Geen twee dagen zijn hetzelfde in de spuiterij

Het afwissende werk als extrudeur bij AVI Volendam

Andreas Buijs (29) en Wilco van Egmond (34) zijn ongeveer twee jaar geleden gestart als extrudeurs bij AVI. Samen met zeven andere collega’s verzorgen zij de productie van allerlei soorten kunststof. ,,Het proces begint bij het mixen van de juiste korrels plastic” licht Wilco toe. ,,Eigenschappen zoals kleur, flexibiliteit, sterkte en UV-bestendigheid kunnen aan de hand van de korrels bepaald worden. In feite volgen wij een soort recept om bij de ideale mix van plastics uit te komen, die voldoet aan de vereisten van de order.” Deze orders kunnen variëren van honderden kilo’s aan rollen plastic, tot bedrukte verpakkingen voor de lokale bakker, slager of groentewinkel.

,,Na het mixen van de korrels moeten de machines die de kunststof verwerken ingesteld worden” vertelt Andreas. ,,Hierin worden eerst de korrels gesmolten. Vervolgens wordt er lucht door het hete plastic geblazen, zodat het een egale, brede vorm krijgt.” Andreas wijst naar een van deze ‘blazen’ in de fabriekshal, dat doet denken aan een grote ballon. ,,Vervolgens wordt dit plastic uitgerold tot een lange baan die enkele meters hoog door de hele hal heen loopt. Hier kan het materiaal wat afkoelen” voegt Wilco toe. ,,Uiteindelijk komt deze baan naar beneden, waar het plastic op een machine opgerold wordt. Als een rol helemaal gevuld is (tot een bepaalde diameter), wordt deze losgekoppeld en verplaatst met kranen en karren. Per shift kunnen wij zo’n 6000 kilo aan materiaal produceren. Als een order voltooid is, maken wij de machines schoon en gereed voor de volgende opdracht.”

Ritme en werktijden
,,Geen dag is hetzelfde bij AVI” vertelt Andreas. ,,De ene keer loop je flink wat meters af bij het soepel laten lopen van alle machines, en de andere keer hoef je alleen een oogje in het zeil te houden onder het genot van een kop koffie.” Deze variatie aan drukte komt deels door de eigenschappen van de verschillende plasticsoorten. Wilco: ,,Het kan voorkomen dat een korrel niet smelt, maar verbrandt. De kans dat dit gebeurt is bij de ene soort korrel groter dan bij de ander. Een verbrande korrel kan er voor zorgen dat een blaas (de ballon) kapotscheurt, of dat er imperfecties in het materiaal ontstaan. Als dit gebeurt moet het plastic opnieuw door de machines geregen worden.” Hierbij moeten de extrudeurs vaak hoog de machines in klimmen om het plastic letterlijk ‘in goede banen te leiden’. Doordeweeks zijn er 24 uur per dag extrudeurs aanwezig in de spuiterij. Om de acht uur wisselt men elkaar af, in ploegen van drie à vier personen. ,,Om het werk gelijkmatig te maken, worden de verschillende shifts per week gerouleerd” leggen de mannen uit. ,,Als je een week nachtdienst erop hebt zitten, dan heb je de week erna andere werktijden. Naast het hebben van wat technische kennis, is het kunnen aanpassen van je slaapritme erg belangrijk bij dit werk. Als je dat kan, is het allemaal goed te doen.”

Veelzijdig werk
“Het werken als extrudeur is leuk, omdat het zo veelzijdig is” aldus Wilco. ,,Het werk betaalt goed en is van dag tot dag anders, waardoor je niet in een soort sleur terecht komt. Ook valt er veel te leren over de verschillende machines, die allemaal hun eigen bijzonderheden hebben. Doordat de ploegen steeds variëren, is er een hechte band tussen alle collega’s in de spuiterij. Wij hebben een divers team aan mensen met uiteenlopende achtergronden. Men vult elkaar goed aan en de werksfeer is goed. Het zou mooi zijn als het team verder uitgebreid kan worden, want wij kunnen extra personeel goed gebruiken.”

Vacatures
AVI Volendam is op zoek naar enthousiaste nieuwe collega’s om het huidige team extrudeurs aan te vullen. Ook zoekt AVI nog medewerkers in de sealerij. Ga naar de website of scan de QR-code om de openstaande vacatures te bekijken, of neem contact op per mail of telefoon.

E-mail: info@avi-volendam.nl
Telefoon: 0299 36 4330

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel

,,Niets nemen we voor lief en elke kleine mijlpaal vieren we”

Help Sef aan een rolstoelbus

Aangespoord door torenhoge aanschafkosten die niet worden vergoed, zijn Sefs ouders een inzamelingsactie gestart. Joyce Dorenbos, moeder van Sef, zegt daarover: ,,We vonden het super spannend om een crowdfunding te starten. Konden we dat de mensen wel vragen? Gelukkig namen al ruim 500 mensen de moeite om een donatie te doen. Het is zo fantastisch en hartverwarmend, ik kan wel een miljoen keer dank je wel zeggen.” Op het moment van schrijven is 35% van het streefbedrag van € 30.000,- bereikt.

Met een vier maanden oude baby op schoot (Mas) en naast zich Sef in zijn rolstoel heeft Joyce, als 29-jarige moeder, letterlijk de handen vol. Maar ze is opvallend optimistisch. Het gezin is volgens haar niet zielig, dat benadrukt ze meer dan eens.

‘‘We vonden het super spannend om een crowdfunding te starten. Konden we dat de mensen wel vragen?”

,,Het is cliché om te zeggen, maar Sef heeft ons geleerd om anders naar het leven te kijken. Niets nemen we voor lief en elke kleine mijlpaal vieren we. Maar natuurlijk valt het soms ook gewoon vies tegen. Als je een kind op de wereld zet waarvan je weet dat die nooit kan lopen, in plassen kan stampen of kan leren fietsen, dan moet je je toekomstbeeld drastisch herzien. Dat is moeilijk en doet pijn. Je moet afscheid nemen van alle dingen die je graag wil of deed. Het is in feite een rouwproces, terwijl je tegelijkertijd dankbaar bent voor wat je hebt.”

Verhuizen
Voor Sef betekent zijn aandoening een ernstige motorische beperking die zo lang als hij leeft niet zal verbeteren. Hij is levenslang rolstoel gebonden en zal altijd intensieve alledaagse zorg nodig hebben. Naar verwachting zal hij wel gewoon leeftijdsgebonden fases doorlopen, zoals de puberteit. Om die reden is het gezin onlangs van Assendelft naar een nieuwbouwwijk in Oosthuizen verhuisd. ,,Voor de bouw van onze nieuwe woning konden we goed nadenken over huidige en toekomstige woonbehoeftes van Sef,” legt Joyce uit. ,,Ons spaargeld hebben we volledig besteed aan het toekomstbestendig maken van de garage. Die ruimte is extra geïsoleerd, uitgebouwd en er is vloerverwarming aangelegd. Zo kunnen we in de toekomst de garage verbouwen en een badkamer en slaapkamer op de begane grond voor Sef creëren. We hadden kunnen kiezen voor een traplift. Maar Sef zal zich misschien op latere leeftijd net als elke tiener willen terugtrekken. En wie weet kan hij dan een elektrische rolstoel bedienen. Dan heeft hij de vrijheid om zelf te bepalen of hij naar zijn eigen kamer gaat.”

Bij mensen met Cerebrale Parese (CP) functioneert een deel van de hersenen niet of anders. Het kan invloed hebben op de manier waarop mensen bewegen, communiceren, kijken, eten en leren. Bij ongeveer 1 op de 400 baby’s in Nederland is er sprake van CP.
Tijdens de zwangerschap van Sef was er niets aan de hand. Onderzoeken en echo’s bevestigden dat Sef een gezonde baby was en de zwangerschap verliep voorspoedig. Totdat Sef in de laatste dagen voor zijn geboorte plotseling meerdere herseninfarcten opliep, met CP als gevolg.

Een zo normaal mogelijk leven
Joyce en haar man wensen vurig dat zij hun zoon Sef een zo normaal mogelijk leven kunnen bieden. ,,Een rolstoelbus zou enorm bijdragen aan die wens. Op dit moment ben ik bijna een half uur verder voor ik hem en zijn broertje in de auto heb en eenmaal gearriveerd, heb ik nog eens een half uur nodig om de boel weer uit te laden. Het is bijna niet te doen. Van huis gaan is voor Sef ronduit vervelend en ook voor ons wordt het fysiek steeds zwaarder. Als het lukt om voldoende geld bij elkaar te krijgen, zou ik het fantastisch vinden als mensen die ons hebben gesteund, ons in het dorp herkennen en denken: ‘hee, dat is de bus van dat jongetje!’ en dat wij dan dankbaar terug kunnen zwaaien.” Joyce lacht. Haar kracht is aanstekelijk. Zij en haar jonge gezin verdienen het om volop deel te nemen aan onze gemeenschap.

Kan Sef ook op jouw steun rekenen?
Doneren kan via de QR-code of via deze link: tinyurl.com/rolstoelbussef

Benieuwd wie Joyce, Arno, Sef en Mas zijn? Check Instagramaccount joyceschrijft en volg hun leven met een zorgintensief kind.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel

Ontwikkeling nieuw gemeentehuis in volgende fase

De kosten die hieraan verbonden zijn, worden betaald uit het bestaande voorbereidingskrediet voor ruimtelijke projecten. In het tweede kwartaal van 2024 moet het ingeschakelde bureau een advies uitbrengen over welke locaties het meest geschikt zijn voor een nieuw gemeentehuis. Hier moeten twee of drie beoogde plekken uit voortvloeien.

Voor de themabijeenkomst van de gemeenteraad van morgen plande het college een ‘interactieve werksessie’ over dit onderwerp. Daarin moeten ‘randvoorwaarden, kenmerken en kwaliteiten’ in naar voren komen over waar een nieuw gemeentehuis allemaal aan moet voldoen. Harde eisen zijn dit nog niet, meldt de brief. Daarover volgt een gesprek in een latere fase. ‘De focus ligt nu op wat de meest geschikte locatie kan zijn’, luidt de samenvatting.

Op 7 maart vindt vervolgens een tweede themabijeenkomst plaats over de locatiekeuze. ‘Samen met de raad pellen wij graag af hoe het college uiteindelijk tot de 2-3 overgebleven locaties komt’, is het voornemen voor die avond. In de maanden april tot en met juni stuurt het externe bureau een onderzoeksrapport met informatie over de overgebleven locaties. Verder zal het college in die periode een ‘raadsvoorstel inclusief rapport ter besluitvorming’ sturen aan de raad. Het is al juli wanneer de raad zou moeten kunnen besluiten of het haalbaarheidsonderzoek een vervolg krijgt. Dan moet er al een voorkeurslocatie duidelijk zijn.

In de brief worden raadsleden tevens opgeroepen om zelf na te denken over wat ze van belang vinden bij de realisatie van een nieuw gemeentehuis. Die zaken zullen tijdens de bijeenkomst van morgen aan de orde komen. Eén ding is duidelijk: het college lijkt serieus werk te willen gaan maken van een nieuw onderkomen. Nadat de totstandkoming daarvan eerder niet lukte, kan 2024 het jaar worden waarin er daarbij daadwerkelijk een richting wordt gekozen.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel

Pastoor Deraeve ingehuldigd in de St. Vincentiuskerk

Het geluid van de kerkklokken was duidelijk te horen toen de Priesters en misdienaren aan het begin van de dienst de kerk binnen kwamen lopen. Onder het gezang van de Zangertjes van Volendam liep het gezelschap richting het altaar. De dienst werd opgedragen door Bisschop Jan Hendriks en maar liefst twaalf Priesters, veelal voormalige collega’s van de nieuwe Pastoor. Kerkbezoekers waren getuige van een bijzondere ceremonie, een gebeurtenis die in 2012 voor het laatst plaatsvond.

Nieuwe Pastoor
Pastoor Deraeve, geboren in het Vlaamse Lokeren, zo’n 25 kilometer van Gent, neemt na bijna twaalf jaar de fakkel over van Pastoor Stomph.

De Priester werd afgelopen najaar ontvangen in de Volendammer parochie. De Vlaming is opgeleid bij de Salesianen van Don Bosco, en belandde na een carrière in het onderwijs in Nederland. Zijn reis voerde hem van Amsterdam naar Apeldoorn en uiteindelijk naar Volendam. Over het vissersdorp zei hij afgelopen maand in de NIVO: „Ik heb het gevoel dat ik met mijn neus in de boter ben gevallen. De geloofsgemeenschap van Volendam is heel hecht en hartelijk.”

Na een kennismaking met het kerkbestuur en na een aantal maanden samen te hebben gewerkt met Pastoor Stomph, werd afgelopen zaterdag dan toch werkelijk de fakkel overgedragen.

‘‘Dat zal u in Volendam misschien liever niet horen, maar ik kan moeilijk spreken over ‘mijn vissen’

Wat hij overnam was echter geen letterlijke fakkel, maar een goudkleurige sleutel. Vroeg in de dienst plaatste de Pastoor zijn rechterhand op het Evangelieboek en legde hij zijn ambtseed af voor het altaar. De Bisschop overhandigde hem toen de sleutel van de kerk, waarna het publiek van een honderdtal Volendammers hun instemming liet blijken door een groot applaus. In een korte speech aan het einde van de avond, sprak Pastoor Deraeve richting de Bisschop: „Ik zal mijn best doen om een goede herder te zijn voor mijn schapen (parochianen, red.).” Hij draaide zich daarna naar de kerkbezoekers. „Dat zal u in Volendam misschien liever niet horen, maar ik kan moeilijk spreken over ‘mijn vissen’”, zei de Pastoor samen lachend met het publiek.

Toen de Pastoor afgelopen najaar een telefoontje kreeg van Bisschop Hendriks, wist hij niet wat hij hoorde. „De Bisschop vroeg mij of ik Pastoor wilde worden van de Rooms-Katholieke parochie in Volendam. Ik dacht, ja… Volendam…”. Vanuit de kerkbanken klinkt gelach. „Maar als mensen mij vragen; ‘valt dat wel mee in Volendam?’, dan zeg ik, lieve mensen; ik ben met mijn neus in de boter gevallen. Het is voor mij een eer om hier Pastoor te mogen zijn.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel