Pax Kinderhulp gastkind beleeft fantastische vakantie

De opvang van gastkinderen is na corona weer opgestart. Het aantal kinderen dat behoefte heeft aan een verblijf in een normale huiselijke omgeving is er niet minder op geworden. Het is jammer voor deze kinderen dat zij door een verminderd aanbod van gastgezinnen vaker teleurgesteld moeten worden. Gastgezinnen die deze kinderen opvangen, kunnen bestaan uit gezinnen met kinderen, eenouder gezinnen, alleenstaanden, maar ook senioren waarbij een plaatsje is.

De kinderen kunnen door een verblijf in een normale huiselijke omgeving ervaren dat er naast het leven met vaak nare ervaringen, ook een ander toekomstbeeld is. Zij komen uit tehuizen en uit slecht functionerende gezinnen waarbij zij het niet gemakkelijk hebben. In de afgelopen kerstperiode was Mia bij de familie Baart in Edam en heeft genoten van de normale dingen die er plaatsvinden in ons gezinnetje. Zo ook het rondbrengen van de NIVO in een deel van Edam. Zij vond dit leuk om te doen op haar fietsje samen met haar vakantie “zus” die dit het hele jaar doet.

Wilt u het team van gastouders versterken of wilt u informatie om eens te kijken of dit opvangen van kinderen ook bij u past, stuur dan een mailtje naar Wendy.Baart@quicknet.nl of kijk voor meer informatie op de website van Pax Kinderhulp www.paxkinderhulp.nl. Heeft u geen plaats, maar wilt u ons wel steunen; doneren kan ook op de site van Pax Kinderhulp.

Musici benadrukken het ‘ongelooflijk fascinerende’ van samenspelen

‘Dat is pure mystiek’

Jaap de Witte en Nancy Guijt zijn allebei bekende artiesten uit de lokale muziekscene. Zij zagen al enige tijd dat de belangstelling onder jongeren voor het vormen van muzikale groepen afneemt. Graag zouden zij zien dat deze traditie behouden blijft en dat er ook in de toekomst concerten worden georganiseerd door lokale muzikanten. Het is hun overtuiging dat het een verrijking van je leven kan betekenen als je met elkaar gaat samenspelen. Dan kunnen er niet minder dan ‘wonderen’ gebeuren.

Jaap Schilder (de Witte) maakte deel uit van bands als Coffin, Progress, Jen Rog, het duo Veerman & Schilder en won vervolgens als mede-oprichter van 3JS onder meer een Rembrandt en een Zilveren Harp voor zijn muzikale werk. Vandaag de dag heeft hij nog altijd veel belangstelling voor muziek. Zo zit hij regelmatig in de studio van zijn zoon Jan als bands daar opnemen. Jaap: ,,Ik zit soms een uurtje bij de opnames, dat vind ik gewoon leuk. Daardoor maakte ik de bands Sigh Hollywhoo en Lorem Ipsum mee tijdens hun opnameprocessen. Ze maken leuke nummers. En wat vaak inherent is aan mensen die muziek gaan maken: het zijn een beetje onafhankelijke zielen. Een beetje creatiever, een beetje alternatiever. Zij hebben maling aan de Top 40 en het behalen van succes. Ze doen dit, omdat dit uit henzelf vandaan komt. Dit zijn eigenlijk wel de enige twee jonge bands in Volendam die eigen muziek maken op dit moment.”

Jaap loopt al enige tijd mee en maakte verschillende cultuurstromingen mee. Wellicht spelen die ook een rol bij de huidige ontwikkeling van minder nieuwe groepen. ,,In de jaren 50 was er één bandje in Volendam.

‘Ik vraag mij af: waar zijn nu de nieuwe Jan de Witte’s, waar is de nieuwe Jan Dulles?’

Dat waren mijn buurjongens van de ‘Dekkers’. Misschien had je er twee in het hele dorp. Toen kwamen de jaren 60 en werd de cultuur anders. Er kwam veel muziek uit Engeland en Amerika en dat bepaalde alles. Ik denk dat je eind jaren 60 dertig bandjes had in Volendam. Er waren er vijftien die elk weekend met een bus vol met spullen uit het dorp trokken. Die speelden twee tot drie keer in de week. Sommigen daarvan waren zelfs professioneel. Nu zie je weleens reclames waarin je kinderen op de vliering ziet ‘DJ’en’ met twee draaitafels. Dat is dus een duidelijke verandering in de cultuur.”
Nancy Guijt, die als zangeres te zien is bij Vast Countenance en jaarlijks in de TOP2000-band, wijst op het grote belang van het behouden van de bandjestraditie voor het dorp. Nancy: ,,Over een paar jaar wil ik ook graag zitten kijken naar een jongere generatie muzikanten, naar iets dat goed en leuk is. Ik vraag mij af: waar zijn nu de nieuwe Jan de Witte’s, waar is de nieuwe Jan Dulles? Die moeten echt nog wel ergens op hun kamertje staan te zingen. Maar die lijken er niet te zijn en dat is erg jammer.”

Jaap noemt een eigenschap die veel muzikanten en met name frontmannen- of vrouwen bezitten. Mick Jagger had een ‘geluid als een vrachtwagen’, maar zei: ‘Ik ben zanger’. Volgens Jaap staat die eigenwijsheid voorop als je iets creatiefs wilt uitdragen. ‘Ik wil een tekst schrijven en die naar de mensen hun kop schreeuwen’, noemt hij als bijbehorende houding. Jaap: ,,Of dat in de psychologie van de jeugd zit: ik stap uit de massa vandaan, ik ga vooraan op het podium staan en ze zullen eens wat horen, dat vraag ik mij af. Tegenwoordig is de groepsdruk sterk en heeft iedereen dezelfde sneakers aan. Of dat bepalend is, daar zullen psychologen nog een kluif aan hebben.”

Zangeres Nancy had zelf bepaalde inspiratiebronnen op lokaal niveau die haar ertoe brachten om zelf op het podium te gaan staan. Die zijn er nu onder jongeren misschien te weinig. Nancy: ,,Ik zag Martine Bond zingen en dacht: dit wil ik ook. Je zag meerdere artiesten optreden en daardoor durf je die stap te zetten. Als je het niet zo vaak ziet, dan denk je misschien: komt er dan wel iemand kijken? Je bent toch wat kwetsbaarder als je tiener bent. Als het meer leeft, dan denk ik dat er meer mensen het lef zullen hebben om het te doen.”

Net als Bianca Vos, wijst ook Nancy op het telefoongebruik van jongeren. Waar zij vroeger hele albums luisterde, ziet zij bijvoorbeeld haar kinderen gauw naar hun smartphone grijpen. Die is een grote concurrent van tijdrovende activiteiten als een muziekinstrument goed leren bespelen, zo ziet zij. Er wordt tevens anders muziek geconsumeerd dan vroeger, vult Jaap aan. Hoe dan ook, tot bandjes vormen komt het minder vaak. ,,Als je een paar knullen bij elkaar had die spelen konden, dan kon je samen wonderen verrichten. Dan kwam er energie vrij. Of je nou muziek naspeelde of zelf maakte. Het gaf wel een soort invulling van je leven. Daar is blijkbaar geen behoefte meer aan of zelfs angst voor.”

‘Van kameraadschap tot spanning en voor jezelf leren opkomen. Het is natuurlijk een hypersociaal milieu, een band’

De twee Volendammer musici zien het als een goed idee om jonge muzikanten weer bij elkaar in een ruimte te zetten, zoals Bianca Vos al voorstelde. En er een iemand voor aan te stellen die dit proces coördineert. Want: ,,Wat heb je er nou aan als je alleen aan het drummen bent in een geïsoleerde zolderkamer? Daar moet een bas bij en een zanger die een liedje zingt.” Het staat voor hen in ieder geval vast dat jongeren een hoop lol kunnen beleven als ze vaker muzikaal gaan samenwerken.
,,Het is een prachtig gevoel als je een kroeg op z’n kop zet. Laat staan dat als je doorgroeit naar de theaters of grotere zalen. Tot aan de ruzies, momenten waarop je elkaar leert kennen. Van kameraadschap tot spanning en voor jezelf leren opkomen. Het is natuurlijk een hypersociaal milieu, een band. Het gaat om ego’s en het valt je meteen op als iemand een stap naar voren zet. Er kunnen dan wel prachtige dingen gebeuren. Zoals die in het verleden plaatsvonden bij Lennon & McCartney en andere grote voorbeelden. Waarom muzikanten samen klikken of niet, dat is pure mystiek. Daar zijn allerlei hersenfactoren bij betrokken en die spelen al als je zestien, zeventien bent en je bij elkaar in een repetitieruimte kruipt. Daarom is het zo ongelooflijk fascinerend. Maar je kunt mensen er niet toe dwingen.”

Jaap beschrijft nog een situatie die hij laatst meemaakte in de studio. ,,Als je dan op zo’n avond leuk gespeeld hebt, dan wordt er soms alvast rustig een fles bier opengetrokken. Dat sfeertje wat daar dan hangt… Er is dan geen angst van: ‘Dit wordt toch niks’. Daar gaat het niet om. De muzikanten zitten dan soms tot ’s nachts drie, vier uur met elkaar te praten over muziek. Dan komt er een gitaar bij en worden er oude songs gespeeld. Als ik dat dan zie gebeuren, dan denk ik: wát een rijkdom. Dan zijn er geen telefoons bij en wordt er met de vuist op tafel geslagen over welk album van die of die artiest beter was. Dat kan dus nog wel. Genieten samen, denken en creëren. Het wordt niet beter dan dat.”

Met Eva de berg op voor kankerbestrijding

De wens van Eva Veerman om eens de uitdaging van deelnemen aan de Alpe d’Huzes aan te gaan, krijgt alsnog invulling. Theo en Margreet Bootsma uit Alkmaar gaan op 1 juni in de geest van Eva – in mei 2021 vermoord – te voet de cols in de Franse Alpen beklimmen voor KWF Kankerbestrijding. Op 12 februari is er een door hen georganiseerde benefietmiddag (14.00-17.00 uur) in de Museum Broekerveiling in Broek op Langedijk, waar onder meer Carola Smit belangeloos optreedt. De opbrengst van Team Eva Veerman gaat in zijn geheel naar KWF.

Margreet werkt al jaren voor Evean, onder meer in Volendam. ,,Wij hebben ook cliënten op Het Top en daar ben ik Eva wel eens tegengekomen. De gebeurtenis rond haar greep mij en Theo destijds zo erg aan, dat ik meteen een kaart wilde sturen naar haar ouders en bij de jaarwisseling een ‘sterktemail’. In datzelfde jaar zouden we de Alpe d’Huzes opgaan voor onze aan kanker overleden schoonzus, maar die editie ging niet door. Die van 2022 wel en ik bedacht om aan de moeder van Eva te vragen of zij een hartje wilde maken voor de hartenkreetmuur op de Alpe d’Huez. Dat hartje heb ik in Volendam bij Eva’s moeder opgehaald.”

,,Ik wist inmiddels dat Eva ook deze beklimming een keer had willen doen. We besloten om er iets mee te doen en hadden op onze rugzakken de tekst laten maken van ‘Eva wilde de top bereiken in bodybuilding en wij nemen Eva mee naar de top van de Alpe’. Dat leidde onderweg tot zulke bijzondere reacties van andere lopers. Bijvoorbeeld van mensen die klant waren bij de viswinkel waar zij werkte. Het bracht ons tot het idee om in 2023 voor Eva te gaan lopen. Zo hebben we eerder voor andere initiatieven een benefiet gehouden. Ik legde onze ideeën door middel van wat appjes neer bij Anneke – de moeder van Eva – en dacht wel van ‘ze zal wel denken: wie is die muts?’”

Streamer: ‘Eva was verbindend en dat ontstaat nu ook’
Theo: ,,De ouders van Eva vonden het mooi en daarna hebben we het ook aan de leiding van de Alpe d’Huzes gevraagd. Want het gaat niet om iemand die kanker heeft of heeft gehad. Zij stemden ook in. Vervolgens hebben we zo’n mooie betrokkenheid gemerkt van mensen.” Anneke: ,,Mensen hebben zulke mooie prijzen beschikbaar gesteld, maar bijvoorbeeld ook de catering.” Margreet: ,,Ook de artiesten geven belangeloos hun medewerking. Eva was verbindend en dat ontstaat nu ook, nu we dit initiatief aan het delen zijn. Iedereen kan die 12e februari binnenkomen en lootjes kopen. Wij geloven dat er meer is tussen hemel en aarde. Er zijn zulke bijzondere dingen gebeurd.”

,,Mensen steunen het initiatief, er is sprake van een sneeuwbaleffect”, zegt Johan, Eva’s vader, die in zijn sportieve jaren zelf La Marmotte reed op zijn racefiets, met daarin opgenomen de door de Tour de France zo bekende Alpe d’Huez. ,,Dat was prachtig en daar voelde je ook de verbondenheid. Maar lichamelijk en geestelijk ben ik helaas niet in staat om in juni mee te doen.” De bedoeling is dat iedere deelnemers 2500 euro inzamelt. Margreet: ,,Het gaat niet om zomaar iets storten, je moet echt een actie op touw zetten. Zo hebben we eerder bijvoorbeeld eens 550 crêpes gebakken.”

Het is jaarlijks een zware beproeving. ,,Vooral als het warm is, dus je moet getraind zijn. Die dag maakt een gigantische groep vrijwilligers alles mogelijk, het is daar één grote familie, zo’n warm gevoel.” Op 12 februari hoopt Team Eva al behoorlijk in te zamelen voor kankerbestrijding. Dan is er een belangeloos optreden van Carola Smit en Dick Plat, dj R.Summers, Sjonatra, het koor Blue Wednesday zingt Abba voor Eva en de Volendamse zangeres Jennifer treedt op met de gitaristen Timo en Marco.

Meer info: https://www.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/EvaVeermanAlpedHuZes2023

Volendam start crowdfunding voor marktvrouw

Op social media ging in Volendam vorige week een bericht rond van marktvrouw Ingrid Eekels. Ze deelde een foto van een brief die ze heeft ontvangen van het Openbaar Ministerie. Het OM liet haar bij wijze van de brief weten dat ze wordt vervolgd voor openlijke geweldpleging tijdens de rellen met de onaangekondigde demonstratie van Kick Out Zwarte Piet in december 2021. Een dag later had de Volendamse gemeenschap de kosten van een eventuele rechtszaak al bij elkaar verzameld.

Op 4 december 2021 werd het marktpubliek in de Volendamse Oude Kom opgeschrikt door een onaangekondigde demonstratie van de actiegroep Kick Out Zwarte Piet (KOZP). De demonstratie kon niet op sympathie rekenen van een deel van de winkelende burgers. Omstanders bekogelden de actievoerders met alles wat in de marktkramen te koop was. Ook marktvrouw Ingrid Eekels nam deel aan de ongeregeldheden. Gewapend met een doos eieren bekogelde ze de demonstranten. Als gevolg viel er vorige week een brief van het Openbaar Ministerie op haar deurmat. Die brief deelde ze op haar Facebookpagina. Eekels wordt vervolgd voor openlijke geweldpleging en kan rekenen op een strafbeschikking. Komt ze niet opdagen voor het OM-hoorgesprek, dan wordt ze gedagvaard voor de politierechter. Eekels lijkt zich er niet druk om te maken: ,,Ach, toch nog een vervolg, maar helaas ben ik deze datum niet in het land”, schrijft ze op Facebook, waarna ze haar volgers een goed 2023 wenst.

De Facebookpost bleek niet aan dovemansoren gericht. De Volendamse Layla Schilder-Bond startte een crowdfundingsactie om geld in te zamelen voor de eventuele juridische kosten die Eekels te wachten staan. ,,Zij [Eekels] wordt vervolgd omdat zij opstond voor onze traditie in onze gemeente. Laten wij haar als gemeente ook helpen”, luidt haar oproep. Het nagestreefde bedrag dat ze aan haar crowdfundingsactie koppelde is € 5.000,- Ten tijde van schrijven is dat bedrag met bijna € 1.000,- overschreden. De actie is daarom inmiddels stopgezet, maar de initiatiefneemster schrijft dat de crowdfundingin de toekomst weer geactiveerd kan worden als blijkt dat Eekels meer kosten kan verwachten.

Anneke van Giersbergen: kristalzuiver

Bij de naam Anneke van Giersbergen zal zeker niet bij iedere muziekliefhebber een lichtje gaan branden. Toch vierde deze zangeres in 2019 al haar 25-jarig artiestenjubileum. In eerste instantie werd ze bekend als zangeres van de metalband The Gathering en later startte ze een succesvolle solocarrière. Momenteel brengt ze, middels een landelijke theatertour, een ode aan haar muzikale heldin Kate Bush. Zondag stond ze met haar programma in een onverwacht vol PX.

Door: Joop Gijzen

Uiteraard werden de bekende nummers gezongen, zoals ‘The Man With The Child In His Eyes’, een nummer dat Kate Bush schreef toen ze vijftien jaar was. ‘Don’t Give Up’ begon rustig, maar eindigde in een opwindende reggaesfeer. Bij ‘Babooshka’ liet Van Giersbergen het publiek voluit meezingen. Ze zong zo hoog dat de TL-buizen bijna spontaan van het plafond sprongen. ,,Jullie zingen in Volendam beter dan de mensen in Klazienaveen, maar dat had ik hier ook wel verwacht.”
Haar band bestond uit Thijs Schrijnemakers (toetsen), Gijs Coolen (gitaar, bas, cello) en Otto de Jong (drums). Na het zingen van ‘Wuthering Heights’ kreeg Van Giersbergen terecht een groot applaus. Dit lied was in 1978 de debuutsingle van de toen pas 19-jarige Kate Bush en was ook direct haar grootste hit. Van Giersbergen zong gelukkig niet alleen bekende nummers, maar ook onbekendere juweeltjes als ‘Rubberband Girl’, ‘Snow Flake’ en het prachtige ‘Lucy Wan’. De zangeres imiteerde Kate Bush niet en maakte er dus geen playbackshow van, maar gaf een eigen draai aan de liedjes. ,,Als tiener ontdekte ik de muziek van Kate Bush en genoot ik van haar unieke stem en balletachtige moves. Ze heeft me daarna nooit meer losgelaten.”

Alleen en akoestisch

Dat van Giersbergen een uitstekende zangeres is, bewees ze al eerder in het programma ‘Beste zangers’. Ze maakte daarbij zoveel indruk op haar collega’s dat deze tot tranen toe geroerd waren. Bij ‘Cloudbusting’, een van de hoogtepunten van de avond, stond de zangeres alleen op het podium en begeleidde ze zichzelf op akoestische gitaar. Een prachtig intiem kippenvel nummer. Ook bij ‘This woman’s work’, waarbij ze alleen werd begeleid door de piano, bleek nogmaals wat een prachtige stem ze heeft.
Van Giersbergen: ,,’Running Up That Hill’ was in 1985 al een hit voor Kate Bush en is dit nu, door de tv-serie ‘Stranger Things’, weer.” Van Giersbergen sloot af met het nummer ‘The Red Shoes’. Ze vroeg hierbij aan het publiek om op te staan en met haar mee te dansen. Volendammers laten dansen zonder dat er drank inzit, is echter bijna onmogelijk, maar toch slaagde ze erin om de hele zaal te laten meedoen. Ze bedankte ze keurig het publiek, Bianca Vos voor het eten en de technici voor het geluid en licht. In tegenstelling tot Kate Bush voelt Van Giersbergen zich op het podium als een vis in het water. Ze heeft een veelzijdige stem waarmee ze alles kan en waar ze volledige controle over heeft. Krachtig, hoog, ingetogen, kwetsbaar, maar altijd mooi en kristalzuiver. Kortom: een prachtige nostalgische avond.