Een jongensdroom komt uit

Bart Boots innoveert gezondheidszorg met toiletfiltersysteem

Door: Gina Schilder

Bart is er vol van en licht graag toe: ,,Er is een vrij nieuwe behandelmethode voor kanker op de markt die radioligand therapie heet. Kankerpatiënten krijgen dan radioactieve medicijnen toegediend om tumoren op te sporen zodat zeer gerichte chemobehandeling mogelijk is. Die mensen gaan natuurlijk ook naar de wc. Al hun behoeften, ook spuug, zijn radioactief. Dat mag niet het riool in. Nu wordt het radioactieve toiletwater nog opgevangen en opgeslagen in gigantische afvalwatertanks. Daar is op een gegeven moment de rek uit. En omdat deze behandeling zo effectief blijkt, wil je natuurlijk dat deze aan meer mensen kan worden aangeboden. Daarop moet een ziekenhuis voorbereid zijn, ook aan de achterkant, wat betreft de verwerking van afvalwater. Met ons filtersysteem kunnen ziekenhuizen aan veel meer mensen radioligand therapieën bieden dan op dit moment mogelijk is. Het is natuurlijk ontzettend mooi dat wij daaraan bij kunnen dragen.”

Startup
Vóór het tijdperk ‘ZerEau’ werkte Bart bijna tien jaar in verschillende functies bij Strukton Infratechnieken. Juist op het moment dat hij een kantelpunt naderde van blijven of vertrekken, werd hij benaderd door een kennis, die bij een innovatieve startup werkte, gespecialiseerd in afvalwaterzuivering voor de zorg. Ze boden hem daar een mooie baan. ,,Vooral het startup-karakter sprak me aan. Ik nam de aanbieding dan ook met beide handen aan en verliet de infra.”

Via hun netwerk kwamen ze in contact met Novartis, een farmaceutische wereldspeler uit Zwitserland, die zich richt op innovatieve geneesmiddelen en generieke geneesmiddelen. Bart: ,,Novartis had recentelijk een bedrijf overgenomen dat medicijnen ontwikkelt voor radioligand therapie. Bij hen ontstond de behoefte aan een oplossing voor het verontreinigde afvalwater, dat inherent is aan deze therapie. Of wij niet een installatie konden bedenken om dat probleem te tackelen. Daar had ik wel oren naar. En mijn compagnons ook, dus we trokken het project naar ons toe en richtten naast onze fulltime job een eigen bedrijf op. Dat werd ZerEau.”

‘Met ons filtersysteem kunnen ziekenhuizen aan veel meer mensen met kanker radioligand
therapieën bieden’

De ontwikkeling van het filtersysteem kwam ZerEau toe. Een tweede partij werd door Novartis aangewezen voor de ontwikkeling van het toilet. Dat liep helaas spaak. Bart: ,,Op een gegeven moment hadden wij onze filters gereed, maar was het toilet nog in ontwikkeling. We verloren het vertrouwen in die partij en kregen van Novartis groen licht om zelf een prototype te gaan bouwen. Nog nooit gedaan natuurlijk, maar het lukte. Het resultaat leek nog niet op een echt toilet, maar het was een goed werkend systeem. Op basis van dat eerste prototype kregen we een officiële opdracht en konden we rekenen op gedeeltelijke financiering. Er was één grote maar: binnen een half jaar moesten we twee exemplaren klaar hebben. Een onmogelijke opgave. Maar we geloofden in onze capabiliteit en hadden vertrouwen in een goede afloop. Uiteindelijk is het gelukt.”
Er zit ontzettend veel techniek in het toiletfiltersysteem. Het geheel bestaat uit een rvs-toilet met daarin een filterset, bestaande uit twee verwisselbare cartridges, en diverse interne opslagtanks. De cartridges filteren nagenoeg alle radioactieve bestanddelen uit het toiletwater en het water is gekoppeld aan meetsoftware. Bart: ,,Met de metingen monitoren we het toiletwater en weten we of het schoon genoeg is om aan het riool te mogen toevoegen.”
Het klinkt misschien alsof de totstandkoming van het filtersysteem allemaal appeltje eitje was. Het tegendeel was waar, vertelt Bart. ,,Om een medisch product te maken, moet je natuurlijk aan strenge eisen voldoen en moet het product uitvoerig zijn getest. In de periode waarin covid ons land verlamde, kregen wij toegang tot het lab van de Universiteit van Wageningen. We hebben daar onnoemelijk veel tests kunnen doen.”

