Vandaag zijn we gesloten.

All posts by De redactie

In de Nivo van vandaag, 2 juni 2021

Wij wensen iedereen veel leesplezier met onder andere de volgende onderwerpen:

• Koopovereenkomst Maria Goretti terrein ondertekend
• Kunstenaressen Mien (80) en Marianne (79) verzorgen unieke expositie bij Friese Vlaak
• Dorpsraden Oude Kom, Middelie en Oosthuizen ’niet ontevreden’ over participatie
• ‘Op stap’ met nieuwe horeca nota
• Afritje Noordeinde blijft eerste prioriteit voor meekoppelkansen
• Raad wil unaniem vaart maken met bouwen woningen Tase-terrein
• Bedrijf in Beeld: Zorgeloos op reis met de vertrouwde gezichten van YourTravel
• Groen Links: Een bereikbare Dijk … of niet?
• VD54 na zestig jaar eindelijk weer thuis in Edam-Volendam.
• Astrid Tol en Cilia Tol nemen afscheid van Vincentiusschool
• Cultuursector en horeca ‘blij’ met versoepelingen
• Robert Mühren: ‘Dit was het juiste moment’
• Ringen om Volendam: Aftellen begonnen voor Sanna Veerman
• Wat stond er in je rapport: Anneliese Klouwer had een levendige fantasie

Fotogalerij

Burgemeester opent Mina

Burgemeester Lieke Sievers knipte maandag rond het middaguur het lintje door om zo Mina – de eerste meditteraanse verswinkel in Volendam – te openen.

 

Mina, dat al een vestiging had in Edam en nu in de Burg.Van Baarstraat haar deuren opende, is dé plek voor een gigantische rits aan kruiden, andere producten en uiteraard ook heerlijke typische gerechten uit de landen rondom de meditteraanse zee.

Die gerechten worden met liefde en passie bereid door moeder Biba, in de nieuwe professionele keuken. Mina genoot al veel bekendheid onder de Volendammers en zelfs nationale bekendheid, nadat de eigengemaakte hummus tijdens een NPO-programma tot best smakende werd uitverkozen.

Fotogalerij

Toch een medaille voor Luc Kroon n

Volendammer niet tevreden over EK-debuut

Hij gaat niet op de foto met de medaille om zijn nek. Als een ware topsporter is Luc Kroon daar heel resoluut in. ,,Weliswaar was ik één van de zwemmers van de 4 x 100 meter mixed estafette, die met een derde plaats in de series de finale wist te halen, maar uiteindelijk zat ik tijdens de finale wel op de tribune toen anderen naar het zilver zwommen. Natuurlijk is het leuk dat ik als lid van het team dan ook een medaille krijg, maar je houdt toch het gevoel dat je er zelf niet voor gezwommen hebt. Dat voelt een beetje dubbel.”
Door Ringen om Volendam

[ads id=66]

