Handhavers letten in bizarre tijden op leefbaarheid n

‘Over vijf jaar willen kinderen BOA worden’

De handhavers (beter bekend als BOA’s) Britt & Kim zijn nog geen twee minuten op pad of de eerste twee bekeuringen worden geschreven. Het beeld dat sommige mensen van de handhavers hebben – als zijnde ordinaire bonnenschrijvers – lijkt hiermee direct te worden bevestigd. Zeker wanneer er vanuit het perspectief van de ‘boze burger’ naar gekeken wordt. Naarmate de avond vordert, zal echter blijken dat dit beeld zeker niet terecht is. De meiden, die net als hun collega’s in bizarre tijden de taak hebben te letten op de leefbaarheid van de plaatselijke samenleving, blijken door hun toegankelijkheid en aanpak zelfs een graag gezien gezicht op het dorp.
Door Jan Koning

Het betreft hier een auto die naast Jan Cas Sombroek geparkeerd staat en eentje op de verkeersdrempel voor Ceesie Cas. Zijn de boetes terecht? Absoluut. Zal de automobilist zich zwaar gedupeerd voelen? Waarschijnlijk. Kim: ,,Het gebeurt wel eens dat iemand die een bon krijgt eventjes tekeer gaat. In Volendam valt dit overigens nog wel mee. Het is ook niet zo dat ze boos zijn op ons. Ze zijn vooral boos op de bon en uiteindelijk op zichzelf. Neem nou dit geval. In een straal van 25 meter zijn er vier parkeerplekken vrij. Waarom dan toch ‘fout parkeren’? Gemakzucht en luiheid.”
Die gemakzucht en luiheid, komt de eigenaren van de auto’s in dit geval op €104,- te staan. Die hebben dus iets uit te leggen, thuis. ,,Als de mensen uitgeraasd zijn, krijgen we soms zelfs een duimpje of gewoon een hand. Of mensen die – al krijgen ze een bon – ons bedanken voor het feit dat we er zijn. Dat doet je dan wel weer goed.”

[ads id=66]

‘Als de mensen
uitgeraasd zijn,
krijgen we soms
zelfs een duimpje
of gewoon een hand’

,,Op een avond als deze (zaterdagavond, red.) richten we ons vooral op de hangjeugd, de horecagelegenheden en de verschillende hotspots die we hebben, zoals het strandje bij het Marinapark. Daar zie je toch veel mensen dicht bij elkaar en met betrekking tot de Corona-maatregelen moeten we ze daar wél op wijzen. Verder is er veel jeugd en is het daar onlangs vreselijk misgegaan met vandalen die gebroken flesjes in het water gooiden. Hierdoor moest een jong meisje naar de dokter, waar ze uiteindelijk twintig hechtingen in haar voet kreeg. Daarom laten we ons gezicht hier nu nóg meer zien dan normaal. Als we zien dat er mensen zitten met alcohol of andere flessen, spreken we ze er heel nadrukkelijk op aan, dat ze deze mee moeten nemen en niet achterlaten.”
Het informeren van de gemeenschap heeft volgens de beide meiden prioriteit. Ze hebben daarom bewust voor een functie bij Handhaving gekozen en niet bij de Politie. Kim: ,,Ik kom uit een familie waar heel veel mensen bij de politie werken. Ik deed mijn opleiding ook in die richting, maar terwijl ik bezig was, besefte ik dat mijn hart hier ligt. Je bent lekker buiten, veel in contact met de samenleving en je zit vaak nog vóór het probleem in plaats van dat je na de melding komt.”
Britt: ,,Voor mij eigenlijk hetzelfde. Veel familie die bij de politie werkt en na de driejarige opleiding HTV (Handhaving, Toezicht en Veiligheid) mocht ik stage lopen bij de handhaving in Amsterdam. Het is veel gemoedelijker en je kunt nog met mensen in gesprek gaan. Vooral hier in Volendam.”
Op de dijk is het – zoals verwacht – behoorlijk druk. Wat opvalt, is de vrolijkheid waarmee de Volendammers de beide meiden begroeten. ,,We werken hier allebei al een tijdje en zijn inmiddels wel Bekende Volendammers”, lacht Kim, die zelf uit de buurt van Hoorn komt. ,,Het is niet meer zo van ‘kijk uit, de BOA’s!’, maar meer ‘hey daar zijn de BOA’s, misschien kunnen die ons helpen.’ Dat is uiteindelijk waar we naar toe willen. Wij zijn er niet puur om bonnen te schrijven. We willen samen met de inwoners van de gemeente naar oplossingen toewerken.”

‘Wij zijn er niet
puur om bonnen
te schrijven.
We willen samen
met de inwoners
van de gemeente
naar oplossingen
toewerken’

De bezoekers van de dijk zijn overduidelijk klaar met de RIVM-richtlijnen, maar de horecaondernemers moeten blijven handhaven. Bij De Dijk en De Molen lopen de gebroeders Van Noorden als eigenaren in de rondte om mensen er, waar nodig, op te wijzen. Een groepje lijkt zich er niet veel van aan te trekken. Wanneer Britt en Kim aan komen lopen, geven ze dit aan bij één van de broers. Die maakt er direct werk van. Er wordt geen bekeuring uitgeschreven.
,,De verantwoording voor het handhaven van de anderhalve meter-regel ligt bij de ondernemers”, gaat Britt verder. ,,We zien dat ze er echt druk mee zijn. Alleen als het ze herhaaldelijk niet lukt om een groepje tot de orde te roepen, zullen we ingrijpen. Gelukkig kunnen we heel goed met de ondernemers overweg en de samenwerking gaat prima.”
De route wordt vervolgd tot bij ’t Gat van Nederland, naar beneden de klucht af. Voor de winkels staat er opnieuw een auto fout geparkeerd voor een doorgetrokken streep. ,,Dat is gewoon echt een no go. Als het de eerste keer is, dat iemand de fout ingaat, geven we vaak nog een waarschuwing. We kunnen dat direct checken.” Uit de check blijkt dat de bestuurder van het voertuig niet alleen al eerder is gewaarschuwd, maar zelfs al een bekeuring heeft gekregen voor eenzelfde situatie. ,,Dus krijgt hij een bekeuring.” Opnieuw €104,-.
Na Volendam is Edam aan de beurt. Plekken zoals De Singel en de Piramide worden aangedaan. Bij de Piramide – waar de laatste tijd veel vernielingen hebben plaatsgevonden – zijn een groot aantal kinderen, jong en iets ouder, aan het voetballen en spelen. Kim spreekt ze vriendelijk aan op het feit dat ze om 20.00 uur (het is dan 19.45 uur) niet meer op het plein mogen spelen. Een jongetje van een jaar of 14 wil een grote mond opzetten, maar wordt direct tot de orde geroepen door een oudere jongen, die Kim netjes antwoord geeft. Hij blijkt heel goed op de hoogte van de regels. ,,Dit zien we ook steeds vaker gebeuren. Dat de oudere jeugd de jongere jeugd ergens op aanspreekt. De jongeren hebben nog wel eens de neiging om een beetje te gaan uitdagen. Een beetje stoer doen. We staan daar boven en als we ze gewoon netjes te woord staan, komt het uiteindelijk altijd weer goed.”
Britt: ,,Het beeld verandert ook bij kinderen. Die zien ons op een veel meer positieve manier dan een aantal jaar terug. Het zal me zelfs niet verbazen als over vijf jaar een jongetje of meisje zegt: ‘ik wil later BOA worden.’ Dat zou toch mooi zijn.”

Archieffoto van collega’s van Britt en Kim, toen zij een nieuwe outfit presenteerden, samen met burgemeester Sievers.Archieffoto van collega’s van Britt en Kim, toen zij een nieuwe outfit presenteerden, samen met burgemeester Sievers.