Vandaag zijn we gesloten.

All posts by De redactie

Dorpsraad Hobrede wil graag meepraten over belangrijke thema’s

‘De communicatie naar ons is erg dun’

De Nivo praat met dorpsraden in Edam-Volendam over participatie. Vorige week met die van Beets en Kwadijk. In deze editie komt Dorpsraad Hobrede aan het woord. In het kader van participatie zou Dorpsraad Hobrede graag meepraten over de energietransitie. Eind dit jaar moet over de warmtevoorziening van huizen een globale visie duidelijk zijn. En daar dient de gemeente bewoners bij te betrekken. Tot dusver gebeurde dit nog niet en de tijd dringt, zo stellen de bewoners. Verder zetten de dorpsraadsleden al vaker de verkeersveiligheid op de agenda. Die is volgens hen op dit moment niet op orde. Men stipt de nodige verbeterpunten aan, maar toch gaat er op operationeel een aantal zaken buitengewoon goed.
Door Laurens Tol

[ads id=66]

Wie ergens halverwege het lintdorp Kwadijk afslaat, komt via een landweg uit in Hobrede. Nog voor het plaatsnaambord van deze plek is ‘Dorpshuis de Zwaan’ gevestigd. Het is een opvallend ruim opgezet en keurig onderhouden buurthuis voor een dorp met ongeveer honderdzeventig inwoners. Aan het begin van de middag is het stil in de omgeving ervan. Het geluid van vogelgekwetter overheerst daardoor.
In het dorpshuis is de bar afgezet met een rood-wit lint. Het met gordijnen afgedekte podium is bezet door op elkaar gestapelde stoelen. Aan een grote tafel zitten de dorpsraadsleden Hans Visser en Ed Willms op ruime afstand van elkaar. ,,Het is een wonderbaarlijk iets dat we dit dorpshuis hier hebben in Hobrede”, begint Hans. ,,Dit jaar bestaat het dertig jaar. Het is helemaal gebouwd en gefinancierd door mensen uit het dorp. Nu nog wordt het onderhouden door drieënzestig vrijwilligers. Zo kun je het met z’n allen draaiende houden. Omdat wij geen personeel hebben, zitten we laag in de kosten. Dat is wel een voordeel.”
De meeste aandacht binnen de gemeente wordt gegeven aan de grote kernen, merkt de dorpsraad. Het Grote Dorpsraden Overleg (GDO) blijkt een goed initiatief te zijn om de belangen van dorpen in de Zeevang wat meer onder de aandacht te brengen. Onlangs vond online weer zo’n vergadering plaats. Ed: ,,Als je als individueel dorp naar de gemeente gaat, dan heb je niet zo’n groot platform. Maar als je het kan combineren in een groter verband, dan gaat dat beter. Het blijkt wel dat er in de gemeente allemaal grotere ontwikkelingen zijn die voorrang krijgen ten opzichte van de belangen die in de dorpen liggen.”

‘Ik durf te zeggen
dat alle honden
tegenwoordig een
lichtje om hebben
en dat is niet
omdat we dat zo mooi vinden’

Als het over participatie gaat, dan is de energietransitie iets waarover de dorpsraad graag zou meepraten. Ontwikkelingen op dit gebied zouden binnenkort moeten volgen, maar vinden nog niet plaats. Hans: ,,De gemeente heeft een opdracht vanuit de overheid om een visie over de verwarming van huizen eind dit jaar af te hebben. Een globaal plan dus, geen uitwerking of detaillering nog. Daar hoort ook participatie bij. Als je daar nu nog mee moet starten, dan vraag ik mij af of dit nog gaat lukken. Straks zijn de blaadjes al van de bomen en moet het plan er nog even doorheen gejast worden. Op de website van de gemeente staat eind 2021 als deadline duidelijk vermeld. En dat is het snel. Voor alle burgers is dit onderwerp ontzettend ingrijpend.”
Hoe de energietransitie aan te pakken, is een discussie die volgens de dorpsraad nu volop bezig zou moeten zijn. Volgens Hans gaf wethouder Schütt in een overleg aan ‘dat het nog een hele uitdaging zou worden om daar op tijd mee klaar te zijn’. ‘Daarmee zei hij eigenlijk: we zijn er nog niet echt mee bezig’, is Hans’ conclusie. De dorpsraadsleden hopen dat de tijd hen niet gaat inhalen en dat belangrijke besluiten in samenspraak met de bewoners zullen worden genomen.
Tijdens de overleggen is verkeer eveneens altijd een belangrijk onderwerp van gesprek. Ook in Hobrede speelt dit thema. De veiligheid is er in het geding. ,,Als je fietst over deze weg hier, dan moet je overal ogen hebben. Dit stukje asfalt van 4,5 meter breed, daar moet alles overheen. Landbouwverkeer en de melkwagen, dat is zwaar verkeer. Dan heb je nog de fiets- en motorclubs, maar ook mensen die wandelen en hun hond uitlaten. Het is nu zover dat in de donkere periode veel inwoners reflectoren dragen. Ik durf te zeggen dat alle honden tegenwoordig een lichtje om hebben en dat is niet omdat we dat zo mooi vinden. Dat is nodig voor de veiligheid en dat is tekenend.”

Bureaucratie
Het verbeteren van de verkeersveiligheid blijkt nog niet zo makkelijk. Wie er iets aan wil doen, stuit onvermijdelijk op bureaucratie. ,,De straatverlichting is niet van recent. Daar beginnen we niet eens over, want dat is van het Hoogheemraadschap. Het asfalt is wel van de gemeente en van wie de berm is, dat weet niemand. Daarover zijn deze twee overheden nog met elkaar in gesprek. Dat is wel een gedoe. Ik krijg mensen aan de deur die mij zeggen: ‘Hans, het is weer gebeurd. Ik ben maar in de bosjes gedoken, er wordt hier gewoon hard gereden’.”
Onlangs werden rijsnelheden voor een langere tijd gemeten. Uitschieters naar 70 km/u bleken daarbij geen uitzondering. Tweederde van de automobilisten bleek te hard te rijden. De burgemeester deed eerder al een toezegging dat iets aan de situatie zou worden gedaan. De dorpsraad diende daarna ook nog vragen in bij de gemeente, maar hoorde daar tot dusver weinig van.
,,In november 2019 zei zij in het GDO dat er 180.000 euro beschikbaar zou komen voor het oplossen van verkeersknelpunten in de dorpen. Dat is op zich niet veel geld, maar een goed begin. Bij dat gesprek waren ook twee verkeersambtenaren aanwezig. Eén daarvan ging daarna vrij snel daarna naar een andere werkgever, de ander was door persoonlijke omstandigheden niet beschikbaar. Dat leverde vertraging op, waardoor we in juni vorig jaar pas weer een nieuwe ambtenaar hierover spraken. De vragen die wij toen stelden, zijn nooit beantwoord. Dat komt mede doordat die nieuwe kracht inmiddels óók ergens anders werkt.”
Inmiddels is er weer een nieuwe verkeersspecialist aangesteld. Deze verzekerde de dorpsraad dat er een nieuw verkeersplan gaat komen voor alle dorpen in de Zeevang. Dit onder het mom van: ‘Eerst een plan en daarna aan het werk’. Tijdens het laatste GDO informeerde Hans naar de stand van zaken op dit punt. ,,Het bleek dat die ambtenaar een andere opdracht had gekregen. Eerst moest hij met een industriegebied en de omgevingsvisie verder. Daarna is hij pas weer beschikbaar voor verkeersproblematiek in de dorpen.”
De dorpsraad kan het begrijpen dat andere zaken meer prioriteit hebben. Toch zouden de leden het toejuichen als ze beter op de hoogte worden gehouden van de vorderingen. ,,Er worden ons dingen toegezegd. Zo van: ‘Na de zomer gaan we beginnen’, enzovoorts. Iemand krijgt vervolgens een andere opdracht en je hoort niets. Dat is het meest irritante. De communicatie naar ons is erg dun.”

‘Voor kleinere
lokale overheden
als Edam-Volendam
zal het altijd
schipperen blijven’

Ed Willms beseft dat de gemeente niet onbeperkt mankracht tot haar beschikking heeft om de bovengenoemde zaken aan te pakken. Dorpsraad Hobrede wil daarom niet alleen mopperen over dingen die beter kunnen. Begrip is er zeker ook. Ed: ,,Het is de vraag of ze de capaciteit hebben. Er is geen consistentie als er steeds mensen op andere opdrachten worden gezet of een andere functie krijgen. In feite worden wij daarmee nu monddood gemaakt.” Hans: ,,De gemeente Edam-Volendam heeft dezelfde opdrachten als Amsterdam. Die gemeente kan een veel groter ambtenarenapparaat inzetten voor dezelfde uitdagingen. Voor kleinere lokale overheden als Edam-Volendam zal het altijd schipperen blijven.”
Een ander heikel punt voor Dorpsraad Hobrede is de mogelijke plaatsing van ondergrondse afvalcontainers. In het beleidsdocument Afvalbeheer staat dat dit ‘voor de lintdorpen geen goede optie is’. Toch kwam er een halfjaar geleden een projectleider naar Hobrede met het verzoek om te praten over dit onderwerp. ‘Wij zien hier toch wel een kern, waardoor het wel toegepast kan worden’, vertelde deze functionaris. De containers wil men plaatsen om de hoeveelheid afval te verminderen. De dorpsraad juicht dit toe, maar moet nog aan de cijfers zien of dit daadwerkelijk het geval is. Deze cijfers krijgt zij nog. Er is wel toegezegd dat alle bewoners mogen participeren over de ondergrondse containers. Maar de dorpsraad vindt het vreemd dat dit moet gebeuren, terwijl eerder al werd gesteld dat ze voor lintdorpen als Hobrede geen goede optie zijn.
De Hobreeërs zouden naast meepraten over voorgaande thema’s ook graag een positieve bijdrage willen leveren aan het Toeristisch en Ondernemers Platform. Daarbij wil Hans graag benadrukken dat er ook veel zaken goed gaan in de gemeente. Hans: ,,We zijn bezig met de renovatie van ons speeltuintje. Daarbij worden we echt prima geholpen door betrokken ambtenaren, die goed meehelpen en meedenken. Verder doen wij wat experimenten om de biodiversiteit te vergroten in de bermen. Toen we dit meldden bij de gemeente, stond er de volgende dag een ambtenaar die ons aanmoedigde. Er werd ook hulp aangeboden. Verder gingen wij laatst zwerfafval opruimen en vertelden dit aan de gemeente. Er werden toen netjes vuilniszakken en andere spullen gebracht. Daarom wil ik zeggen: zeker op operationeel niveau krijgen we veel medewerking.”

Foto: Hans Visser (l) en Ed Wilms.

Fotogalerij

Sandra Bond-Plat bundelt bijzondere reisverslagen van overleden man n n

In zijn sprankelende verhalen leeft Edwin voort

In het najaar van 2017 maakte Edwin Bond de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Een uitdagend wandelavontuur, waar hij al jaren naar uitkeek. Met zijn prachtige reisverslagen op Facebook maakte hij zijn familie en vrienden deelgenoot van deze bijzondere trip. Het bleek achteraf ook zijn laatste reis te zijn, want zo’n drie maanden later kwam de 48-jarige Volendammer plotsklaps, en volledig onverwachts, te overlijden. Ter nagedachtenis aan Edwin bundelde zijn vrouw Sandra Bond-Plat onlangs al zijn Facebookposts over zijn pelgrimstocht. In eerste instantie was het boekje uitsluitend bedoeld voor Edwin’s ouders, die zelf geen Facebookaccount hebben en zijn reisverslag dus nog nooit eerder gelezen hadden. Sindsdien rouleert het boekje ook onder vrienden, familie en collega’s van Edwin, die er allen een schat aan troost en inspiratie uit putten.
Door Leonie Veerman

Voor Edwins vrouw Sandra, dochter Marina en zoon Maikel (destijds 17 en 15 jaar oud) kwam de dood van hun man en vader op 15 januari 2018 als een gigantische shock. ,,We hebben geen afscheid kunnen nemen, dus het was erg moeilijk om zijn dood te accepteren. In het begin kon ik er echt nog niet bij met mijn verstand dat ik Edwin voorgoed kwijt was”, vertelt Sandra. ,,Rationeel gezien wist ik dat hij nooit meer terug zou komen, maar ik heb nog heel lang het gevoel gehad dat hij elk moment weer door de deur kon komen binnenlopen. Net zoals hij die zomer na vijf weken ook weer terug kwam van zijn pelgrimstocht.”
Sandra gelooft ook dat Edwin’s dood veel mensen in zijn omgeving heeft wakker geschud. ,,Zijn dood was zo abrupt en onverwachts, dat het je echt aan het denken zette over de eindigheid van het leven. Je beseft je dan opeens dat je allerlei zaken praktisch goed geregeld moet hebben, maar vooral ook dat je van elke dag het beste moet maken.” Sandra benadrukt dat Edwin daar zelf gelukkig altijd erg goed in is geweest.

[ads id=66]

Fotogalerij

Tien jaar na start Fluwelen Revolutie bij Ajax, over de evolutie bij FC Volendam n

Zij die zaaien, oogsten lof maar ook kritiek

Onlangs was het vijf jaar geleden dat voetballegende Johan Cruijff overleed en met het veroveren van de nieuwe landstitel door Ajax, werd in de media ook teruggegaan naar tien jaar geleden, toen in Amsterdam de Fluwelen Revolutie aan de hand van ‘de meester’ begon. Op beide momenten werd Wim Jonk, als één van zijn volgers, het woord gevraagd. Een decennium geleden werden onder zijn bewind rigoureuze veranderingen doorgevoerd op De Toekomst en hing Jonk in de gangen van de opleiding onder meer posters op met de woorden ‘met de beste jeugdopleiding ter wereld leiden wij Champions League-winnaars op’. Cruijff en Jonk ruimden het veld in 2015 door een machtsstrijd en konden niet oogsten. Zoals hij het samen met zijn leermeester op macroniveau meemaakte bij het grote Ajax, weet Wim Jonk dat er in zijn huidige (woon- en) werkomgeving van oudsher ook onderstromen kunnen borrelen. Ook nu, bij FC Volendam, worden er keuzes gemaakt die volgens Team Jonk bij de visie en transitie horen. Als dat impopulaire besluiten zijn en het aantal Volendammers neemt door verschillende redenen af, zwelt de kritiek aan en groeit er weerstand. Van buiten, maar ook van binnen de club. In de afgelopen weken ging ‘Team Jonk’ de dialoog aan met supporters en met het bestuur. ,,Dat werkte verhelderend”, zeggen Jasper van Leeuwen (technisch directeur) en Wim Jonk.
Door Eddy Veerman

[ads id=66]

Er wordt in de jeugdopleiding als bij het eerste elftal veel moois zich- en tastbaar, maar de mens strooit niet altijd met complimenten en het kan niet anders dan dat jullie zelf ook de kritische geluiden mee krijgen?
Jasper: ,,Die geluiden komen ons ook ter ore. Soms bekruipt je het gevoel dat mensen zaken die in positieve zin veranderd zijn, heel snel voor lief nemen als het wat minder gaat.”
Wim: ,,In dat soort tijden gaat het er ook om: wat willen de mensen horen? Wat nemen ze aan van anderen? Er zijn al mooie dingen gerealiseerd. Vanuit de onderbouw – Onder 11 jaar – komen veel jongens vanuit eigen RKAV-jeugd over naar de FC. Er zijn ook jongens, die eerder waren afgevloeid vanuit de FC naar de AV, weer teruggehaald. Dat is onderdeel van de nieuwe weg. Maar als het tegenzit, komen er altijd dingen naar boven borrelen. Dan is het goed om dingen te benoemen. En tijd is een issue. Sommige processen vergen tijd. En kun je dan het grotere plaatje blijven zien?”
Jasper: ,,Met sommige punten kun je iets, soms moet je je afvragen: in hoeverre moet je jezelf er iets van aantrekken, want als je voor de populariteitsprijs gaat, moet je hier niet instappen. Wij willen de lat hoog leggen, anders gaat het de club niet verder brengen. We hebben iets minder dan twee jaar geleden in Spaander en De Jozef tijdens de presentaties aan verwachtingsmanagement gedaan en zo goed mogelijk uit proberen te leggen wat het beleid zou worden, wat de gevolgen daarvan zouden zijn en de geformuleerde doelen te delen met de mensen. Daarin zijn de nuances belangrijk. Bijvoorbeeld als het gaat om het Volendammer gehalte, want wat dat betreft zit er een verschil tussen op de korte termijn en de lange termijn. Maar ook creëren van waarde door extra nadruk te leggen op jonge spelers, de zogenoemde high-potentials, zoals Samuele Mulattieri, die we van Inter Milaan huren. Dat doen we vanuit het participatiefonds en als je zo’n fonds start – dat moest, anders was het sowieso niet gelukt om stappen te maken – dan moet je ook iets terug kunnen betalen aan die investeerders, de mensen die je wilden helpen. Anders ben je die mensen aan het bestelen.”

Boodschapper
,,Wij willen de club helpen, maar we vormen ook een spiegel voor de club. Veel dingen die we doen, zijn bijna het omgekeerde van wat er eerder gebeurde. Soms moet je hard zijn, of het komt hard over. Daarnaast gaat het om het tempo waarin wij denken, de omvang van de ambities en wat daar voor nodig is. Als we dat herhalen, kan dat soms confronterend zijn en dan is het voor de boodschapper nooit prettig, want die gaat te snel. Maar het zijn wel fundamentele keuzes die gemaakt moeten worden. Wij zijn aangenomen om de club omhoog te trekken én gezond te houden.”
,,De consequentie van het invoeren van een topsportcultuur, is dat het alles en iedereen raakt, van de staf, de spelers tot kantoor en personeel. Wij zijn een soort shocktherapie. Dat waren Johan, Wim en Ruben Jongkind ook bij Ajax. Degene die dat doen, krijgen meestal de stront over zich heen en vervolgens gaan anderen oogsten. Het is dan goed om dingen uit te leggen, dát moet zorgen voor smeerolie in het veranderingsproces.”

Je hebt altijd te maken met ervaringen uit het verleden. Een Volendammer ziet het liefst eigen mensen in het eerste, maar een Volendamse speler staat – omdat hij in het dorp woont – sneller bloot aan kritiek en doet het niet zo gauw goed. Velen van hen voelden zich in de loop der jaren ondergewaardeerd, ook qua salariëring. Vonden dat ze te weinig kansen kregen om zich te bewijzen of dat ze moeilijk weg konden komen naar een andere club. Dat dat op de achtergrond speelt, moeten jullie ook hebben gevoeld. Aan het begin telde de groep nog een rits aan spelers uit eigen dorp. Naast de spelers die afvloeiden, vertrok Joey Veerman al snel, recentelijk gold dat voor Jari Vlak en nu loopt Marco Tol gratis de deur uit?
Jasper: ,,Het lijkt alsof ambitie en angst schuren met elkaar, bij spelers uit eigen dorp. Joey was woest, toen wij een transfer naar Emmen blokkeerden. Wij zagen hem op een middenveld samen met Franco Antonucci doorgroeien naar een niveau dat een grote club hem zou komen ophalen. Toen Heerenveen vervolgens alsnog kwam, was hij – niet dat wij dat te horen kregen – ontzettend blij dat Emmen niet door was gegaan.” Wim: ,,Te vaak heb ik in het verleden gezien dat spelers te snel een bepaalde keuze maakten, wellicht ook onder druk van zaakwaarnemers. Daar sprak ik met Johan ook vaak over. Wij wilden daarom hier meteen een gevoel creëren van samen optrekken, samen het beste pad kiezen en daar open over praten. Zoals dat ook met Micky van de Ven en Franco Antonucci is gebeurd.”
Jasper: ,,Toen we hier kwamen en het elftal bekeken, zagen we dat Marco Tol één van de jongens met potentie was en maakten we de fundamentele keuze om Erik Schouten niet te behouden en vol op Marco in te zetten. We wilden zorgen dat hij een van de sterkhouders zou worden, met achter hem een andere Volendammer, Brian Plat. Bij het praten over het openbreken van zijn contract, kwamen we er niet uit, maar afgelopen zomer kwam Marco bij ons terug en wilde toch blijven. Hebben we weer een verhoogde aanbieding gedaan en hem de tijd gegeven. Onze boodschap was: blijf nog een jaar extra en dan maken we de ontwikkeling af. Dan zou hij op het level zijn, dat neerkomt op potentie top vijf eredivisie. Hij wilde er nog niet op in gaan en heeft een nog hogere aanbieding gekregen, vervolgens gaf hij aan dat hij op dat moment niet bij zou gaan tekenen en zijn opties open hield. We zijn echt pro-actief geweest.”

‘Als je bijtekent
zit je niet gevangen,
maar zo lijkt het bij
sommige jongens
te voelen’

Wim: ,,We zijn met een nieuw Volendam bezig en daar horen dit soort dingen bij. Ik heb een open gesprek met Marco gehad en aangegeven wat ik met hem voor ogen heb en dat ik hem ook wil helpen als hij daarna de volgende stap zou gaan maken. Als je bijtekent zit je niet gevangen, maar zo lijkt het bij sommige jongens te voelen. Het moest een ‘win-win’ worden en dat je op een goede manier Volendam verlaat, waar je dan tien jaar in de opleiding hebt gezeten. Wij stoppen er sinds twee jaar onze ziel en zaligheid in, dan is het teleurstellend dat dorpsgenoten zo vertrekken.”
Jonk hoopt ook op loyaliteit, ook al is hij gepokt en gemazeld in de voetballerij en weet hij – ook uit eigen ervaring – dat loyaliteit in de voetballerij een zeldzaam goed is. In het verleden ging FC Volendam ook niet zo netjes om met de speler en technische man Wim Jonk. ,,Door het podium dat wij spelers in deze twee jaar hebben proberen te geven, zijn die spelers hier gegroeid. Ik probeer ze het gevoel te geven dat we een andere weg zijn ingeslagen, maar daarin hebben we wel elkáár nodig. Met de angst van het niet weg kunnen komen, doen ze zichzelf tekort. Durf groter te denken, want door het spel dat we spelen, worden spelers ook zichtbaarder voor de nóg grotere clubs. Ik ga altijd op de inhoud zitten, praten over met welke wapens een speler zich kan versterken. Ik denk nooit in papier, maar aan de inhoud. Als je dan samen optrekt, krijg je binding met de club, word je een rolmodel voor jongeren en ga je met een goed gevoel weg. Nu lijkt het of er soms verwijdering ontstaat, dat er boosheid heerst. Terwijl ze hier zijn opgegroeid. En we – nogmaals – samen moeten optrekken om het anders te krijgen dan hoe het is gegaan.”

Marco Tol kwam er na zijn mededeling naast te staan?
Wim: ,,Ik heb hem in ons gesprek verteld dat, wanneer hij niet zou verlengen, ik andere keuzes kon gaan maken, voor jongens die ook een goede ontwikkeling doormaken en waar we komend seizoen mee verder gaan, zoals Brian Plat. Brian kreeg corona en heeft daar flinke naweeën van gehad, dus Marco keerde terug. Maar het staat buiten kijf: ik had liever gezien dat Marco had bijgetekend.”
Jasper: ,,Wij hebben soms het idee dat wij meer in de jongens zelf geloven dan zij in zichzelf. Toen het vorig jaar zo goed ging, hoorden wij ook de geluiden van ‘die mannen zijn straks zo weer weg’. Maar Ruben en ik zijn hierheen verhuisd om echt iets neer te kunnen zetten. Het gaat om de mindset. Als je naar de opleiding kijkt, gaat het daar ook om. In die opleiding zit de toekomst van het Volendammer gehalte. Tijdens die hele reis moet de jeugd zich veilig voelen, zich kunnen uiten en een goed gevoel hebben bij de club. Trots zijn dat je daar bij kunt horen en dat je daar iets aan terug wilt geven. Als je die cultuur niet kweekt bij een opleidingsclub, ben je je tijd aan het verdoen. Want dan loopt al je werk gratis weg en kun je niet leven. Daar is tijd voor nodig, ook voor het goed neerzetten van die opleiding. En daar gaan ook wel eens dingen mis.”
,,Jari’s situatie was iets anders. Hij zat in het laatste contractjaar. We hebben dit seizoen geen contracten verhoogd, alleen Josh Flint kreeg, vanwege de Brexit, een klein contractje. Maar er zat een budgettaire rem op vanuit het bestuur. En terecht. Wij hadden Jari er liever bij willen houden, maar Jari was op dat moment geen basisspeler en daar had hij moeite mee. Er stond een laag bedrag in zijn contract om weg te komen, dat is Emmen aan de weet gekomen en dat legden zij neer. We hoopten nog een ‘percentage bij doorverkoop’ te realiseren, maar dat werd door Emmen rigoureus van tafel geveegd. Jari was uiteraard blij.”

Saamhoorgheid
Wim: ,,Dit was een mooie kans voor Jari en die gunde ik hem. Ik vond het wel jammer. Wij willen met elkaar het beste eruit halen, wij zijn Volendam, we moeten die saamhorigheid kweken. Zodat, waar je dan ook terechtkomt, dat je goed met elkaar verder kan. Ik vind het gaaf om te zien welke stappen Joey en Jari maken.”.
Jasper: ,,Wat ik af en toe wel bespeur, is dat Volendammers zoiets hebben van ‘deze club is van ons, wat kom jij van buiten hier doen?’ Dat zijn de bronnen van de onderstroom. Men is niet altijd even warm voor jongens van buiten. Maar die heb je óók nodig. Zeker in de periode totdat de opleiding verbeterd is. We kunnen door uitleg te geven tegenwicht bieden aan die geluiden, maar ik heb niet de illusie dat het gaat verdwijnen. Wat mooi is aan Wim, is dat hij zijn spelers als het ware als zijn kinderen ziet.”
Wim: ,,Die onderstroom, die geluiden, het komt voort uit het verleden. Daarom proberen wij het op te schudden. Voetballers denken vaak in ‘basisspeler zijn’. Maar het gaat om de totale ontwikkeling. Ik heb aan het begin van het seizoen de quote neergehangen: ‘de helft spelen en alles winnen, met goals en assists, of wil je alles spelen en niks winnen’. Dat vinden spelers – als het om de praktijk gaat – lastig. Terwijl, als je in de wereldtop kijkt, speel je ook niet alles. Om zo voor verbinding te zorgen, blijkt moeilijk. Als iemand enkele weken niet speelt, gaat het schuren. Het vergt dus tijd om samen zo te denken.”
Jasper: ,,Daarnaast ontstaat er allerlei beeldvorming. Als je helder bent, Giannis Iatroudis (gehuurd van het Griekse AEK Athene, red.) heeft niet gebracht wat we hoopten, door allerlei redenen. Maar niet alle keuzes geven garantie op resultaat. Als je kijkt naar wat Franco de club teruggeeft: één minuut voor zijn tekenmoment bij Feyenoord kon hij nog bij andere eredivisieclubs tekenen en meteen gaan spelen. Toch koos hij voor nóg een jaar hier. Of Micky van de Ven, die twee jaar geleden door bepaalde mensen binnen de jeugdopleiding nog als een ‘twijfelgeval’ werd gezien, een daarom niet altijd even leuke jeugd hier heeft doorlopen en dat doet ook iets met zo’n jongen. Hij besloot tóch nog bij te tekenen. Om zich hier door te ontwikkelen en dan kan de club er iets aan verdienen. Het loopt niet altijd vlekkeloos. Andere jongens van buiten hebben op en rondom de club niet altijd het gevoel gehad dat ze met open armen zijn ontvangen. Die jongens voelen dat dan ook. Onderstromen zijn er altijd, dat hebben we ook bij Ajax meegemaakt. Maar het wordt hier soms zelfs aan etniciteit gekoppeld, dat vind ik écht kwalijk. Vervolgens ben ik vaak de boodschapper en confronteer mensen er mee. Want dat moet echt veranderen.”
,,Binnen onze strategie doen we twee dingen. In de nabije toekomst moet vijftig procent van de selectie uit zelfopgeleide spelers met een Volendammer gehalte bestaan. Het tweede deel is het internationale netwerk van high-potentials. We hebben nog niet het geld om transfersommen te betalen en moeten nu nog vaak huren. Soms kun je – bij doorverkoop – nog iets verdienen, maar in principe heb je dan niet de opbrengst. Maar ze zijn heel belangrijk voor ons verhaal, want Franco is de reden dat Samuele hier naar toe is gekomen. Denso is ook hierheen gekomen door dat verhaal. In het begin was het zo dat ze voor ons kwamen, omdat we bij Ajax met talenten hadden gewerkt, maar het moet zo worden dat ze hierheen komen omdat ze bij FC Volendam willen spelen.”

‘De boodschap is
dat we intern door
dezelfde bril alles
blijven bekijken en
als er dingen zijn,
dat je dat met
elkaar bespreekt.
Niet dingen
klakkeloos aannemen’

,,Terugkomend op Giannis. Hij is hier bevriend met Samuele. Samu is een supersociale jongen, als hij ziet dat Giannis negatief wordt benaderd, dat helpt het proces niet. Het had immers net zo goed andersom kunnen zijn. Dat proces, dat onderdeel is van een grotere strategie. Zeker als het jonge mensen zijn die van buiten komen, die voor het eerst op zichzelf gaan wonen, moet je ze warm behandelen. Daar gaat ook vijftig procent van mijn tijd heen. Ook al zouden ze niet slagen, moeten we zorgen dat als ze terug gaan – en misschien is het in voetballend opzicht niet gelukt – toch het verhaal vertellen dat ze echt goed behandeld zijn. Toen we laatst in Athene waren, werd er heel positief gesproken over FC Volendam, als een plek waar je leert.”
,,En nogmaals, we halen dat soort spelers niet als we denken dat we de ontwikkeling van een ander tegenhouden. Wij horen de mensen ook praten over Jim Beers, die van hier komt. Als Jim goed is, komt hij er bij, zoals hij recentelijk inviel, óók op het moment dat Giannis er bij was. Daar is Wim vrij in.”
Wim: ,,De boodschap is dat we intern door dezelfde bril alles blijven bekijken en als er dingen zijn, dat je dat met elkaar bespreekt. Niet dingen klakkeloos aannemen.” Jasper: ,,Een voetbalclub is een reflectie van de stad of het dorp waarin het speelt, dat is hier ook zo. Hier heb je veel eigen ondernemers, maar ook het toerisme, die maken Volendam welvarend en voor je die toeristen moet je ook gastvrij zijn. Die combi is sterk. Wat wij proberen, is om de strategie van het sportieve en het zakelijke kloppend te maken, aan elkaar te lijmen. Zodat we niet alleen een platform zijn voor talentonwikkeling, maar sowieso een platform voor duurzame ontwikkeling. Daar zit ondernemerschap in, maar ook internationale openheid. Als je zo gaat denken, gaan veel deuren open en liggen er kansen voor de FC. Het zou zonde zijn dat de onderstroom een sfeertje creëert, waardoor dat geremd wordt.” Wim: ,,Je bouwt niet alles in één jaar op. Het heeft tijdig nodig.”
Jasper: ,,Waarbij het werk onder leiding van Ruben en zijn team, met alle onderbouw- en jeugdtrainers van de FC en AV, echt geweldig is. Dat blijft vaak onderbelicht, want de uitslag daarvan zie je niet in de krant. Maar dat werk is het ultieme bewijs van dat het niet klopt dat mensen denken of beweren dat Jonk en zijn mannen hier voor even zijn en dan weer weg zijn. Want wat is dan ons belang om de ontwikkeling van achtjarigen op te pakken en naar een hoger niveau te trekken? Die jongens gaat Wim normaal gesproken nooit in het eerste zien spelen, dan is hij al weg. Toch steken we daar op meerdere fronten veel energie in. Dat is echt bouwen van onderop en dat is de toekomst van het Volendamse voetbal.”
,,Om de boodschappen die we in Spaander en De Jozef deelden, nog eens voor de geest te halen: we willen een opleidingsclub neerzetten die getakt is aan het internationale. En we gaven aan dat we een probleem voorzagen op de korte termijn. Het eerste elftal stond zestiende en in alle eerlijkheid concludeerden we dat we met de bestaande groep niet konden promoveren. Tijdens de audit die werd gedaan, kwam naar voren dat we ook een issue hadden qua kwaliteit en kwantiteit van Volendammers bij de A-selectie. Dan heb je de middellange termijn, wat zit daar achter en wat we al hadden gehoord werd bevestigd in de audit: slechts tien procent door de hele opleiding was van Volendamse afkomst. Dan kun je wel willen dat er na drie tot vijf jaar een aantal jongens gaan doorbreken, maar dan moeten ze er wel zijn.”
,,Jongens van de RKAV krijgen nu bijvoorbeeld meer kansen bij de FC en op de lange termijn liggen er nieuwe kansen, dan komen er enkele goede lichtingen met meer spelers van Volendamse afkomst. Wij praten steeds over 2030, dat de selectie dan voor vijftig procent of meer uit Volendammers moet bestaan én dat de FC dan linkerrijtje eredivisie moet spelen, met jongens die naar de top van de eredivisie en het buitenland kunnen. Dat is het totale plaatje. Maar het wordt nu soms heel snel platgeslagen, als we niet altijd verder gaan met Volendammers. ‘Ze zouden toch met Volendammers…’ Maar dan verliezen die mensen even de realiteit uit het oog. Was het maar zo, dat ze er waren, dan wordt het werken honderd keer zo gemakkelijk. Kennelijk moeten we dat verwachtingsmanagement steeds herhalen.”

Mindset
Wim: ,,Mensen kijken naar wat nu gebeurt en verbinden daar conclusies aan. ‘Waar is die Griek, waar zijn de Engelsen?’ Het verloopt niet allemaal vlekkeloos en niet alle keuzes zijn meteen al raak. Maar in de top duurt zo’n proces ook lang. En nogmaals, hoe zit je er qua gevoel, qua mindset in? Wat wil je horen? Daarom is het goed om het grotere plaatje weer even voor ogen te houden, dat we weten waar je met elkaar vandaan komt. De reflectie die we toen ook hielden en de uitleg die we gaven, werd begrepen. Dit is een uniek project, maar niet binnen één dag of één jaar geregeld.”
Jasper: ,,Met de doelstelling dat we binnen drie jaar willen promoveren, ontstond er binnen ons eigen team ook enige discussie, maar we hebben onszelf die druk opgelegd, want het getuigt niet van lef als je zegt dat je ‘eens’ wilt promoveren.” Wim: ,,Als je kijkt naar het niveau van sommige wedstrijden, naar welke progressie spelers hebben gemaakt in deze tijd. Noah Fadiga, Gijs Smal, Jari Vlak, Nick Doodeman, Micky, Franco, Marco, spelers die vanuit de situatie waarin ze zaten beter zijn geworden en naar hoger spelende clubs zijn gegaan of gaan. Ze worden zichtbaarder en de club is ook meer zichtbaar geworden. Voor sponsoren en voor supporters hoop ik dat die straks in grote getalen mogen komen en zien.”
Jasper: ,,Ik hoop dat de mensen voelen, zien of doorhebben dat de spelers die hier nu rondlopen, heel bijzonder zijn. Als we de klok vijf jaar verder schuiven, kan het misschien zijn dat ze in de Champions League lopen. Dat is toch mooi, als je dan kunt zeggen ‘die heb ik nog live zien spelen bij FC Volendam’. Daar moeten we ons bewust van worden. Maar het zijn ook jonge jongens, dus hun prestatiecurve kan grillig zijn. Ze maken fouten. Ik hoop dat de mensen straks in het stadion weer kunnen genieten van een mooie mix: een aantal jongens die uit de boezem van de club komen en enkele high potentials. Het enige dat ontbreekt, is een paar ervaren spelers. We hebben alleen Boy Deul. Een grote gebeurtenis was de blessure van Kevin. Dat heeft impact gehad. Want die kan een verlengstuk op het veld zijn.”
Wim: ,,Je ziet heel vaak dat als er dingen gebeuren in de wedstrijden, de stabiliteit heel broos blijkt te zijn, dan raken ze het overzicht kwijt.” Jasper: ,,Wat je dan hoopt, is dat de gezamenlijke groei kan compenseren dat die ene kapitein mist. En zijn gemis heeft als voordeel gehad dat andere jongens vlieguren hebben kunnen maken, zoals Alex Plat, Samir Ben Salam en Calvin Twigt. Dat was anders misschien niet of minder gebeurt.”

‘We moeten wel
aan de ‘jonge kant’
gaan zitten, anders
gaat het niet lukken
en verbrassen we
het geld van het
fonds en worden
die mensen
– terecht – boos’

Wim: ,,Kevin kan op en naast het veld het cement vormen, dat zijn jongens die qua inhoud weten wat er continue wordt gevraagd. Het lijntje is nu vaak te dun. In de eerste kwartier tegen Cambuur speel je best goed, maar als het dan niet jouw kant op valt, wat gebeurt er dan? Dan valt-ie wel bij ons en hoe richt je je dan op? Voetballen is vallen en opstaan. En het gaat steeds om de inhoud. Uiteraard ook om de energie die je er in stopt. Maar uiteindelijk gaat het er steeds om of je situaties samen goed oplost. En dan nóg, als je denkt dat je het hebt opgelost, kan het net weer anders zijn. Soms denk je goed te staan, maar als de tegenstander dan wat anders doet, moet je daar weer samen op kunnen anticiperen. Dan komt een speler misschien in een kettingreactie van ‘shit, ik word uitgespeeld’, of ‘de achterste lijn staat op te grote afstand’. Als je beelden bekijkt, komen die dingen terug en daarom moet je samen volharden in wat je aan het doen bent en het daar met elkaar over hebben. Daar gaat nu voor mij meer tijd en energie in zitten, omdat er geen ervaren spelers in staan. Tussen potentie en voetbalintelligentie ontwikkelen, dat proces vergt tijd. Waarbij je ook te maken hebt met het zelfbeeld van spelers. Hoe kijken ze naar zichzelf en hun intrinsieke motivatie? En hoe staat het met hun omgeving?” Glimlachend: ,,Je wilt je ouders en je omgeving trots maken en als ik naar Volendammers kijk, dat is een trots volk en aan de andere kant is er ook altijd iets te klagen.”

Als Van de Ven, Antonucci, Mulattieri en Tol vertrekken, word je niet ook een beetje slachtoffer van je eigen succes, want voor een speler als Derry John Murkin kan ook belangstelling komen?
Jasper: ,,We hebben onze nek uitgestoken voor Derry, na het vertrek van Gijs Smal. Als linksbuiten zou hij modaal worden, maar nu is hij een speler met een hoge potentie als linksback.” Wim: ,,We kozen er voor om daar niet een ervaren speler voor te halen. Dat is volgens de lijn van je visie. Dat je kiest de potentie van een jonge speler voorrang te geven, in plaats van alles voor de promotie en daarvoor een bak ervaring te halen. Terwijl je dat geen garantie geeft.” Jasper: ,,Dan ga je inderdaad terug naar de strategie en kijk je naar hoe de club er voor stond. Onze opdracht was – mede zelf opgelegd – om in de eerste jaren waarde te creëren voor de club. Ook voor de lange termijn. We moeten wel aan de ‘jonge kant’ gaan zitten, anders gaat het niet lukken en verbrassen we het geld van het fonds en worden die mensen – terecht – boos, omdat we dan een kul verhaal hebben verteld. Maar er zijn altijd mensen die, als ze betrokken raken bij een voetbalclub, gefixeerd zijn op de korte termijn. Alles wat daar mee botst, gaan ze – ook al hebben ze goede intenties – dan voor de voeten gooien.”

Maar het is ook goed dat jullie reflectie ontvangen?
Jasper: ,,Zeker. Maar wij zijn onszelf bewust van de risico’s en keuzes die we maken. Dat maakt Wim zo bijzonder. Want een hele hoop trainers hebben daar lak aan, denken aan presteren op de korte termijn en slaan op tafel om snel wat versterkingen te halen, want dan kunnen ze promoveren. Er zijn weinig trainers die zich kunnen inleven in een lange termijn-plan. Als je kijkt naar alles wat er rondom het eerste elftal en in de jeugdopleiding gebeurt, is er sprake van een gigantisch traject en soms ook een zakelijke transitie. Als dan dingen tegenzitten of bij het vlaggenschip het anders loopt, gaat er onherroepelijk schuring plaatshebben. De transformatie speelt op meerdere vlakken en ik begrijp dat het voor Wim als Volendammer dan soms lastig werken is. Het is een kwetsbaar evenwicht. Daar moeten we, met z’n allen, goed mee omgaan.”

Foto: Jasper van Leeuwen en Wim Jonk flankeren Micky van de Ven in juli 2019, na de ondertekening van diens eerste contract.

Fotogalerij

Lusanna geopend met 3daagse verkoop van luxe boxsprings in Volendam

Donderdag is op het Havendijkje 6A nieuw in Volendam geopend Lusanna. Een jaar lang blijft Lusanna hier gevestigd met voorlopig een driedaagse verkoop op donderdag, vrijdag en zaterdag.

 

Bij Lusanna kan men terecht voor 35 modellen luxe boxsprings die weg gaan met absurd hoge kortingen. Verder nog veel matrassen, toppers, boxsprings, lattenbodems, dekbedden, kussens, hoeslakens, moltons en overtrekken. Eerder was er vorig jaar een driedaagse verkoop van Lusanna in “De Amvo”.

Dat was zo’n groot succes dat Herman Jansen heeft besloten om het vrijstaande winkelpand aan het Havendijkje voor een jaar te huren. Voorlopig is er drie dagen verkoop en in de zomer gaat Lusanna in Volendam 7 dagen per week open.

Fotogalerij

Prijswinnaars WIN Bottertjes MET Bottertjes
1e trekking

€ 20 Bottertjes

Mevr. Schilder Abcoudestraat
Mevr. Koning Damcoogh
Dhr. Mooijer Zwaardstraat
Angela Buijs Vliestroom
Eveline v. Nek Bootslot
Dhr. C. Zwarthoed Friese Vlaak
Mevr. Wessels C.J. Conijnstraat
Fam. Tol Julianaweg
Fam. Veerman Kreil
Jeanet Klouwer Narcissenstraat

De WIN Bottertjes MET Bottertjes actie loopt nog tot eind mei. Kooplokaal, lever die Bottertjes in en WIN! Zet uw naam en adres erop.

Fotogalerij

Sloop woning in volle gang

Aannemingsbedrijf Havik uit Kwadijk blijft maar doorgaan met sloopopdrachten in Volendam. Nadat enkele weken geleden in korte tijd een woning in de Vissersstraat tegen de vlakte is gegaan, is vorige week gestart met de sloop van een hoekwoning in de Sportlaan.

 

Hier heeft vroeger de familie Bont (Sannie) gewoond. Met groot materiaal wordt de sloopklus uitgevoerd door de mannen van Havik. Het slopen kan men wel aan dit bekende bedrijf overlaten. Een hoogwerker en graafmachine zijn voor de sloopklus ingezet.

Alle materialen worden meteen via containers gescheiden afgevoerd. Vermoedelijk nog deze week komt het slopen op de hoek Sportlaan-Julianaweg gereed en kan er een nieuwe woning op de vrijgekomen plaats gebouwd worden.

Fotogalerij

‘Niet alleen leuk bij de verkoop, maar ook daarna’

Fietsservice Koning heeft de gunfactor

Jan Koning begon vier jaar terug op zijn ‘ouwe dag’ aan een nieuw avontuur, zijn eigen fietsenwinkel aan de Julianaweg 98. Bij Fietsservice Koning is het vanaf dag één direct een drukte van jewelste en Jan is zijn trouwe klanten hiervoor ontzettend dankbaar.
Door Jan Koning

[ads id=66]

,,Ik dacht nog effe een paar jaartjes te koetelen”, lacht Jan Koning. De fietsenmaker – met de mooiste naam van het dorp – kwam echter van een ‘koude kermis’ thuis. ,,Het is echter een beetje uit de hand gelopen. Dat koetelen heeft er eigenlijk geen dag in gezeten. Gelukkig maar, uiteraard.”
Het is zoals altijd ontzettend druk bij Fietsservice Koning aan de Julianaweg. Behalve Jan is zijn vaste kompaan Jack Radder – en nog twee collega’s – ‘aan het klussen’ aan fietsen. ,,Jack is er inmiddels vast bijgekomen, omdat ik het simpelweg niet meer aan kon en ik wil zorgen voor continuïteit. Ik wil voorkomen, dat wanneer ik er over een aantal jaar mee stop, niet plotseling tegen de klanten moet zeggen ‘toedeledoki, ga maar ergens anders heen.’ Ik vind het namelijk heel belangrijk dat de klanten die mij altijd hebben gesteund en hier altijd trouw geweest zijn, weten dat ze – ook nadat ik ben gestopt – gewoon hier bij Fietsenservice Koning terecht kunnen. Dat er een goede en gedegen opvolger klaarstaat. En die is er.”

‘Er staat een
goede, gedegen
opvolger klaar’

Zoonlief Ton werkt voorlopig nog niet in het bedrijf, maar de naam Koning zal wel gewoon voort blijven bestaan. ,,Uiteraard”, lacht Jan. ,,Wat betreft mijn zoon weet ik niet hoe het zal lopen. Het kan altijd nog dat hij in de toekomst toch instapt en samen met Jack verder gaat. Daar is nog niet echt over gesproken. Aan andere Jan Koningen is ook nog niets gevraagd.”
Jack Radder kan er ook smakelijk om lachen. ,,Ja daar heb je wel een punt. Die worden zonder blikken en blozen even gepasseerd. Aan de andere kant loop ik wel al vanaf mijn vijftiende mee. Eerst op de zaterdagen en tijdens vakanties en sinds april dus als partner in het bedrijf. Dus wellicht heb ik toch een streepje voor.” Jan: ,,En hij heeft het vak natuurlijk geleerd van de meester, haha!”

Succesverhaal
Keerzijde van het succes van Fietsservice Koning is dat de winkel inmiddels uit zijn voegen groeit. Jack: ,,Het staat hier wel lekker vol, ja. Aan de ene kant natuurlijk geweldig, maar aan de andere kant worden we wel een beetje het ‘slachtoffer’ van ons eigen succes. Voorlopig kan het echter nog, maar in de toekomst moeten we misschien wel een keer verder kijken.” Jan: ,,Zelf had ik niet meer groter gewild, maar als Jack de stap zou willen zetten, zal ik hem daar zeker in steunen. “ Jack: ,,Zoals ik zeg, weet ik niet wat de toekomst zal brengen, maar het is niet zo dat we volgende week al aan de overkant zitten (doelt Radder op het immense pand van Nieuw Leven, red.).”
Waar veel fietshandelaren ‘spakeloos’ zijn en geen fietsen meer kunnen leveren, heeft Fietsservice Koning – naar eigen zeggen – goed ingekocht. ,,We hebben dus genoeg ingekocht aan alle fietsen, waaronder ook de elektrische fietsen van de merken Giant, Victoria en Trenergy. Mensen kunnen dus altijd bij ons terecht.” De sleutel achter het succes, is volgens Jan dat ze bij Fietsservice Koning niet alleen leuk zijn bij de verkoop, maar ook leuk na de verkoop. ,,Als je bij ons een fiets koopt, is de service ook gewoon na aankoop altijd goed. Daarbij denk ik dat bij ons de gunfactor gewoon erg hoog ligt. Dat de mensen hier graag komen.”

Fietsservice Koning
Jan Koning
Julianaweg 98
1131 DE Volendam

Telefoon & WhatsApp:
0299 – 223572
06 – 57 76 98 53

E-mail: info@fietsservicekoning.nl
www.fietsservicekoning.nl

Fotogalerij

Jessica in de wachtkamer

Topsport is een kwestie van vallen en opstaan en uiteindelijk blijven de sterkste over. Dat weet ook Jessica Schilder. Na het succesvolle EK kogelstoten, met een verrassende vijfde plaats en kwalificatie voor de Olympische Spelen, is het heel snel gegaan met de 22-jarige Volendamse.
Door Ringen om Volendam

[ads id=66]

Tot er op 19 april een kink in de kabel kwam. Op die dag begon voor haar op het Nationaal Sportcentrum Papendal officieel de voorbereiding op de Olympische Spelen, die van 23 juli tot 8 augustus in Tokio worden gehouden. Schilder: ,,Ik zou twee dagen lang, in steeds sessies van twee uur, uitgebreid worden getest. Dit alles in een speciale klimaatruimte, waar het klimaat van Tokio tijdens de Spelen wordt nagebootst. Alles wordt gemeten, van de hartslag tot het zweet. Zo kan onder meer mijn drinkgedrag worden bepaald om in de soms extreem warme temperatuur goed te kunnen blijven presteren. Maar ja, toen ging het mis.”
De atlete doelt op de coronatest, die aan het tweedaagse onderzoek vooraf ging. ,,Tot mijn stomme verbazing testte ik positief en kon meteen in quarantaine. Terwijl ik vier dagen ervoor nog mijn eerste vaccinatieprik had gekregen, zat het toch niet goed. Een enorme tegenvaller, helemaal omdat ik totaal geen last had. Ik had niets gemerkt en merk tot vandaag de dag nog niks. Misschien heeft dat te maken met de eerste prik, die voor een buffer heeft gezorgd, want ik heb zelfs zonder problemen door kunnen trainen.”
Toch was daarmee niet de kous af. Vrijdag zou Schilder naar Kroatië vliegen, om dit weekeinde in Split mee te doen aan de European Throwing Cup. Een internationaal evenement, waarin alle werpdisciplines zijn samengevoegd. Naast Jessica’s specialiteit kogelstoten, ook discuswerpen, kogelslingeren en speerwerpen. Schilder: ,,In principe kan ik tot acht weken na mijn positieve test niet aan buitenlandse wedstrijden meedoen. Dus tot medio juni. De wedstrijd in Split valt binnen die termijn.”
Als hier geen oplossing voor gevonden wordt, dan mist de Volendamse dit weekeinde niet alleen de European Throwing Cup, maar loopt ze ook op 23 mei haar debuut in de prestigieuze Diamond League mis. Dit financieel lucratieve circuit van wedstrijden, waaraan de wereldtop meedoet, begint op die dag in het Britse Gateshead en Schilder heeft daarvoor een startbewijs. ,,Alleen moet er wel een oplossing voor mijn situatie komen”, reageert ze. ,,De atletiekunie en NOC*NSF kijken nu in hoeverre alleen een negatieve pcr nodig is om in ieder geval toch in Split te mogen starten. Ik hoop dat het lukt, anders zit er niets anders op dan voorlopig alleen aan Nederlandse wedstrijden mee te doen. Qua competitie ligt de lat een stuk lager, maar ja, op dit moment heb ik even niks te willen.”

Fotogalerij

Jan Zwarthoed (Bet) blijft de wespen- en spinnenbestrijder

Het eenmansbedrijf Ongediertebestrijding Volendam, van Jan Zwarthoed (Bet), is sinds kort overgenomen door het particuliere familiebedrijf OBN (Ongedierte Bestrijding Nederland). Omdat Jan Zwarthoed (Bet) de kwaliteit niet meer kon waarborgen, heeft hij zijn zaak van de hand gedaan.

 

Door de steeds strengere eisen en de benodigde papieren die nodig zijn, kan Jan Bet de ongediertebestrijding niet meer doen. Hij blijft echter wel adviseur en aanspreekpunt, zodat hij de mensen die overlast hebben van ongedierte kan doorverwijzen naar OBN.

De wespen- en spinnenbestrijding blijft Jan Bet echter gewoon doen.Daarvoor kan men bellen naar 0653809593 en dan komt Jan Bet, die 14 jaar zijn eenmanszaak Ongediertebestrijding Volendam had, bij u langs om met de spuit de wespen en spinnen te verjagen.

Fotogalerij

Liefde is..

Johan en Wendy zijn gewoon tevreden

Ze zijn onlangs – als Volendammers – verhuisd naar Edam, maar wonen niet zo heel ver van het derde klaphek. Johan en Wendy Koning zijn verliefd op hun nieuwe paleisje en bovenal na 23 jaar nog steeds verliefd op elkaar.
Door Jan Koning

[ads id=66]

,,We waren toe aan een beetje meer rust en die vinden we hier”, vertelt Wendy Tol. Inmiddels draagt ze al vijftien jaar de naam Koning, net als haar man Johan. ,,Of we nu niets meer te wensen hebben? Nou, we willen de achtertuin nog doen, de schutting, de voortuin. Dat soort dingetjes. Dat komt volgend jaar wel weer. Ik heb geleerd dat het belangrijkste is dat je tevreden bent met wat je hebt en mag verlangen naar meer. Dus eerst even genieten van wat we hebben en dan zien we wel weer verder.”
23 jaar zijn ze al samen en ooit samengekomen door toedoen van Werner ‘Kip’ Jonk. Johan: ,,Ik zat altijd in de bowling, tot Werner op een keer zei: ‘als je hier blijft, vind je nooit iets.’ Dus ging ik eens mee naar de Seinpaal. Terwijl ik daar aan het poolen was, zag ik Wendy en dacht ik gelijk ‘die is leuk’. Of het liefde op het eerste gezicht was, weet ik niet, maar ze had wel direct mijn aandacht.”
Voor Wendy was het niet direct liefde op het eerste gezicht. ,,Dat heeft toch nog wel een paar keer zoenen geduurd”, lacht ze. ,,Ik vond hem wel direct leuk, maar kwam net uit een relatie van ruim drie jaar. Was dus eigenlijk van plan om effe een jaar te fladderen, maar binnen drie maanden stond Johan daar. Dat was niet de bedoeling.”

‘Het heeft nog
wel een paar keer
zoenen geduurd’

Dat zoenen. Dat zal wellicht wat praktische problemen hebben opgeleverd, aangezien Johan de 2.00 meter ruimschoots overstijgt en Wendy wat kleiner is. Wendy: ,,We zaten bij mijn moeder op de bank, dus dat scheelt, haha. Ik weet nog dat ik ontzettend verlegen was. Dat zal nu niemand van mij denken, maar ik weet het nog heel goed, dat ik niet de eerste stap durfde te zetten om hem te zoenen. Dat moest uiteindelijk echt van hem komen. Hij had dus toch wel een bepaalde indruk gemaakt.” Als de klik er is – en de eerste kus is daar – blijven Johan & Wendy samen. ,,Hij heeft me altijd op handen gedragen”, gaat Wendy verder. ,,Hij geeft me het gevoel dat ik de mooiste vrouw van de wereld ben. Is zo ontzettend lief en echt erg goed voor me. Daar ben ik hem ongelooflijk dankbaar voor.” Johan moet er een beetje van blozen. ,,Voor mij was Wendy het gewoon. Dat wist ik direct. Dat zij het was en ze niet meer weg zou gaan.”
Overeenkomsten zijn er niet veel, ze houden allebei van andere dingen, maar samen een loopje maken rondom Edam en Volendam is iets wat ze heel graag doen. Johan: ,,Dat is wel een gezamenlijk iets. Verder kunnen we gewoon heel goed samen zijn en hebben we altijd wel iets om over te kletsen. Het mooie is vooral dat, ook al wordt er werkelijk geen woord gewisseld, het ook goed is. Zolang we maar samen zijn. Dan zitten we na het werk – als de kinderen boven zijn – allebei op onze eigen iPad met de koptelefoon op in onze eigen bubbel. Misschien niet gezellig, maar dat hebben we ook gewoon nodig.”

‘Dan ben ik
effe wat
minder verliefd’

Wendy: ,,Ik denk dat ik die bubbel misschien nog meer nodig heb dan Johan. Ik heb het best druk met mijn eigen bedrijf, ben daarnaast vrij introvert en laad ook echt op in mijn eigen bubbel. Die ruimte krijg ik ook en dat is heel belangrijk. Net als dat bij mijn bedrijf Johan echt mijn steun en toeverlaat is. Ook als het even minder gaat of als ik even twijfels heb, is hij er voor me.”
Johan: ,,We woonden binnen een jaar al samen en waren heel snel al met z’n tweeën. Als we dan toch een keer op stap gingen, zaten we veelal met onze eigen vriendengroep.” Wendy: ,,En dat is misschien maar beter ook. Want met kermis bijvoorbeeld wil ik hem echt niet tegenkomen. Jo en dronken, daar word ik niet blij van. Dan ben ik effe wat minder verliefd. Dan komt-ie op vrijdag van kermis – als ik met mijn collega’s zit – effe langs en denk ik echt bij mezelf ‘ga weg’. Verder hou ik erg veel van hem hoor, haha!”
De eerste vakantie op Gran Canaria is het stel nog het beste bijgebleven. Johan: ,,Met z’n tweeën verliefd hand in hand over het strand. Die verliefde momenten hebben we overigens nog steeds hoor. Iedere dag. Ik zeg altijd, we hebben het goed samen en zo is het ook.” Wendy: ,,Wensen zijn er natuurlijk altijd, maar dat zit ‘m voor mij niet zo zeer in vakanties of zo. Meer in mijn bedrijf. Ik ben mindset-coach voor ondernemers. Dat houdt in dat ik ondernemers help die heel graag impact willen maken in het leven van anderen, maar daar nog te onzeker voor zijn. Die help ik om hun doelen te bereiken. Dat is echt mijn passie en mijn levensdoel.”
Een doel waar Johan haar enorm in steunt. ,,Kijk, ik heb gewoon mijn loonzakkie bij Siem Steur”, begint hij bij voorbaat al te lachen. ,,Daar worden we niet écht rijk van. Ik hoop niet dat ik tot mijn 67e moet werken, maar dat ik eerder kan stoppen. Dus moet het of van de Staatsloterij komen of van het bedrijf van Wendy. Dus alle ballen moeten op Wendy.” Wendy (lachend): ,,Daarom is-ie ook zo’n steun. Ik ben zijn rijkmaker, haha!”

 

Fotogalerij