Onderzoekstafel
,,Het bood ons de mogelijkheid om in extreem korte tijd de overstap te maken van de onderzoekstafel naar het veld. Parallel lopend aan het onderzoek struinden we de markt af, op zoek naar onderdelen voor het toilet. Werkte iets niet, dan zochten we net zo lang tot we iets vonden dat wel werkte. We zijn daarmee echt heel praktisch en met voortschrijdend inzicht te werk gegaan en zijn niet blijven hangen in ellenlange onderzoeken.”

Een resultaat van alle noeste arbeid: een eigen stand op het EANM in Barcelona, de European Association of Nuclear Medicine. Honderden partijen in nucleaire geneeskunde bezochten het congres. ,,De interesse in ons toiletfiltersysteem was groot.” Bart heeft sindsdien regelmatig gesprekken met hoge piefen over de grens. Bart: ,,Laatst hadden we een gesprek met een organisatie in het Verenigd Koninkrijk, en een in Zuid-Korea. Er is wereldwijd interesse in ons systeem. Dat is bijzonder, we hopen natuurlijk dat het mooie resultaten zal opleveren.”
Wat de toekomst brengt, is nog onzeker. Bart en zijn team blijven het systeem doorontwikkelen en hopen dat ze komend jaar een mooi koopcontract zullen sluiten met een ziekenhuis om de doorontwikkeling te kunnen blijven financieren. ,,We zijn sowieso met mooie dingen bezig, ook naast het filtersysteem. Het is al met al een bijzondere baan geworden.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel

Lucia Veerman leeft haar droom

Food Places zet duizenden fans aan tot koken

Door: Gina Schilder

Sinds een half jaar deelt Lucia haar recepten ook met Nivo-lezers in de tweewekelijkse Food Places-rubriek. Food Places vindt zijn oorsprong op Instagram, het social media kanaal waarop vooral mooie plaatjes worden gedeeld. Lucia creëerde het Food Places account om er gerechten te posten, gemaakt door koks van over de hele wereld. Van elk gerecht dat haar werd voorgeschoteld in restaurants maakte ze een foto en plaatste die op haar Food Places account. Interesse voor de content bleek flink en groeide per dag.

Lucia: ,,toen kwam corona en moesten restaurants hun deuren sluiten. Omdat ook de barren dicht waren, zat ik ’s avonds thuis op de bank. De verveling sloeg toe en op een dag zei ik tegen mijn vader: ik ga een taart bakken. Vond mijn vader een goed idee, dus ik ging aan de slag met een karamel zeezout cheesecake. Het eindresultaat overtrof mijn verwachtingen. Vele eerder geprobeerde exemplaren vonden namelijk de bodem van de vuilnisbak.”
Die goed gelukte taart betekende de omslag van Food Places. Van het proeven en vereren van andermans gerechten, besloot Lucia zelf te gaan experimenteren met eten. ,,Het resultaat zette ik op de foto en deelde die op mijn Food Places account. Ik kreeg er ontzettend positieve reacties op en steeds meer mensen vroegen om mijn recepten. Volgers moedigden mij aan om meer recepten te delen. En dat deed ik. Ik verbaas mezelf er vaak over hoeveel volgers ik er steeds bij krijg. Tegenwoordig zijn dat er ook veel van buiten Volendam.”

‘Ik ben altijd bang dat mensen mijn eten niet lekker zullen vinden’

Lekker én makkelijk blijken het geheim voor succesgerechten. ,,Een echte voltreffer was mijn ‘rijst en bospaddenstoelensaus met biefstukreepjes-recept’. De basis van de saus bestond uit paddenstoelenfond en kookroom. Het was echt grappig, want na het delen van dat recept vlogen die producten regelrecht de schappen uit met lege planken tot gevolg. Leuk om dan later in de supermarkt te horen dat mijn recept zo’n impact had.”

