Vandaag zijn we gesloten.
NIVO Digitaal
Home > Archieven voor De redactie > Pagina 478

All posts by De redactie

De redactie Algemeen | 15-5-2021 | 6 min. leestijd

Filantropen Nico en Rosemarie gaan gevecht met kastestelsel Nepal aan

Ruim dertig jaar terug zaten Nico en Rosemarie van Eijck op een dakterras in het Nepalese zonnetje van een heerlijk biertje te genieten. ,,We hadden een drukke dag achter de rug in Pokhara, dus dat biertje hadden we wel verdiend, vonden we zelf”, herinnert Nico zich. ,,Dat aangename gevoel verdween als donderslag bij heldere hemel nadat we een blik wierpen op de tuin van de Indiase buurman, aangrenzend aan het hotel. We zagen een meisje – niet ouder dan vijf jaar – op haar knietjes in de prut zitten om in de tuin te werken. Het meisje mocht het huis van haar baas onder geen enkel beding betreden. Ze sliep in een kartonnen doos achter het huis. Het moment waarop we dat zagen, was voor ons doorslaggevend: zodra we in de gelegenheid zouden zijn, zouden we wat terugdoen voor de kansarme kinderen in Nepal.”
Door Kevin Mooijer

[ads id=66]

Het stel heeft er lang op moeten wachten, maar drie decennia later is de gelegenheid eindelijk daar. ,,Het was niet iets dat we zomaar riepen”, verklaart Rosemarie terwijl ze terugdenkt aan het moment waarop ze het vijfjarige meisje had zien zwoegen. ,,Het gevoel dat we op dat moment ervoeren, heeft ons nooit meer losgelaten.” Zowel Nico als Rosemarie hebben dit jaar de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en dat biedt ze de kans om hun eed na te komen. ,,We zijn allebei nog fit en we zijn niet van plan om tijdens ons pensioen alles te laten vallen en niks meer te doen. Nu kunnen we nog een verschil maken. We hopen aanstaande oktober – we zijn wat dat betreft afhankelijk van de coronamaatregelen – richting Nepal te vertrekken om de Shree Yagyamati Secondary School te helpen met de uitbreiding om plek te bieden voor vijftig extra leerlingen. Om dit te realiseren, hebben we een donateursactie opgezet waarbij mensen ons kunnen helpen de benodigde € 6000,- te verzamelen. Om te zorgen dat iedere cent goed besteed wordt, gaan we zelf drie maanden op eigen kosten naar Nepal om onze handen uit de mouwen te steken en toezicht op de financiën te houden.”
,,We zijn vier keer in Nepal op vakantie geweest en iedere keer zeiden we tegen elkaar: ‘wat krijgen we veel en wat kunnen we weinig teruggeven’”, zucht Rosamarie. ,,Dat moment is nu aangebroken.” De wereld blijkt een kleine plek als het gaat om het samenbrengen van weldoeners. ,,We hoorden dat Candy Mühren uit Volendam vanwege een uitwisselingstraject onderdak bood aan de Amerikaanse beach handbalster Christine Mansour. En Christine bleek op haar beurt over veel contacten in Nepal te beschikken. Dankzij de connecties van de handbalster kwamen we in contact met de Nepalees Durga Bhandari.”

‘Hij of zij zal
nooit respect
verdienen, aanzien
krijgen, een hoge
functie bekleden
of een relatie
aangaan met iemand
uit een hogere kaste’

