in Volendam speelt de vraag ‘gaan we het 25 jaar later herdenken en hoe?’ Ik zal daar ook met ouders van overleden kinderen spreken. In Göteborg is al iets met het pand gebeurd, hier is dat nog steeds een gevoelig onderwerp. In Göteborg zal het de laatste keer zijn dat ze herdenken, aangezien het lastig is om zo’n grote groep in zo’n grote stad bij elkaar te krijgen. Het is daar anders dan hier.”

 

Maar de verhalen zijn hetzelfde. Ze zullen er ook Lars Lilled, destijds coördinator van de hulpverlening in Göteborg, en Claes Lind, destijds hoofd van de psychologen van het universiteitsziekenhuis van Göteborg, ontmoeten. Die twee mannen kwamen daags na de Nieuwjaarsbrand naar Volendam. Om te helpen, vanuit hun ervaring. Gerie: ,,Ik zal er komend weekeinde opnames maken voor NH Media en samen met Erik en Laura kunnen we heel veel ervaringen meenemen naar Volendam.”

 

Fotogalerij