Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Bloemstuk van DBC gelegd bij monument

Door het Nationaal Comité 4 en 5 mei was aan het Don Bosco College gevraagd om namens het voortgezet onderwijs, het monument aan het Pellersplein te adopteren en er jaarlijks een bloemstuk te leggen op 4 mei tijdens de Dodenherdenking.

 

Deze uitnodiging is door het DBC voor onbepaalde tijd geaccepteerd. Zodoende werd maandagmiddag om 13.00 uur door een leerlinge van het Don Bosco College een bloemstuk bij het Mariabeeld neergelegd. In het kader van ’75 Jaar Vrijheid’ was er een speciaal lesprogramma over dit thema voor de DBC-leerlingen met de geschiedenisles.

Zo worden de jongeren volop bij de Dodenherdenking betrokken.

Fotogalerij

Coronavirus-update: n

Kenmerken van corona-patiënten op de IC en de kans op overleven?

In vorige artikelen hebben wij aandacht besteed aan de mogelijke en werkelijke ontwikkelingen van SARS-CoV-2, beter bekend als het coronavirus. We hebben laten zien hoe de besmettingen gemodelleerd kunnen worden en hoe een dergelijk model op de Nederlandse situatie toegepast kan worden. In dit artikel willen we ons richten op de meest verstrekkende maatschappelijke en persoonlijke gevolgen door een coronabesmetting: opname op de intensive care (IC) en de kans op overlijden. We analyseren en zoomen in op de kenmerken van patiënten in deze situaties.

Vorige week heeft premier Rutte de nieuwe corona-maatregelen aangekondigd. Voor velen was dat een verrassing omdat er per saldo weinig verandert en men toch op meer gerekend had. Wat ons opviel is dat minderjarigen binnenkort meer vrijheden terugkrijgen zoals naar school gaan en sporten.

Het blijkt dat minderjarigen minder kwetsbaar zijn en ook het virus minder snel overbrengen, zo is inmiddels uit diverse onderzoeken gebleken. Dat heeft ons aan het denken gezet en wij vroegen ons bovendien af welke andere kenmerken, behalve leeftijd, zoals lichaamsgewicht en andere kwaaltjes/ziekten de kans op complicaties vergroten.

Dat willen we in dit artikel voor u in kaart brengen en analyseren. Alle informatie die wij gebruiken is afkomstig van stichting NICE (Nationale Intensive Care Evaluatie, zie https://stichting-nice.nl) en de gegevens zijn bijgewerkt t/m 20 april.

We richten ons in dit artikel op drie patiëntkarakteristieken/kenmerken:
1) Leeftijd
2) Mate van overgewicht (gemeten als BMI)
3) Nevendiagnoses (waren er bij de patiënten nog andere kwalen/ziektes)

We hebben voor deze kenmerken gekozen omdat hier in diverse media vaak naar verwezen dan wel over gesproken wordt en bovendien hier ook gegevens voor beschikbaar zijn. We zullen niet even diep ingaan op alle drie de kenmerken, maar met name stilstaan bij die kenmerken die het meest voorkomen onder de coronapatiënten op de IC.

Voordat we ingaan op de deze karakteristieken, eerst wat algemene informatie met betrekking tot de corona-patiënten op de IC:

Bovenstaande tabel laat zien dat van de in totaal 2535 corona-patiënten die tot op heden op een IC-afdeling gelegen hebben, meer dan 1000 er levend afgekomen zijn (ruim 40%); 508 patiënten (20%) hebben het niet overleefd, ofwel 1 op de 5. Van de IC-patiënten is 74% man en 26% vrouw. Niet helemaal duidelijk is waarom dat verschil zo groot is.
Misschien zijn de mannen ouder. Een andere verklaring zou kunnen zijn dat mannen meer werken en dus meer blootstaan aan besmettingen. Maar er zou ook een (nog onbekende) biologische oorzaak voor kunnen zijn, bijvoorbeeld een verschil in immunologische afweer tussen mannen en vrouwen. We weten dat het virus een overreactie van het immuunsysteem veroorzaakt, wat met name in de longen leidt tot problemen.

Onderstaande gaan we dieper in op de kenmerken van corona-patiënten zoals die tot op heden bekend zijn. Op deze manier krijgt de lezer meer inzicht in welke mensen het meeste risico lopen op de IC te komen en ook wat de kenmerken zijn van de corona-patiënten op de IC die overleden zijn.
De dataset waar onze analyse op gebaseerd is, is kleiner dan bovengenoemde omdat niet van alle patiënten de leeftijd, mate van overgewicht en nevendiagnoses zijn doorgegeven aan het NICE.
De dataset waarvoor de patiëntkarakteristieken wel grotendeels bekend zijn betreft 630 corona-patiënten die nog op de IC (ruim 60% van bovenstaande van totale dataset) liggen, 282 overledenen (56% van totale bovenstaande dataset) en 231 overlevers (45% van totale bovenstaande dataset). We moeten daarom een beetje voorzichtig zijn.

Bij de analyses die wij onderstaand laten zien wordt vaak verwezen naar het totaal aantal corona patiënten op de IC. Daarmee wordt (tenzij anders vermeld) bedoeld: 1) het aantal corona-patiënten die de IC overleefd hebben, 2) het aantal corona-patiënten op de IC die daar overleden zijn en 3) het aantal corona-patiënten dat nog op de IC ligt.

Hierin zijn niet meegenomen de corona-patiënten die overleden zijn in verzorgingstehuizen.

1) Leeftijd.
Onderstaande grafiek geeft het % corona patiënten op de IC per leeftijdscategorie:

De grafiek toont aan dat maar liefst 83% van de coronapatiënten op de IC 55 jaar of ouder is. Bovendien neemt het aantal corona-patiënten op de IC toe met de leeftijd. Ter verduidelijking, dit kunnen mensen zijn die het overleefd hebben dan wel overleden zijn, hetzij nog op de IC liggen. Deze cijfers lijken erop te wijzen dat de jongeren minder kwetsbaar zijn.
Als we nog dieper op de data van NICE inzoomen kunnen we binnen en over leeftijdscategorieën ook kijken naar het percentage van de patiënten die de IC wel en niet overleefd hebben. Zie onderstaande tabel.

Hieruit blijkt dat tot op heden 86-87% (cijfers in de derde kolom) van de IC corona-patiënten die de IC verlaten hebben en die 55 jaar of jonger zijn, de IC overleefd hebben. Bij de ouderen zien we op basis van deze data dat voor IC corona patiënten ouder dan 65 jaar 57% of meer (cijfers in de vijfde kolom) overleden is. De gemiddelde leeftijd van de corona-patiënten op de IC (niet af te lezen in tabel) is 64,2 jaar. Ter vergelijking: de gemiddelde leeftijd van de Nederlandse bevolking volgens het Centraal Bureau van de Statistiek (CBS) bedroeg eind vorig jaar 42 jaar. De coronapatiënt is daarmee significant ouder.
Stichting NICE heeft ook de ‘relatieve’ kans op overlijden per leeftijdscategorie bepaald (de zogenaamde “Odds Ratio”), waarbij de drie jongste leeftijdscategorieën (jonger dan 40, 40-50 en 50-55) zijn samengevoegd tot één referentiegroep. Deze ‘relatieve’ kans geeft aan hoeveel malen groter of kleiner de kans is dat iemand uit bijvoorbeeld de leeftijdsgroep 80-90 overlijdt ten opzichte van de groep onder de 55 jaar. Uit de cijfers blijkt dat de kans op overlijden voor corona patiënten op de IC-patiënten in de categorie 55-60 jaar, 4,5 keer zo hoog is als dezelfde kans voor iemand uit de categorie t/m 55 jaar. Voor 70-80 is die kans ruim 14x zo hoog en voor 80-90 zelfs ruim 92x. Al deze cijfers zijn statistisch significant (sterk genoeg).

2) BMI
De mate van overgewicht wordt berekend aan de hand van de BMI: lichaamsgewicht in kilo’s gedeeld door lengte in meters in het kwadraat. Een BMI hoger dan 25 wordt in het algemeen als ongezond beschouwd en boven de 30 kom je in een voor de gezondheid risicovolle categorie. Nadeel van BMI is dat spiermassa niet meegenomen wordt. Dit verhoogt je gewicht waardoor de BMI hoger uitkomt en je onterecht in een hogere risicoklasse kan vallen.
Helaas heeft het NICE geen gegevens die hier rekening mee houden; we zullen het met deze gegevens moeten doen. Onderstaande tabel toont op de horizontale as de BMI-categorie en op de verticale as het aantal corona-patiënten op de IC voor per BMI categorie.

Uit de grafiek blijkt dat 78% van de corona-patiënten op de IC een BMI hoger heeft dan 25. De verschillen tussen de BMI-categorieën onderling zijn beperkt en alleen bij de categorie groter dan 30 lijkt sprake te zijn van een hoger aantal corona-patiënten op de IC dan bij de andere BMI-categorieën. De corona-patiënten op de IC zijn gemiddeld zwaarder dan de Nederlandse bevolking. De gemiddelde BMI van corona-patiënten op de IC bedraagt 28.6, terwijl de gemiddelde BMI van de hele Nederlandse bevolking tussen 30 en 70 jaar voor mannen 26,2 is en voor vrouwen 25,3 (bron RIVM).

Net als bij de leeftijdsdata, kunnen we ook hier dieper inzoomen op het percentage van de patiënten die de IC wel en niet overleefd hebben, afhankelijk van de BMI categorie. Zie onderstaande tabel.

Ook hier heeft het NICE een inschatting gemaakt van de ‘relatieve’ kans op overlijden, dat wil in dit geval zeggen hoeveel malen groter of kleiner de kans op overlijden is in een bepaalde BMI categorie in vergelijking met de referentiecategorie. De referentiecategorie is in dit geval de groep mensen met een BMI onder de 25. Uit de tabel blijkt dat het % overledenen voor alle categorieën iets hoger is dan het % overlevers, maar dit is voor geen enkele BMI groep statistisch significant. We kunnen dus niet statistisch, betrouwbaar zeggen dat de kans op overlijden in bijvoorbeeld de groep met mensen met een BMI hoger dan 30 significant hoger is in vergelijking met de onder de 25 categorie. Met betrrekking tot BMI kunnen we daarom concluderen dat corona-patiënten op de IC een hogere BMI hebben, maar we mogen niet concluderen dat de kans op overlijden in een hogere BMI categorie significant hoger is dan de categorie met BMI onder de 25.

Nog meer inzicht zou men kunnen krijgen in de patiëntkarakteristieken als men per leeftijdscategorie ook nog onderscheid maakt naar verschillende BMI-categorieën. Je zou dan verwachten dat de grootste groep corona-patiënten op de IC oudere mensen met een hoge BMI betreft en daaronder ook de meeste sterfgevallen. Helaas zijn die gegevens niet beschikbaar. Nadeel is dat als je de data nog verder gaat opdelen naar subcategorieën je per subcategorie te weinig waarnemingen overhoudt om iets zinnig over te zeggen. In bovenstaande tabel voor de categorie 27,5-30 zie je bijvoorbeeld een hogere kans op overlijden dan in de categorie >30. Voor die groep zou je willen weten of zij relatief ouder zijn of meer ziektes hebben dan andere BMI-categorieën.

3) Nevendiagnoses (andere kwaaltjes of ziektes)
Tenslotte hebben we ook nog gekeken in hoeverre corona-patiënten op de IC gekenmerkt werden door het feit dat zij een andere kwaal of ziekte hadden. Het NICE heeft de corona-patiënten op de IC onderverdeeld per aandoening en daaruit is gebleken dat er per aandoening, behalve de COPD (chronische longziekte) inclusief ademhalingsfalen, te weinig cijfers beschikbaar zijn om een uitspraak te doen over in hoeverre corona IC patiënten wel of niet gekenmerkt worden door die specifieke aandoening.
Van de corona-patiënten op de IC, zijn er in totaal 24% met een aandoening, waarvan 13% punt met een COPD (chronische longziekte) en ademhalingsfalen. Binnen deze subcategorie is tot op heden 70% van de patiënten overleden van de groep die de IC verlaten heeft. Iemand met een COPD, inclusief ademhalingsfalen, aandoening heeft een ruim 2x zo hoge kans om te overlijden als iemand zonder deze aandoening en deze inschatting is statistisch betrouwbaar.

Van alle corona IC-patiënten met een nevendiagnose die het ziekenhuis verlaten heeft, is 65% overleden. Volgens het NICE is de kans dat een IC-patiënt overlijdt als gevolg van corona ruim 2x zo groot en statistisch significant voor iemand met een nevendiagnose dan iemand zonder nevendiagnose en zelfs bijna 5x zo groot en significant als er sprake is van twee of meer nevendiagnoses.

Conclusie
De huidige cijfers tonen aan dat tot op heden corona-patiënten op de IC met name mensen zijn van boven de 55 jaar. Zij lijken een significante hogere kans op overlijden te hebben dan de jongste leeftijdscategorie. Voor overgewicht (BMI) zijn de resultaten minder sterk. Het merendeel van corona-patiënten op de IC heeft weliswaar een BMI hoger dan 25, maar men kan niet zeggen dat mensen met een hogere BMI ook een hogere kans op overlijden hebben dan mensen met een lagere BMI. De bijkomende aandoeningen maken wel erg uit. Van alle corona-patiënten op de IC met een nevendiagnose, is 65% overleden. 24% van de mensen met een aandoening betreft een COPD aandoening en die mensen hebben ook een 2x (ook significant) hogere kans om te overlijden dan mensen zonder COPD.

We zijn benieuwd naar de vervolgstappen van de regering op 20 mei. Mensen hopen op een volgende stap in het langzaam opheffen van de “intelligente lockdown”. Het meer ruimte geven aan kinderen (naar school gaan en sporten) lijkt erop te wijzen dat de regering ook gebruik gemaakt van de inzichten van het NICE die wij hier laten zien, waarbij onderscheid gemaakt wordt naar leeftijdsgroepen. Als de regering die lijn voorzet (en de hier getoonde resultaten lijken dat te ondersteunen), is het niet onlogisch dat mensen boven de 55 jaar voorlopig hun vrijheden nog niet terugkrijgen.

Ramon Tol en Nico van Straalen

 

Fotogalerij

Dirkjan Tol: ober op de dijk, basecamp manager in Canada en… n

IJzervlechter in Melbourne

Bij de meeste Volendammers staat hij bekend als die boomlange ober van Café de Dijk en Bar de Molen. Dirkjan Tol (27) is met zijn Virgil van Dijk-achtige kapsel een opvallende verschijning. Wanneer je in het voorjaar van 2019 – toen geluk nog heel gewoon was – een wijntje of biertje in één van de etablissementen hebt besteld, is de kans groot dat het neergezet werd door de Volendammer. ,,Ik kwam begin 2019 terug van mijn eerste rondreis in Australië. Daarna ben ik gelijk weer aan de bak gegaan als ober op de dijk.” Inmiddels woont Dirkjan al sinds november down under en heeft hij in Melbourne een baan als ijzervlechter. ,,Het bevalt hier geweldig, maar wanneer ik weer eens terug naar Nederland kan, is nog maar de vraag.”
Door Kevin Mooijer

Voordat Australië een rol speelde heeft Dirkjan een hoop levenservaring opgedaan. ,,Ik heb fysiotherapie gestudeerd, op de operatiekamer gewerkt als operatieassistent, werktuigbouwkunde gestudeerd aan de Technische Universiteit van Delft, in Canada en de Verenigde Staten voor the Ski Week gewerkt en ik heb tussenjaren gehad waarin ik als ijzervlechter voor het bedrijf van mijn vader werkte.”
Zijn studies heeft hij niet afgemaakt, maar dat hindert volgens de Volendammer niet. ,,Ik heb op het moment nog geen idee hoe mijn toekomst eruit ziet. Normaal gesproken weet je wel óf en wanneer je weer eens teruggaat naar je thuisland, maar met de huidige pandemie is alles onzeker. Ik was van plan om tijdens de bouwvak terug te komen naar Volendam, de kermis nog even mee te pikken en daarna weer richting Melbourne te vliegen, maar het lijkt me onwaarschijnlijk dat de vier gezelligste dagen van het jaar in deze tijd door kunnen gaan.”
Naast het gemis van de kermis heeft Dirkjan nog een reden om zijn geboortedorp weer op te zoeken. ,,Ik ben onlangs voor het eerst oom geworden, maar ik heb mijn neefje dus nog niet ontmoet. Ik kan niet wachten om hem live te zien.”

‘Ik wilde de
wereld ontdekken,
mensen onmoeten’

[ads id=66]

Twee jaar geleden bekroop de gedachte van Australië Dirkjan langzaam maar zeker. ,,Ik vertelde Guido – een goede vriend van me – dat ik graag eens richting Zuidoost-Azië zou vertrekken. Lekker rondreizen, de wereld ontdekken, mensen ontmoeten, het hele verhaal. Guido bleek al langere tijd met de droom rond te lopen om een rondreis door Australië te maken.” Dirkjans eerste trip naar de oostkust van Australië werd beklonken. ,,We zijn gelijk aan het plannen en organiseren gegaan om de reis van drie maanden te boeken. Het leuke is dat Guido een week voor we vertrokken nog even langs de slager moest. Hij werd geholpen door Nance Runderkamp en zei na afloop ‘tot over drie maanden’. De volgende avond zaten Nance, Guido en ik op hetzelfde feestje. We vertelden welke reis we zouden gaan maken.” Nance bleek gefascineerd door het verhaal. ,,Na afloop zei ze dat ze graag met ons mee zou gaan”, lacht hij. ,,Ze heeft toen gewoon op haar werk voor elkaar gekregen om vijf dagen later voor een maand naar de andere kant van de wereld te vertrekken.”
Het drietal vertrok voor een schitterend avontuur richting het land van kangoeroes, kaketoes en koala’s. ,,Nancy kon niet langer dan een maand vrij krijgen, dus zij zou met een maand weer vertrekken. Guido en ik zouden drie maanden blijven, maar helaas kreeg Guido heimwee. Hij had het geduld niet om nog twee maanden langer te blijven. Hij boekte zijn ticket om en vertrok na een maand gelijk met Nance richting Volendam.” Dirkjan maakte de reis alleen af en raakte verliefd op het land, de levensstijl en de cultuur.
Eenmaal teruggekeerd in zijn thuisdorp ging Dirkjan weer aan de slag als ober op de dijk. ,,Dat heb ik een half jaar gedaan. Daarna ben ik een maand in Oostenrijk geweest en heb ik als basecamp manager voor the Ski Week in de Verenigde Staten en Canada gewerkt. Met een gezelschap van ongeveer 250 personen maakten we rondreizen door skigebieden. Het was mijn taak om met mijn team het basiskamp op iedere locatie een dag van tevoren al op te zetten. Soms deden we dat in temperaturen van -25 graden.”
Niet lang na aan een leven in -25 graden gewend te zijn geraakt in Canada, vertrok de globetrotter in oktober 2019 naar Thailand, waar het rond die tijd gemiddeld 52 graden warmer is. ,,Eindelijk naar het langgekoesterde Zuidoost-Azië. Ik vertrok vanuit Bangkok om een rondreis van een maand te voltooien. Vervolgens vloog ik door naar Melbourne, waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds ben.”

‘Een ijzervlechter
verdient hier meer
dan een advocaat’

Aangekomen in Melbourne ging Dirkjan op zoek naar een baan om zijn verblijf voor onbepaalde tijd te kunnen financieren. ,,Vanwege mijn ervaring in horeca ging ik op zoek naar een functie in de bediening. Het bleek moeilijker dan verwacht om aan een baan te komen. Ik had het seizoen gemist, dus alle goede baantjes waren al bezet. Via via hoorde ik dat je in de bouw absurd goed salaris kon verdienen. Ik kreeg het telefoonnummer van iemand die me aan een baan als ijzervlechter zou kunnen helpen.” De Volendammer zou een streepje op voor moeten hebben ten opzichte van andere kandidaten. Hij komt ten slotte uit een familie van ijzervlechters. ,,Helaas kon de man aan de andere kant van de lijn me niet aan een baan helpen. Hij gaf aan dat ik het over twee weken nog maar eens moest proberen. Tegen die tijd zou hij misschien meer kunnen zeggen.”
In de tussentijd kon Dirkjan in een Italiaans restaurant starten in de bediening. ,,Het was een leuke baan, maar een aantal Australische kennissen hadden me wijsgemaakt dat je hier in de bouw als een koning leeft, dus op de achtergrond bleef ik om de week bellen naar degene die me aan een baan als ijzervlechter zou moeten kunnen helpen.”
In maart werd het Dirkjan te link om in de horeca te blijven werken. ,,De gevolgen van het coronavirus kwamen al dichterbij. Landen over de hele wereld waren al in lockdown, overal werden evenementen afgelast, bijna overal werd de horeca gesloten. Ik besloot weer te gaan solliciteren in de bouw.”
Terwijl hij bezig was met het opstellen van open sollicitaties ging zijn telefoon. ,,Alsof het zo moest zijn werd ik gebeld door de man van het beloofde ijzervlechtland. Ik mocht een dag later op kantoor langskomen om te solliciteren.” De ervaren vlechter wist de baan te bemachtigen en kon direct beginnen. ,,Sindsdien werk ik vijf, soms zes dagen als ijzervlechter in Melbourne. We starten ’s ochtends om 7.00 uur en werken tot 15.00 uur. Dus we hebben een mooi leven wat dat betreft.” Het leven als koning in Melbourne kon beginnen. ,,De lonen liggen inderdaad absurd hoog. Een ijzervlechter verdient hier meer dan een advocaat. Soms kunnen we ook op zaterdag – of zoals ze het hier noemen: the double bubble – werken. Dan krijgen we dubbel betaald. Ik denk dus dat ik nog wel een paar jaartjes blijf plakken om een huis op te sparen”, zegt hij lachend.
Ondanks zijn drukke werkschema maakt Dirkjan ook tijd vrij voor nieuwe vrienden. ,,In mijn vrije tijd lees ik veel, train ik en speel ik het bordspel de Kolonisten van Catan. Ik speelde dat spel vaak met vrienden in Volendam en begon het te missen. Daarom heb ik de spelregels ook aan m’n Australische makkers uitgelegd. Nu spelen we het bijna ieder weekend.”

‘It’s Jesus’

In de tijd voor de corona-maatregelen actief werden, spendeerde Dirkjan zijn vrije tijd anders. ,,Ik mocht graag hiken in de wildernis rondom Melbourne en kamperen is in deze prachtige natuur ook echt een aanrader. Eén van mijn eerste weekenden in Melbourne heb ik gekampeerd met een jongen die ik in een hostel leerde kennen. Hij speelt AFL (Australian Football League) en verbleef met zijn team in hetzelfde hostel als ik. Toen we voor het eerst ontmoetten was het hele team dronken. Ze vonden me wel op Jezus lijken, dus ’s ochtends aan de ontbijttafel passeerden ze me één voor één: ’What’s up, Jesus?’ Ik heb de rest van dat weekend met die ploeg opgetrokken. Dat was fantastisch.”
Na telefoonnummers te hebben uitgewisseld sprak Dirkjan Tyler een tijdje later. ,,Tyler was degene van het AFL-team waar ik het meeste mee op had getrokken. We spraken af dat ik naar een training zou komen kijken van het team en om het leuk te houden zou Tyler niks zeggen tegen de rest van het team. Zo gezegd, zo gedaan. Langs de zijlijn observeerde ik de intensieve, geconcentreerde training van het team. Na een tijdje hoorde ik iemand roepen ‘What the fuck! It’s Jesus!’. We hebben enorm gelachen die dag. Het was zo leuk dat we na afloop nog een teamfoto gemaakt hebben waar ik ook opsta!”
Dirkjan heeft het na zes maanden in Australië nog steeds naar zijn zin. ,,Op het moment is het niet mogelijk om te reizen, maar ik hoop dat ik in september voor een week of drie terug naar Volendam kan komen. Laten we hopen dat de kermis gewoon door kan gaan, dan kom ik wel even buurten. Door middel van groepsapps en klagende Volendammers op Facebook blijf ik in ieder geval op de hoogte van wat er gebeurt op ’t dorp.”

Ben je of ken je ook Volendammers of Edammers die over de grens wonen? Neem dan contact op met onze redacteur: kevin@nieuw-volendam.nl

Fotogalerij

Gaslucht op het Zuideinde

Dinsdag na Koningsdag zijn de stratenmakers van KWS gestart met het opnieuw bestraten van het Zuideinde. De straatklinkers werden uit het wegdek verwijderd om de ondergrond op te kunnen hogen.

 

Rond 15.30 uur werd er een gaslucht geroken en de brandweer gealarmeerd. Deze was snel ter plaatse en er werden metingen verricht. De meter gaf aan dat er niets aan de hand was. Zo konden de stratenmakers weer verder met hun werkzaamheden.

Woensdagmorgen werd er wéér een gaslucht geroken en rukte de brandweer opnieuw uit. Ook nu bleek na de meting dat er geen gaslek zat in de leiding.

Fotogalerij

Afscheid Hans Kroon (Pedel) bij HSB

Vrijdagmorgen in alle vroegte werd op de groenstrook langs de Heideweg, bij de woning van Hans Kroon (Pedel) in de Meester Mührenlaan, een joekel van een spandoek geplaatst. Dit vanwege het afscheid van Hans bij HSB Bouw.

 

Liefst 48 jaar was Hans Pedel (64) werkzaam bij het bouwbedrijf op de werf als onderhoudsmonteur. Vrijdag om 9.30 uur kwamen zijn chef Ronald van Pooij en Annemarie van Holstein (hoofd personeelszaken) van HSB Bouw langs met een bos bloemen, een mooi opgemaakte taart en een envelop met Bottertjes,om Hans Pedel te bedanken voor de fantastische samenwerking in de afgelopen 48 jaar.

Dat Hans Pedel nu afscheid heeft genomen bij HSB daar kon men niet mis van, want op het drukste punt op de invalsweg naar Volendam viel het grote spandoek enorm op.

Fotogalerij

Terras van IJssalon Honing gesloten

Het zijn vreemde tijden door de Corona-crisis. Ook voor IJssalon Honingh aan de Hoogedijk te Katwoude, zijn er beperkte maatregelen om verdere verspreiding van het Coronavirus tegen te gaan. Voor het eerst is het terras van de ijssalon, dat 88 jaar bestaat, afgesloten.

 

De ijssalon is nog wel geopend, maar alleen voor de verkoop van ijs om mee naar huis te nemen. Voor Jenny Tol-Honingh, is het toch wel een aparte gewaarwording. Op Bevrijdingsdag 5 mei viert zij haar 88-ste verjaardag en in dat jaar (1932) begon haar vader Willem Honingh met de ijssalon, die een begrip werd in Volendam.

Vanwege de 1,5-meter afstand regel mogen de bezoekers niet op het terras zitten.

Fotogalerij

Mervin Smit herstelt in Zwitserland in z’n eentje van Coronaklachten n n

Home-office in de hangmat

Volendammer Mervin Smit, woonachtig in Zwitserland, geeft al jaren skiles in Oostenrijk. Hij is zelf een fanaat op de lange latten en snowboard én houdt van bergavonturen, het liefst lekker primitief. ,,Tijdens de winter en een deel het voorjaar ben ik eigenlijk voortdurend bezig met het checken van weer- en sneeuwcondities in de verschillende gebieden, zodat ik daar toch wel minstens drie dagen per week naar toe kan. Bij sneeuwval ben ik eigenlijk meteen paraat om in de auto te stappen. Daar ben ik zóveel mee bezig, dat ik regelmatig gek van mezelf word. En opeens viel alles stil, lag ik alleen thuis, ziek en gigantisch moe. Als ik straks test, zal er ongetwijfeld Corona uitkomen, maar het heeft me ook een hoop geleerd.”
Door Eddy Veerman

In het dagelijks leven is Mervin software requirements engineer in Zwitserland. ,,We bouwen medische apparatuur, zoals desinfectie- en sterilisatiemachines, die nu heel belangrijk zijn.” In februari gaf hij nog skiles in Sölden. ,,Gedurende de winter neem ik drie weken vrij van mijn werk. Ik kom al heel lang bij de betreffende skischool en krijg heel veel waardering daar. Ik ski zelf heel veel, maar dan alleen en tijdens zulke weken vind ik het gezellig om mensen om me heen te hebben. Dan kan ik het mooi combineren. Op dat moment was corona alleen in China. Totdat zich een geval voordeed in Innsbruck. Maar wat stelde het voor? Niemand maakte zich druk. Toen één van mijn collega’s in Oostenrijk steeds vaker en erg heftig hoestte, maakten wij grapjes.”
,,Eenmaal terug op m’n werk in Zwitserland zag ik emails met coronaregels. Heb ik wat gemist? Dat is wat ik dacht. In het weekeinde ging ik weer skiën, dus ik belde met wat kennissen in Sankt Anton. Hier in Zwitserland werd steeds meer gesloten, maar door mijn kennissen in Oostenrijk werd ik nauwelijks serieus genomen als ik vroeg of dat daar ook gaande was. Ik ben drie dagen in Sankt Anton geweest en dan zag in Mooserwirt, een wereldberoemde après-skiplaats een paar duizend man bij elkaar komen, daar ging het leven gewoon vrolijk door alsof er niks aan de hand was. Ik vond het raar, maar deed mee.”
,,Vervolgens kwam ik terug op het werk en een dag later moest ik hoesten. Collega’s maakten geintjes, maar ik vertrouwde het niet en bleef dus thuis werken. Home-office. Na een paar dagen was ik echt ziek, verward, ik kon niet goed lezen en mezelf niet concentreren. Ondertussen werden de skigebieden afgesloten. Ik wist niet dat dat überhaupt kon, dus toen ging bij mij groot alarm af. Veel mensen dachten van een griepje, totdat je merkt wat het bij jou doet, als het je eigen wereld beïnvloedt. Ik ben nooit ziek.”

‘Veel mensen dachten
van een griepje,
totdat je merkt
wat het bij jou doet’

[ads id=66]

Fotogalerij

Handbalvereniging overhandigt nieuwe mondkapjes

Voor de ingang van het Dijklander Ziekenhuis in Volendam vond donderdag een mooi initiatief plaats. De mensen achter doneereenmondkapje.nl schonken in samenwerking met HV Kras/Volendam twintigduizend mondkapjes aan het hospitaal.

 

,,We zijn blij en trots dat de handbalvereniging wat terug kan doen voor de gemeenschap”, aldus Joost Ooms, aan wie de eer was de symbolische eerste doos mondkapjes te overhandigen aan Dijklander-afgezant Linda Klouwer.

,,Doneereenmondkapje.nl heeft inmiddels al bijna zeven ton opgehaald. Dit bedrag wordt omgezet in mondkapjes, welke allemaal ten goede zullen komen aan Nederlandse ziekenhuizen.” Na de succesvolle samenwerking met de handbalvereniging te zijn aangegaan weten inmiddels meer clubs (zoals FC Volendam), verenigingen en BN’ers www.doneereenmondkapje.nl te vinden.

Fotogalerij

Dansles op het parkeerterrein

Sinds woensdag worden er weer danslessen aan de jeugd gegeven bij Dans en Training Inge Leeflang. Vanwege de Coronacrisis konden de lessen voor de jeugd in PX niet doorgaan. Nu mag er weer dans en training gegeven worden aan de jeugd, maar dit moet wel buiten gebeuren.

 

Op het parkeerterrein aan de Parallelweg werden na acht weken gedwongen rust, eindelijk weer de danslessen aan de jongens en meiden gegeven. Zowel de trainsters als de kinderen hadden er veel zin in. Net als bij de voetbal, handbal, tennis en atletiek werd met veel enthousiasme door de jeugd getraind en gewerkt aan de conditie.

Fotogalerij

DBC en de Triade bereiden zich voor op heropening middelbare scholen

‘Het wordt maatwerk per leerling’

Tijdens de persconferentie die premier Mark Rutte vorige week dinsdag gaf, werd duidelijk dat het (speciaal) basisonderwijs na de meivakantie weer gedeeltelijk geopend mag worden. De middelbare scholen moeten nog wat langer geduld hebben. Zij mogen na 1 juni de deuren weer openen, hetzij met een aangepast rooster en veilige omstandigheden. Jos Bart, rector van het Don Bosco College (DBC) en Jeanine van Schendel, adjunct-directrice van de Triade, lichten toe hoe de scholen in de gemeente Edam-Volendam zich voorbereiden op de heropening.
Door Kevin Mooijer

Beide scholen zijn achter de schermen al druk bezig. ,,We hebben vastgesteld dat er geen sprake is van het hervatten van het gebruikelijke rooster, maar meer van het fatsoenlijk afsluiten van het schooljaar”, vertelt Jos Bart van het DBC. ,,In een normale situatie zouden we de tweede week van juni beginnen met de afronding van het schooljaar. Wat de huidige situatie betreft, houdt het voor ons in dat we – in het geval dat we 2 juni weer open zouden mogen gaan – in beeld gaan brengen hoe groot de leerachterstand van onze leerlingen is. Dus per vak bepalen wat op dat moment het niveau van de leerlingen is. Vervolgens kunnen we dan overgaan in het selecteren van groepjes leerlingen die bijles nodig hebben.”