In tegenstelling tot wat velen denken is Food Places wél veel werk, maar geen betalende baan. Het is een uit de kluiten gewassen hobby. Naast het hobbymatig koken, werkt Lucia namelijk ‘gewoon’ fulltime op de redactie van 100%NL. Lucia: ,,Beide combineren is soms best druk ja. En als ik een weekend weg ben of twee weken op vakantie ga, dan werk ik op voor om toch regelmatig een nieuw recept te kunnen delen. Dat doe ik trouwens om de dag. Maar ook al is het veel werk, ik vind het superleuk om te doen en haal veel voldoening uit de reacties die ik krijg. Dat zoveel mensen mijn recepten maken en die ook echt lekker vinden, dat is geweldig.”
Wat de eigenaresse van Food Places het meest pleziert wat haar kookhobby betreft? Dat is het totaalplaatje. Net als bij reizen draait het niet alleen om de bestemming, maar ook – of juist – om de weg ernaartoe. Lucia vindt dat met koken net zo. “Het begint met de voorbereiding, het zoeken naar nieuwe inspiratie. Daar ben ik graag en dagelijks online mee bezig. Maar ook geniet ik van het mooi opmaken van een bord en het dan fotograferen voor het perfecte plaatje. Eigenlijk alles wat bij Food Places komt kijken vind ik leuk.”

‘Ik verbaas me er nog steeds over hoeveel volgers ik er nog regelmatig bij krijg’

Meer dan eens kreeg Lucia het verzoek om te koken voor groepen, maar sloeg die altijd af.
“Ik zou daar veel te zenuwachtig voor zijn. Ik weet dat er veel geld mee valt te verdienen, maar het is niet wat ik wil. Ik kook eigenlijk alleen voor mezelf, voor mijn ouders of voor vriendinnen.” Niemand zal dus een plekje bemachtigen aan Lucia’s tafel. Zelfs de knapste, rijkste of meest inspirerende man of vrouw niet 😉

Wat wél Lucia’s ultieme droom is, is om uiteindelijk van Food Places haar werk te maken. Enthousiast vertelt ze: ,,met tienduizenden volgers, mooie samenwerkingen en een prachtig vormgegeven kookboek in de boekhandels. De fotografie voor mijn kookboek wil ik dan in Rome gaan doen. Rome is écht mijn stad, ik moet er in een vorig leven zijn geboren, dat kan niet anders. Ik vind het eten er fantastisch, maar ook het leven en de sfeer. Maar voordat ik een kookboek op de markt breng, moet eerst mijn account nog groeien, daar werk ik nu hard aan.”

Met de kerstdagen voor de deur is het voor kookliefhebbers natuurlijk dé gelegenheid om ongehoord los te gaan op koken en dineren, of niet? Lucia: “Ik ga wel koken met Kerst, maar wil zoveel mogelijk voor kunnen bereiden. Dat je gewoon gezellig aan tafel kan zitten in plaats van de hele dag in de keuken boven de pannen te hangen. Dus ik heb een heel lekker, maar simpel te bereiden kerstmenu gemaakt. Je leest hem in deze Nivo terug in mijn Food Places-rubriek!”

Lucia wenst iedereen gezellige en smakelijke feestdagen toe en een mooi en gezond nieuwjaar!

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel

Kees ‘Pier’ Tol en vrouw Carla dragen zaak over aan zoons Nick en Danny

Sportshop Pier: met nieuw elan de toekomst in

Door: Ron Steur

Vanaf zijn vakantie adres in Duitsland, blikt Kees terug op de geboorte van Sportshop Pier. ,,Dick Maurer was de oorspronkelijke oprichter van de sportzaak, toen ook al op de huidige locatie. Men kent Dick ook als voetbaltrainer en als sportleraar op de mavo. Toen ik nog bij AZ voetbalde, vroeg hij al of ik eventueel geïnteresseerd zou zijn om zijn winkel over te nemen. Ik zat op dat moment met AZ in het kampioensjaar en speelde twee wedstrijden per week. Ik antwoordde hem dus dat ik geen tijd had. Twee jaar later vroeg Maurer het nog eens. AZ verkocht op dat moment ineens veel spelers, maar uitgerekend ik werd aan mijn contract gehouden. Een transfer naar het buitenland zat er dus niet in. Ik zag de bui al hangen en informeerde daarom bij Maurer naar de voorwaarden. Na kort overleg met mijn vrouw Carla waren we eruit: we gingen het doen. Alles was in kannen en kruiken, toen ineens Keje Molenaar voor de deur stond. Hij had er lucht van gekregen en zag het ook wel zitten! We besloten dan ook om het samen te gaan doen. Na een jaar kwam Keje er toch achter dat het niks voor hem was. In goed overleg stapte hij er weer uit.’’

