Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Zes zwanenjongen

Uit het zwanennest, dat naast de vijver ligt achter de woningen aan de Burg. van Baarstraat, zijn zes jongen uit de eieren gebroed door de moederzwaan. Zaterdag zwom het zwanenpaar met de zes jongen door het slootje richting de Parkweg.

 

De omgeving werd nauwlettend in de gaten gehouden want de zwanenouders gingen meteen blazen als voorbijgangers te dicht in de buurt kwamen. Het zwanengezin zorgt voor een mooi lenteplaatje. Ook elders in de vijvers en sloten kan men vele jongen van de zwanen, eenden en ganzen rond zien zwemmen.

Fotogalerij

Zestienjarige Edamse publiceert eerste boek met ‘heftig onderwerp’ n

Debuutroman voor Elaine

Elaine Delforterie (16) bracht recent haar debuutroman ‘Vasthouden’ uit. De Edamse geeft dit boek uit in eigen beheer. Al vanaf het moment dat Elaine kon schrijven, bedenkt ze gedichten en verhalen. Haar inspiratiebronnen zijn schrijvers als Carry Slee en Simone van der Vlugt. Deze auteurs maken vaak werk over emotioneel beladen thema’s. Vandaar dat Elaine er voor haar debuutroman eveneens voor koos om zich in te leven in een heftige situatie. Ze vertelt het verhaal van een meisje met een moeder waarbij borstkanker wordt geconstateerd.
Door Laurens Tol

Na ongeveer een jaar werken is het boek ‘Vasthouden’ nu klaar en al in de verkoop. Elaine is tevreden met het eindresultaat. ,,Ik vind het heel mooi zo, zeker voor een eerste keer. Het verhaal telt tachtig bladzijdes. Als ik een nieuw boek ga schrijven – wat ik zeker wel van plan ben – dan zou ik dat het liefst nog wat dikker willen maken. Al is het werk dat er nu ligt niet zo groot, ik heb nooit gedacht: er staan te weinig details in. Voor mijn gevoel is het helemaal compleet zo. Het voelt wel als een overwinning, als je het afhebt”, vertelt Elaine.

[ads id=66]

Slechtnieuwsgesprek
Het was voor Elaine soms best moeilijk om zich te verplaatsen in de gebeurtenissen die haar hoofdpersoon Fleur meemaakte. Bepaalde emoties werden daardoor bijna als vanzelf opgeroepen. Zelf maakte de havo-scholier nooit een dergelijke situatie mee, haar ouders zijn gezond. Het ziekteproces van een ander familielid hielp haar wel om een betere voorstelling te kunnen maken van Fleurs positie. ,,Mijn opa leed aan kanker. Hij is daar helaas aan overleden. Voor zijn overlijden, bezochten wij hem een paar keer in het ziekenhuis. Daar zag ik allerlei dingen die ik uiteindelijk verwerkt heb in mijn boek.”
Doordat ze de situatie van haar opa van nabij meemaakte, kon ze een nauwkeuriger beeld vormen van een ziekenhuis en het gedrag van artsen. ,,In het verhaal zit een stukje waarin ik vertel hoe alles eruitziet in het ziekenhuis. Daarvoor moet je er natuurlijk wel zijn geweest. Iets anders dat ik door de ziekte van mijn opa meekreeg, was dat je voortdurend nieuws kreeg over zijn toestand. In het verhaal zit ook een ‘slechtnieuwsgesprek’. Dat is zo’n scène die natuurlijk best heftig is.”
Elaine’s schrijfvaardigheid is haar niet komen aanwaaien. Vrijwel haar hele jeugd is zij al bezig met het lezen en schrijven van verhalen en gedichten.
,,Toen ik heel klein was schreef ik al korte verhalen. Al vanaf het moment dat ik kón schrijven, doe ik het. De verhaaltjes werden daarna steeds langer en beter. Tegelijkertijd heb ik altijd gedichten geschreven. Ik heb vooral ook veel gelezen. Dan pik je natuurlijk allemaal verschillende stijlen op. Ik las vroeger en nu eigenlijk nog steeds wel veel jeugdboeken van bijvoorbeeld Carry Slee. Dat zijn meestal ook heftige verhalen. Ik vind dat soort werk heel mooi. Daarom leek het mij leuk om zelf zoiets te gaan schrijven.”

Traantje
Elaine kreeg al een flink aantal reacties op haar nieuwe boek. Enkele lezers gaven aan dat ze emotioneel werden geroerd door het verhaal. ,,Van sommigen hoorde ik: ‘Ik moest wel een traantje wegpinken’. Dat is een heel groot compliment, vind ik. Ik vind het heel bijzonder dat mensen zich zó inleven in het boek dat ze emotioneel worden. Dat betekent dat het verhaal wel indruk maakt, wat ik heel fijn vind om te horen. Het is voor mij niet een doel op zich, om op het gevoel van de lezer in te spelen. Maar het is wel mooi als je hoort dat het boek wat doet met mensen.”
De Edamse is leerling van de Hoornse middelbare school ‘OSG West-Friesland’. Ze zit daar in 4 havo. Toen het boek klaar was, mailde Elaine haar docenten over dit nieuws. ,,Een paar van hen reageerden, door te zeggen dat ze het willen kopen. Dat vind ik wel heel tof. En het staat inmiddels ook op de schoolwebsite dat ik een boek geschreven heb. Blijkbaar zijn ze dus wel trots. Ik voel mij echt gesteund door al die positieve reacties. Het mooiste commentaar kreeg ik van iemand die een soortgelijke situatie meemaakte als de hoofdpersoon in het boek. Die zei dat het verhaal heel herkenbaar was voor haar. Dat zie ik als een groot compliment.”
Elaine zegt vooral te schrijven voor haar plezier. Ze heeft niet de ambitie om ooit geld te willen verdienen met dit werk. Concrete toekomstplannen voor naast het schrijven heeft ze nog niet. De havo-scholier bedacht al wel ideeën voor een nieuw boek. ,,Dit zal net zo’n heftig onderwerp hebben als ‘Vasthouden’. Ik wil een verhaal gaan schrijven over een meisje dat slachtoffer werd van een verkrachting. Mezelf inleven in zo’n situatie lijkt mij nog moeilijker. De grote verhaallijn heb ik al in mijn hoofd. Alle details komen nog en hoe het gaat eindigen weet ik ook nog niet. Dat bedenk ik altijd pas als het boek bijna klaar is. Mogelijk ga ik dit boek aanbieden bij een uitgever. Al weet je dan natuurlijk niet of er wat mee gebeurt. In ieder geval ga ik gewoon door met schrijven.”
Het boek ‘Vasthouden’ van Elaine Delforterie is verkrijgbaar via de website: www.delforterie.nl.

Fotogalerij

Martina wil droefenis omzetten in oplossing voor verdrinkingsgevallen katachtigen n

Voorkomen van meer dierenleed

Martina Kwakman woont samen met haar zoon Arrie in het gezellige hart van Volendam. Tot voor kort werden ze vergezeld door hun twee katten, Bagheera en Simba. Helaas is Simba inmiddels in zijn eentje overgebleven. Voor Bagheera sloeg het noodlot op woensdag 29 april toe. ,,Een verschrikkelijk moment”, zucht de Volendamse. ,,Hij is verdronken in de gracht aan de Edammerweg.” Om buren met huisdieren te waarschuwen, deelde Martina het droevige nieuws met haar Facebookvolgers, waarna een kettingreactie volgde van mensen die hetzelfde mee hadden gemaakt in deze gracht. ,,Ik bleek een hoop lotgenoten te hebben. Mensen wisten me te vertellen dat hier al zeker vijftig jaar lang katten in de gracht verdrinken. Vanwege dit nieuws denk je in eerste instantie dat iemand de beestjes in het water gooit, maar je hoopt natuurlijk dat dat niet waar is. Helaas is de harde waarheid wel dat wanneer er een kat in de gracht valt, hij er met geen mogelijkheid meer uit kan klimmen. Hier moet iets aan gedaan worden.”
Door Kevin Mooijer. Foto Martina en kat gemaakt door GV Focus

Op woensdagmiddag ging Martina’s telefoon. ,,Ik werd gebeld door Sandra van Switch Byoux”, begint ze haar verhaal. ,,Ze had een kat in de gracht langs de Edammerweg zien drijven en had gelijk de dierenambulance gebeld. Omdat Sandra mijn post op de Facebookpagina Help ik zoek mijn huisdier had gezien, belde ze mij ook.”

[ads id=66]

Martina had net daarvoor voor de zoveelste keer een oproep gedaan of één van haar volgers Bagheera misschien had zien lopen. ,,Hij was zo gek op avontuur. We waren er inmiddels aan gewend dat hij zo nu en dan een nachtje niet thuiskwam. Ik zette nog met een knipoog online dat wanneer iemand hem zou zien, diegene maar tegen hem moest zeggen dat zijn moeder taartjes had.” Het telefoontje van Sandra viel rauw op haar dak. ,,Ik hoorde aan Sandras stem dat het foute boel was en ik had direct een voorgevoel dat de verdronken kat Bagheera zou zijn.”
Martina kwam bij de gracht aan en keek met lede ogen toe hoe de dierenambulance de kat uit het water viste. ,,Toen ze hem omhooghaalden, zakte de moed in mijn schoenen. Mijn voorgevoel werd bevestigd.” Bagheera werd het zoveelste slachtoffer van de gracht in het centrum van Volendam. ,,Je denkt na over hoe zo’n atletisch, slim dier in deze situatie terecht komt. Eerst denk je dat er opzet in het spel is – en misschien is dat ook wel zo – maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat hij ergens achteraan joeg en zo in de gracht belandde. Ook drijft er een hoop afval in de gracht. Misschien denkt een kat dat hij daarop kan springen en veilig is. Wat in ieder geval vaststaat, is dat de kade zo hoog is, dat een kat er met geen mogelijkheid meer uit kan klimmen. Hij raakt in paniek en verdrinkt.”

‘Urenlang zit hij
op de punt van
de tuintafel,
kijkend of hij de
schaduw van zijn
broertje al onder
de poort door
ziet aankomen’

Arrie en Martina waren kapot van verdriet. ,,Wat we vooral nog geen plekje kunnen geven, is het feit dat hij heeft gevochten voor zijn leven. God weet hoe lang het geduurd heeft voor hij eraan toegaf.” Nadat de dierenambulance het lichaampje van de jonge kater mee naar Purmerend nam, werd ze de kans geboden om nog één keer afscheid van hun maatje te nemen. ,,Het was zo zielig. Dat kleine beestje op een altaartje. Echt verschrikkelijk om hem zo te zien, maar tegelijkertijd heel waardevol dat we op zo’n manier nog afscheid van hem mochten nemen. De dierenambulance medewerkers hebben het allemaal perfect verzorgd. Die mensen zijn echt van goud.”
Tijdens het afscheid van Bagheera nam Martina haar andere kat Simba mee. ,,Ze waren onafscheidelijk, dus het leek me verstandig om hem zijn broertje nog één keer te laten zien. Ik hoopte dat hij dan zou beseffen dat Bagheera niet meer terug zou komen en zijn dagen dus niet zoekend naar zijn maatje zou spenderen.” Helaas heeft de tactiek niet gewerkt. De daaropvolgende dagen bracht Simba vooral wachtend op de achterstraat door. ,,Urenlang zit hij op de punt van de tuintafel, kijkend of hij de schaduw van zijn broertje al onder de poort door ziet aankomen. Je hart breekt als je hem ziet zitten wachten.”
In de dagen na het fatale ongeval ontving Martina honderden berichtjes van vrienden en kennissen, maar ook van totaal onbekenden. ,,Er werd heel veel over gesproken en veel buurtbewoners zijn er klaar mee. Zoveel mensen zijn hun kat al kwijtgeraakt in deze bewuste gracht. Bagheera was de tweede in één week op die plek en ik sprak iemand waarvan zelfs al vier katten in de gracht zijn verdronken. Mensen kwamen met verhalen dat er al ruim vijftig jaar katten verdrinken langs de Edammerweg. Ik dacht bij mezelf ‘we moeten voorkomen dat andere mensen – en dieren – dit nog mee moeten maken’. Dit kan veiliger.”

Praktisch
Martina – ontwerper van beroep en tevens het brein achter Arnold-Online – startte direct met tekenen. ,,Ik begon na te denken over oplossingen voor die arme dieren die in het water terecht zijn gekomen. Mijn eerste idee was om trappetjes in de vorm van de welbekende daken van Volendammer huisjes te plaatsen. Ieder blokje huizen wordt van een naambordje voorzien, zodat mensen of bedrijven ze kunnen sponsoren.”
Omdat de meeste katten in paniek raken wanneer ze in het water vallen, zullen ze waarschijnlijk niet de rust hebben om te zoeken naar een plek waar ze omhoog kunnen klimmen. Dit houdt in dat er op veel verschillende plekken langs de kade een mogelijkheid moet zijn om uit het water te klimmen. ,,Het idee werd te omslachtig, dus ben ik simpeler gaan denken. Een betere en goedkopere oplossing bestaat uit het plaatsen van scheepstouwen langs de kade. Het is authentiek Volendams, sfeervol en ook nog eens praktisch. Er worden letterlijk levens mee gered. Ik weet zeker dat bedrijven en mensen uit de omgeving mee willen werken aan dit project.”
Martina is bereid zich hard te maken voor een dergelijke oplossing, maar tast nog in het duister wat betreft de aanpak. ,,Ik hoop dat mensen bereid zijn mee te denken. Ik sta open voor suggesties. Heb je tips of advies over de beste aanpak of de juiste weg naar een oplossing? Voel je vrij om dan via Facebook te benaderen. Bagheera kunnen we helaas niet meer redden, maar andere dieren wel. Al redden we maar één kat, dan is het de moeite al waard geweest.”

Foto Martina en kat: GV Focus

Fotogalerij

Oliebollenkraam ook deze zomer in de Zeestraat

Woensdag werd de oliebollenkraam ‘Dutch Bakery’ van de familie Elsinga opgesteld in de Zeestraat (achter De Amvo). Elk jaar staat deze kraam er in de winter, maar nu ook in de zomer.

 

Omdat er vanwege de Coronacrisis geen kermissen zijn kwam de gemeente Edam-Volendam de familie Elsinga tegemoet en werd een vergunning verleend om hier tot 15 augustus met de oliebollenkraam te mogen staan. Vrijdag gaat de verkoop van start uit de Dutch Bakery-kraam.

Men kan er terecht voor de lekkere oliebollen, pannenkoeken, populaire chocoladetaart en Spaanse Churros. De kraam is alle dagen geopend van 11.00 tot 18.30 uur en zaterdag al vanaf 10.00 uur.

Fotogalerij

Coronavirus-update: Waar naartoe op vakantie?

In het vorige artikel hebben we laten zien door welke karakteristieken coronapatiënten op de IC gekenmerkt worden en hoe die kenmerken de kans op overleven bepalen. In dit artikel gaan we in op niet-patiënt gerelateerde kenmerken, wij noemen het omgevingsfactoren, die van invloed kunnen zijn op het aantal coronavirusbesmettingen. Interessant te weten wanneer we straks weer op vakantie kunnen (en mogen)!
Door Ramon Tol en Nico van Straalen

Bij de patiëntkenmerken spraken we echt over feiten, terwijl we in dit artikel over “mogelijke verbanden” spreken. Er zijn aanwijzingen dat een aantal omgevingsfactoren aangewezen kunnen worden die kenmerkend zijn voor het aantal besmettingen en de snelheid waarmee het virus zich verspreidt (en de kans dat je besmet raakt).

Wij hebben drie “omgevings” factoren gevonden die we zowel in de media, maar ook in wetenschappelijk onderzoek, zijn tegengekomen:
1) Bevolkingsdichtheid en leefomgeving
2) Klimaat (luchtvochtigheid en temperatuur)
3) BCG vaccinatie tegen tuberculose.

Wij vinden het belangrijk om ons te richten op wetenschappelijk onderzoek, omdat de regering dat ook doet bij de besluitvorming over het wel of niet versoepelen van de lockdown maatregelen.

1) Bevolkingsdichtheid, leefomgeving en events
Dit is waarschijnlijk de meest voor de hand liggende factor die invloed heeft op het aantal coronabesmettingen en de snelheid waarmee het virus zich verspreidt. Meer dichtbevolkte gebieden leiden normaal gesproken tot een snellere verspreiding van het virus. Dit lijkt een open deur, maar toch wordt deze relatie wereldwijd (nog?) niet bevestigd. Voor bijvoorbeeld China heeft de Wereldbank het tegenovergestelde gevonden. In een website-artikel van de Wereldbank van 20 april (“Urban Density Is Not an Enemy in the Coronavirus Fight: Evidence from China”) blijkt dat juist in de minder dichtbevolkte gebieden het aantal besmettingen hoger ligt dan in de meer dichtbevolkte steden zoals Beijing, Shenzhen en Sjanghai. Dit verklaren zij uit het feit dat in het landelijk gebied de mensen geen of beperkte toegang hebben tot internet waardoor het nieuws over het coronavirus hen minder snel bereikt en zij ook minder kunnen doen om zich te beschermen.
Daarnaast zijn in de afgelegen gebieden ook minder middelen (zoals mondkapjes) beschikbaar om verspreiding van het virus tegen te gaan en wonen meer mensen bij elkaar. Een ander voorbeeld is New York, waar is vastgesteld dat de meeste coronabesmettingen in de buitenwijken voorkomen en juist niet in het drukke centrum, hetgeen verklaard wordt uit de leefomstandigheden. Veel families in de buitenwijken van New York wonen bij elkaar (ook gedwongen door armoede). Dit laatste kan ook een belangrijke factor voor het hoge aantal besmettingsgevallen in Italië en Spanje zijn, waar ook hele families traditiegetrouw bij elkaar wonen. Wij hebben hier reeds in ons eerste artikel naar verwezen als belangrijke verklaring voor de explosieve (exponentiële) ontwikkeling van het virus in Italië. Een ander voorbeeld is Rusland waar het coronavirus momenteel zijn hoogtijdagen beleeft. De helft van het aantal coronavirusbesmettingen woont in Moskou. Uit onderzoek is gebleken dat 2% van de moskovieten het virus onder de leden heeft (gehad). Moskou is een zeer dichtbevolkte stad en ook Russen wonen vaak met hele families (meerdere generaties) dicht op elkaar in kleine appartementen in torenhoge flats, hetgeen de ideale voedingsbodem is voor het verspreiden van het coronavirus.
Evenementen worden bestempeld als de gevaarlijkste brandhaard voor het coronavirus. Een goed voorbeeld hiervan is de Champions League-wedstrijd tussen Atalanta Bergamo en Valencia op 19 februari. Deze wedstrijd is door een Italiaanse arts destijds als een biologische bom bestempeld. De wedstrijd werd in Italië ook wel “Game Zero” genoemd omdat deze plaatsvond twee dagen voor het bekend worden van de eerste Corona gevallen in Italië. Bergamo is een van de zwaarst getroffen provincies binnen Italië. Bijna een week later waren er in Bergamo 7.000 Corona besmettingen en ruim 2.000 in Valencia. 35% van het team en de begeleiders van Valencia waren besmet. Het is niet onwaarschijnlijk dat deze wedstrijd het begin en misschien zelfs wel centrum was van de coronavirus uitbraak in zowel Italië als Spanje. Een ander voorbeeld van “evenementen” zijn de wintersportvakanties in de skigebieden in de Alpen en met name Oostenrijk waar het coronavirus ook behoorlijk “om zich heen sloeg”. Als gevolg hiervan moest op 18 maart de hele stad Tirol in quarantaine.
Een mooi voorbeeld van een vergelijkbare situatie in Nederland is het carnaval in het zuiden. Onderstaand plaatje geeft het aantal besmettingen per 100.000 inwoners zien. De info hebben wij van de website van het RIVM (gegevens t/m begin mei) opgehaald. Opvallend is dat de donkere gebieden met name in het zuiden van het land te zien zijn. Waarschijnlijk is het carnavalsfeest hier mede de oorzaak van geweest. Wat verder opvalt is dat het aantal besmettingsgevallen in de dunbevolkte gebieden van Nederland (Friesland, Drenthe en Groningen, kop van Noord-Holland, Waddeneilanden en Zeeland) beperkt is, zeker in vergelijking met de rest van Nederland. Voor Nederland lijkt er dus, in tegenstelling tot China, wel een duidelijke relatie te zijn tussen bevolkingsdichtheid en het aantal besmettingen.
Het feit dat de Nederlandse overheid evenementen sowieso t/m 1 september verbiedt geeft wel aan hoe gevaarlijk evenementen kunnen zijn voor het verspreiden van het virus.

2) Klimaat
In de media is reeds een aantal keren gesuggereerd dat er een relatie zou bestaan tussen klimaat en het aantal coronabesmettingen. Dit komt niet helemaal uit de lucht vallen. Er zijn diverse onderzoeken gedaan, zowel laboratoriumtesten, wiskundige modellering als virologische onderzoeken, naar de rol van temperatuur en luchtvochtigheid in de verspreiding en overleving van virussen, vooral het griepvirus. Het merendeel van deze studies bevestigt inderdaad dat er een redelijk tot sterk verband is tussen temperatuur en/of luchtvochtigheid en de verspreiding van een virus.
Wij hebben gekeken of dit ook geldt voor het coronavirus en hebben hierover enkele wetenschappelijke artikelen kunnen vinden. Onderzoekers aan de Universiteit van Maryland vonden een verband tussen met name absolute (en in mindere mate ook relatieve) luchtvochtigheid, temperatuur en het aantal coronabesmettingen. Er is onder wetenschappers veel discussie over de vraag of de relatieve of juist de absolute luchtvochtigheid de verspreiding van virussen bepaalt. Absolute luchtvochtigheid (AH) is de hoeveelheid water per volume lucht, uitgedrukt in gram per kubieke meter. Maar in warme lucht kan meer water zitten (de maximale dampspanning neemt toe met de temperatuur). Daarom definieert men de relatieve luchtvochtigheid (RH) als de hoeveel water die in de lucht zit ten opzichte van wat er maximaal in kan bij die temperatuur. RH wordt uitgedrukt als percentage. De relatieve luchtvochtigheid hangt dus erg van de temperatuur af, daarom moet de temperatuur ook altijd meegenomen worden.
De onderzoekers concludeerden dat de uitbraak van het coronavirus zich voordoet in een band rondom het noordelijk halfrond , die loopt van China, Zuid-Korea, Japan, Italië, Spanje tot aan Noord-West Amerika. In deze zone was de temperatuur tussen de 5 en 11 graden en de relatieve luchtvochtigheid tussen de 44 en 84%. Het onderzoek is nog niet officieel gepubliceerd, maar de resultaten zijn veelzeggend. Zie onderstaand plaatje. De groene zone en met name de omcirkelde gebieden zijn de hardst getroffen gebieden. De oranje/geel gekleurde zone is het gebied met de hoogste temperaturen en luchtvochtigheid en ook een relatief minder hard getroffen gebied door corona.
Voor China is een vergelijkbaar onderzoek gedaan. Er werd in deze studie overigens geen relatie gevonden tussen absolute luchtvochtigheid en het aantal coronabesmettingen. Wel waren er aanwijzingen dat zowel extreem lage en hoge temperaturen ongunstig zijn voor het virus om te kunnen overleven. Helaas is dit onderzoek alleen gedaan voor China. De resultaten zouden sterker zijn als ook andere landen betrokken waren in het onderzoek.
In een derde onderzoek (gericht op meerdere landen) van MIT in Boston wordt geconcludeerd dat op basis van de beschikbare data het lager aantal besmettingsgevallen in tropische landen mogelijk is gerelateerd aan de warme, (absoluut) luchtvochtige weersomstandigheden in deze landen waardoor het virus zich trager verspreid. Het onderzoek komt daarmee overeen met het eerste onderzoek wat wij eerder noemden en bovenstaand plaatje. Er wordt wel een kanttekening bij de resultaten geplaatst dat het aantal beschikbare data, met name in tropische landen te beperkt is om betrouwbare conclusies te trekken. De onderzoekers durven niet zo ver te gaan te zeggen dat met de komst van de zomer en hogere luchtvochtigheid het coronavirus zal verdwijnen, hooguit dat de verspreiding minder snel zal gaan.
Het lijkt er dus op dat zowel hoge temperatuur als hoge luchtvochtigheid de verspreiding van het virus beperken, maar het verband is complex.

3) BCG-vaccin en corona
Het BCG-vaccin tegen tuberculose werd geïntroduceerd in 1921 en is het bekendste en meest toegepaste vaccin in de geschiedenis van de geneeskunde. BCG is een afkorting van Bacillus Calmette-Guérin, de stam van de tuberkelbacil die TBC veroorzaakt. Het vaccin wordt als zeer veilig beschouwd door de Wereldgezondheidsorganisatie. Jaarlijks worden ruim 100 miljoen kinderen ingeënt met dit vaccin, met name in landen waar de kans op TBC groot is. Deze inenting gebeurt met een verzwakte versie van de bacterie, die het immuunsysteem aanspoort anti-stoffen te maken tegen de tuberkelbacil. De bescherming blijft levenslang bestaan.
Onderzoekers van de Harvard Medical School hebben twee onderzoeken op dit gebied bestudeerd en concluderen dat landen die niet standaard inenten tegen TBC zwaarder getroffen zijn door het coronavirus dan landen waar dat wel het geval is. België, Italië, Nederland en de VS behoren tot die eerste groep. Het is ook niet onlogisch dat deze landen tot deze groep behoren, omdat de kans op TBC in deze landen geringer is dan bijvoorbeeld in derdewereldlanden en daarom de vaccinatie niet routinematig wordt uitgevoerd. De conclusie die uit de twee onderzoeken getrokken wordt is dat derdewereldlanden minder kwetsbaar zijn voor het coronavirus dan andere landen omdat zij een BCG-vaccinatieprogramma hebben.
In de onderzoeken wordt helaas niet gekeken of andere factoren de oorzaak kunnen zijn van minder coronabesmettingen zoals bijvoorbeeld leeftijdsopbouw en temperatuur. Derdewereldlanden worden gekenmerkt door een relatief jonge bevolking en een tropisch klimaat. Wij hebben een analyse van een investment bank kunnen vinden die bij het onderzoek corrigeert voor de relatief jonge bevolking in landen met een BCG-vaccinatieprogramma. Zij vinden, na hiervoor gecorrigeerd te hebben, nog steeds een statistisch betrouwbare relatie tussen BCG-vaccinatie en het aantal coronabesmettingen. Nu weten wij dat er bij investment banks meestal geen virologen werkzaam zijn, maar onze ervaring is dat zij over voldoende analytische vaardigheden beschikken. Ze betalen relatief goed en zijn daarom in staat goede wiskundigen en statistici aan te trekken. Wij willen deze analyse daarom toch vermeld hebben. Interessant is te weten is dat veel investment banks tegenwoordig ook onderzoek naar de ontwikkeling van het coronavirus doen, omdat de economische ontwikkeling en het sentiment op de beurs sterk afhankelijk zijn van de virus-pandemie, maar dat terzijde.
Onlangs is ook bekend geworden dat het vaccin tegen bof, mazelen en rode hond er mogelijk voor zorgt dat mensen minder ziek worden van het coronavirus. Onderzoekers van onder meer de universiteit van Cambridge hebben overeenkomsten tussen de drie ziektes en corona gevonden. De resultaten van het onderzoek tonen aan dat de zogenaamde BMR-injectie het coronavirus niet kan voorkomen maar de ziekteverschijnselen mogelijk wel kan verminderen. Vervolgonderzoek moet uitwijzen of dit ook echt zo is.
De BMR- injectie maar ook het BCG vaccin behoren tot de zogenaamde “actieve immunisaties,” omdat de patiënt een injectie krijgt met een verzwakte ziekteverwekker. Interessant te melden is dat een paar dagen geleden bekend werd dat misschien in deze hoek ook gezocht moet worden naar een effectief vaccin tegen corona. Een corona vaccin is dan misschien dichterbij dan we denken, omdat al veel bekend is van bovengenoemde vaccins en er dan minder uitvoerig getest hoeft te worden. Dit terzijde.

Conclusie
De meest voor de hand liggende omgevingsfactor die van invloed is op het aantal besmettingen is bevolkingsdichtheid. Toch blijkt die relatie in de praktijk niet altijd op te gaan. Evenementen waar veel mensen dicht bij elkaar zijn, zijn wel een behoorlijke risicofactor voor de ontwikkeling van het virus. Het kabinet heeft niet voor niets een streep gezet door alle evenementen tot 1 september, ondanks dat we de komende weken misschien op andere onderdelen in de huidige “beperkte” samenleving wel versoepeling gaan zien.
Met betrekking tot temperatuur en luchtvochtigheid lijkt er voldoende bewijs dat virussen zich moeilijk verspreiden en moeilijker overleven bij hoge temperaturen en een hoge mate van luchtvochtigheid. Onderzoek specifiek over het coronavirus is nog schaars en wordt nog niet breed gedragen door virologen, maar de indicaties zijn er.
Landen met een BCG inentingsprogramma (vaak derde wereldlanden) lijken minder kwetsbaar voor de verspreiding van het coronavirus. Waarom de vaccinatie tegen de tuberkelbacil mogelijk ook werkt als bescherming tegen het coronavirus is niet bekend. Het is misschien een neveneffect van de algemene verhoging van het immuunsysteem bij gevaccineerde mensen. Ook hier zijn de onderzoeksresultaten beperkt, maar zelfs als gecorrigeerd wordt voor leeftijd, is er nog steeds sprake van een verband tussen het BCG inentingenbeleid en het aantal coronavirusbesmettingen.
En hoe nu met vakanties? Als je afgaat op onze analyse, zou je moeten afreizen naar een warm en tropisch land, waar weinig mensen wonen en waar de bevolking ingeënt is tegen TBC. Het belangrijkste is dat je alle samenscholingen moet vermijden. Het veiligst is een onbewoond tropisch eiland waar je in je eentje zit. Het reisbureau kan u hier vast verder bij helpen!

Fotogalerij

Rekening houden met flora en fauna n

Maaien wegbermen voor verkeersveiligheid

Deze week start het hoogheemraadschap met het maaien van wegbermen. Bij deze veiligheidsronde wordt er tot anderhalve meter vanaf de weg gemaaid en rondom verkeersobjecten. Van sommige brede bermen maait het hoogheemraadschap alleen het gedeelte dat nodig is voor de verkeersveiligheid. De overige oppervlakte blijft ongemoeid tot na het broed- en groeiseizoen, wat goed is voor de flora en fauna.

Het hoogheemraadschap houdt bij het maaien rekening met de flora en fauna. Voorheen werden wegbermen en dijken twee à drie keer per jaar volledig gemaaid. Tegenwoordig hanteert het hoogheemraadschap digitale kaarten waarop staat aangegeven waar wanneer en op welke manier gemaaid wordt. Het uitgangspunt is dat er zoveel mogelijk buiten het broedseizoen wordt gemaaid en dat vegetatie behouden blijft waar het kan.

Verkeersveiligheid
Hoewel alles in bloei staat en de vogels broeden, gaat het hoogheemraadschap toch nu maaien. De verkeersveiligheid gaat voor. Overigens is de kans nihil dat vogels broeden binnen anderhalve meter van de rand van de weg. Om de natuur tegemoet te komen, inspecteert het hoogheemraadschap vooraf de bermen op broedende vogels. Aanwezige nesten krijgen een opvallende markering en worden tijdens het maaien ontzien. Een bijkomend voordeel van deze inspectie is dat afvaldumpingen, die de laatste tijd helaas regelmatig voorkomen, tijdig worden gesignaleerd. Want die wil je echt niet in de maaier hebben.
Meer informatie over maaien: www.hhnk.nl/maaien

Fotogalerij

Een creatieve manier om lokale ondernemers te steunen in de coronacrisis

Door Charlotte Kras
Charlotte studeert Media, Informatie & Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam en voor haar minor ‘Schrijven in opdracht’ kreeg zij de opdracht een corona-blog te schrijven. Zij kwam al snel uit bij een stuk over de bingo van Edam-Volendam in actie.

Dinsdagmiddag 17:00 uur. Een échte Volendammer weet wat voor tijd dit is. Met vier computers en drie telefoons zaten mijn moeder, mijn vriend en ik er weer klaar voor. Hopend op dit keer een minder lange wachtrij, gingen we drie minuten van tevoren naar de website van Edam/Volendam in actie. Als snel verscheen het hoofd van de welbekende Volendammer Ed Guyt in beeld. We keken een half uur naar Ed in zijn glitterblauwe bingo-outfit met een lichtgevende strik om zijn nek. Na een half uur waren we eindelijk door de wachtrij heen. We hadden weer drie kaarten binnen die per stuk vijf euro kostte. We waren blij dat we voor de derde week op rij kaarten hadden bemachtigd, maar misschien nóg wel blijer dat we niet meer naar de bewegende bingomaster hoefden te kijken.
Ik wachtte die zaterdag, een paar dagen later, met smart op het geluid van een vallende envelop met bingokaarten in de brievenbus. Ik rende naar de gang en opende de brievenbus met alle hoop dat ze al waren bezorgd. Yes! Daar lagen ze. Vier bingoloten met ieder zes kaartjes in alle kleuren van de regenboog. Ik trok het eerste lot uit de envelop en duimde dat er een acht op stond. Als dit getal erop stond, won ik gegarandeerd iets. Maar helaas. Dus ging ik voor de prijzen die je kon winnen met de loten die uit de grabbelton werden getrokken.
Ik genoot van de zaterdagmiddag en bedacht hoe geweldig het is dat er in het dorp waar ik woon voor de vijfde week op rij een bingo werd georganiseerd om lokale ondernemers te steunen. Dit wordt ook nog eens georganiseerd door vrijwillige mensen die de gehele opbrengst besteden bij lokale winkels. Deze coronacrisis bezorgt ook wel weer mooie dingen, bedacht ik me.
Eenmaal thuis van een zaterdagmiddag buitenshuis, zette ik mijn fiets op de stoep. Ik stond op en ineens viel er vogelpoep op mijn zadel. Mijn buren maakten grappen dat dit iets goeds betekende voor de bingo van die avond. In de namiddag trok ik mijn lekkerst zittende outfit aan. Ik draaide een knot op mijn hoofd en haalde mijn make up eraf. Ik was bijna klaar voor de bingoavond. Mijn moeder had weer lekkere happen gehaald, dus dat kon er niet aan ontbreken. Ik zocht nog even een lekkere fles wijn uit de drankkast, koppelde mijn laptop aan de tv en was klaar voor de bingoavond die vol zat met verrassingen.
Het was tien voor acht. Eindelijk verscheen de livestream in beeld op de Facebook pagina van ‘edam-volendam in actie’. Hier had ik een week lang opgewacht, want dit was het hoogtepunt van de week in deze coronatijd. Ik zat er klaar voor met het hele gezin. Ieder had een bingo lot. We kregen tien minuten lang een scherm te zien waar de minuten tot de start werden afgeteld. Vol spanning wachtten we af. Wat voor prijzen hadden ze dit keer? Na tien minuten verscheen Ed Guyt met zijn glitterblauwe jasje, zijn lichtgevende strik, de bingo molen en zijn rode glas wijn in beeld.

‘Ik bedankte stilletjes
in mezelf alle
vrijwilligers uit het
team van Edam-Volendam
in actie’

Ed leidde zoals gebruikelijk de bingo in en had zoals altijd veel te zeggen. Hij vertelde dat ze dit keer wel 2000 loten hadden verkocht. De gehele opbrengst hadden ze uitgegeven aan prijzen bij lokale ondernemers. Zoals iedere week stond er weer een afgeschermde bak met alle namen van de bingodeelnemers in beeld. Hier grabbelde Ed gedurende de avond namen uit. Deze winnaars werden ook verwend met een prijs. Hij leidde de avond in met het weggeven van alvast vijf prijzen aan deelnemers uit de grabbelton. Ik zat hier helaas niet bij, maar we hadden nog een hele avond voor de boeg. Ik ging zeker voor de winst.
Gelukkig konden er ook nog prijzen worden gewonnen met de bingokaarten. We begonnen met het bovenste rijtje horizontaal. Als je bingo had, belde je naar de studio en vervolgens maakte je een foto van de bingokaart. De kaart werd door vrijwilligers buiten het beeld gecontroleerd. Je kreeg de prijzen die voor die ene ronde beschikbaar waren gesteld voor een goede bingo. Ik kraste alle getallen die vielen door, want later speelden we voor de volle kaart. Na een paar ballen had ik nog steeds geen één op de bovenste rij. Een paar minuten later ging de telefoon in de studio. Er was een bingo gevallen. ‘Hoe kan iemand zo snel bingo hebben, terwijl ik nog nul getallen op de bovenste rij heb’, schreeuwde ik tegen mijn moeder en mijn vriend. Bij de volle kaart gebeurde weer hetzelfde. Dit ging zo wel drie rondes door. Tussendoor grabbelde Ed uit de grabbelton voor de andere prijzen.
Na drie kaarten had ik de moed al wel een beetje opgegeven. Ik was druk in gesprek over andere dingen dan de bingo. Tot dat ik ineens mijn naam hoorde. Ik was uit de grabbelton getrokken! Een bon van 100 euro van een winkel uit het dorp. Geweldig. Ik werd helemaal overdonderd door WhatsApps van vriendinnen en vrienden. Ik heb tijdens de andere rondes niet meer kunnen opletten, want ik was helemaal in shock. Ik had gewonnen! Een uur later werd de prijs meteen aan de deur bezorgd door een vrijwilliger. ’s Avonds op bed dacht ik na over het mooie initiatief om lokale ondernemers te steunen en natuurlijk ook over wat een geluksvogel ik was, dat ik uit de grabbelton ben getrokken. Ik bedankte stilletjes in mezelf alle vrijwilligers uit het team van Edam-Volendam in actie.

Fotogalerij

Marinapark-strand druk bezocht

Zaterdag was het prachtig zomers weer. Menigeen trok erop uit om een fiets- of wandeltocht te maken. Bij het strandje van het Marinapark was het ’s middags druk. Terwijl de zwembaden De Waterdam en het Slobbeland nog gesloten moesten blijven vanwege de Corona, zochten veel recreanten het strandje bij het Marinapark op.

 

Vele gezinnen waren er neergestreken om op de ligweide te genieten van het zonnetje en het mooie uitzicht op het Markermeer. Ook werd er volop gezwommen en lagen er vele bootjes afgemeerd. De kiosk bij het strandje kon voor de eerste keer dit jaar open voor de verkoop van ijs en frisdrank.

Van de eerste echte zomerse dag dit jaar met een aangename temperatuur werd meteen goed gebruik gemaakt door de zon- en zwemaanbidders.

Fotogalerij

Aanleg nieuw fietspad langs de N247

In opdracht van de Provincie Noord-Holland wordt gewerkt aan een betere doorstroming van het verkeer op de drukke N247. Niet alleen voor het autoverkeer, maar ook voor de fietsers. Langs de N247 tussen de Hoogedijk in Katwoude en de Zeddeweg (bij Van der Valk Hotel Volendam) komt er een nieuw fietspad te liggen.

 

Zodoende hoeven fietsers niet meer de provinciale weg over te steken en komt er aan beide zijden van de weg een fietspad. Vorige week kwam een groot deel van het storten van de ondergrond van dit nieuwe extra fietspad al gereed. Vanaf het motel zijn op het tracé van het fietspad stalen rijplaten gelegd.

De aanleg van dit pad zal nog geruime tijd in beslag nemen. Er wordt dus volop gewerkt aan het verbeteren en veiliger maken van de drukke fietsverbinding.

Fotogalerij

In de Nivo van vandaag, 13 mei 2020, o.a.:

Wij wensen iedereen veel leesplezier met de volgende onderwerpen:

• Eindelijk weer naar school
• Volendam zonder muziek. En nu? (deel 5)
• Bijzonder banen: Kijkje achter de schermen met Wander bij Dodenherdenking op de Dam
• Jan Kemper zag tijdens de oorlog meer dan goed voor hem was
• Zestienjarige Edamse publiceert eerste boek met ‘heftig onderwerp’
• Liefde is: Gerrit & Tiny genieten van het leven
• Johan Tol toont in The Cats Museum relikwieën en vertelt de verhalen
• Coronavirus-update: Waar naartoe op vakantie?
• CDA:ook de kleine ondernemers verdienen hulp en financiële steun
• Staf en spelers FC in twee sessies weer het veld op
• Voorkomen van meer dierenleed
• Bijzonder banen: Na Miss World-verkiezing keert Monique Plat terug naar China voor studie kruidengeneeskunde
• VD|80: Betrek burgers meer in de politiek!
• Muzikaal inhaken op actualiteit: 1,5 Meter Sessies

Fotogalerij