‘We zullen
alle klassen
moeten opsplitsen’

[ads id=66]

Het Don Bosco College zal tijdens de eerste periode na de heropening een aangepast beleid hanteren wat betreft het aantal aanwezige leerlingen. ,,Leerlingen die het gevoel hebben veel te hebben gemist en leerlingen die überhaupt weer graag naar school komen, zijn natuurlijk weer van harte welkom, maar in de geest van het coronabeleid zullen eindexamenleerlingen helaas niet meer terugkeren naar school. Op het moment dat het DBC weer open is voor leerlingen, zal een maximumcapaciteit van één derde deel van de leerlingen – exclusief de eindexamenleerlingen – gelden.”
De afronding van het schooljaar zal dus niet gebeuren via de weg die de leerlingen gewend zijn. ,,We gaan kijken of het mogelijk is groepjes samen te stellen die behoefte aan dezelfde lesstof hebben. Wat hebben deze leerlingen nodig om in aanmerking te komen over te gaan naar het volgende jaar? Met die insteek gaan we proberen het beste voor de leerlingen te faciliteren. Het wordt dus echt maatwerk per leerling.”
De Triade houdt rekening met een zogenaamde anderhalve meter school. ,,We werken aan een plan waarin halve klassen het principe zullen worden”, begint Jeanine van Schendel, adjunct-directrice van de Triade. ,,Een hele klas in één lokaal is niet realistisch in deze tijd. We zullen alle klassen moeten opsplitsen en tevens zorgen dat de leerlingen niet met hordes tegelijk de school betreden. De roosters zullen zo worden ingedeeld, dat ieder lesuur een gering percentage van de leerlingen zijn of haar eerste les heeft.”
Een schooldag zal er anders uitzien dan de leerlingen gewend waren. ,,Er kan bijvoorbeeld vier uur achter elkaar wiskunde worden gegeven aan dezelfde – opgesplitste – klas. Twee uur wiskunde voor de ene helft, gevolgd door twee uur les voor de andere helft. Terwijl de ene helft dan het ene vak krijgt, heeft de andere klashelft les in een ander vak.”
Het studeren op afstand heeft de afgelopen maanden wereldwijd, noodgedwongen, een enorme inhaalslag gemaakt. ,,De Triade was wat het digitale lesgeven betreft al goed op weg. Alle leerlingen beschikken bijvoorbeeld al over een Chromebook, wat ten tijde van de huidige crisis een pluspunt was voor de opstart van het onderwijs op afstand.”

‘Bepaalde facetten
zullen niet
afgerond zijn,
maar het mag niet
zo zijn dat een
leerling kan blijven
zitten door
deze crisis’

De docenten en leerlingen van de Triade werken ook nu volgens een rooster. ,,Het principe is iedereen inmiddels wel bekend. De leerlingen en docenten loggen in bij hetzelfde portaal, de docent legt opdrachten uit en de leerlingen gaan aan het werk. Noodgedwongen worden alleen de cruciale zaken uitgelicht tijdens de lessen. Herhalingen zijn op het moment niet aan de orde.” Deze werkwijze zal volgens Jeanine gevolgen hebben op het volgende schooljaar. ,,Bepaalde facetten zullen niet afgerond zijn, maar het mag niet zo zijn dat een leerling kan blijven zitten door deze crisis. We werken aan een plan waarin we bekijken hoe de leerling er voor de crisis voor stond, hoe de leerling zich tijdens de crisis heeft laten gelden en hoe ze er tegen die tijd voor staan.”
Zowel Jos Bart als Jeanine van Schendel complimenteren de ouders, leerlingen, docenten en andere werknemers van de respectievelijke scholen. Jos: ,,Ik ben niet alleen ontzettend trots op de docenten en het personeel, maar ook op alle leerlingen en ouders. Zonder hun medewerking zouden we het onderwijs op afstand nooit zo goed hebben kunnen uitvoeren.”
Jeanine sluit zich bij Jos aan: ,,Wij hebben ontzettend veel respect voor de ouders die hun baan moeten combineren met de kinderen die niet naar school kunnen. Een dikke pluim voor iedereen die meegewerkt heeft aan de succesvolle totstandkoming van het onderwijs op afstand.”

Bijgevoegde foto: De examenstunt van vorig jaar… De eindexamenleerlingen van deze jaargang keren straks niet terug in de school.

Fotogalerij