Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Vuurwerkverkoop in volle gang

Zaterdag was de eerste verkoopdag van vuurwerk. Meteen was het al erg druk bij de vier verkooppunten in Edam-Volendam. Zondag mocht er geen vuurwerk worden verkocht. Maandag en dinsdag zijn de laatste twee dagen dat er vuurwerk afgehaald kan worden.

 

In Edam is de vuurwerkverkoop bij Tuincentrum ’t Lokkemientje en bij Doe-het-zelf-zaak Multimate aan de Expeditiestraat. In Volendam bij Ton Koning Tweewielers aan de Julianaweg en bij de souvenirwinkel Jonk-Keizer aan de Haven.

Er is weer een groot aanbod aan knal- en siervuurwerk bij alle vier de verkooppunten. Op Oudejaarsdag is de verkoop nog tot en met ’s middags en dan kan het afsteken en knallen beginnen…..

Fotogalerij

Nederland praat weer over het Volendamse voetbal

De geest van de meester waart rond. In de trainerskamer van de staf van FC Volendam hangt een foto van Johan Cruijff in Barcelona-tenue. Met een heilige gloed om zich heen. In de cultuur van zijn geboortedorp past geen heiligverklaring, hoewel er afgelopen vrijdag bij de Hek Side een gigantische zwart-wit afbeelding van Wim Jonk hing. Voetbal en FC Volendam gaan weer positief – soms lyrisch – over de tong. De filosofie van Cruijff en Jonk – tot vier jaar geleden nog geprojecteerd op de Ajax-opleiding – wordt op het veld uitgedragen door de spelers van FC Volendam en heeft de gehoopte magneetwerking. Op toeschouwers, vaders en moeders met kinderen, sponsors, media, spelers van buiten en zaakwaarnemers.
Door Eddy Veerman

,,Hierom ga je op voetbal”, zei middenvelder Alex Plat vorige week, nadat de tweede periodetitel was gewonnen. Doelend op de wijze waarop dat succes tot stand kwam. Aantrekkelijk voetbal spelen is leidend en de ontwikkeling van de voetballer én de mens daarachter staan centraal. Er omheen worden voorwaarden geschapen, het fysieke deel, mentaal, voeding. Binnen de lijnen wordt er geëist. ,,Elke dag beter willen worden, daar gaat het om. Maar ik heb de jongens ook aangegeven dat ze dit moeten omarmen, om hier onderdeel van te mogen zijn”, zegt Wim Jonk.
In de ruimte waar het gesprek plaatsheeft, hebben de uitbaters spreuken opgehangen. Wim Jonk wijst er op één: ‘Lessen kun je van iedereen krijgen, maar leren kun je alleen zelf’. Hij knikt.
De ochtend na de laatste competitiewedstrijd is hij uitgenodigd bij NH Nieuws en gaat het over of de eredivisie lonkt. ,,Dan breng ik het ook even terug naar hoe het kan gaan. Op een gegeven moment stonden we op tien gespeeld twaalf punten en een veertiende plek. Maar je zag al wel dat er vorderingen werden gemaakt en spelers het oppakten. Je zag de energie in de wedstrijd, maar de resultaten waren daar nog niet naar. Maar het vertrouwen in het te spelen spel groeide. Waarbij ik ook steeds herhaal bij vragen van pers dat het mij vooral ging om het stadion weer te vullen. En dat gaat niet van de ene op de andere week.”

‘We hadden meer dan
tweehonderd passes
meer en dan speel je
tegen De Graafschap’

De avond ervoor heeft hij opnieuw waardering mogen ontvangen van de trainer van de tegenstander. ,,Vanaf dag één zijn we bezig gegaan met het laten zien van beelden aan spelers. Om ze telkens inzicht te geven. En we meten dingen. Die statistieken laten ons als staf een beeld zien van de passing-efficiency, schoten op doel, maar ook de mogelijkheden tot een kans. Die percentages waren aanvankelijk laag, maar groeiden met de week en nu krijg je elke week zeven, acht scoringskansen. Als je de wedstrijd van vrijdag tegen De Graafschap neemt, was onze passing-efficiency tegen de tachtig procent en wat het aantal passes betreft, hadden we meer dan tweehonderd passes meer dan zij. En dan speel je tegen De Graafschap, dat zéker een aantal vaardige spelers én eredivisie-ervaring heeft.”
,,Dit moet je meenemen voor na de winterstop en wij hoeven met het huidige voetbal dat we laten zien, geen verval te hebben als NAC is overkomen na het winnen van de eerste periodetitel. Sterker nog, wij kunnen nóg beter. Onze ondergrens is tijdens wedstrijden niet meer zoals in het begin.”
,,Het gaat bij te behalen winst puur om het lezen van situaties. Als De Graafschap voor de lange bal kiest, moeten onze voorste spelers meteen wat meters terugzakken, zodat je de er tussen vallende bal kunt winnen of de daaropvolgende krijgt en dan creëer je ook als speler je eigen ruimte. Dat benoemde ik ook na de wedstrijd. Er waren zoveel fifty-fifty-momenten in deze wedstrijd, daar verloren wij er nog teveel van. Dit soort ploegen zoekt het duel, omdat daar winst te halen is tegen Volendam. Daar hebben wij groeimogelijkheden voor ons, om mannelijker te spelen.”

Vrijdagavond werd je gehuldigd als Beste Trainer van de tweede periode. Terwijl het best lang duurde voordat je wilde deelnemen aan de Cursus Coach Betaald Voetbal?
,,Ik had eerder de kans gehad, maar ik zag er ook tegenop, omdat het een flinke cursus is. En dan past het nooit, qua tijd. Uiteindelijk schreef ik mezelf op de laatste dag voor één van de inschrijvingsmomenten in. Moest ik op audiëntie komen in Zeist. Omdat ik ervaring en studiepunten tekortkwam. Ik accepteerde niet dat ik de verlengde cursus moest doen in plaats van de gewone.”

‘Het is een
aparte wereld,
waar ik soms mijn
bedenkingen
bij had en heb’

Maar je stelde jezelf ook vaak de vraag: moet ik dat wel willen, hoofdtrainer worden? In de vaak kiezelharde voetbalwereld?
,,Ik wist wel dat ik het zou kunnen. Ik had de liefde voor het spel en een bepaalde visie en voelde dat ik dat over zou kunnen brengen. Toen ik bij in de Ajax B1 en A1 met een generatie van spelers werkte, was dat een feest. Daar werd het aangewakkerd. De dingen die ik in mijn hoofd had, als je dag in dag uit op die bepaalde manier traint, dan komt er op een gegeven moment een bepaald mechanisme en energie los bij spelers, dat het in elkaar past. Maar of ik het daadwerkelijk zou willen, tja, dat vroeg ik me wel eens af. Want het is een aparte wereld, waar ik soms mijn bedenkingen bij had en heb. Het is hectisch, soms meedogenloos, het gaat niet altijd om de inhoud.”
,,Er wordt niet altijd de tijd gegund om iets te bouwen. Er is altijd die emotie van de korte termijn. Tuurlijk is winnen belangrijk, maar ik vind belangrijk hóe je wint, of gelijkspeelt. Het proces. In de jeugdopleiding van Ajax vertelden we dat ook. Winnen moet in het dna zitten van een speler. Maar het moet niet leidend zijn in de opleiding, zodat keuzes worden gemaakt die ten koste gaan van het individu. Je kijkt naar de beste prikkel voor een speler en daar moet je als trainers met elkaar goed over nadenken.”
,,Tuurlijk, als Ajax op bezoek komt, lijkt Ajax al een voorsprong te hebben. Anderzijds zei Johan altijd: ‘Ajax staat eigenlijk altijd achter als het 0-0 staat; want Ajax móet winnen’. Het gaat om uitstraling. Dat benoem ik vaak bij onze spelers. Je moet uitstralen dat je een bepaalde energie hebt, als je dat continue laat voelen aan de tegenstander, wordt diens energie zwakker. Dat is gaaf, als je dat kunt.”
,,Er wordt nu over FC Volendam gesproken en die energie moet je weer gebruiken. Wij kunnen nóg beter en dat is geen grootspraak. Er zit nog heel veel rek in. In het individu en in het samenspel, in het herkennen van situaties en het slimmer zijn om een bepaald voordeel te halen. Dat laatste heb ik nog niet op alle vlakken aandacht gegeven. Omdat we al zoveel informatie op de jongens hebben afgevuurd. We moeten het gedoseerd proberen aan te reiken.”
,,Die rek zit in iedereen en we proberen spelers te triggeren om te verbeteren. Ook een speler als Franco Antonucci. Een smaakmaker en we zijn blij dat hij bij ons is gekomen, maar hij is onvoldoende getriggerd bij zijn club in de afgelopen jaren.”
,,Ergens in geloven is ook belangrijk. Wij hingen bij Ajax op De Toekomst posters op met de slogan ‘Wij leiden spelers op tot Champions League-winnaars’. Of sommige begonnen te lachen? Als je ergens binnenkomt, dan heb je altijd mensen die denken: hé, wat betekent dat voor mij en mijn positie. Mensen kunnen reageren uit angst. Maar je hebt ook mensen die ontvankelijk zijn voor het nieuwe, die vinden het interessant en reageren enthousiast.”

‘Mijn vrouw kon er
van een bepaalde
afstand naar kijken
en dat gaf hele
mooie gesprekken
tussen ons’

Vier jaar geleden was het bepaald geen vreedzame Kerst. Het vertrek bij Ajax zorgde voor een diepe wond en tastte je gezondheid aan?
,,Het greep zeker in. Die vraag heb ik deze tijd vaker gekregen, of ik daar nog aan denk. Dan komen woorden als onrecht naar boven. Maar inmiddels heb ik het punt bereikt dat ik er veel van heb geleerd. En ook leert om de mooie momenten eruit te halen. Als ik dan jongens weer spreek of tegenkom, zoals vrijdag Branco van den Boomen en Leeroy Owusu van De Graafschap of zoals recentelijk Carel Eiting, Matthijs de Ligt en Donny van den Beek, dan komen die mooie momenten ter sprake.”
,,De andere kant was dat politiek getinte machtsspel, waarbij het niet om de inhoud ging. Ver weg van dat zelfs. En dat is zonde. Dan zie je dat ze later toch dingen oppakken die wij hebben geïnitieerd. Ik maak het nu niet meer dramatisch voor mezelf, maar dat was het toen wel. Omdat je passie had en die passie deelde met spelers en trainers, om te groeien naar iets moois. Dat werd weggenomen. Het werd een egostrijd en dat is ook de voetballerij. Waarin mensen voor zichzelf kiezen.”

Speelde je eigen ego ook een rol?
,,Tuurlijk, ieder mens heeft een ego, dus ik ook. Maar je moet daar overheen kunnen kijken en jezelf verplaatsen in iemand anders. En als je op een goede manier met elkaar wilt samenwerken, moet je duidelijke afspraken hebben. Maar daar ontstonden vaagheden over de verantwoordelijkheden en bevoegdheden. Daar lag de crux.”

Je zat met rancuneuze gevoelens?
,,Zeker, in het begin. Op een gegeven moment heb ik afstand genomen en dat ging niet vanzelf. Ik stopte met dingen lezen, want dat gaf me negatieve energie. Bepaalde dingen hadden ze aan ons te danken, maar wat had het nog zin om daar steeds mee bezig te zijn? Want de buitenwacht kijkt toch naar de waan van de dag.”
,,Mijn thuisbasis was belangrijk. Ik heb veel aan mijn vrouw Gina te danken. Zij gaf me vaak een zetje. Ik ben een denker. Moet soms dingen twaalf keer herkauwen. Dan bekijk ik dingen van zoveel verschillende kanten. Gina kon er van een bepaalde afstand naar kijken en dat gaf hele mooie gesprekken tussen ons. Erg diep, maar ontzettend gaaf. Als je in die ellendige situatie zit, is het niet zo gaaf, maar uiteindelijk wel heel mooi dat je het op die manier met elkaar een plek hebt kunnen geven. Zoals ik dat ook met de mensen om me heen heb gedaan, die ook hun baan daar hebben laten varen. Met hen (het latere Team Jonk dat bij Cruyff Football aan de slag ging, red.), mannen die nu bij FC Volendam werkzaam zijn. hebben we het ook omgezet in positieve energie.”
Maandag 30 december deel 2 van het verhaal met Wim Jonk in de papieren Nivo.

Fotogalerij

Afscheid nemende directeur Trimaran: ‘Ik ben een échte westerling geworden’ n

Trots op alle samenwerkingen

,,Het afscheid was fantastisch”, begint Henco Hakkers (65). De directeur van de Trimaran laat na 41 jaar het onderwijs achter zich en gaat met pensioen. ,,Sinds lange tijd stond ik op met een knoop in mijn maag. Ik ben jaren de regisseur geweest, niet altijd uitvoerend, maar ik wist wel wat er gebeurde op school. Op de ochtend van het afscheid had ik echter geen idee. Het was een complete verrassing.”
Door Jan Koning

,,Natuurlijk weet je dat er iets gaat gebeuren, maar wat? Ik had geen idee”, aldus Henco Hakkers over vorige week woensdag, toen alle kinderen van de Trimaran zich in een sliert over het schoolplein hadden geplant. ,,Het leek wel Sinterklaas die werd binnengehaald”, gaat de vertrekkend directeur verder. ,,Ze verzamelden zich in de speelzaal en de groepen hadden geweldige dingen voorbereid. Daar kan ik voorlopig weer even op teren.”

‘De Edammers lieten
echter direct merken
en horen als ze het
ergens niet mee
eens waren’

Hakkers komt oorspronkelijk uit Groningen. Een nuchtere noorderling, zogezegd. Nuchter of niet, de woorden van de leerlingen ontroeren hem toch. ,,Sommige kinderen hadden op het plein al het idee dat ‘meester Henco een beetje verdrietig was’. Die dachten dat ik stond te huilen. Dat had ik toen nog niet, maar in het speellokaal had ik het bij sommige verhalen en liedjes wel heel moeilijk. Dat kwam zó dichtbij, dat raakte me wel even. Ik ben dan misschien een nuchter iemand, maar ben wel mens en eentje met emoties. Ik laat ze niet meteen altijd zien, ben wat dat betreft een echte noorderling. Een binnenvetter. Traantjes pikken heb ik niet gedaan, maar ik had wel glimmende ogen.”
Het woord noorderling is inmiddels een aantal keer gevallen. Henco Hakkers kwam in 1978 vanuit Groningen naar het westen en streek neer in Edam. ,,In de Molenbuurt om precies te zijn. Dichtbij school. Het was voor mij een totaal nieuwe wereld. Als 23-jarige jongen vanuit een andere omgeving naar het westen. In het noorden zijn ze wat meer nuchter, rustiger ook en minder ad rem. Vergis je niet, als ze boos zijn, zijn ze echt goed boos. Dat zie je nu ook met de gastoestanden en de stakingen van de boeren, maar het zijn vaak binnenvetters. De Edammers lieten echter direct merken en horen als ze het ergens niet mee eens waren. Direct to the point. Daar moest ik wel even aan wennen.”
In het jaar dat Hakkers naar Edam kwam, werd hij direct in het diepe gegooid. ,,Je bent gediplomeerd, maar moet eigenlijk alles nog leren. Het is net als met je autorijbewijs. Je kunt sturen, maar in de praktijk leer je pas echt rijden. Leren omgaan met Volendammers was ook nog een dingetje. In het begin dat ik hier les kwam geven, herinner ik me niet dat er veel bij ons op school zaten. Inmiddels telt de Trimaran er een heleboel. Of in ieder geval een aantal bodywarmers.”
Het verschil tussen Edammers en Volendammers zit volgens Hakkers in de cultuur. ,,Volendam heeft die vissersmentaliteit die je ook op Urk en in Spakenburg ziet. Er zit ongelooflijk veel talent en ze gaan ergens 200% voor. Als ze echter net de top niet bereiken, dan kunnen ze er ook in een keer mee breken. Edammers zijn creatievellingen die zich breed oriënteren en heel erg vasthouden aan bepaalde dingen. De mix van deze culturen is juist zo leuk bij ons op school.”
Inmiddels is de boomlange directeur van de Trimaran absoluut ingeburgerd. Hij durft zichzelf zelfs een westerling te noemen. ,,Een Volendammer zal ik nooit worden, maar ik kan de cultuur wel ontzettend waarderen. Ik begrijp ze beter dan voorheen en kan ook goed met ze opschieten. Mijn kinderen gaan ook veel om met Volendammers. Volleyballen met ze en gaan samen de dijk op. Voor je het weet, nemen ze de taal ook over. Al klinkt het voor geen meter als een ‘jas’ Volendams probeert te praten, het tekent wel de manier waarop we zijn opgenomen in de gemeenschap.”

‘Samenwerken met SKOV
en met scholen ging
altijd heel moeizaam,
maar daar is absoluut
verandering ingekomen’

Dat Hakkers verwesterd is, bleek wel toen hij op sollicitatiegesprek ging in het noorden. ,,Na zeven jaar in eenzelfde functie vond ik dat het tijd was om op zoek te gaan naar een nieuw uitdaging. Dat vond ik eerst als schoolhoofd bij de Beumerschool, maar na daar zes jaar te hebben gezeten, ging ik op zoek naar iets anders. Dus solliciteerde ik op een functie in het noorden. Telkens kwam ik tot de finaleronde, maar ik werd niet gekozen. Dit terwijl ík al behoorlijk enthousiast was na de gesprekken. Toch koos men steeds voor een plaatselijke kandidaat. Toen heb ik voor mezelf de conclusie getrokken dat ik geen noorderling meer was. Ik ben verwesterd. Vervolgens kwam het CPOW (Stichting Confessioneel Primair Onderwijs Waterland, red.) langs en daar kon ik – naast mijn werk voor de Trimaran – ook mijn ei kwijt.”
Nu hij stopt in het onderwijs heeft hij meer tijd voor zijn hobby’s varen en vissen en om zich te richten op de politiek. Hij zal echter niet terugkeren naar het noorden. ,,Nee, onze kinderen wonen hier en we willen toch graag een beetje in de buurt van ze blijven. Daarbij heb ik hier zelf ook mijn netwerk opgebouwd en wonen mijn vrienden en kennissen hier. Als ik dat achterlaat, moet ik dat weer opbouwen en dat valt niet mee. We hebben een vakantiehuisje in het noorden en vinden het hartstikke leuk om daar naar toe te gaan, maar ook erg leuk om weer naar Edam te gaan. Er is hier en in Volendam ook iedere week iets te doen. Mijn dochter heeft een vriend uit België en die kijkt zijn ogen uit. We blijven dan ook gewoon lekker hier.”
Het meest trots is Hakkers op de samenwerkingen die hij heeft weten te bewerkstelligen en het netwerk dat hij heeft opgebouwd. ,,Samenwerken met SKOV en met scholen ging altijd heel moeizaam, maar daar is absoluut verandering ingekomen. Er wordt nu zelfs gericht naar samenwerking gezocht en daar ben ik supertrots op. Net als dat we samen met beleidsmedewerkers van de gemeente en met het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs het traject Samen Beter hebben kunnen ontwikkelen en de alliantie Kansrijk ontwikkeld is. De Sportkoepel die actief is en de Plusklas die we in het leven hebben geroepen, daar maken wij als onderwijs allemaal gebruik van en dat is prachtig.”
,,Het is altijd gevaarlijk om mensen in het bijzonder te noemen, dus hou ik het lekker algemeen. Ik heb namelijk het geluk gehad dat ik eigenlijk met iedereen fijn en goed heb kunnen samenwerken en dat is een compliment naar iedereen toe. Ik ben dan ook iedereen dankbaar voor al die mooie jaren.”

Fotogalerij

Frans Keijzer brengt oorsprong Top 2000 liedjes in kaart

Muziekliefhebbend Nederland is onderhand de minuten naar woensdag aan het aftellen. Op eerste kerstdag gaat op NPO Radio 2 namelijk de Top 2000 weer van start. Jaarlijks luisteren en kijken circa tien miljoen mensen naar de hitlijst die samengesteld wordt door het publiek. ,,Vorig jaar keek ik naar de Top 2000 a gogo en zag allerlei leuke feitjes voorbij komen”, vertelt Frans Keijzer. ,,Getoond werd bijvoorbeeld dat mensen uit de Achterhoek op de band Normaal stemden. Mensen uit Volendam vooral op de 3JS| stemden en ga zo maar door. Ik vroeg me juist het tegenovergestelde af; dus niet uit welke regio’s komen de stemmen, maar uit welke regio’s komen de liedjes uit de lijst?” Met dat vraagstuk ging de engineer aan de slag. ,,Ik heb er heel wat uurtjes ingestoken, maar het resultaat is iedere minuut waard geweest.”
Door Kevin Mooijer

Frans werkt als Analytics Engineer voor het in Rotterdam gevestigde bedrijf ESRI. ,,Wij maken software waarmee data op een kaart gevisualiseerd kan worden en waarmee analyses kunnen worden uitgevoerd vanuit een geografisch perspectief, oftewel Location Intelligence. Een simpel voorbeeld is dat een bedrijf aan de hand van onze kaarten kan zien welk product het in welke regio het beste doet. We laten onze klanten de kracht van geografie inzien.” De Volendammer is erin geslaagd van zijn hobby zijn werk te maken. ,,Het is super interessant en heel leuk om te doen. Een project waar ik dit jaar aan gewerkt heb is het Europese schema van Ajax in kaart brengen. Ze hebben het afgelopen seizoen natuurlijk geweldig gedaan in de Champions League. Als hobbyproject heb ik van al Ajax’ Europese wedstrijden het reisschema en alle daarbij behorende statistieken uitgedokterd. In een oogopslag zijn alle gegevens dan helder op verschillende kaarten. Dit deel ik vervolgens op mijn sociale media, waaronder mijn LinkedIn pagina. Ik denk dat het veel effectiever is om je passie te tonen dan simpelweg te adverteren. Dit project is heel veel aangeklikt en gedeeld door mensen. Iedereen die de kaarten voor ogen krijgt, ziet onbewust ook het logo van ESRI. Sluikbranding zou je het kunnen noemen.”
Naast zijn drukke baan en rol als toetsenist in de band Tientje Los – sinds kort Tentje Los – vult Frans zijn tijd graag met uit de hand gelopen data analyse hobbyprojecten. ,,Vorig jaar zag ik bij de Top 2000 a gogo allerlei statistieken voorbij komen over in welke regio men op welk genre stemt etc. Volendam stemt op the Cats en de 3Js, de Achterhoek stemt op boerenrock, etc. Ik vroeg me juist af waar de oorsprong van de liedjes in de Top 2000 ligt.” Gewapend met een Excel bestand en een WiFi-verbinding ging Frans aan de slag.

‘Ik weet nu van
duizend artiesten
waar ze vandaan
komen, dus als ik
ooit in een pubquiz
terecht kom,
maak ik een goede
kans op de hoofdprijs’

,,Ik downloadde als testproject de lijst uit 2018 en kopieerde deze in mijn Excel-bestand. Ik maakte – naast de notering, band en titel – extra kolommen voor de oorsprong van de band en het genre. Dit vormde de basis voor de lijst van 2019, welke ik afgelopen week heb ingevuld. Vervolgens heb ik alles op een kaart geplot en er een interactief dashboard van gemaakt. Via Wikipedia zocht ik waar iedere genoteerde band vandaan kwam en wat het genre was. In de Top 2000 staan ongeveer duizend artiesten, dus het was een flinke klus. Maandenlang heb ik heel wat uurtjes per week in het project gestopt, maar je leert er ook een hoop van. Ik weet nu van duizend artiesten waar ze vandaan komen, dus als ik ooit in een pubquiz terecht kom maak ik een goede kans op de hoofdprijs”, lacht hij. ,,Het is echt heel cool om te zien waar iedere band vandaan komt. Zoom je bijvoorbeeld in op Liverpool, dan hebben the Beatles natuurlijk zwaar de overhand. Ga je naar Seattle, dan zie je dat Pearl Jam de grootste speler is. Een paar straten uit elkaar in Manchester zijn Simply Red en Oasis opgericht. Eén ding is in ieder geval zeker; Londen is de muzikale hoofdstad van de wereld.”
Vanaf maandag 23 december staat het indrukwekkende project gratis online. ,,Mensen kunnen de app bekijken door naar mijn Facebook- of LinkedInpagina te gaan, of door te klikken op de onderstaande link. Mijn profielen, onder de naam Frans Keijzer, zijn openbaar voor iedereen. Het zou fantastisch zijn als mensen het willen liken en delen. Ik hoop natuurlijk dat de app het zover schopt dat hij uiteindelijk viraal gaat en opgepakt wordt door de Top 2000 organisatie zelf.”
https://arcg.is/0Py1ni

Fotogalerij

Melany schrijft hoofdstuk in boek ‘Communicatie zonder frustratie in het onderwijs’

Ingrid van Essen schreef al meerdere boeken over menselijke relaties en communicatie en voor haar nieuwe boek ‘Communicatie zonder frustratie in het onderwijs’ klopte zij aan bij de Volendamse Melany Stroek. ,,We volgden eerder dezelfde studie, sparren sindsdien geregeld samen en Ingrid vroeg of ik een hoofdstuk wilde schrijven in haar boek”, zegt Melany, die in eigen dorp als kinder- en jeugdtherapeut werkt. ,,Gelukkig staan steeds meer ouders open voor ondersteuning bij het opvoeden, wanneer zich bepaalde thema’s voordoen.”
Door Eddy Veerman

,,Communicatie is alles”, zegt Melany, die kinderen met allerlei problematieken begeleid. ,,Zoals: faalangst, negatief zelfbeeld, hooggevoeligheid, traumaverwerking, rouwverwerking ofwel kinderen van gescheiden ouders. Maar ook emotieregulatie en gedragsproblemen. Een kind kan niet altijd met zijn of haar emoties omgaan. Een jong kind zit ín een emotie, die voelt de emotie vaak niet aan komen. Wij kunnen situaties cognitief beredeneren, maar bij een kind is dat cognitieve vermogen nog in ontwikkeling. Ik probeer dat met allerlei tools te bereiken. Kinderen zijn geen kleine volwassenen. Ze denken en beleven situaties heel anders.”
,,Belangrijk is dat ik het kind niet alleen begeleid, maar mét de ouders en het liefst met de school. Samen bereiken we het meest en als we allemaal dezelfde interventies toepassen, leert het kind zichzelf kennen en het ook zelf toe te passen. Als we naar de ontwikkelingslagen van het kind kijken, zitten zij bij lange na niet op ons niveau en daarom moeten wij op kindniveau communiceren en daar begeleid ik de ouders en de school bij. Wij zeggen bijvoorbeeld al snel ‘doe eens normaal!’ Maar wat is normaal voor een kind?”

‘Geen enkel kind
laat opzettelijk negatief
gedrag zien’

,,Als kinderen hier komen, hoor ik wel eens: ‘jij leert mij om lief te zijn’. Ik antwoord dan altijd terug: ‘Iedereen is lief, maar soms hebben we onhandig gedrag en dat proberen we samen weer handig te maken.’ Als ik vervolgens vraag wat lief zijn betekent, kunnen ze daar vaak geen antwoord op geven. Voor kinderen is het belangrijk om het gewenste gedrag uit te spreken. Wat verwacht je van een kind? Het ongewenste gedrag heeft namelijk altijd een reden. Geen enkel kind laat opzettelijk negatief gedrag zien. Ik kijk daarom samen met de ouders achter het gedrag.”
Al vanaf jonge leeftijd is Melany geïnteresseerd in het kind en het gedrag. ,,En tijdens mijn stage als PABO-studente merkte ik dat ik vooral naar de kinderen met speciale behoeftes trok. Ik observeerde en dacht dan: wat maakt dat bepaald gedrag ontstaat en waarmee zou ik dat kind kunnen helpen? Daarom ben ik verder gaan studeren en heb drieënhalf jaar de Jeugd- en kinderopleiding gevolgd. Na het afronden daarvan, ben ik allerlei specialisaties gaan doen, zoals angst- en traumaverwerking, faalangstredacteur, autisme, emotieregulatie en gedragsproblemen, sociale-vaardigheidstrainer. Ik heb talrijke studies gedaan en hunker elke keer naar iets nieuws. Zo blijf ik als therapeut continu op de hoogte van de nieuwste methodes en ontwikkelingen.”
,,Sinds ik zelf moeder ben, vormt mijn eigen kind ook een spiegel voor mij. Want ik kan ouders van alles adviseren, maar ik weet nu nóg beter dat adviseren heel iets anders is dan het toepassen ervan. Als je blijft doen wat je altijd al deed, krijg je wat je altijd al kreeg. Veranderen van gedrag vraagt tijd en aandacht. Samen met het kind en de ouders kijk ik welke aanpassingen er nodig zijn.”

‘Mijn kind vormde
een eye-opener voor
mijn werkwijze’

,,Mijn kind vormde een eye-opener voor mijn werkwijze, vooral ook hoe belangrijk het is om de ouders er intensief bij te betrekken. En zó werd ik toevalligerwijs door Ingrid gevraagd of ik iets wilde schrijven voor haar boek en dat hoofdstuk heet ‘In gesprek met het jonge kind’. Met tips wat ouders kunnen doen als kinderen frustratie tonen. Daarbij probeer ik de bewustwording van ouders te vergroten. Achter elk gedrag – ook het negatieve – schuilt dat lieve kind.”
Melany organiseert workshops en lezingen en geeft samen met dorpsgenote Marian Plat sova-(sociale vaardigheden)breintrainingen. ,,Tijdens de sova-breintrainingen werken we aan de sociale vaardigheden van de kinderen, maar stimuleren we ook de linker- en rechter- hersenhelften doormiddel van verschillende activiteiten. Dit heeft een positieve invloed op het gedrag, de concentratie en de leervaardigheden van het kind.”
,,De sova- en breintraining is effectief omdat je het in groepsverband doet. De kinderen leren van en met elkaar. Vanuit betekenisvolle situaties leren wij kinderen omgaan met hun gedrag.” In januari organiseert zij een lezing over faalangst en gedrag. ,,Ouders krijgen deze avond de gelegenheid om opvoedkundige vragen te stellen en dan deel ik mijn informatie over het betreffende onderwerp. Ik zeg altijd: ik zie mijn werk als hobby! Ik haal er veel voldoening en energie uit.”

Foto: Melany Stroek heeft hoofdstuk geschreven in boek ‘Communicatie zonder frustratie in het onderwijs’. Foto: Tess Evenboer Photography

 

Fotogalerij

‘Het praatje met mensen en gezelligheid met personeel ga ik missen’ n

BP Tankstation Molenaar na 47 jaar verkocht

René ‘Luns’ Molenaar was slechts tien jaar oud toen zijn vader in 1973 het BP pompje en het daarnaast gelegen garagebedrijfje aan de Julianaweg overnam van Sietze Jorritsma. ,,Ons gezin woonde in een huisje naast de garage en het tankstation”, vertelt René. ,,Het was hier toen nog zo ruim dat we uit het keukenraam zo de Purmer inkeken. Tegenwoordig is dat natuurlijk wel even anders.” In de loop van de jaren is het kleine stationnetje uitgegroeid tot een drukbezocht bedrijventerrein dat in het bezit van René Luns is. Naast het BP tankstation bevinden zich een carwash, autoverhuurbedrijf en Ford garage op het terrein. ,,Eigenlijk was ik van plan om over drie jaar, op mijn zestigste te stoppen, maar het voorstel dat de Haan Minerale Oliën BV deed heeft me toch alles op een rijtje doen zetten.” Vanaf 3 januari 2020 is BP Tankstation Molenaar geen eigendom meer van de familie Molenaar Luns, maar tot die tijd zal René, zoals hij gewend is, zeven dagen per week werken. ,,Ik zit nog altijd vol ambities.”
Door Kevin Mooijer

In 1963 opende het garagebedrijf, met daarbij drie benzinepompen van BP, aan de Julianaweg 1 te Volendam haar deuren. ,,Tien jaar later, in 1973, kocht mijn vader de garage en de pompen over. Hij werkte in die tijd gemiddeld 75 uur per week voor zijn bedrijfje. In 1985 overleed mijn vader helaas op de veel te jonge leeftijd van 52 jaar. Ik was destijds zelf als automonteur werkzaam bij Volvo Amsterdam. Mijn moeder, broer en ik stonden voor de beslissing wat te doen met het nagelaten tankstation van mijn vader. Mijn moeder en broer wilden de boel eigenlijk verkopen, maar ik wilde het liever in de familie houden en de gok wagen. Samen met mijn moeder ben ik toen de uitdaging aangegaan.”
,,Samen met de medewerkers slaagden we erin om het bedrijf van mijn vader in stand te houden en uiteindelijk verder uit te breiden.” Na de grote verbouwing in 1994 en verplaatsing van het tankstation naar de huidige plaats, werd de naam van het bedrijf omgedoopt in BP Tankstation Molenaar. In 1998 kocht René zijn moeder uit om vervolgens volledig eigenaar te worden van het familiebedrijf. ,,Al die jaren is Dick Bond, van Autobedrijf Molenaar dat in 1979 in het bedrijf van mijn vader startte, mijn rechterhand geweest. Zonder hem zou ik het nooit hebben kunnen realiseren.”

‘Ik ben onderhand
expert in snelle
achtervolgingen’

Na 34 jaar eigenaar te zijn geweest van het tankstation is René overstag gegaan om zijn nalatenschap te verkopen. ,,Ik heb één dochter die zelf ook al drie kinderen heeft, dus ik heb geen opvolger voor het tankstation. Het is altijd mijn plan geweest om op mijn zestigste te stoppen, maar ik kreeg nu een niet te weigeren aanbod. Je moet het zo zien; deze trein komt nu voorbij en nu kan ik dus instappen. Niemand kan mij garanderen dat die spreekwoordelijke trein over drie jaar, als ik zestig ben, nog een keer voorbij komt. Daarom heb ik besloten akkoord te gaan, maar wel onder de voorwaarde dat alle vijf de personeelsleden hun baan behouden onder dezelfde omstandigheden. Dat was gelukkig geen enkel probleem.”
Door de jaren heen heeft de Volendammer een hoop meegemaakt bij het bekende tankstation. ,,Ik ben onderhand expert in snelle achtervolgingen”, lacht hij. ,,Het is meerdere keren voorgekomen dat mensen wegrijden terwijl de slang van de benzinepomp nog in de auto zit. Mensen gaan tijdens het tanken in de auto zitten bellen. Als het gesprek dan afgerond is, zijn ze vergeten dat de slang nog aan de auto gekoppeld is en rijden ze weg. In de meeste gevallen heeft diegene dat snel door, maar een paar jaar terug overkwam het een vrouw die LPG (gas, red.) tankte. Aan die slang zit een tussenstuk dat bij nood afbreekt. De vrouw reed de straat uit met de slang in haar auto. Ik reed erachteraan in de hoop haar aan de kant te krijgen. De slang vloog alle kanten op achter haar auto. Iedere tegenligger seinde en toeterde naar haar, maar ze had niks door. Pas bij Amsterdam-Noord kreeg ik haar aandacht. Toen ze besefte wat er was gebeurd, schrok ze zich helemaal dood. Op de slang na hadden we gelukkig geen schade.” Bovenstaande voorbeelden betreffen ongelukjes, maar René kan helaas ook meepraten over bewuste criminele acties. ,,Het gebeurt vaak dat mensen zonder te tanken wegrijden. En dan heb ik het niet over de mensen die dat per ongeluk doen omdat ze vergeten af te rekenen vanwege bijvoorbeeld een telefoongesprek. Ik doel op de mensen die na het tanken hun auto induiken en op twee wielen de straat uitscheuren. Als ik dat zie gebeuren rijd ik er gelijk achteraan. Laatst heb ik nog zo iemand ter hoogte van Hotel van der Valk van de weg gedrukt. De beste man besloot toen ik hem confronteerde toch maar te betalen.”

‘Dit tankstation
heeft naast het
functionele aspect
ook een sociale functie’

Terwijl René zich de achtervolging weer voor de geest haalt, stromen de herinneringen van vergelijkbare incidenten bij hem binnen. ,,Zo zat ik bij de kapper toen een collega belde, dat iemand die zijn auto net vol had gegooid weigerde te betalen. Mijn haar was inmiddels voor de helft geknipt, maar ik moest toch echt naar het tankstation komen. Ik zei tegen de kapper dat hij even tien minuten pauze kon nemen.”
Met een half geknipt hoofd kwam René zijn tankstation binnenlopen. ,,Ik vroeg waarom de beste man niet wilde betalen, waarop hij antwoordde dat hij geen geld bij zich had. Ik gaf hem de keuze toch een manier te vinden om te betalen, of ik zou hem verzuipen in het slootje achter de carwash. Hij vond beide opties geen goed idee. Ik haalde de autosleutel uit het contact van zijn auto, stopte die in mijn broekzak en ging weer terug naar de kapper.” Een half uur later kwam René, voorzien van een vers geknipt kapsel, terug bij het tankstation, waar hij opgewacht werd door twee agenten. ,,’Meneer Molenaar, klopt het dat u deze meneer met de dood heeft bedreigd?’, vroegen ze. Ik lichtte toe wat zich afgespeeld had, waarop de mannen in blauw me wezen op het meenemen van de wanbetalers autosleutel. Dat had ik niet mogen doen omdat de auto eigendom van de meneer was. Ik wees de agenten erop dat de brandstof in de auto mijn eigendom was. Uiteindelijk wist de beste man toch iemand te bellen die het verschuldigde bedrag kwam brengen. Ik gaf hem zijn autosleutel terug en we hebben elkaar nooit meer gezien.”
,,Wat dat soort voorbeelden betreft kan ik nog wel even doorgaan. Neem bijvoorbeeld de keer dat er twee jaar achter elkaar op vrijdag van de derde week van de bouwvak om exact dezelfde tijd ingebroken werd bij het tankstation. Het derde jaar zorgde ik natuurlijk dat ik ruim van te voren klaar zat, maar ditmaal kwamen ze niet meer opdagen.”
Ondanks de vele merkwaardige gebeurtenissen die René en zijn werknemers hebben meegemaakt kijkt hij toch terug op een mooie tijd. ,,Dit tankstation heeft naast het functionele aspect ook een sociale functie. Er komen dagelijks mensen langs om een praatje te maken en een kop koffie te drinken. Dat, en vooral de gezelligheid van het personeel, ga ik zeker missen. Zij waren niet heel blij toen ik aankondigde de boel te gaan verkopen. Ze gaven zelfs aan hier voor de gezelligheid en voor mij te komen. Dat is toch het mooiste compliment dat je krijgen kunt? Gelukkig begrepen ze mijn beslissing uiteindelijk wel. Het zijn allemaal toppers. Stuk voor stuk.”

