Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Nicolaasschool neemt afscheid van directeur Loek Kras

Woensdag was er een feestelijk afscheid van meester Loek Kras, die 14,5 jaar directeur is geweest van de Nicolaasschool. Alle leerlingen werkten eraan mee om een onvergetelijk afscheid te organiseren voor hun geliefde directeur.

 

In het Boelenspark werd door alle leerlingen, leerkrachten en ouders een erehaag gevormd. In spanning werd op Loek Kras en zijn vrouw Marleen gewacht, die met drie soci-bikes van de gemeente van huis opgehaald werden. Iets later als gepland arriveerden de drie bakfietsen, waarin Loek en Marleen vervoerd werden.

Toen ze tussen de erehaag door reden werd er geapplaudisseerd. Hierna stelden alle groepen zich op het schoolplein in corona-opstelling op en werd een lied gezongen voor meester Loek, die ook mooie cadeaus kreeg aangeboden.

Fotogalerij

Eindelijk weer een gymstuif binnen in De Kreil

Vanwege de coronamaatregelen mocht er ruim drie maanden niet gesport worden in de zaal. Ook de wekelijkse gymlessen van gym- en turnvereniging St. Mauritius op woensdagmiddag in sportzaal De Kreil konden niet doorgaan.

 

Maar woensdag 1 juli mocht er ook weer binnen gesport worden. Vanwege dit feestelijke moment werd er weer een gymstuif gehouden, wat gebruikelijk is zo vlak voor een schoolvakantie. In de zaal was een parkoers uitgezet met verschillende sport- en gymattributen.

Kees Klouwer, van de afdeling sportzaken van de gemeente, was uitgenodigd om de opening te verrichten met het doorknippen van een lint. Toen de rood-witte linten doorgeknipt waren renden de kinderen naar binnen om zich sportief te vermaken.

Fotogalerij

Gratis boeken te leen bij De Speelderij

Sinds kort staat er bij de entree van speeltuin De Speelderij aan de Boezelgracht een grote boekenkast. Deze zit helemaal vol met allerlei (kinder)boeken, die gratis geleend kunnen worden.

 

Elders staan in onze gemeente ook op enkele locaties voor woningen kastjes, waaruit men gratis de boeken kan meenemen. De Speelderij heeft nu dus ook zo’n mini-bibliotheek. Overzichtelijk staan de boeken erin opgesteld en het is weer een extra service van De Speelderij.

Zo worden de jongens en meisjes niet alleen aangespoord om te spelen en bewegen, maar ook om te lezen.

Fotogalerij

Herbestraten deel Zusterschoolstraat

Maandag zijn de stratenmakers van Hennephof en Jonk begonnen met het herstellen van het wegdek van een deel van de Zusterschoolstraat dat vol met kuilen en spoorvorming zit.

 

Tussen de inritten van de Sint Gerardusstraat en Kapelstraat wordt het wegdek opgehoogd en opnieuw bestraat. Het autoverkeer zal dus richting of vanaf het parkeerterrein van het Sint Nicolaashof om moeten rijden.

De verwachting is dat vrijdag (vandaag) het herbestraten op de Zusterschoolstraat afgerond zal zijn.

Fotogalerij

Bedrijf in Beeld: Nadine Schilder en Dean Nichol openen nieuw restaurant Thirty5

Lokale seizoenproducten, kwaliteit en beleving

Veel horecazaken hebben het erg zwaar in deze coronacrisis, maar toen voor de twintigjarige Nadine Schilder en haar vriend Dean Nichol (26) de kans zich voordeed om op een van de mooiste plekken op de dijk een eigen restaurant te openen, twijfelden zij geen moment. Aan de Haven 35, de oude locatie van Fuego, opent het jonge stel in juli het nieuwe restaurant Thirty5.
Door Leonie Veerman

,,Het is altijd onze droom geweest om een eigen restaurant te openen”, zegt Nadine. ,,Al zagen we dit meer als toekomstmuziek, voor als we beiden wat ouder waren.” Haar vriend Dean knikt. “Maar toen Fuego failliet ging, waren we ervan overtuigd dat we hier echt wat moois van konden maken. Zo’n kans als deze doet zich geen tweede keer voor, dus besloten we er volledig voor te gaan”, vertelt Dean.