‘In het begin ging het zeker niet de hele tijd goed’

We zijn inmiddels tientallen jaren verder en Kees straalt nog altijd dezelfde energie en passie uit die hem zo kenmerken. Iedereen die een eigen onderneming heeft, weet echter dat er altijd ups en downs zijn. Zo ook bij Sportshop Pier. Kees vertelt. ,,In het begin ging het zeker niet de hele tijd goed. Ik had geluk dat ik nog voetballer was en kon leven van dat salaris. Anders hadden we het niet kunnen bolwerken. De eerste paar jaar was het puur een kwestie van investeren en het opbouwen van een klantenkring. En ook dan heb je wel mindere jaren… Dat hangt samen met de economie. Als het goed gaat merk je dat meteen, maar andersom ook. Eerst had je bijvoorbeeld corona en nu weer de Oekraïne oorlog. We hebben nog steeds te maken met leveringen die later, of soms helemaal niet aankomen. Om gek van te worden. En dankzij de stijgende energiekosten, zullen uiteindelijk ook misschien minder mensen op wintersport gaan en wintersportkleding kopen. We hebben er mee te maken.’’

‘Je hebt altijd met mensen te maken en bent eigenlijk een soort van sociaal werker’

Ondertussen schuift ook Nick aan. Hij werkte eerder al fulltime in Sportshop Pier en was de laatste jaren aanwezig op de zaterdagochtenden. Hij geeft een inkijkje in zijn keuze. ,,Ik raakte ooit uit de zaak omdat ik het niet meer kon combineren met mijn werk als profvoetballer. Danny kwam in mijn plaats en daarna was er geen plek voor nog een fulltimer. Ik koos daarom voor de accountancy en had het daar erg naar mijn zin. Ook daar waren nog genoeg groeimogelijkheden. Twee jaar geleden vroegen mijn ouders of ik niet alsnog geïnteresseerd zou zijn om de winkel samen met Danny over te nemen. Ik vind het gigantisch leuk, dus ik was toch wel snel om. Het is een unieke kans om deze zaak samen met mijn broer over te nemen. Ik had er eigenlijk totaal niet meer op gerekend, maar toen de vraag kwam, ging het toch weer kriebelen.’’

‘Het is een unieke kans om de zaak samen met mijn broer over te nemen’

Samen hebben de broers de afgelopen tijd al de gedachten laten gaan over de toekomst. Plannen voor grote veranderingen zijn er echter nog niet, vertelt Danny. ,,De laatste jaren hebben wij hard gewerkt aan onze online aanwezigheid via Social Media en de website www.sportshoppier.nl. Dat gaan we verder uitbouwen. Ook houden wij onze ogen altijd open voor nieuwe merken die qua uiterlijk en kwaliteit bij ons passen. Maar eerst gaan we even rustig onze weg zoeken.” Nick haakt in. ,,Het staat allemaal al vrij goed en we zien daarom nog geen reden om grote dingen te veranderen. De winkel is een paar jaar geleden helemaal verbouwd en het is een nieuw pand. Dat zorgt er allemaal natuurlijk ook voor dat de keuze uiteindelijk niet al te moeilijk was.’’

Vader Kees is blij met de keuze van zijn zoons en juicht die ook van harte toe. ,,Het is gewoon een heel mooi vak. Je hebt altijd met mensen te maken en bent eigenlijk een soort van sociaal werker. Het is ongekend afwisselend en je hebt elke dag even een leuk praatje. Hoe leuk ik het ook vind, voor mij is het nu wel mooi zo. Ik voel dat ik plek moet maken voor de nieuwe generatie. Het moment is ook ideaal, want ik ben nu nog fit genoeg om nog een paar jaartjes mee te helpen. Ik woon er boven, dus ik zal nog vaak in de winkel te vinden zijn. Sterker nog: ik zal er waarschijnlijk nog meer zijn dan ik er hiervoor was!’’

Danny antwoordt met een knipoog. ,,We zullen hem vast nog vaak zien, onze moeder Carla blijft namelijk twee à drie dagen per week in de winkel werken, dus anders verveelt hij zich vast.” Nick sluit af. ,,Dat is deze maand hard nodig ook, want in de laatste week van december komt er een leuke uitverkoopactie. Dat laten we allemaal nog weten via onze social media kanalen!’’

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel