Plannen na tweede participatiebijeenkomst Maria Goretti:

Vierhoog-flat aan Julianaweg, tweehoog aan Meergracht

De komst van woningen op het Maria Goretti-terrein lijkt weer een stap dichterbij gekomen. Afgelopen maandagavond vond hiervoor de tweede participatiebijeenkomst plaats in de Amvo. De zaal was goedgevuld, alle zitplaats waren bezet. Het betrokken architectenbureau deelde de aangepaste plannen met de aanwezigen. Daaruit blijkt dat hoogbouw aan de Meegracht-zijde van de baan is. In plaats daarvan zal aan de Julianweg een nieuw flatgebouw van vierhoog verrijzen. Het merendeel van de aanwezige bezoekers juichte de ideeën toe. Toch is er ook kritiek.
Door Laurens Tol

[ads id=66]

Architect Rob Wesselink sprak de aanwezigen toe. Samen met zijn collega’s is hij al vanaf 2015 betrokken bij bouwprojecten in Volendam. Delen van de Broeckgouw hielp hij tot stand komen. Nu ontwerpt hij het plan voor het Maria Goretti-terrein. Gaandeweg werd dit project iets uitgebreid. Wesselink: ,,De woningen van de Foksiastraat liggen zo dicht tegen het voormalige schoolgebied aan. We dachten: het is bijna stom om alleen binnen die lijntjes over het plan na te denken. Daarom vinden we dat het moet gaan over het terrein tot aan de gevels van deze nabijgelegen straat. We zetten uiteen hoe de situatie daar nu is. Toen kwamen we tot de conclusie dat het wel aardig volgebouwd zou worden met de nieuwe wijk erbij. De afstand ertussen mag wel wat groter worden, zeiden mensen ook massaal. En daar hebben we naar geluisterd.”
Tijdens de eerste bijeenkomst stelde men de kwestie voor of participanten de voorkeur hadden voor een neutrale indeling of het maken van een ‘groene verbinding’. Voor dat laatste zou men de bebouwing ‘wat meer in elkaar moeten duwen’. ,,Daarom hebben we de bebouwing wat meer teruggelegd, waardoor er ruimte ontstaat voor groene assen tussen de Foksiastraat en de Meergracht.”

‘We concludeerden
dat je bij de
Meergracht in de
hoogte niet veel
woningen kunt toevoegen’

Vervolgens kwam de parkeergelegenheid aan de orde. In overleg kwam men hiervoor tot een oplossing voor de hele buurt. ,,Het heeft geresulteerd in een centraal parkeerhof onder de verschillende gebouwen op het terrein. Tezamen zijn er zesentachtig parkeerplekken. Die zijn zowel voor de bewoners van de nieuwe locatie, als voor die van de Foksiastraat. Dan de afvalcontainers. Die bestemden we eerst op de plaats van het ‘penhuisje’ op de hoek. Dat blijkt niet alleen boven de grond nogal wat impact te hebben, maar ook onder de grond. Er zitten daar zoveel kabels en leidingen dat we de ondergrondse afvalbakken verplaatsen.”
Ook het aanvankelijke plan voor de ‘Odion-flat’ werd aangepast. Deze komt aan de bibliotheek-zijde. Het leek de betrokkenen beter om het ‘volume daarvan ietwat te masseren’. ,,Anders zou het hogere deel van dit complex wel heel dichtbij de lagere woningen van de Foksiastraat komen. Daarom ontstond de voorkeur om dat iets meer te verplaatsen in richting van de Meergracht, waar wat meer ruimte is. Onze conclusie was: waarom kunnen we niet een stuk van dat volume eruitzagen en dat terugbrengen aan de kant van de genoemde gracht? Dat resulteerde in een oplopend volume die kant op. Daar worden het vijf lagen en dat is vergelijkbaar met de al bestaande flat in het Boelenspark.”

‘Ik vind dat
je de bibliotheek
moet meenemen’

Wesselink refereert aan het huidige woningtekort en de noodzaak om zoveel mogelijk woningen te bouwen op de Maria Goretti-locatie. In overleg met de gemeente keek men naar de mogelijkheid om ‘terugliggend daar nog ruimte voor te vinden’. ,,We kwamen tot de conclusie dat je bij de Meergracht in de hoogte niet veel woningen kunt toevoegen. Als je het daar te hoog maakt, dan gaat het karakter daarvan ten gronde. Dat willen we graag voorkomen. Aan de Julianaweg-kant is er wat meer ruimte. Daar kunnen we iets meer van alle gewenste woningen realiseren.”
Iemand in de zaal die kritisch tegenover de plannen staat, vroeg of degenen die vóór dit plan zijn hun vinger wilden opsteken. Daaruit bleek dat het gros van de aanwezigen het ermee eens is. Piet Veerman (Jozef) is dat niet. Hij is lid van de Seniorenraad en liet tijdens en na de bijeenkomst zijn onvrede blijken. Verder heeft hij alternatieven voor het huidige plan.
Piet: ,,Ik wil ook zoveel mogelijk appartementen daar hebben. Wat dat betreft ben ik een voorstander. Alleen heb ik een iets andere denkwijze. Ik denk dat de meeste mensen aan de Meergracht willen wonen, omdat daar de zon ondergaat. Dat is ook de breedste strook van het gebied. Dus ik zeg: daar moet je vier lagen bouwen in plaats van twee. Aan de Julianaweg-kant kan het dan minimaal een laag lager, want daar komt nu een flatgebouw te staan. En dit terwijl je daar de minste lichtinval hebt.”
Piet wil daarnaast het huidige plan graag uitbreiden. ,,Ik vind dat je de bibliotheek moet meenemen. Mijn mening is dat je die kunt verplaatsen naar de huizen aan de donkere kant van de Foksiastraat. Daar kun je dan ook een algemene ruimte van maken. Daar bovenop kun je nog twee keer vier appartementen bouwen. Op het terrein van de huidige bibliotheek kun je volgens mijn berekening achtenveertig appartementen kwijt. Dan kom je dik over de honderd woningen uit en dat is wat we allemaal graag willen. Zo zou ik het gaan doen als ik architect was.”

 

Wat stond er in je rapport:

Brian van der Leest onderscheidde zich

,,Waar de ellende begon? Ik heb nog nooit ellende gehad”, lacht Brian van der Leest. De oprichter van B-Active dacht lang aan een carrière in de bouw, maar het liep toch anders…
Door Jan Koning

[ads id=66]

,,Ik begon op de Blokkendoos en ging vervolgens een jaartje naar de Zuidwester alvorens ik mijn schoolcarrière voortzette op de Kennedyschool. Die zat op dat moment nog naast Cafetaria Arnold. Daar heb ik groep drie en vier gedaan. Vervolgens verhuisde de school naar het Boelenspark. Het lijkt inderdaad alsof het gister was, maar dat is inmiddels alweer achttien jaar terug.”
,,Wat voor leerling ik was? Ik denk rustig. Wilde wel druk zijn, maar dat was ik gewoon niet. Omdat ik een heel korte spanningsboog had – en me heel moeilijk kon concentreren – heb ik alle jaren in mijn eentje vooraan bij de wasbak gezeten. Naast de deur. Ik zat met dertien jongens in de klas en met acht daarvan ben ik nog steeds heel close. Jeffrey Schilder, Simon Tol, Mike Smit, Ruben Bond, dat soort jongens. Wij waren vroeger allemaal verliefd op Sandra Bakker en Maxim Schilder vonden we ook wel erg leuk. Dat lieten we natuurlijk niet blijken, want daar waren we te verlegen voor. We waren erg stoere jongens, maar niet als het op meiden aankwam. Het was ook niet stoer, uiteraard. Meiden waren stom.”

‘Van der Leest?
Dat ik dit nog
moet meemaken!’

,,Meester William Zwarthoed in groep 7 vond ik echt een geweldige leraar. Hij is naderhand hoofd van de Petrusschool geworden. Met hem had ik een geweldige band. Hij was zelf nog jong en had geweldige humor. Hij snapte ons gewoon. Hij nam de hele klas eens mee naar de kermis. Hij had al wat gedronken en we gingen naar de Mijamie Trip, zoals hij het noemde. Hij heeft het hele jaar de Mijamie Trip moeten aanhoren, maar daar heeft hij zoveel punten mee gescoord.”
,,Op de Kennedyschool wilde ik altijd timmerman worden. Net als mijn bap. Dat zag ik helemaal zitten en vond ik stoer. Ik was in mijn ogen niet slim genoeg om raketgeleerde of zo te worden. Ik haalde namelijk helemaal niet zulke goede cijfers en op dat moment denk je dat het leven om goede cijfers draait. Later kwam ik erachter dat je gewoon wat ‘linker’ moet zijn dan de rest en vooral dat je jezelf moet specialiseren. Jezelf moet onderscheiden. Als iedereen namelijk een tien haalt, is niemand bijzonder en komen ze met z’n allen net nergens.”
,,Afijn, met timmerman op dat moment als grote droom volgde na de basisschool logischerwijs de LTS. Ik zat wederom samen met Mike Smit in een groep en daar was ik wel heel erg blij mee. Verder kwam ik toch wel bij een paar ‘zware jongens’ terecht. Het was overigens zo dat wanneer er iets gebeurd was, waar dan ook op school, standaard werd omgeroepen; ‘wil Brian van der Leest zich bij de receptie melden?’ Of het nou ging om een verstopte wc of wat dan ook, ik werd geroepen. Het ergste was nog dat ik schuldig was tot het tegendeel bewezen was. Dit had natuurlijk alles met het verleden van mijn moeder te maken, haha. Alhoewel, ik denk dat mijn vader er ook wel iets mee te maken gehad heeft.”
,,De allereerste dag op school kwam ik namelijk bij Nol de Leeuw in de klas. Dat zal ik nooit vergeten. Toen hij de klassenlijst opnoemde, kwam hij op een gegeven moment bij de L van Leest uit. Het bleef vervolgens echt een seconde of vijf stil. Toen zei hij plotseling op dwingende toon: ‘Wie is Brian van der Leest?’ Dus ik heel voorzichtig mijn vinger opsteken. ‘Godverdomme’, ging hij verder. ‘Dat ik dit nog moet meemaken op mijn oude dag. In mijn laatste jaar.’ Ik had geen idee waar het over ging, maar het kwartje zou al snel vallen. Het maakte niet uit wat ik deed, mijn vader had het al behoorlijk voor me verpest. Dat was een boefje eerste klas en ik plukte daar – op een niet zo beste manier – de vruchten van.”

‘Ik vond de bouw
toch niet zo wauw’