De zilveren teammedaille vormt voor de 19-jarige zwemmer wel een positief aspect van wat voor hem toch een teleurstellend Europees Kampioenschap is geworden. Als eerste Volendammer ooit was hij actief of een EK zwemmen en daarvoor had hij duidelijke doelen gesteld. Kroon: ,,Ik ben niet tevreden, omdat ik op drie afstanden niet verder ben gekomen dan de series. Met de 400 meter en de estafette gemengd had ik dat wel verwacht, maar op de 200 meter had ik toch op tenminste de halve finale gerekend. Ook omdat ik me heel goed voelde, ben ik teleurgesteld over de tijden die ik uiteindelijk gezwommen heb. We moeten straks ook goed analyseren wat er fout is gegaan.”
Toch was het EK in Boedapest een bijzondere ervaring. Kroon: ,,Door alle coronamaatregelen was het allemaal heel apart. Om een week in zo’n entourage bezig te zijn is niet alleen leuk, het is vooral een bijzondere ervaring. Maar nogmaals, sportief gezien had het gewoon beter gemoeten.”
Omdat hij ver van zijn persoonlijke records verwijderd bleef, zijn de Spelen van Tokio voor hem onhaalbaar geworden. Dat zou sowieso een hele klus worden, nadat de zwembond besloot niet langer prioriteit te geven aan de 4 x 200 meter vrije slag. Dat was het onderdeel waarop Kroon zijn eerste olympische ticket had willen scoren. ,,Het is jammer dat het niet is gelukt. Dat hele team is trouwens uit elkaar gevallen, dus ga ik voor de volgende Olympische Spelen de 100 meter vrije slag erbij betrekken. Die zijn over alweer drie jaar in Parijs en dan moet het echt gaan lukken.”
Door het missen van de Spelen in Tokio zit het langebaanseizoen er voor hem bijna op. Kroon: ,,Ik ga nu naar Malaga voor een trainingskamp van twee weken en dan moet ik daarna afwachten welke wedstrijden er nog georganiseerd worden. Rond de Spelen ligt voor mij alles stil en vervolgens begint het kortebaanseizoen weer. Na Malaga wordt het voor mij dus een stuk rustiger en neem ik de tijd om de afgelopen maanden goed te evalueren. Want dat er dingen niet goed zijn gegaan, is wel duidelijk.”

 

Fotogalerij

Project 71 woningen ‘Maria Goretti’

Dinsdag 25 mei jl. werd de handtekening gezet onder de door de gemeenteraad de goedgekeurde koopovereenkomst van de grond van de Maria Goretti locatie aan de Julianaweg in Volendam aan Stichting Woningbeheer De Vooruitgang.

 

Namens de gemeente waren bij deze feestelijke gebeurtenis de wethouders Wim Rijkenberg en Vincent Tuijp aanwezig. Rijkenberg en Vooruitgang directeur Fred de Boer zetten hun handtekening onder de overeenkomst.

Project ‘Maria Goretti’ omvat 62 appartementen en 9 eengezinswoningen. Van de 62 appartementen zal ook een deel worden afgenomen door Stichting Odion, een samenwerkingspartner van De Vooruitgang.

Fotogalerij

Kerkbestuur vindt gemeentelijk besluit om Stolphoevekerkje niet te kopen ‘jammer’

‘Nu gaat het uit handen van de gemeenschap’

Volendammers moeten de toekomst van het Stolphoevekerkje gaan dragen. Dat vindt het bestuur van de protestantse kerkgemeenschap, dat er sinds jaar en dag gebruik van maakt. Voorvechters voor het behoud van de kerk stuurden erop aan om deze publiek bezit te maken. De gemeente besloot onlangs om dit niet te doen. Daarmee wordt het rijksmonument waarschijnlijk eigendom van een partij buiten Edam-Volendam. Betrokkenen betreuren dit besluit, maar blijven toch meedenken over een toekomstige functie. Ook de gemeente wil gebruik van het kerkgebouw stimuleren.
Door Laurens Tol

[ads id=66]

Voor Maarten Gast, bestuurslid van de protestantse gemeenschap, kwam het gemeentelijk besluit niet als een verrassing. De gemeenteraad stemde al eerder tegen de aankoop van het kerkje. ,,Afgelopen winter diende de partij Zeevangs Belang een motie hierover in. Die is toen door de raad niet aangenomen en een meerderheid bleek dus tegen koop door de gemeente. Dit was voor ons een onverwachte actie, die natuurlijk heel goed bedoeld was. Het college nam de uitslag van deze stemming mee in haar uiteindelijke beslissing. Toen bleek dus al wel dat ze met heel goede argumenten zouden moeten komen om de raad alsnog te overtuigen. Dus het verbaasde mij niet dat het college besloot het kerkje niet over te nemen”, vertelt Maarten.
Het lot van het Stolphoevekerkje gaat Volendammer Willem Schilder aan het hart. Hij zet zich in voor het doel om het te behouden voor de gemeenschap. De beslissing van het college van B en W ziet hij als een gemiste kans. Willem: ,,We hebben in Edam natuurlijk heel veel monumenten, maar dat zijn voornamelijk woonhuizen. Zoals we al eerder in de Nivo zeiden, is dit kerkje de bakermat van Volendam zelf. Het gaat mij niet zo zeer om het kerkgebouw, maar wel om de functie ervan te behouden en de entourage. Daarbij gaat het ook om het historische, economische en toeristische belang. Nu gaat het kerkje uit handen van de gemeenschap en je weet niet hoe er over twintig jaar over wordt gedacht. Ik denk persoonlijk dat men dit gaat betreuren.”