Fotogalerij

Kleuters van De Blokwhere schenken twee kerstbomen aan CarMar

Vrijdag om 09.00 uur brachten 70 kinderen van de groepen 1 en 2 van De Blokwhere, samen met hun juffen Angela, Linda en Samantha en enkele ouders, een bezoek aan het Huis van CarMar, waar ze welkom werden geheten door Jan Tol, de voorzitter van Stichting CarMar.

 

De kleuters hadden een mooi toepasselijk cadeau meegenomen. Twee kerstbomen werden naar binnen gedragen en in de gezamenlijke activiteitenruimte geplaatst. Met zelfgemaakte kerststerren werden de twee kerstbomen door de jongens en meisjes opgetuigd, zodat er nu ook een Kerstsfeertje in het Huis van CarMar is.

Tevens werd door de kinderen een Kerstliedje gezongen. Jan Tol bedankte de kleuters hartelijk voor deze mooie en warme Kerstgave.

Fotogalerij

Kerstbingo Don Bosco College bracht 4.800 euro op

Op de vrijdag vóór Kerstmis, wanneer tevens de Kerstvakantie begint, vindt al vele jaren in sporthal Opperdam de Kerst-Bingo van het Don Bosco College plaats. Na de broodmaaltijd voor de klassen 1 en 2, ging eenieder rond 10.00 uur naar de sporthal voor de bingo.

 

Achter het balletjesapparaat zaten de vertrouwde gezichten om de trekking te doen en dat waren de docenten Rob de Jong en Harry Weij. Er werden in totaal drie bingorondes gespeeld en de winnaars konden de prijzen uitzoeken op de tafels.

Op de bingolootjes waarop geen prijs gewonnen was, vond een verloting plaats. De leerlingen konden de bonnetjes in een doos gooien en hierop werden weer Bottertjes verloot. De opbrengst was door twee goede doelen: Pater Dick Zwarthoed en Stichting Geven en Nemen.

Fotogalerij

Twee huldigingen in het Kras Stadion

Vóór de wedstrijd FC Volendam-De Graafschap werden in het Kras Station twee huldigingen verricht. Als eerste werd handbalster Debbie Bont, die vorige week met het Nederlands handbalteam Wereldkampioen is geworden, gehuldigd.

 

Uit handen van FC Volendam-bestuurslid Richard de Weijze en Sonny Sier (perschef) werd een bos bloemen aan Debbie overhandigd, waarna er een luid applaus volgde van het publiek.
Trainer Wim Jonk werd verkozen tot de beste trainer in de 2e periode van de Keuken Kampioen Divisie.

Het behalen van de tweede periodetitel werd beloond met het Bronzen Kampioensschild. Door terreinmeester Piet Jonk werd de prijs, met een bos bloemen, aan de succesvolle trainer overhandigd.

Fotogalerij

In de Nivo van vandaag, 24 december 2019, o.a.:

Vandaag valt de Nivo weer bij onze abonnees op de deurmat. Wij wensen iedereen veel leesplezier met de volgende onderwerpen:

• Raadsleden en College uitgenodigd op 4 januari te helpen opruimen
• GroenLinks: ‘Investeer eens in andere zaken dan asfalt’
• 75 Jaar vrijheid: Angstige avonturen voor vissers in oorlogsjaren met aardappelen varen
• Gemeenteraad wil chaos en ‘drama’ bij reconstructie Julianaweg voorkomen
• Melany schrijft hoofdstuk in boek ‘Communicatie zonder frustratie in het onderwijs’
• Frans Keijzer brengt oorsprong Top 2000 liedjes in kaart
• Afscheid nemende directeur Trimaran: ‘Ik ben een échte westerling geworden’
• BP Tankstation Molenaar na 47 jaar verkocht
• Joey Tol werkte zich in de nesten en schulden, met gokken op sportwedstrijden
• De Zangertjes bestaan in 2020 zestig jaar
• Mervin Smit is helemaal op zijn plek in Zwitserland
• Noodlot treft reizende Volendammers in Afrika
• Cursus ‘In Veilige Handen’ biedt sportverenigingen uitleg en tips
• Gelukkig met nieuwe levensritme
• Een authentieke én moderne burgermoeder
• Nederland praat weer over het Volendamse voetbal

Fotogalerij