,,Op de LTS kwam ik er al vrij snel achter dat ik de bouw niet echt wauw vond. Dus ben ik de Sportklas erbij gaan doen. Daar kon je extra studiepunten mee halen, waardoor een vervolgopleiding op het CIOS mogelijk werd. Dit is uiteindelijk een van de beste en meest belangrijke beslissingen in mijn leven geworden. Dit is namelijk de voorbode geworden van wat ik uiteindelijk ben gaan doen. Omdat ik in de sportklas ging, werd sporten nog meer mijn lust en mijn leven. Na school heb ik eerst een tijdje als personal trainer gewerkt bij Toptraining. Binnen een jaar wist ik dat ik dit voor mezelf wilde gaan doen en een half jaar later was B-Active een feit. Inmiddels is daar Tree11 in Alkmaar en B-Balanced in Edam bijgekomen. Ik wil door hetgeen ik onderneem de mensen die me dierbaar zijn de kans bieden om een goed bestaan op te bouwen.”
,,Dat ik dit kan doen en tegelijkertijd mensen op een gezonde manier kan laten sporten en bewegen, geeft me een bevoorrecht gevoel. Ik zit nog vol met plannen en ideeën, zit nog maar op 15%. Er staat dus nog veel meer op stapel.”
Jeroen Kroes gaf Brian gymles op de LTS. Hij herinnert zich hem niet als supersportief. ,,Wel als bloedfanatiek. Omdat 90% van de school uit Volendammers bestond, speelden we uiteraard veel potjes voetbal. Het hoogtepunt was echter als we gingen trefballen. De muren werden er namelijk bijna uitgegooid. Brian was in die tijd al ontzettend geïnteresseerd in fit worden en de daarbij behorende fitnessoefeningen. Het waren stuk voor stuk doerakken die stelselmatig de Engelse of Nederlandse les op stelten zetten. Bij mij gebeurden er wel dingen, maar daar deed ik dan zelf aan mee. Gewoon als ‘one of the guys.’ Ik vind het prachtig om te zien hoe Brian zich na school heeft ontwikkeld en gun hem alle succes van de wereld.”

Verhalen Jan Keizer (BZN) opgetekend in boek

Op een plek waar je sowieso terug gaat in de tijd – één van de authentieke vertrekken van Hotel Spaander – is de biografie van Jan Keizer gepresenteerd: het Boek Zonder Naam, refererend aan de band BZN, met wie hij als zanger het overgrote deel van zijn leven doorbracht.
Door Eddy Veerman

Er kwamen meerdere generaties BZN bij elkaar voor het bijzondere moment, zoals (toenmalig) manager Dick de Boer het omschreef toen hij een boek uit handen van Keizer kreeg. ,,Het is immers vijftien jaar geleden dat we zo met z’n allen bij elkaar zaten”, doelde de ‘Brit’ op het jaar (2006) waarin BZN haar afscheid aankondigde. Toen de wegen scheidden, vervolgden enkele leden hun eigen weg in de muziek. Door de decennia heen raakten sommige gebrouilleerd. Het was daarom enigszins een vreemde gewaarwording in Spaander. Iedereen was er wel – op de overleden bandleden Dirk van der Horst en Cees Tol na – maar ze zaten her en der in groepjes.

,,We kunnen weer door één deur en daar ben ik blij mee”, klonk het veelzeggend, toen drummer Jack Veerman (dekker) een boek in ontvangst nam van Keizer. Ze beleefden samen ongekende successen, nationaal en internationaal, met zowel BZN als Jan(tje) Smit. Naderhand ontstond verwijdering maar toch ook weer toenadering, zo bleek. Uiteindelijk ging de bezetting van BZN zoals het vijftien jaar geleden eindigde, voor het eerst sinds dat Ahoy-optreden samen op de foto. Naast die formatie, met onder meer Jan Tuijp (pet), Johnny Meijer, Dick Plat en Carola Smit, kregen in Spaander ook de oud-leden Thomas Tol en Anny Schilder, die tot recent nog veel toerde met Jan Keizer, een boek.

,,Niet alles verliep altijd goed, maar we hebben prachtige tijden meegemaakt. Ik ben blij dat het nu allemaal vastligt en ben dankbaar voor de hulp die ik daarbij heb gekregen”, zei Jan. ,,Over de ervaringen van mijn eigen ouders, die vroeger wel eens vertelden, kan ik hen geen vragen meer stellen en het nergens teruglezen. ‘Dat gaat mij niet gebeuren’, dacht ik op een gegeven moment. Onze kinderen en ook andere mensen in mijn omgeving zeiden regelmatig ‘schrijf het dan in ieder geval op’. Dat heb ik gedaan.”