[ads id=66]

Dean en Nadine bevonden zich dicht bij het vuur. De twee ontmoetten elkaar vorig jaar april in Fuego – waar ze beiden werkzaam waren – en daar sloeg de vonk al snel over. ,,De ervaring die we hier inmiddels hebben opgedaan, is natuurlijk erg waardevol nu we zelf aan het roer komen te staan”, zegt Dean. ,,We kennen de sterke én zwakke punten van het restaurant, en weten dan ook precies wat we willen behouden en op welke vlakken we onze eigen stempel willen drukken.”
Nadine: ,,Het interieur is hier natuurlijk nog zo goed als nieuw en ziet er fantastisch uit, maar omdat het her en der nog wat kil en ‘industrieel’ aanvoelt, hebben we meer groen toegevoegd.” Nadine wijst naar het plafond, waar schermen vol varens het restaurant van een tropisch sfeertje voorzien. Op een tafel ligt een brochure van een horecagroothandel opengeslagen op een pagina met geglazuurde borden en kommen in warme tinten, en even verderop liggen stapels stijlvolle menukaarten en glazen kandelaars die net zijn binnengekomen. ,,Met dit soort details willen we het interieur net dat beetje extra geven”, vertelt Nadine.

‘Door onze ervaring
hier weten we precies
wat we willen behouden
en op welke vlakken
we onze eigen stempel
willen drukken’

Ook de keuken heeft een kleine metamorfose ondergaan. ,,De karakteristieke Josper grill blijft, maar heeft wel een andere plek gekregen”, vertelt Dean. ,,We hebben de keuken nu zo ingedeeld dat deze volgens ons het meest praktisch en efficiënt is om in te werken”, vult Nadine aan. ,,Ook is het een meer open keuken geworden, zodat je de chefs vanuit het restaurant aan het werk ziet.”
Nieuw zijn ook de kreeftentank en visvitrine, die een mooie centrale plaats in het restaurant hebben gekregen. ,,We werken met dagverse vis, en willen gasten de mogelijkheid geven hier hun eigen vis aan te wijzen”, zegt Nadine. ,,Dit hangt samen met onze nieuwe focus op kwaliteit en beleving.”
Dean legt uit: ,,Het is niet ons doel om toeristen te trekken voor een snelle hap, maar echt een ‘avondje uit’ te creëren waar mensen tevreden op terug kunnen kijken. Het geeft me een kick als ik mensen zie genieten, en als mensen met een glimlach ons restaurant verlaten, is onze missie geslaagd. Om dat te bereiken, zetten we vol in op kwaliteit, zowel qua aankleding als gastvrijheid, maar ook met name wat betreft de producten die we gebruiken en de kennis en expertise van onze medewerkers.”
,,Voor het menu werken we uitsluitend met producten uit de regio”, zegt Dean. Nadine: ,,Onze vis komt bijvoorbeeld van vishandel Tel, onze groenten van Leek, de dranken van slijterij De Stient, kazen uit de Beemster, voor onze desserts werken we samen met het Chocoladehuys en 24-Wines heeft onze gehele wijnkaart samengesteld. Dit is niet alleen uit duurzaam oogpunt, het zorgt er vooral voor dat we zeker weten dat de producten die we in huis halen van hoge kwaliteit zijn.”

