Klein maar krachtig

,,Meestal verzin ik een spel met LEGO, dan maak ik een oorlogsgebied. Dan kan je ook euro’s verdienen.’’

Klein maar krachtig: In deze rubriek vertellen kinderen uit Edam-Volendam over hun speelgoed
en toekomstdromen. Deze week: Tico Weijers (10) uit Edam.

Door: Elaine Delforterie

Met wie woon je samen?

,,Ik woon met mijn broertje Luca, m’n vader Bart en mijn moeder Lisa.”

Wat is jouw favoriete speelgoed?

,,Ik denk LEGO, daar kan je altijd gewoon dingen mee bouwen. Je kunt er veel meer mee dan je met andere dingen kan. Meestal verzin ik een spel met LEGO, dan maak ik een oorlogsgebied.”

Wat wil je later worden?

,,Kok of uitvinder. Of allebei. Dan wil ik het om de dag doen, de ene dag kok en de andere dag uitvinder. Ik weet nog niet precies wat ik wil uitvinden, daar heb ik nog niet echt over nagedacht. Als kok wil ik van alles koken. Het liefst wil ik dan bij een snackbar werken, maar dan in de stijl van een restaurant. Net als La Galera een soort pizza restaurant. Dat ze niet alleen patat hebben, maar ook andere dingen.”

Waar word jij boos van?

,,Ik word minder snel boos. Ik kan het niet heel goed uitleggen, maar soms raak ik een beetje gestrest op school. Als rekenen dan niet goed gaat en dan bij Engels begrijp ik het niet, bij taal gaat het dan ook fout. En als er dan nog iets gebeurt wat niet leuk is, dan heb ik gewoon nergens meer zin in.”

Waar word jij verdrietig van?

,,Ik word niet zo snel door pijn verdrietig, maar wel door emoties. Het is een beetje moeilijk uit te leggen.”

En waar moet jij hard om lachen?

,,Om moppen en dingen waar je meestal wel om lacht. Ik onthoud niet heel snel moppen, daarom blijven ze ook leuk. M’n broertje vertelt vooral vaak moppen.”

Van wie ben jij fan?

,,Ik heb niet echt iemand waar ik écht fan van ben. Misschien van mijn familie. Als ik iemand moet kiezen dan is het Mick. Hij speelt Minecraft op YouTube. Ik speel zelf ook Minecraft. Dat is ook de reden dat ik uitvinder wil worden, je kan heel veel bouwen in Minecraft. In creative kan je allemaal dingen bouwen en in survival is eigenlijk gewoon het echte leven en dan moet je overleven. Ik ben nu iets meer bezig met survival, want creative wordt op een gegeven moment best wel saai.”

Wat doe je het allerliefst?

,,Zwemmen of iets anders met m’n vrienden doen. Vooral in de zomer. We hebben ook een dag dat er allemaal vrienden van m’n vader komen en dan gaan we hier achter zwemmen en ook BBQ’en enzo. Dat is altijd heel leuk.”

Als je een wens mocht doen, wat zou je dan wensen?

,,Ik denk dat er minder snel weer oorlogen komen. Bijvoorbeeld in Oekraïne en Rusland.”

Hoe ziet jouw leven er over twintig jaar uit?

,,Dan ben ik een goede uitvinder en kok en heb ik een leuk gezin. En ook heb ik een gelukkig leven met een eigen gezin met kindjes. Ik wil dan een jongetje. Het maakt me niet uit hoeveel, maar zeker niet meer dan drie.”

Heb jij ook zo’n bijzonder stuk speelgoed of een hele bijzondere wens of droom? Mail dan de redactie!

Gezelligheid tijdens Open Podium in De Dijk

De keuze in leuke evenementen tijdens Bevrijdingsdag was groot dit jaar. Voetbal kijken in de kroeg, een festivalletje pakken in de stad of gewoon een avondje genieten van livemuziek in de buurt. Café de Dijk organiseerde weer haar bekende Open Podium avond, waarbij muzikanten spontaan een liedje kunnen komen spelen. Covers of eigen muziek, solo of in een groep: alles is welkom.

Door: Michelle Tuyp

De avond begon met medeorganisatoren van de avond Frank Schilder en Jon Steur. Samen vormen zij het muzikale duo Same Suburban Story waarmee zij zomerse indie muziek uitbrengen. Uit hun grote liefde voor muziek helpen zij altijd met de opzet van deze avond, die voorheen maandelijks op de donderdag plaatsvond en sinds kort op de vrijdag. Voor een gevuld café beten zij de spits af met nummers als ‘As It Was’ van Harry Styles en ‘Psycho Killer’ van Talking Heads. Je kan goed zien dat Frank en Jon al jarenlang samen spelen door de chemie die zij op het podium hebben en het gemak waarmee zij samenwerken. Zij lieten het ijs al snel breken, want gelijk hierna betrad singer-songwriter Jacob D. Edward het podium om wat eigen muziek te spelen waaronder zijn nummer ‘Sophie Take Me Dancing’ en een cover van Jim Croce. Het publiek had het heel erg naar hun zin en luisterde aandachtig onder het genot van een drankje naar alle acts.

Bij Robin Küller, gitarist van de 3JS, ging het naar eigen zeggen kriebelen om ook een nummertje te spelen. Rustig schuifelde hij naar het podium waarna hij vervolgens het hele publiek wegblies met een indrukwekkende cover van ‘Through The Echoes’ van Paolo Nutini. Wie dit nummer kent weet dat het geen makkie is om te zingen. Het kwam bij Robin dan ook uit zijn tenen en daarmee wist hij goed de emotie over te brengen. Hij hield de sfeer in stand met nog een gezellige plaat van Bob Marley. Frank Sier was de volgende artiest. Hij speelde één nummer, ‘Ashes & Fire’ van Ryan Adams – ook zeker niet de minste. Plotseling werden Jon en Frank aan de mouw getrokken door een Amerikaanse man. Een toerist die samen met zijn vrouw een avondje in De Dijk zat te kijken naar alle artiesten en wie het toch ook wel leuk leek om zelf een liedje te spelen. Uiteraard was dat mogelijk, dat zijn ook de charmes van een open podium. Hij leende een gitaar en begon met een cover van The Eagles die iedereen luidkeels meezong. Hij was zo enthousiast dat hij hierna nog twee nummers speelde samen met zijn vrouw die opmerkelijk genoeg ook mooi kon zingen. Zij waren enorm verrast door de reactie van het publiek en zij zullen ongetwijfeld een onvergetelijke avond in Volendam hebben beleefd.

Langzamerhand kwam de avond tot een einde en werd het wat rustiger in het café. Op dit moment voelde Mike Karregat zich geroepen om nog even snel een Hollandse knaller weg te geven en zong vol overgave ‘De Engelbewaarder’. Mensen die al weg waren hadden waarschijnlijk gewild dat ze waren gebleven als ze wisten dat hij de tent nog even op zijn kop zou zetten. Om het af te leren speelden sommige artiesten die al gespeeld hadden met elkaar nog wat spontane covers en eindigde de avond zo op een zeer positieve en gezellige noot. De nieuwe generatie muzikanten heeft er zin in. Langzaam maar zeker wint het spelen van een instrument of op zangles gaan weer aan populariteit. Ongetwijfeld zullen er snel mooie nieuwe ontwikkelingen volgen.

Kruising Grote Ven/Dijkgraaf de Ruiterlaan later dit jaar onder de loep

In navolging van de kruising aan de Dijkgraaf de Ruiterlaan ter hoogte van de Volkstuintjes, wordt de aandacht van de redactie nu naar een kruising een paarhonderd meter verderop getrokken. Onder de rook van het appartementencomplex dat in aanbouw is op de Grote Ven treffen we misschien wel de gevaarlijkste kruising van de gemeente.

Vooral fietsers ervaren regelmatig levensbedreigende situaties. Wanneer je als fietser vanuit de Grote Ven linksaf wil slaan op de Dijkgraaf de Ruiterlaan staat je een grote uitdaging te wachten. De verkeerssituatie is op het eerste gezicht niet heel duidelijk, waardoor veel fietsers ervoor kiezen al vroegtijdig in te voegen. Rij je namelijk door tot het einde van het fietspad, dan zou je een stukje met de bocht mee naar rechts moeten afbuigen, wat weer zorgt dat het zicht op autoverkeer achter je belemmerd wordt. Om veilig linksaf te kunnen slaan op de fiets zou je eerst stil moeten gaan staan op het fietspad, maar met de drukte op de kruising is dat vaak onmogelijk.

De verkeerssituatie is onder de aandacht bij de gemeente. Een woordvoerder laat weten: ,,Zodra de bouwwerkzaamheden van het appartementencomplex op de locatie van de oude Seinpaal afgerond zijn, gaan we kijken naar omliggende wegwerkzaamheden.” Als alles volgens planning verloopt worden de appartementen in week 46 van dit jaar opgeleverd.

De redactie aan het woord

De dag van de…

Wekelijks delen verschillende Nivo redacteurs een persoonlijke boodschap met u. Soms serieus, maar meestal met een knipoog. Erik is deze week aan zet.

Waar het voor een marketeer vaak een uitkomst is, is het voor iemand die daar niks mee heeft wellicht iets om wat van te vinden; de dag van de… Op 10 mei is het bijvoorbeeld Nationale Offlinedag. Een dag die in het leven is geroepen om een dagje de telefoon opzij te leggen en te genieten van de kleine dingen in het leven. Een mooi initiatief als je het mij vraagt.

Er zijn overigens inmiddels meer dagen van de dan dat er dagen zijn zonder een betekenis, uiteraard bedacht door een commercieel team of persoon. Een van de betere voorbeelden is natuurlijk de dag van de Nieuwe Haring, een regelrecht commercieel evenement. Dergelijke dagen bieden marketeers de mogelijkheid in te spelen op de actualiteit door de klant met een knipoog te linken aan het thema van de dag. Op social media werkt dat altijd goed.

Wist je dat er ook een dag is van de paraplu, de frikandel, de drol en de dag van Annie MG Schmidt? Na een snelle blik op de inhaakkalender van 2023 zag ik dat 16 mei nog geen labeltje opgeplakt heeft gekregen. Zullen we deze dag dan, in het verlengde van de Nationale Offlinedag, benoemen tot er zijn belangrijkere dingen dan werk-dag? Ik geef dit zo nu en dan mee aan collega’s die zich dan bezwaard voelen als ze naar een begrafenis gaan of een ziek familielid willen bezoeken óf gewoonweg een extra dagje voor zichzelf willen. Pak wat vaker zo’n dag of momentje, we zijn er immers niet alleen maar om te werken! Op naar morgen, de eet wat je wilt dag. Misschien neem ik wel een frikandel!