‘Ik had dit besluit
eerder verwacht van
een angstig en
bureaucratisch bestuur’

Willem begrijpt dat een gemeente beleid maakt en dat men zich hieraan houdt. Maar het zou volgens hem goed zijn om daar in bepaalde gevallen van af te wijken. ,,Wij hebben nu in ieder geval de kans gegeven en vinden het jammer dat hier op een ietwat bureaucratische manier op gereageerd wordt. Het moet altijd mogelijk zijn om een uitzondering te maken, dat is mijn persoonlijke mening. In dit geval denk ik dat ze dit hadden moeten doen. Ik zeg dit als burger van de gemeenschap, als Volendammer. Er was niet eens sprake van koop, want de kosten waren zoals eerder gezegd nihil. Daarom had ik dit besluit eerder verwacht van een angstig en bureaucratisch bestuur. Meer dan van een slagvaardig, ondernemend en meedenkend bestuur.”
Ook Maarten vindt het jammer dat het college niet tot aankoop overging. Het kerkbestuur richt zich nu op andere mogelijkheden. Maarten: ,,Ik zei vorige keer al dat we contact hebben met Stichting Oud-Hollandse Kerken en Stadsherstel Amsterdam. Dit hielden we steeds aan en zeiden: we wachten eerst op een uitspraak van de gemeente. Deze week hebben we weer een gesprek met deze partijen. Zij vertelden eerder al dat ze de waarde van deze kerk als monument zien. En dat zij zich positief willen opstellen voor het behoud ervan. Ze willen het graag verwerven en het als monument onderhouden.”
De toekomst van het Volendamse protestantse kerkgebouw zou daarmee verzekerd zijn. De volgende stap is het zoeken naar een toekomstige functie van het rijksmonument. ,,Er is iets nodig dat het gebruik van het kerkje verzorgt. Want als je er niks mee doet, dan boert het alleen maar langzaam achteruit natuurlijk.” Willem: ,,Het Volendams Museum wil daar wel iets in betekenen. En bovendien kunnen er nog trouwerijen en andere activiteiten plaatsvinden. Dit was in alle scenario’s het geval geweest. Misschien moeten hiervoor overeenkomsten worden gesloten met de toekomstige eigenaar. Gelukkig wil de gemeente het gebruik van het kerkje ook stimuleren.”

‘Er moet een
Volendams
initiatief komen’

Voor Maarten is het belangrijk dat de toekomst van het kerkje door Volendammers gedragen wordt. Hij denkt dat er een aparte stichting of vereniging moet komen die zorgt voor het gebruik ervan. Maarten: ,,Er moet een Volendams initiatief komen. Daarom ben ik ook heel blij dat Willem aan tafel zit. Ik roep iedereen uit Volendam op die zich hiervoor wil inzetten. Zij moeten zich voor het kerkje gaan hard maken. Geïnteresseerden kunnen zich melden bij Willem of bij onze kerkgemeenschap.”
Het college van B en W licht in een raadsinformatiebrief aan de gemeenteraad haar besluit toe. Ook denkt men mee over de toekomst van het kerkgebouw en wat erin te organiseren.
,,Aan dit besluit liggen diverse onderzoeken naar het gebruik van de kerk voor andere doeleinden ten grondslag. Naast kerkdiensten worden er op dit moment huwelijk- en uitvaartdiensten georganiseerd. De gemeente heeft het kerkje opgenomen in de lijst van locaties voor huwelijksvoltrekkingen en wij zullen onderzoeken of het mogelijk is het aantal huwelijken in deze kerk te verhogen, zodat er meer inkomsten gegenereerd worden. Aanvullend zou de kerk zich goed lenen voor het organiseren van tentoonstellingen, muziekuitvoeringen, rondleidingen, culturele activiteiten, enz. Herbestemming naar wonen, horeca of een andere ontmoetingsfunctie is niet onmogelijk, maar ook niet heel realistisch. Er zal enorm geïnvesteerd moeten worden en de technische ingrepen zullen fors zijn.”
,,Hoewel wij de monumentale en maatschappelijke waarde van het Stolphoevekerkje waarderen en onderschrijven is het niet de primaire taak van de gemeente om monumentale panden over te nemen. Er zijn voldoende partijen die het eigendom, beheer en exploitatie op zich zouden kunnen nemen, zoals Stadsherstel uit Amsterdam of de Stichting Oud Hollandse Kerken. Ook voor het behoud van het pand is het niet noodzakelijk dat de gemeente het eigendom verkrijgt. De monumentenstatus biedt daarvoor voldoende bescherming.”

Foto: Maarten Gast (l) en Willem Schilder Stoplhoevekerkje

Fotogalerij

Fietsexamen Edam met hindernissen

Nadat vorig jaar helaas het fietsexamen van de groepen 7 in Edam niet door kon gaan vanwege corona, zijn de verkeersouders woensdag jl. voortvarend van start gegaan. Er waren 104 deelnemers van de Trimaran, de Nieuwe school en De Piramide samen.

 

De route was zoals hij al jaren wordt gefietst, echter had de organisatie dit jaar wel wat uitdagingen op de route. Zo waren er op de route diverse wegwerkzaamheden en afsluitingen. Door flexibel handelen van de organisatie kon de route op tijd worden aangepast.

Dit jaar ging de eer van het openen van het fietsexamen geheel naar de politie. Agent Jeroen Caspers nam de eer om de eerste deelneemster van start te laten gaan. Saskia en Brigitte van Stichting Klaar kwamen tot de conclusie dat alle 104 deelnemers waren geslaagd.

Fotogalerij

Hardloopgiganten uit jaren ’80 proberen records te verklaren

Wat is het geheim?

Zowat alle hardlooprecords bij AV Edam stammen uit de jaren ’80. Een tijd waarin shakes nog dansbewegingen waren en een goed ontbijt voor de marathon bestond uit een stapel ‘boffers’. Terwijl de atleten van tegenwoordig beschikken over betere voeding, betere trainingsmethodes en beter schoeisel, kunnen ze niet meer tippen aan de tijden van weleer. Toen AV Edam zelfs een geslaagde wereldrecordpoging op de 24-uursloop deed.
Door Jan Koning

[ads id=66]

Louis Vink (inmiddels 86 jaar) wordt in 1977 trainer bij AV Edam. Er trainen dan nog maar zeven mensen. Als eenmaal bekend wordt dat er een speciale trainer actief is bij AV Edam komen er een aantal ‘Meeuwen’ naar Edam. Omdat ze in korte tijd stukken harder gaan lopen, brengen ze een sneeuwbaleffect in werking en binnen no-time lopen er zeventig mannen over de legendarische 300 meter grasbaan.
De trainer van weleer – die zelfs ooit 2 uur 27 minuten en 19 seconden op de marathon liep en Nederlands kampioen is geworden – spreekt van een uitzonderlijke groep. ,,Het was vooral de entourage. Een groep atleten die elkaar optilden en tot grote hoogte stuwden. Als we bijvoorbeeld een wedstrijd hadden, waren ze elkaar dagen van tevoren al aan het opnaaien. ‘Jij gaat eraan en jij gaat eraan.’ Ik moest ze soms zelfs afremmen als ze teveel hooi op hun vork wilden nemen. Toch was elke training een feest en ze klaagden nooit. Ook niet tijdens de duintrainingen. Daar verzamelden we soms wel met 50 man voor een loodzwaar parcours. Er zaten heuvels in die je in de Tour de France ook niet vindt, maar iedereen ging omhoog.”

‘Ze liepen allemaal
zo hárd en hadden
toen namelijk
alleen lopen.
Nu hebben ze
allerlei andere
dingen aan hun hoofd’

Tijdens de training deelde Vink de grote groep op in verschillende groepjes. Zij liepen allemaal op hun eigen tempo. ,,Ik wist van iedereen hoe hard-ie had gelopen in de afgelopen tijd en wat hij kon hebben. Dat schreef ik op en zo deelde ik iedereen op sterkte in. Die liet ik dan bijvoorbeeld 20 x een 300 meter lopen met 100 meter draven ertussen. Ik liet ze altijd draven. Nooit wandelen. Ik zei altijd als jullie moeten wandelen, gaan jullie te hard. Als er dan eens eentje in dat groepje te hard ging, kwamen ze dat wel even bij me melden. Ze waren bloedfanatiek, maar ik zorgde er wel voor dat ze na een training niet gevloerd thuiskwamen. Daarbij liepen we voor wedstrijden altijd gezamenlijke, lange duurloop. De mentaliteit van die gasten was ongelooflijk. Ze konden door een muur. Of er sprake was van doping? Dat kan ik me onmogelijk voorstellen. Dan zou die hele club doping gebruikt moeten hebben. Ze liepen namelijk allemaal zo hard. Het is ook niet alleen bij AV Edam zo, maar bijna overal in Nederland. Ze hadden toen namelijk alleen lopen. Nu hebben ze allerlei andere dingen aan hun hoofd.”
,,Zeventig gekken”, vertelt Dick ‘De Plak’ Kwakman als hij refereert aan de grote groep. ,,Dat is – denk ik – ook het geheim”, gaat Jaap ‘Pit’ Smit verder. ,,Wij waren veel meer bevlogen dan de jeugd van tegenwoordig. Nu hebben ze drie sporten, wij hadden alleen lopen. Zes dagen in de week en op dag zeven zwommen we om een beetje los te komen. Als het vijf keer lopen werd, dan werd het in de wedstrijd niets. Zo gek waren we.” De Pak vult aan: ,,We trainden in verschillende groepjes. Je had de ‘snelle jongens’ met daarin Gerrit van Essen, Dick van Zalinge, Erik Sier en Jan ‘Toetjes’. Ik behoorde met mijn 34 minuten op de 10 tot de ‘rustig aan-groep’. Tegenwoordig zou ik zowat alle wedstrijden winnen. In die tijd mocht ik blij zijn als ik Top 20 liep.”

‘Louis Vink maakte
een schema voor
een maand en daar
stond alles perfect
in uitgewerkt’

Jaap ‘Pit’ Smit weet er nog alles van. Hij zou met zijn ruim 16 kilometer in een uur bijna buiten de boot vallen voor de geslaagde wereldrecordpoging op de 24-uursloop van AV Edam in 1979. ,,Het ging tussen mij en Rick Westerdaal. Ik weet nog dat Louis Vink mij graag bij de groep wilde hebben. ‘Jaap is een diesel. Als die eenmaal op gang is, is-ie niet meer te houden’. Wijlen Herman Gorter wilde echter Rick erbij hebben en dus moesten we er om rennen. Net voor de start zei Rick – met die Edamse tongval – ik blijf twee kilometer bij je en dan ga ik er vandoor. Dat had ik net effe nodig, liet ik hem weten en ik heb hem vervolgens op vijf meter na twee rondjes gelapt. Ik kwam uit op 16.350 meter in een uur. Kun je nagaan dat je daar dus 25e mee werd in die tijd. Nu zou je waarschijnlijk winnen.”
Zes keer in de week trainen, waarvan twee keer duintraining in Schoorl en dan ook nog minimaal eens in de twee weken een wedstrijdje. ,,Mijn vrouw was er lang niet altijd even blij mee. Die heeft wel eens gegrapt, ‘ik hoop dat-ie zijn been breekt, dan is-ie een keertje thuis’, haha. Die wedstrijden zijn denk ik ook een van de redenen waarom het in de jaren ’80 harder ging dan nu. Daar word je zo hard van en de strijd was zo heftig. Je kon – zoals De Plak al zegt – niet aankomen met een tijd van 35 minuten op de 10 kilometer. Dan liep je misschien net aan Top 20.”
De chemie binnen de groep, de wedstrijdhardheid, de trainingen van Louis Vink. Het waren volgens Jan Karhof de ingrediënten voor de absurde tijden die in de jaren ’80 gelopen werden. ,,Louis Vink maakte een schema voor een maand en daar stond alles perfect in uitgewerkt. ‘Ik heb er een hoop werk aan gehad, dus wel serieus volgen’, zei hij altijd. En dat deden we ook, want we keken enorm tegen hem op. Ze beweren nu bij hoog en laag dat je minder moet lopen, maar wij liepen zeker 120 kilometer in de week en dat 52 weken per jaar. Aangezien alle records in ‘onze tijd’ zijn gelopen, hebben wij tot op heden nog steeds het gelijk aan onze zijde. En voorlopig zie ik daar ook geen verandering in komen.”

Fotogalerij

Vormselviering Spinmolen in de Mariakerk

Donderdagavond jl. werd de Vormselviering groep 8 van de Spinmolen gevierd in de Mariakerk. Door de coronomaatregelen worden de kinderen van slechts één school tegelijk gevormd, maar in tegenstelling tot dinsdag was bisschop Jan Hendriks dit keer wel aanwezig.

 

De plechtigheid werd voorgegaan door de monseigneur samen met pastoor Stomph en Anton Goos. Tijdens deze feestelijke viering, waarin de zang verzorgd werd door het koor Forever Young, werden in totaal dertien kinderen gevormd.

Één voor één kwam de kinderen met hun ouders naar voren waar door bisschop Hendriks het sacrament van het Vormsel werd toegediend met het Heilig Chrisma en is onze parochie weer dertien Vormelingen rijker.

Fotogalerij

Robert Mühren laat gevoel spreken en keert terug bij FC Volendam

Na een mooi seizoen bij SC Cambuur, keert de topscoorder van de eerste divisie, nu terug bij FC Volendam. Mühren zag twee keer eerder een toenadering van FC Volendam niet tot een overeenkomst leiden.

 

“Maar drie keer is scheepsrecht. Ik ben enorm blij dat ik de komende drie jaar in het shirt van FC Volendam mag spelen. De club spreekt veel vertrouwen uit en ziet voor mij ook na mijn actieve carrière een mooie rol binnen de club.”

Mühren kijkt enorm uit naar de samenwerking met Wim Jonk en gaat er alles aan doen om de komende drie jaren iets moois neer te zetten met FC Volendam.
In de Nivo van woensdag 2 juni meer over Robert Mühren en zijn thuiskomst.

[youtube url=’https://www.youtube.com/embed/2EaVRt5G-CE’]

Fotogalerij

Jong en oud genieten van extra versoepelingen n

We mogen weer (iets) meer!

Na maanden van beperkingen zijn de coronamaatregelen afgelopen week verder afgeschaald. Het is weer mogelijk om binnen te sporten, de regels op het terras zijn versoepeld, de bibliotheken zijn weer open en ook muziek-, dans- en toneellessen binnen zijn weer toegestaan.
Door Leonie Veerman

[ads id=66]

Op woensdagmiddag 19 mei is het een drukte van jewelste in de PX. In de kelder worden voor het eerst weer danslessen gegeven en uit de oefenruimtes voor bands klinkt weer muziek. In de grote zaal is er luchtacrobatiek en in het Spoor worden er pennenbekers gemaakt van klei en glitters door de enthousiaste meiden van de kidsclub.
Na bijna een half jaar afwezigheid ontvangt pianodocent Paul Bond op de bovenste verdieping van de PX voor het eerst ook weer zijn leerlingen van boven de 17. De 21-jarige Kirsten Hoekstra is ontzettend blij als ze weer plaatsneemt achter de piano. ,,Ik heb de lessen met Paul enorm gemist”, zegt Kirsten, die al sinds haar negende pianolessen volgt. Gelukkig is ze het nog niet verleerd. Zodra haar vingers de toetsen van het instrument raken, speelt zij weer de sterren van de hemel. Toch hebben de afgelopen maanden een grote impact op Kirsten gehad: ,,Met het wegvallen van mijn pianolessen viel ook het laatste beetje structuur weg dat ik nog had in mijn leven”, vertelt ze. Als student Planologie aan de UvA volgt Kirsten namelijk nog altijd uitsluitend digitaal onderwijs. ,,Ik kwam het afgelopen half jaar dus amper nog de deur uit. Het is dan ontzettend lastig om gemotiveerd te blijven.”
Voor de muziekleerlingen van 17 jaar en jonger gingen de lessen de afgelopen tijd gelukkig wel gewoon door. ,,Dat is erg goed geweest”, benadrukt docent Paul Bond. ,,Want jonge kinderen die nog maar net zijn begonnen met pianolessen zouden na zo’n lange periode van afwezigheid waarschijnlijk weer helemaal van voor af aan moeten beginnen.” Wanneer zijn 9-jarige leerling Jay Tuijp binnenkomt laat hij trots zien hoe ver hij al is in zijn piano oefenboek. ,,Ik ben erg blij dat mijn lessen gewoon doorgingen”, zegt Jay, ,,van mijn moeder moet ik ook steeds erg veel oefenen, maar dat is wel goed, want ik zit nu al bijna in een volgend boek.”

‘Fantastisch om
de sportschool weer
in te kunnen’

Ook de deuren van de sportscholen staan woensdag 19 mei weer open. Bij B-active kan een grote groep jonge jongens hun geluk niet op nu ze voor het eerst weer een kickbokstraining hebben. Ook voor de fanatieke sportsters Patricia Jonk en Karin Abrahams is het heerlijk om eindelijk weer in hun vertrouwde sportschool te zijn. Terwijl hun kinderen verderop meedoen met de B-Fit Kids les genieten de dames zichtbaar van hun eerste indoor-trainingssessie in lange tijd. ,,Het is echt fantastisch om hier weer te zijn” zegt Karin. Patricia knikt. ,,We hebben de afgelopen maanden bepaald niet stilgezeten hoor, we gingen net zo fanatiek door met de buitentrainingen, maar met dat slechte weer van de afgelopen tijd was dat natuurlijk niet altijd ideaal. Laten we dus hopen dat de sportscholen nu voor goed open kunnen blijven.”
Ook bij Gympact hangt er woensdag een uitgelaten sfeer onder alle sporters. Het is er extra druk, omdat veel mensen niet willen afwachten tot hun gebruikelijke sportavond. Eigenaar Timo de Jong is ontzettend blij met de heropening. ,,We hebben hier gelukkig een fijne buitenruimte waar we de trainingen de afgelopen maanden hebben kunnen voortzetten, maar dat blijft natuurlijk geen ideale situatie. Het voelde soms ook best dubbel om in nieuwsberichten te lezen dat het coronavirus vooral veel schade aanricht bij mensen met overgewicht. Iedereen beseft dan dat een gezonde levensstijl belangrijker is dan ooit, maar ondertussen word je als sportschooleigenaar door de coronamaatregelen volledig buiten spel gezet. Gelukkig is het nu weer mogelijk om veilig binnen te kunnen sporten, en het is mooi om te zien dat zoveel mensen daar gelijk weer dankbaar gebruik van maken.”

’Erg leuk om
weer op het
terras te
kunnen zitten’

Op de terrassen is het woensdag, naast een verruiming van de openingstijden, ook weer toegestaan om maaltijden te serveren. Ondanks de flinke buien zorgen deze versoepelingen woensdag voor gezelligheid op de dijk en als het weer in de namiddag opklaart wordt er voor het eerst in lange tijd ook weer gedineerd.
Henk Sier en Gerda Kuipers zijn een van de eerste mensen die als vanouds weer een hapje eten op het terras van het Havengat. Als echte levensgenieters benadrukken zij hoe erg zij het uitgaan
gemist hebben. ,,Het was gruwelijk”, zegt Gerda Kuipers. ,,Niet alleen voor ons natuurlijk, maar voornamelijk voor alle ondernemers. We zijn blij dat we hen op deze wijze kunnen steunen. En laten we hopen dat er snel verdere versoepelingen komen, zodat we ook weer binnen kunnen zitten.”

Bij Smit Bokkum is het personeel woensdagavond in opperbest humeur. Als Marjan van de bediening de keuken uitkomt met een van de eerste maaltijden van dit seizoen benadrukt ze hoe blij ze allemaal zijn nu ze weer flink aan de slag kunnen. ,,Het is heerlijk om er samen met collega’s weer tegenaan te gaan, al hebben we natuurlijk nog niet echt mazzel met het weer. Laten we hopen dat het snel wat warmer wordt.”
Verderop zit op dat moment de 23-jarige Linda Buijs. Voor haar is het extra fijn om weer eens op het terras te zitten, omdat ze zelf ook werkzaam is in de horeca. Omdat ik nog studeer is dat een bijbaan, maar die inkomsten miste ik wel. Ik ben dan ook vooral blij dat ik nu zelf ook eindelijk weer eens kan werken, al moet ik eerlijk zeggen dat het ook erg leuk is om zelf weer eens op het terras te kunnen zitten.”

‘Boeken uitzoeken
voelt echt als
een uitje’

Ook de bibliotheken zijn deze week weer heropend, tot groot genoegen van boekenliefhebbers, jong én oud. Als Janneke Buis en haar jonge dochtertje Elianne hun oude boeken retourneren bij de incheckbalie vertelt Janneke dat zij hun gezamenlijke bibliotheekbezoekjes enorm misten. ,,We hebben gelukkig nog wel boeken kunnen reserveren, en daarnaast ook dankbaar gebruik gemaakt van de ‘verrassingstas service’, maar we zijn blij dat we nu eindelijk weer zelf wat leuks kunnen uitzoeken tussen alle kleurrijke boeken in de kinderhoek”, zegt Janneke. ,,Dat voelt voor ons echt als een uitje.”
Ook Jan Motje, die verderop bij de afdeling met thrillers en detectives te vinden is, is blij dat een fysiek bibliotheekbezoek nu weer mogelijk is. Met in zijn mandje al drie vuistdikke spannende boeken, speurt hij op zijn gemak de boekenplanken af voor nog meer vers leesvoer. ,,Ik lees erg graag, dus vond het erg jammer toen de bibliotheken weer dichtgingen. Ik heb de afgelopen tijd wel boeken gereserveerd, maar dat is toch niet hetzelfde. Ik geniet er echt van om zelf rustig alle boekenplanken af te lopen op zoek naar interessante titels.”

Fotogalerij