Verse seizoenproducten
Dean wijst erop dat deze aanpak behoorlijke flexibiliteit en creativiteit vergt. ,,We zijn gebonden aan verse seizoenproducten. Daar zullen we onze gerechten dan ook op moeten afstemmen. Naast de dagelijks wisselende ‘specials’ zullen we met zo’n drie of vier verschillende menu’s per jaar werken. Zo blijft er voor onze gasten uit de omgeving steeds weer iets nieuws te ontdekken.”
Nadine en Dean mogen dan nog jong zijn, het stel heeft de nodige kennis en ervaring als het gaat om restaurants. Nadine heeft de hotelschool afgerond. Dean studeerde neurowetenschappen, maar heeft daarnaast altijd in de horeca gewerkt. Toen hij afstudeerde, besefte hij dat zijn toekomst in het restaurantwezen lag. Dean: ,,Ik hou van hectiek in de keuken, de creativiteit van het koken en boven alles van de mensen.”
De afgelopen jaren is hij gaan reizen om in uiteenlopende sterrenrestaurants over de hele wereld te werken. ,,Via Londen, Australië en Japan kwam ik uiteindelijk in Volendam terecht”, vertelt Dean: ,,Ik ben erg blij dat het zo is gelopen.”
Restaurantmanager Nadine en chefkok Dean zijn het er over eens dat een restaurant staat of valt bij het team van medewerkers. ,,Uiteindelijk zijn zij bepalend voor de kwaliteit die je je gasten levert”, legt Nadine uit. Voor hun restaurant Thirty5 zijn ze dan ook op zoek gegaan naar de beste mensen voor in de keuken en in de bediening. ,,We hebben James Burton als sous chef”, vertelt Dean. ,,Dat is een Engelse kok die voor meerdere bijzondere Michelin restaurants werkte in London.”

‘Uiteindelijk zijn
de medewerkers bepalend
voor de kwaliteit
die je je gasten levert’

Nadine vervolgt: ,,Als junior sous chef hebben we Heidy Elsobky. Zij werkte vroeger bij Smit Bokkum, en heeft daarna voor onder andere MOON en RIJKS gewerkt. Linda Veerman komt ons als assistent restaurant manager versterken, en zij heeft de hotelschool ook afgerond. In de basis bestaat ons team uit mensen met jarenlange ervaring, maar we willen onze passie en kennis ook graag overbrengen op jongeren die het vak willen leren. Daarom worden we een erkend leerbedrijf dat stagiaires van onder andere de hogere hotelschool zal gaan begeleiden.”
Door alle huidige coronamaatregelen die de horecazaken flink parten speelt hebben Nadine en Dean nog geen haast voor het openen van hun nieuwe zaak. ,,We willen juist alle tijd nemen die nodig is om alles perfect op orde te krijgen voordat we open gaan. En dat blijkt geen overbodige luxe, want er komt ontzettend veel op ons af. Het is echt enorm druk, maar als alles goed gaat, gaan we rond 17 juli open”, zegt Dean.
Nadine: ,,We kunnen natuurlijk geen groot openingsfeest geven, maar zullen onze vrienden en familie uitnodigen voor een eerste proefdraai. Zo vieren we gezamenlijk de opening, terwijl we met ons team gelijktijdig kunnen oefenen voor de eerste echte avonden die we daarna zullen draaien.”
Nadine en Dean hopen vooral de lokale bevolking naar hun restaurant te trekken. ,,We willen echt een unieke plek bieden waar mensen een fijn avondje uit kunnen”, zegt Nadine. ,,Op den duur willen we ook events organiseren, zoals thema-avonden met bijpassende menu’s vol verassende hapjes en drankjes. Uiteindelijk willen we mensen vooral een bijzondere ervaring bieden”, zegt Nadine. ,,We zullen een hoge kwaliteiten bieden, maar voor een betaalbare prijs.”

Meer info:
Houd de social media van Thirty5 in de gaten voor alle actuele updates, waaronder ook de definitieve openingsdatum.

Via e-mailadres info@thirty5.nl kun je nu al vouchers kopen en reserveren.

 

Fotogalerij

Volendammer avond bij de Lintjesregen

Op vrijdag 24 april vond de jaarlijkse Lintjesregen plaats. Er waren in onze gemeente negen personen die een Koninklijke Onderscheiding kregen: 8 uit Volendam en 1 uit Beets. Vanwege de Corona-perikelen, konden de gedecoreerden niet op de normale wijze gehuldigd worden door burgemeester Lieke Sievers.

 

Zodoende vond dit feestelijk samenzijn plaats op donderdagavond in een mooi aangeklede Amvo. Het was een geheel Volendammer Lintjesavond. Tot Lid in de Orde van Oranje Nassau werden benoemd: Jaap Bien, Gerard Hoogland, Klaas Veerman (Rembrandt) en Jan Tol.

Tot Ridder zijn benoemd: Jaap Schilder (Bibber), Erik Tuijp en Aaf Steur-Sombroek. Uniek voor Volendam was de hoge onderscheiding die Jan Smit kreeg. Hij is benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau.

Fotogalerij

Historie van de politiek belicht

De Strijd om de Sigaar: politieke confrontaties over paffende politici

Roken is niet meer zo populair. Sterker nog: de tijd dat je met roken even lekker indruk kon maken op je leeftijdsgenoten, is ver weg. Een enkeling daargelaten, zien jongeren van nu het roken dan ook langzaam verdwijnen uit het dagelijks leven. Dit was vroeger wel anders. Roken was overal. Op het werk, op school én in de politiek. De sigaarrokende hoge heren, ze staan de iets oudere bewoners nog goed op het netvlies. Maar de weg van rookwalmen in de raadszaal naar een rookvrije raadzaal ging niet zonder slag of stoot…
Door Frank Zwarthoed

Het was 1982. Een groot aantal Volendammers kwam de zaal van De Jozef binnenlopen. Ze kwamen speciaal voor de nieuwste toneeluitvoering die op dat moment draaide. Ze keken er al lang naar uit. De zaal zat vol en de sfeer was goed. Er stond een avond op ze te wachten met dans, zang en komische sketches. Wat wil een mens nog meer.

[ads id=66]

Maar hoe geslaagd het ook was, een NIVO-reporter ter plaatse kreeg ook een ander beeld van de avond, toen hij de dag erna een stukje schreef over de bijeenkomst. ‘Het was helemaal verrot van de rookstank’. vertelde een bezoeker. ‘Achter ons zat een bekend raadslid dat de éne grote sigaar na de andere opstak. Je kon elkaar niet meer zien. Het fijne wollen truitje van m’n vrouw was helemaal verzadigd van de vieze smerige rookstank en kon zó de vuilnisemmer in.’
Wie het raadslid was, werd niet verteld. Wat wel vaststaat: roken was voor heel veel mensen, inclusief raadsleden, heel gewoon. Niet alleen tijdens toneelvoorstellingen zoals die in 1982, maar ook ín de raadszaal zelf. En wie het sigaartje of sigaretje aan banden wil leggen, kon stevig tegengas verwachten. Want raadsleden gaven hun rookwaar niet zonder slag of stoot op.
Decennialang hoorde roken bij de politieke cultuur. Er is zelfs een boek over geschreven: ‘Sigaren aan de Macht’, van John Jansen van Galen. Een mooie anekdote uit dat boek, is dat de Amerikaanse president John F. Kennedy, voordat hij een importverbod op spullen uit het socialistische Cuba instelde, nog even 1200 sigaren uit Havana liet inkopen. Pas daarna kon hij het verbod tegen aartsvijand Cuba ondertekenen. Of een verhaal over de fervente roker Hendrik Colijn, oud-premier van Nederland in de jaren ’20 en ‘30. Hij rookte zoveel dat het door een journalist van de Haagsche Post destijds als een prestatie werd gezien: ‘Hij kan alles, zelfs de moeilijkste departementen. Driemaal premier. Een werker. Een regent. En een roker. Twintig tot vijfentwintig sigaren per dag. Proficiat, Excellentie!’

Er ontstond een
verhitte discussie
van zo’n drie kwartier,
vooral een aantal
partijgenoten van
Hein Tol, de KVP’ers
Jan Lagrand en Wim Sier

Zoals roken in de politiek wereldwijd eerder norm dan uitzondering was, zo konden ook de raadsleden in Edam-Volendam er wat van. In de Stadskrant van 1991 stond dat er jarenlang twee historische plattegronden van Edam en Volendam in de oude raadzaal van het Edamse stadhuis hebben gehangen, tussen de rokende raadsleden in. De journalist concludeerde: ‘De kaarten waren totaal verkleurd door de rook van de sigaren en sigaretten van heftig vergaderende bestuurders. Daardoor waren de details steeds slechter zichtbaar geworden. Bovendien werd het perkament en papier steeds bruiner. Uiteindelijk bleef er van de afbeeldingen niet veel over.’ Tekenend voor de rookcultuur in onze lokale politiek.
In de jaren ’60 sijpelde steeds meer het begrip door dat roken ongezond was. Een krantenartikel uit 1968 legt uit dat de overheid eindelijk de ‘strijd tegen het roken’ aangaat. De oplossing volgens de Rijksoverheid? Voorlichting op basisscholen. Veel kinderen begonnen namelijk al op 10 -of 11-jarige leeftijd met het roken. Een journalist citeert in 1968 een Amsterdamse leraar: ‘Ik heb leerlingen gehad die per week drie pakjes aankonden.’ Hij vertelde verder dat van de groep 8’ers (toen nog zesdeklassers genoemd) zo’n 57% al rookte, en zo’n 10% zelfs meer dan drie pakjes per week. Je kunt je voorstellen dat politici in zo’n tijd het goede voorbeeld willen geven. Zodoende voerden steeds meer gemeenten, ook in de regio Waterland, beperkingen van het roken in de raadszaal in.
Ruim tien jaar nadat het bovenstaande artikel werd geschreven, gebeurde in Edam-Volendam het onvermijdelijke. Twee raadsleden dienden in 1977 een voorstel in om het roken in de raad aan banden te leggen: Hein Tol (Nonnie) van KVP/CDA en Siem Veerman (Lut), toen nog van Lijst Veerman, later van Volendam ’80. Dat ging niet zonder slag of stoot. Er ontstond een verhitte discussie van zo’n drie kwartier. Vooral een aantal partijgenoten van Hein Tol, de KVP’ers Jan Lagrand en Wim Sier, gingen absoluut niet akkoord en vochten hard voor hun sigaartje. Lagrand gooide het op de tradities: ,,Wanneer men bij iemand op bezoek gaat, dan wordt men ook verwelkomd met een kop koffie en een sigaar of sigaret.” Wim Sier ging verder. Hij noemde het een ‘onzedelijk voorstel’. En voor een christelijk raadslid waren dat nogal harde woorden. Hij voorzag grote problemen: ,,Er zijn ook rookverboden ingevoerd in fabrieken. Daar waren opeens alle toiletten overbezet door mensen met sigaretten.” Ook gooide hij er nog een argument in: de sigaretten helpen bij de spanningen die komen kijken bij de vergaderingen.

Compromis
Hein Tol (Nonnie) zag nu wel heel veel tegengas komen, vooral vanuit zijn eigen partij. Hij schijnt, volgens Wim Keizer, toen gezegd te hebben tegen zijn rokende mede-raadsleden: ‘Wat mij betreft roken jullie je allemaal te barsten, jullie raken allemaal in het graf!’ De burgemeester kwam uiteindelijk met het verlossende compromis. Hij vond het ook wel nodig om ‘zuinig te zijn met de aanwezige lucht’ en stelde voor om roken aan banden te leggen tot 21:00 uur. Daar ging een meerderheid mee akkoord, waarmee de eerste horde was genomen.
Jaren gebeurde er toen niets. Blijkbaar hadden de raadsleden zich erbij neergelegd dat roken tot negen uur niet meer tot de mogelijkheden behoorde. Het was ook wel prettig, want in de oude situatie konden ze soms hun buurman of buurvrouw niet meer zien door de rookwalmen. En dat is niet zo fijn vergaderen.
Dan wordt het 1982. Niet-roker Siem Veerman (Lut) denkt dat het tijd is om een stapje verder te gaan. De politicus, die inmiddels samen met een aantal anderen Volendam ’80 heeft opgericht, gaat ervoor. Hij stelt in januari van dat jaar een geheel rookverbod voor. Niet alleen een verbod vóór 21:00 uur dus, nee, hij gaat all the way. De raad ontploft.
,,Jullie hebben makkelijk praten, want jullie zijn allemaal al niet-rokers!”, reageert Jan Lagrand van het CDA geprikkeld. ,,Grote onzin om met zulke voorstellen te komen. Alleen maar om een ander jullie wil op te leggen en een beste beurt te willen maken bij de kiezers ten koste van je mede-raadsleden.” Hij wordt aangevuld door zijn partijgenoot Wim Sier: ,,Dit wordt een eeuwigdurend verhaal. Nu is het ’t roken, straks is het knoflook eten. Wij hebben als rokers toch al ingestemd met een rookverbod tot negen uur? Wat is hier tegen te doen, dit is discriminatie!”

‘Dan spreken we
maar gewoon af dat
ik af en toe
20 minuten praat;
het is toch onzinnig
wat ik zeg’

VVD’er Hen de Boer reageert wat luchtiger: ,,Ik ben sinds drie weken gestopt met roken, dat maakt mijn besluit wat simpeler. Ik ben wel bang dat er bij een rookverbod meer gelopen gaat worden. Dan spreken we maar gewoon af dat ik af en toe 20 minuten praat; het is toch onzinnig wat ik zeg.”
Uiteindelijk wordt het voorstel na een spannende stemming toch aangenomen en heeft de raad van Edam-Volendam een officieel rookverbod. De rokers laten het er niet bij zitten. Ze laten de vergadering elk uur een kwartier lang schorsen voor een rookpauze en rekken zo demonstratief de vergadering. De NIVO concludeert in die tijd droogjes: ,,In plaats van de vertrouwde rook, was in de raad de gespannen sfeer te snijden. Het is de vraag wat slechter is voor de gezondheid.” De zege van Siem Veerman (Lut) bleek niet van lange duur te zijn..
De rokende raadsleden gaan namelijk door met hun demonstraties. Ze blijven ook de komende maanden elk uur hun rookpauze eisen, waardoor raadsvergaderingen soms marathonachtige sessies worden. Dat begint de raadsleden te irriteren. CDA’er Thames Koning komt in oktober 1982, 9 maanden na het rookverbod, met de verlossende woorden: ,,Door de rookpauzes gaat teveel tijd verloren. Kan het roken na 9 uur weer ingevoerd worden?” VD’80 ziet haar stokpaardje voor haar neus verdampen als blijkt dat een meerderheid van de Raad het hier wel mee eens is. Wim Keizer beseft dat hij de strijd heeft verloren: ,,Hiermee gaat ons voorstel in rook op, we zijn de sigaar.”
Het weet nog wat, het roken in de raad. Makkelijk blijkt het niet te zijn om de raad rookvrij te maken. Toch krijgen de niet-rokers eind 1982 een kleine opsteker. De raad verhuist van het stadhuis Edam op het Damplein naar het gebouw aan de Schepenmakersdijk, en daar mag absoluut niet gerookt worden. Einde verhaal zou je zeggen, maar het roken ging door in de commissiezaaltjes, tijdens de iets kleinere vergaderingen. Ondanks verwoede pogingen van de PvdA in 1987 om ook dit af te schaffen bleef het roken mogelijk. De raad reageerde zelfs wat lacherig op het voorstel van de sociaaldemocraten, zoals VVD’er Hen de Boer: ,,Ik ben al lang blij dat de PvdA geen verbod op vet eten wil instellen.”
De rook daalde definitief neer in 1990. Niet door een voorstel van een raadslid uit Edam of Volendam. Nee, door een wet vanuit de rijksoverheid. Onze raad had een zetje van het Rijk nodig om het roken definitief uit te bannen uit de lokale politieke arena. De wet verbood in alle openbare (overheids)ruimtes in Nederland het opsteken van een sigaartje of sigaret. En zo kwam een einde aan het fenomeen van de in rook gehulde raadsvergaderingen. Tegenwoordig zullen jongeren het zich niet meer kunnen voorstellen dat in de klas, het ziekenhuis, op het werk en in de politiek zo fanatiek gerookt werd.
De NIVO-reporter die in 1982 de Jozef bezocht voor de toneeluitvoering, had op dat gebied een voorspellende blik: ,,Wij rokers behoren tot een uitstervend ras en eens zal men er wellicht onbegrijpelijk het hoofd bij schudden als er verteld wordt, dat er vroeger aardbewoners waren die voortdurend een klein fikje stookten onder hun neus en dat tussen hun lippen klemden.” Wijze woorden?

Fotogalerij

Samenwerkingsverband drie gemeenten over ontwikkeling Purmer

De gemeenten Waterland, Purmerend en Edam-Volendam werken regionaal samen op thema’s als landschap, economie, bereikbaarheid en wonen. Op verschillende thema’s zoals woningbouw, duurzaamheid, verstedelijking en landschap hebben de gemeenten belangen voor het gemeentegrens-overstijgende gebied De Purmer.

 

Met een bijna 400 jaar lange geschiedenis van verschillende ambities, wensen en kernwaardes zijn de drie gemeenten in juli 2019 gezamenlijk een proces gestart om te inventariseren wat de huidige visie op De Purmer is.

Het overleg vindt plaats met vier verantwoordelijk wethouders. Namens de gemeente Edam-Volendam zijn dat Wim Runderkamp en Hans Schutt. Waterland is vertegenwoordigd door Jelle Kaars en namens Purmerend is Thijs Kroese gesprekspartner in dit bijzondere samenwerkingsverband.

Fotogalerij

Verouderd pand De Meermin maakt verhuizing bewoners noodzakelijk

Edam – Het pand De Meermin in Edam van Vestia is sterk verouderd en voldoet niet meer aan de wensen en eisen die aan een verzorgings- of verpleeghuis worden gesteld. De locatie is twee jaar geleden door De Zorgcirkel nog verbouwd om aan alle veiligheidseisen te voldoen. Maar het pand is zo gedateerd dat de staat van comfort voor bewoners en de werkomstandigheden voor medewerkers onacceptabel zijn geworden. Daarom heeft De Zorgcirkel het moeilijke besluit moeten nemen om met bewoners naar andere woonruimte te gaan zoeken. Uiteraard garandeert De Zorgcirkel de continuïteit van zorg voor bewoners en wordt een zorgvuldig proces ingericht.

Prioriteit is het vinden van passende, alternatieve woonruimte voor de huidige bewoners die ook zoveel mogelijk aansluit bij hun persoonlijke wensen en behoeften. De Zorgcirkel gaat de komende tijd met alle bewoners en hun familie in gesprek om samen te zoeken naar de best mogelijke oplossing. Eén van de opties is verhuizing naar het nieuwe woon-zorgcomplex aan de Friese Vlaak in Volendam. De oplevering hiervan staat gepland voor eind 2020. Maar ook andere locaties van De Zorgcirkel, in Edam-Volendam of omgeving, kunnen bewoners verwelkomen. De bewoners van de aanleunwoningen van De Meermin zijn geïnformeerd over het besluit. Met hen wordt eveneens het gesprek gevoerd over de wijze waarop de dienstverlening en ondersteuning die zij nu vanuit De Meermin ontvangen kan worden gecontinueerd.
De eigenaar van het pand De Meermin is door De Zorgcirkel in kennis gesteld van de aankomende verhuizingen.
De Zorgcirkel, de gemeente en de regionale woningbouwcorporaties werken momenteel met elkaar verschillende scenario’s uit om in Edam – op terrein van De Meermin en op andere plekken – zo spoedig mogelijk het aanbod van woonzorgvormen voor oudere inwoners met een zorgvraag sterk te vergroten. De Zorgcirkel breidt daarnaast haar mogelijkheden om ‘Zorg Thuis’ te bieden, bijvoorbeeld via ‘verpleeghuiszorg thuis’, gestaag uit om aan de toenemende vraag te voldoen.

 

Fotogalerij

EVC krijgt nieuw bestuur

Meerdere keren klonk er applaus, woensdagavond in de kantine van EVC. En dat gebeurde op bijzondere momenten. Het was telkens als reactie op de vraag of iemand iets in wilde brengen tegen de aanstelling en voordracht van een nieuwe voorzitter en bestuur.

 

De aanwezige leden stemden dus in en waren zelfs zeer opgelucht en content met Ard Oudejans als de man die Henk Medik (en Ruud van der Ploeg) als voorzitter aflost én met nog meer verjonging in de organisatie.

Mannen als (onder meer) Mark Picavet, Daan Keizer, Frank Kwakman (onder voorbehoud), Roy van Antwerpen, Michiel Westerneng, Ronald Schut en Leon Spoorenberg zullen daar deel van uit gaan maken.

Fotogalerij