,,Durga werkt als sherpa (berggids, red.) in het Himalayagebergte en zet zich op eigen initiatief in om kansloze kinderen uit de bergen een kans op een toekomst te geven. In de bergen vind je dorpjes met kleine gemeenschappen. De mensen die er wonen worden the untouchables genoemd. Zij worden vanwege het allesbepalende kastestelsel gezien als lager dan bijvoorbeeld mensen uit de stad. Toeristen worden door gidsen weggehouden bij deze groep arme, kansloze mensen en kinderen van untouchables hebben bij voorbaat geen hoopgevende toekomst. De Nepalese hiërarchie is zo ingedeeld dat iemand uit een lage kaste nóóit in een hogere kaste kan komen. Hij of zij zal nooit respect verdienen, aanzien krijgen, een hoge functie bekleden of een relatie aangaan met iemand uit een hogere kaste. Sterker nog, mensen uit een lage kaste mogen iemand uit een hogere kaste niet eens aanspreken. Ongeacht je talenten en ambities, als je bij the untouchables hoort ben je kansloos.”
,,Durga heeft er zijn nobele missie van gemaakt om zoveel mogelijk kansloze kinderen tóch de kans op basisscholing te geven. Tijdens ons FaceTime gesprek met Durga presenteerde hij ons het businessplan dat hij samen met een lokale basisschool uit Kathmandu heeft opgesteld. Onze bijdrage aan het plan betreft het realiseren van zesduizend euro, zodat vijftig kinderen van tussen de drie en vijf jaar oud de kans op een beter leven krijgen. Met dat bedrag kunnen wij een stipje aan de horizon zetten. Het is genoeg om de vijftig kinderen uit een lage kaste de complete basisscholing te laten volgen. En omdat ze uit de bergen komen en de afstanden gigantisch zijn, wordt van het bedrag tevens een slaapplek gerealiseerd. Durga’s enthousiasme werkte ontzettend aanstekelijk. We zijn direct akkoord gegaan met de van ons verwachte bijdrage en sindsdien staat ons leven in het teken van deze betekenisvolle opgave.”

‘Wij gaan er samen
voor zorgen dat
vijftig untouchables
kinderen een eerlijke
kans op een
toekomst krijgen’

Het Edamse stel is zichtbaar aangedaan als ze over de zware issue spreken. ,,De mensen die we tijdens onze reizen naar Nepal gezien hebben, zijn echt kansloos. Ze gaan op dertienjarige leeftijd naar de stad, in de hoop werk te vinden. Omdat de kans op succes voor mensen uit lage kastestelsels minimaal is, hebben wij tijdens ons laatste bezoek aan Nepal de twee dochters van onze toenmalige sherpa financieel geadopteerd. We hebben de opleidingen van die meiden bekostigd en nu zijn ze allebei verpleegkundige.”
Nico vult Rosemarie aan: ,,Een soortgelijke situatie maakten we mee bij een jongetje met een hazenlip. We probeerden hem te spreken en te fotograferen zodat we hem misschien zouden kunnen helpen, maar hij werd door locals weggehouden. Er werd ons verteld dat hij een schande voor zijn dorp was. Die maatschappij is onmenselijk. Wat heeft zo’n jongen voor kans in het leven? We hebben het over een operatie van misschien drieduizend euro en hij wordt niet meer vernederd in zijn thuisdorp. Helaas hebben we hem nooit op kunnen sporen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik hoop dat die jongen het goed maakt. Als hij nog leeft.”
Alle hoop in huize van Eijck is gevestigd op 1 oktober aanstaande. ,,Mochten we dan – vanwege de coronamaatregelen – nog niet in de gelegenheid te zijn om naar Nepal te reizen, dan gaan we uiterlijk 1 januari 2022 het avontuur aan. We hebben een verblijf van drie maanden gepland staan en zullen erop toezien dat iedere gedoneerde cent goed besteed wordt. Tijdens ons verblijf zullen we dagelijks bezig zijn met vrijwilligerswerk op de Shree Yagyamati Secondary School. De community school is eind jaren 80 opgericht door ons contactpersoon Durga met als doel het opleiden van kansarme kinderen. Met slechts zesduizend euro willen we de toekomst van vijftig kinderen veranderen. Dat bedrag staat voor de realisatie van vijftig extra slaap- en schoolplekken op het schoolterrein en helpt bij de aanschaf van lesmateriaal, speeltoestellen en stoelen. Wij gaan er samen voor zorgen dat vijftig untouchables kinderen een eerlijke kans op een toekomst krijgen.”

Nico en Rosemarie zijn te volgen via Facebook (Rosemarie van Eijck), Instagram (rosemarievaneijck) en YouTube (Roos en Niek). Via deze kanalen is de voortgang van hun project in Nepal te volgen. Wil je meer weten over het project? Ga dan naar bit.ly/RoosenNiekNepal en bekijk Nico en Rosemaries video. Voor meer informatie kan gemaild worden naar neijck@icloud.com.
Wil je je steentje bijdragen aan de toekomst voor vijftig Nepalese untouchable-kinderen? Doneer dan een bedrag op bankrekeningnummer NL 06 RBRB 8834869729
t.n.v. NJ van Eijck / MRFT van Eijck- Weel

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 14-5-2021 | 1 min. leestijd

Burgemeester bezoekt 65-jarig echtpaar Gerrit en Antje Kroon

Maandag bracht burgemeester Lieke Sievers een felicitatiebezoek aan Gerrit Kroon (89) en Antje Buurs (86), die op zondag 9 mei 65 jaar getrouwd waren. In de feestelijk versierde woonkamer aan de Roerstraat 23 feliciteerde de burgemeester het briljanten paar en had als presentje een fraai bloemstuk meegenomen.

 

Gerrit en Antje zijn getrouwd op 9 mei 1956 in Nieuwendam (Amsterdam-Noord). In 1968 verhuisden ze naar de Reigerstraat in Volendam. Al 16 jaar wonen ze tot volle tevredenheid in de Roerstraat en genieten hier dagelijks van het mooie uitzicht op het park voor de deur.

Gerrit Kroon was autoplaatwerker en spuiter in zijn bedrijf Autoschade Volendam. Het jubilerende paar heeft 3 kinderen gekregen, 5 kleinkinderen en er is een achterkleinkind op komst. Ze zijn nog redelijk gezond van lijf en leden.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 14-5-2021 | 30 sec. leestijd

Jim Beers ‘Man of the Match’

Woensdag speelde FC Volendam de laatste thuiswedstrijd van dit seizoen tegen Jong AZ die in een 2-1 zege eindigde. Via de FC-App konden de supporters weer de ‘Man of the Match’ kiezen.

 

Dat werd Jim Beers, die de winnende treffer scoorde. Hij kreeg een bos bloemen van Ron Bloemenweelde en een dinerbon van Café De Dijk aangeboden.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 13-5-2021 | 4 min. leestijd

Liefde is…

Jan (Bol) en Maart tikken de 50 aan

Jan ‘Bol’ – blijkbaar is Jonk zijn echte achternaam – ontmoet zijn Maart (Corn) de Boer tijdens een dansavond in de Amvo. Of een ‘nachtclub’, zoals zijn schoonvader het later zal noemen. Het is liefde op het eerste gezicht, inclusief vlinders en vuurwerk en 54 jaar later zijn ze nog steeds net zo verliefd als de eerste dag.
Door Jan Koning

[ads id=66]

,,We speelden met het eerste van FC Volendam een uitwedstrijd die dag en ik kwam pas laat aan die avond”, weet Jan Bol zich nog te herinneren. ,,Ik zag haar daar echt voor het eerst.” Maart: ,,Ik had hem ook nog nooit gezien bij de voetbal. Dit terwijl ik toch vaak met een vriendin ging kijken bij de buurjongens die ook voetbalden. Jongens als Wim Kras en Dick Sport.”
Maart: ,,Inderdaad, op slag verliefd. De vonk sloeg direct over en er is die avond ook gelijk gekust. Jan hield namelijk erg van kussen. Dat mag je er gerust inzetten, haha.” Jan: ,,We hadden net een paar weken verkering toen wij kampioen werden met FC Volendam. Dus moest ik op de Heen en Weer en we kwamen langs de Edammerweg en daar stond de hele familie van Maart te kijken. Ik zag ze staan, maar durfde amper te zwaaien, want we kenden elkaar nog maar net.”

‘Mijn schoonvader?
Ik was als de dood
voor die man’

Nadat de Heen en Weer aan het anker is gelegd, ontmoeten Jan & Maart elkaar opnieuw in de Amvo. Maart:,,Toen we aan het einde van de avond in ’t steegje stonden, kwam mijn vader naar buiten en tikte Jan me geschrokken aan. ‘Is dat jouw vader?’ Het bleek dus dat hij mijn vader al een aantal keren ontmoet had.” Jan: ,,Ik werkte toen bij Hans Kakes en dan kwam ik wel eens bij de Jachthaven, waar haar vader werkte. Die man was twee koppen groter dan ik en was nogal nors. Dus als ik dan langskwam, zei hij ‘Eeh Japie, geef effe een endje.’ Ik was als de dood voor die man, haha.”
In huize Corn, zoals de bijnaam van Maart luidt, vierde de liefde hoogtij. ,,Bij ons stonden overal gezinsleden te zoenen. Twee op de trap, twee in de auto, twee in het hokkie, een stelletje in de schuur en vaak ook nog eentje in de steeg. Het was dus een drukte van jewelste in en rondom ons huis. Op het moment dat mijn vader schreeuwde: ‘ze moetuh demee weer aan het werk!’ was het echter over met de pret en ging iedereen snel weer naar huis.”
Werken en sporten is het wat de klok slaat in de verkeringtijd van de tortelduiven. Maart: ,,We zagen elkaar twee keer in de week. Op woensdag en zaterdag, want dan moest hij toch vroeg naar bed, omdat hij zondag moest voetballen bij de FC.” Jan: ,,We gingen – zoals in die tijd werkelijk alle Volendammers – vaak een rondje lopen op de dijk en dan langs Foe. Datzelfde rondje hebben we vijf jaar lang, zo lang als onze verkeringtijd duurde, gelopen. Er was namelijk niets anders.”
Seks voor het huwelijk was in die tijd nog nadrukkelijk verboden. Dat hebben Jan & Maart dan uiteraard ook niet gedaan. ,,Niet in huis, in ieder geval”, begint Maart heerlijk te lachen. ,,Mijn vader en moeder waren nooit de deur uit, dus dat was geen optie. Die ouwe was een belezen man, dus die hoefden we verder ook niets wijs te maken, haha.”

‘Onze schoonzoon
Jeroen Mittes heeft
hier bijvoorbeeld
nog stijldansen geleerd’

Na vijf jaar verkering is het tijd om te trouwen en dus gaat het stel richting de kerk. ,,Jan Drum die bij Succes werkt, had een enorm aantal lege blikken verzameld. Dus toen Jan mij op kwam halen – en ik hem even naar binnen vroeg – kwam Bruin Kil aangereden met zo’n grote Amerikaan. Terwijl wij binnenzaten, heeft Jan Drum vervolgens met allemaal touw die blikken aan die auto vastgemaakt en onder de auto geschoven. Dus wij niets vermoedend naar buiten, Bruin start de auto, geeft gas en we horen toch een lawaai.” Jan: ,,Ik zeg nog ‘stop effe, Bruin’, maar hij lachte alleen maar en zei, ‘nee, nee. We blijven gewoon doorrijden.’ Dus tot aan de kerk aan toe hebben we met die blikken achter ons aan gereden en Bruin Kil heeft zich doodgelachen.”
De bruiloft staat gepland in – hoe kan het ook anders – de Amvo. Jan: ,,Alleen vloog die in de brand een paar dagen voor onze bruiloft. Dat was wel effe schrikken. Uiteindelijk hebben ze in allerijl een soort tent of keet op het parkeerterrein neergezet en kon daar uiteindelijk de bruiloft plaatsvinden.”
Jan: ,,Na de bruiloft betrekken ze het huis in de Plutostraat waar ze tot op de dag van vandaag – 49 jaar later – nog steeds wonen. Jan: ,,We hebben het hier altijd goed gehad en prachtige herinneringen gemaakt.” Maart: ,,Onze schoonzoon Jeroen Mittes heeft hier bijvoorbeeld nog stijldansen geleerd. Als we dan wel eens een feestje hadden, gingen alle tafels en stoelen opzij en mocht hij op mijn tenen staan. Ik leerde hem alle stijlen, van de tango tot de wals. Hij is me er nu nog dankbaar voor.” Terugkijkend hebben Jan & Maart niet veel meer te wensen. Jan: ,,We hebben absoluut een mooi leven gehad en ik denk dat we het precies hetzelfde zouden doen als we het over mochten doen. Ik bedoel, wie kan er na 49 jaar huwelijk zeggen dat hij nog net zo verliefd is op zijn vrouw als de eerste dag dat-ie haar zag?”

Eigen foto’s

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 13-5-2021 | 1 min. leestijd

Koninklijke Onderscheiding alsnog uitgereikt aan Jaap Molenaar

Op maandag 26 april ging burgemeester Lieke Sievers in het kader van de jaarlijkse Lintjesregen bij tien gedecoreerden thuis langs om de Koninklijke Onderscheidingen uit te reiken.

 

Vanwege Corona kon de burgemeester de eremedaille en oorkonde, behorende bij de Koninklijke Onderscheiding Lid in de Orde van Oranje Nassau, niet thuis overhandigen aan Jaap Molenaar (Pink) op het Dril 75. Daar werd een nieuwe datum voor geprikt en maandagmorgen kon de burgemeester de eremedaille thuis bij Jaap opspelden.

Tevens was er voor zijn echtgenote Annie een bos bloemen. Jaap Molenaar werd lovend door de burgemeester toegesproken en bedankt voor zijn jarenlange inzet als vrijwilliger voor de gemeenschap. Met name bij de Vrijwillige Brandweer en daarna de Sproeiploeg.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 13-5-2021 | 3 min. leestijd

FC Volendam treft NAC Breda in play-offs

Door een 2-1 overwinning op Jong AZ is FC Volendam de competitie als zesde geëindigd en begint de ploeg van trainer Wim Jonk de play-offs komende zaterdag met een uitwedstrijd tegen de nummer vijf, NAC Breda. Elke ronde gaat over één wedstrijd. Jonk ziet kansen: ,,We moeten ons positiespel blijven spelen en wij gaan daar ruimte krijgen.”
Door Eddy Veerman

De oefenmeester stuurde woensdagavond tegen Jong AZ een ploeg met wisselspelers als basiselftal het veld in. Van de spelers die afgelopen vrijdagavond aan de wedstrijd begonnen, verscheen alleen Calvin Twigt aan de start. Spelers als Boy Deul, Micky van de Ven, Martijn Kaars, Denso Kasius, Samuele Mulattieri en Derry John Murkin trainden ’s morgens en zaten niet eens bij de selectie. ,,Zo krijgen alle spelers voldoende rust én speelminuten”, aldus Jonk, die bijvoorbeeld de vorig seizoen van de RKAV Onder 17 overgekomen Milan de Haan op de bank had zitten.
De thuisploeg begon fris aan de wedstrijd en met name de zestienjarige Lequincio Zeefuik en de Griek Giannis Iaoutroudis lieten enkele technische hoogstandjes zien. AZ kreeg de beste kans, maar Margaret schoot in uitstekende positie tegen de paal. Aan de overkant had Zeefuik zijn debuut in de basis met een goal kunnen belonen, maar op slag van rust kopte hij van dichtbij net naast.
De lange aanvaller bleef nog seconden lang na het laatste fluitsignaal van de eerste helft op het veld staan, teleurgesteld dat hij zijn kans niet had benut. In de tweede helft schoof Jim Beers, die ook zijn debuut in de basis maakte, naar de spitspositie. Onder meer Alex Plat, terug van corona, viel meteen in. De middenvelder maakte een slippertje en moest doelman Barry Lauwers dankbaar zijn dat hij een Alkmaarse treffer voorkwam.
De FC zou vervolgens op voorsprong komen via Zakaria El Azzouzi, maar AZ kon daarna ook tegenscoren. Er werden nog wat wissels doorgevoerd bij Volendam en zo kwam ook Franco Antonucci binnen de lijnen. De creatieve middenvelder, die ook enige tijd geteisterd werd door corona, draaide de bal uit een vrije trap uitstekend in en Jim Beers was in die ruimte gedoken. ,,’Deze kan nog wel eens op mijn kop vallen’, dacht ik, dus ik had zoiets van kom op, kom op… Toen ik richting de eerste paal ging en die bal kwam, dacht ik meteen ‘korte hoek’ en voelde ik ook van ‘die hangt’. En daarna was er een enorme ontlading. Mijn eerste goal in het eerste van Volendam”, aldus Beers, die onlangs zijn eerste speelminuten maakte, nadat hij ruim anderhalf jaar uit de roulatie was.
Antonucci maakte daarna bijna de 3-1, maar zijn poging met een fraaie curve eindigde op de paal. Uiteindelijk moest Barry Lauwers zich nogmaals voor een Alkmaars schot werpen, om zo de gelijkmaker te voorkomen. Beers: ,,Het was in de eerste helft pittig, ik moest veel meters maken. Soms maakten we de ruimtes te groot, maar ik hield het vol en het ging lekker. Dit was een ploeg met spelers die normaal gesproken op de bank zitten en dan wil je jezelf graag laten zien. Dat zag je terug in ons spel.”
FC Volendam: Barry Lauwers; Mohamed Betti, Marco Tol (68′ Brian Plat), Mike Eerdhuijzen, Dean James; Calvin Twigt (68′ Francesco Antonucci), Giannis Iatroudis, Jim Beers, Samir Ben Sallam (46′ Alex Plat), Zakaria El Azzouzi (81′ Dyllandro Panka); Lequincio Zeefuik (46′ Joey Antonioli).
Jong AZ: Sem Westerveld; Robin Lathouwers (82′ Rik Regeling), Joey Jacobs, Tijs Velthuis, Fons Gemmel (88′ Quinten Dekkers); Richonell Margaret (67′ Ernest Poku), Peer Koopmeiners, Bram Franken (67′ Richard Sedláček); Zico Buurmeester; Fedde de Jong (83′ Des Kunst), Yusuf Barasi.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 12-5-2021 | 2 min. leestijd

Wiens van Asselt maakt fotoboek over de IJe n

‘Edam en Volendam danken er hun naam aan’

We staan er niet vaak meer bij stil, maar het veenriviertje de IJe speelde een belangrijke rol in het ontstaan van onze gemeente. In de tijd dat Edam en Volendam nog twee losse plaatsen waren, en zelfs nog ver voor de fusie van alle dorpjes in de gemeente Zeevang, verbond dit water deze gebieden al met elkaar.
Door Leonie Veerman

[ads id=66]

De 69-jarige Edammer Wiens van Asselt verwonderde zich over deze historische rivier en maakte er een fotoboek van, dat naast prachtige foto’s ook een stukje historie en verschillende fiets- en wandelroutes bevat.
,,Edam en Volendam danken hun naam aan de IJe”, vertelt Wiens. ,,De E van Edam is een verbastering van de IJe (IJe-dam) en Volendam is ontstaan toen de monding van de IJe ‘vol’ is gemaakt. Niet veel mensen weten dat nog, maar dat was op de plek tussen de Brugstraat en het Oude Draaipad. Een groot deel van Volendam stond daarvoor nog constant onder water. Daar komt bijvoorbeeld ook de straatnaam ‘Meerzijde’ vandaan. Vanaf het Doolhof gezien lag daar namelijk de rand van een grote plas water, die van de Edammerweg helemaal tot aan de Visserstraat liep, en via de Papaverstraat en Rozenstraat weer smaller werd richting het Boelenspark.”
Een van de wandelingen in het fotoboek van Wiens loopt precies langs de randen van de voormalige oevers van dit gebied in Volendam, dat vroeger nog volledig onder water lag. ,,Als je goed kijkt zie je langs deze route nog volop aanwijzingen van die geschiedenis”, zegt Wiens. ,,Het gebied ligt namelijk nog altijd een flink stuk lager dan de rest van Volendam.”

‘Je hoeft niet
ver te reizen om
mooie foto’s te maken,
want ook in de buurt
valt nog enorm veel
te ontdekken’

Vanaf de toren van de Grote Kerk van Edam zijn de contouren van het stroomgebied van de IJe door het natuurgebied de Zeevang ook nog altijd goed te zien. Maar volgens Wiens ervaar je de geschiedenis van de IJe het beste door een mooie fiets- of wandeltocht te maken. ,,Met mijn fotoboek wil ik mensen dan ook vooral aansporen om zelf eens op ontdekkingstocht te gaan en de mooie plaatjes in mijn boek in levende lijven te ervaren.”
Als hoofd financiën bij de vervoerregio Amsterdam was Wiens in zijn werkzame leven al redelijk bekend met de regio. Pas toen hij met pensioen ging, en het eerste jaar van de vakopleiding fotografie aan de fotoacademie volgde, begon hij echt met andere ogen naar de wereld om hem heen te kijken. ,,Ik focus me op documentaire fotografie en landschapsfotografie, en daarbij probeer ik vooral het bijzondere van gewone mensen en dingen vast te leggen. Je hoeft namelijk echt niet ver te reizen om mooie foto’s te maken, want ook in de buurt valt nog enorm veel te ontdekken.”
Na een fotoserie over een transportbedrijf en de Zuiderzeedijk kwam Wiens op het idee om een fotoboek over de geschiedenis van de IJe te maken. ,,Het mooie aan dit boekje is dat mensen het op meerdere manieren kunnen lezen: je kunt het doorbladeren om naar de foto’s te kijken, je kunt het lezen om meer te leren over de geschiedenis van de IJe, of je kunt er zelf op uit trekken om de fiets- of wandelroutes te volgen.”

Het fotoboek van Wiens ‘Waar is de IJe’ is nu te koop bij Jan Cas Sombroek in Volendam, Boekwinkel ‘t Pakhuys in Edam en Kadoshop Ieniemienie in Oosthuizen.

 

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 12-5-2021 | 1 min. leestijd

Wegdek van klinkers op Dukaton en Bootslot

Al enkele weken wordt gewerkt aan de her constructie van de straten Bootslot en Dukaton op het Middengebied. Hier was het wegdek van asfalt en er werd veel te hard gereden in deze woonwijk.

 

In het kader van verkeersveiligheidsprojecten van de Vervoersregio Amsterdam, het Rijk en de gemeente, is er een subsidie beschikbaar gesteld om de verkeersveiligheid in wijken te verhogen. In onze gemeente op de Keetzijde en het Bootslot. Het asfalt wordt uit het wegdek gehaald van de Bootslot en Dukaton.

Hiervoor in de plaats wordt het wegdek met klinkers bestraat. Er wordt tevens een 30 km-regime ingevoerd. Er komt meer ruimte voor fietsers en voetgangers. Er worden o.a. in het wegdek snelheid remmende verkeersdrempels aangelegd.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 12-5-2021 | 30 sec. leestijd

In de Nivo van vandaag, 12 mei 2021

Wij wensen iedereen veel leesplezier met onder andere de volgende onderwerpen:

• Santip: URENCRITERIUM
• Specs Hildebrand: Volendams eigen countryheld
• Liefde is… Jan (Bol) en Maart tikken de 50 aan
• De geschiedenis van Judo in Volendam – deel 3: 1998 – 2007
• Filantropen Nico en Rosemarie gaan gevecht met kastestelsel Nepal aan
• Aal en Griet onderscheiden voor hun levenswerk
• Ringen om Volendam: Jessica Schilder wint en baalt
• Bij FC Volendam gepolijste groeibriljant mag op grote podium schitteren

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 11-5-2021 | 2 min. leestijd

Ria Jonk dreigt het loodje te leggen door corona n

Als door een wonder weer herenigd

Moederdag heeft voor het gezin van Kobus en Ria Jonk nooit eerder zo’n speciale lading gehad als komende zondag. Juist in deze tijden, waarin we zoeken naar hoop, en verlangen naar houvast, dreigden zij hun moeder te verliezen aan corona. De geldende regels van afstand waren tot dusver voor hen niet heilig, ze kwamen wekelijks met het grote gezin bij elkaar. Totdat het virus eind maart het gezin binnensloop en een vernietigende uitwerking leek te hebben. Als door een wonder kunnen zij het nog samen navertellen, aan diezelfde gezinstafel.
Door Eddy Veerman

Hoe dun de lijn is tussen geluk hebben en in rouw gedompeld worden, blijkt op de dag dat we afspreken. ’s Middags heeft het bericht bereikt dat Henk Schilder (Kaan) overleden is, uiteindelijk aan de gevolgen van corona. De moeder des huizes knikt bedroefd. Ria: ,,Verschrikkelijk. Zijn vrouw is een oud-collega, dus ik ga zeker heen om te condoleren.” Dat het gezin Jonk eenzelfde drama bespaard is gebleven, mag gerust een wonder heten, beamen haar kinderen Diana, Anna en Thomas en haar man Kobus.
Ria: ,,Wij gingen er al die tijd erg makkelijk mee om.” Thomas: ,,We deden hier thuis niet aan de regels.” Ria: ,,Onze kinderen en aanhang kwamen hier wekelijks, samen met mijn twee zussen. ‘Als je het krijgt, dan krijg je het, dan ontkom je er niet aan’. Zo stond ik er in. Ik werk bij Deen, daar komen zóveel mensen. Maar ik had nog niet van dichtbij meegemaakt dat iemand er zo ziek van was geweest. Totdat ik het zelf kreeg…”
Diana: ,,Bij ons op het werk waren besmettingsgevallen en toen ik me even later liet testen, bleek ik het ook te hebben. Maar toen hadden we al met mijn vader en moeder in de auto gezeten, naar het bos.” Beide ouders testten en Kobus bleek ook besmet. Ria: ,,Ik was negatief, ook een tweede keer en pas de dérde keer, toen ik klachten voelde, was ik wel positief. ‘Het gaat wel weer over’, dacht ik, maar ik werd hondsberoerd. Het aantal draaien met wasgoed stapelde zich op. ‘Dat komt morgen wel, ik knap toch wel weer eens op’. Ik ben nog nooit grieperig geweest.”

‘Ik was bijna
klaar voor ontslag,
totdat ik ’s nachts
naar de wc ging en
plotseling ten val kwam…’

[ads id=66]

 

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!