Vandaag geopend: 08.00 - 10.00

All posts by De redactie

Franca Visser verliefd op Zuid-Amerikaans land

‘Op Cuba zorgen de mensen nog voor elkaar’

,,Er waren meerdere redenen waarom ik hier weg wilde. Eerste reden was het boek Fuck It van John Parkins dat ik van iemand kreeg”, vertelt Franca Visser. ,,Een andere reden was een interview dat ik heb gelezen. Hierin werden 250 mensen geïnterviewd die in het laatste jaar van hun leven zaten. Ze kregen de vraag voorgelegd waar ze nou spijt van hadden. Niemand van deze mensen had spijt van iets wat ze hadden gedaan, maar alle 250 zeiden ze dat ze graag dit of dat nog hadden willen doen. Toen dacht ik bij mezelf; Fuck It, ik moet het gewoon doen.”
Door Jan Koning

Franca runt dan nog haar broodjeszaak op het Europaplein. Ze verkoopt de boel en alles wat ze verder bezit en trekt erop uit. ,,Eerst ben ik naar vrienden in Bonaire geweest en vervolgens ben ik op doorreis gegaan richting Ecuador. Daar vond ik een school waar ik Spaans kon leren. Niet op de traditionele manier – school en leren is voor mij niet de beste combinatie – maar tijdens het reizen. In Nederland had ik al wel een beetje aan zelfstudie gedaan en les gehad van Christian Sier, maar heel summier. Tijdens de 20-daagse reis met een gids en nog een jongen, hebben we een reis gemaakt met het openbaar vervoer. We leerden dus direct het land en de mensen goed kennen en ondertussen spraken we bijna alleen Spaans.”

‘Omdat ik alles met
het openbaar vervoer deed,
ontmoette ik geweldige mensen’

In Ecuador blijft Franca zeven weken, leert er Spaans en bezoekt de idyllische Galapagos Eilanden. Vanaf Ecuador gaat ze verder naar Bolivia, Peru en Chili. ,,Ik zag wereldsteden, parelwitte stranden, vulkanen en omdat ik alles met het openbaar vervoer deed, ontmoette ik geweldige mensen. Ik werd verliefd op Zuid-Amerika, nog niet wetende dat ik later opnieuw verliefd zou worden.”
De reis overtreft al haar verwachtingen en ze geniet er met volle teugen van. Het is overigens niet enkel pais en vree. In Ecuador wordt ze gebeten door een hond en dat krijgt nog een staartje. ,,Na 22 ziekenhuisbezoeken in Zuid-Amerika met iets andere behandelmethodes dan in Nederland, was ik het zat. Toen ben ik terug gegaan naar Nederland en na drie weken bij de huisarts – en natuurlijk de goede zorg van mijn vader en moeder – was alles weg. Dus ben ik weer vertrokken. Ik twijfelde nog om weer in Chili te beginnen en via Argentinië omhoog te reizen via het oosten, maar toen kwam ik een mooie aanbieding tegen om naar Cuba te vliegen. ‘Dan begin ik daar en reis ik naar beneden’, dacht ik bij mezelf. Het zou iets anders lopen.”
Na een rondreis over het eiland gaat ze terug richting hoofdstad Havana. ,,Ik was al van plan om verder te reizen, maar volgens vrienden daar moest ik echt nog een dorpje zien. Het sprookjesachtig dorpje, Viñales. Dat deed ik en daar ontmoette ik Humberto. Een dag voor ik eigenlijk weg zou gaan. Hij was gids op een paardrijtoer. Normaal gesproken kom je daar in een groep terecht, maar dit keer was ik helemaal alleen tijdens een vier uur durende tour. We hadden zoveel lol en plezier samen dat de tour uiteindelijk zes of zeven uur duurde.”

‘Wijs als mijn vader is,
zei hij tegen mijn moeder
en zus dat hij wist
dat ik het toch wel zou doen’

Er groeide verliefdheid die wederzijds was en is en samen met haar nieuwe vlam bracht ze een geweldige tijd door. Het deed haar besluiten om Nederland te verlaten en opnieuw naar Cuba te vertrekken. Franca stapte weer op het vliegtuig en dit keer voor onbepaalde tijd.
,,Dit keer met een plan ook. We hebben een huis gekocht met een restaurant. In hetzelfde dorp als waar we nu al woonden. We gaan de paardentours van Humberto combineren met lunches in het restaurant. Zo krijgen de bezoekers een geheel verzorgd arrangement aangeboden. Het is het beste moment om te beginnen, aangezien het toerisme in Cuba ontzettend in opkomst is. Ik kijk er ook echt naar uit.” Waar Franca er zelf ontzettend naar uitkeek, stonden haar ouders – en vooral ook haar zus – niet direct te springen. ,,Ze zijn er aan de ene kant helemaal niet blij mee. Het is toch een uurtje of tien vliegen. Daarnaast is de communicatie niet heel makkelijk. Wijs als mijn vader is, zei hij tegen mijn moeder en zus dat hij wist dat ik het toch wel zou doen en ze me daarom beter kunnen steunen. Dat doen ze dan ook.”
Voor Bram en Franca senior was het wel even schrikken, maar ze bekijken het vooral van de positieve kant. ,,Het is natuurlijk dubbel, want we gaan haar ontzettend missen, maar we hopen bovenal dat ze gelukkig is. Dat is voor ons gewoon het allerbelangrijkste. Het is natuurlijk best even slikken, maar ze is oud en wijs genoeg en weet waar ze mee bezig is. We gaan in februari kijken hoe ze het daar heeft en kennismaken met haar vriend. We hebben hem al een aantal keer via FaceTime gesproken en het lijkt een heel aardige jongen. Het is een groot avontuur, maar bovenal een ontzettend leuk avontuur.”

Fotogalerij

Informatiemarkt Duurzaamheid

Donderdag was het de Dag van de Duurzaamheid. Door de gemeente werd in de kantine bij de Milieustraat aan de Julianaweg 137 een Informatiemarkt Duurzaamheid georganiseerd. Tijdens deze markt konden belangstellenden kennis maken met de lokale en regionale initiatieven die er op dit moment al zijn.

 

Bij deze duurzaamheidsbeweging kan men heel gemakkelijk aanhaken om bijvoorbeeld je huis beter te isoleren, zonnepanelen te installeren en nog veel meer. De opening van de markt was om 16.00 uur door wethouder Albert Koning, die een paneel onthulde aan de muur, waarop te zien is hoeveel energie de gemeente bespaart.

Op de daken van twee loodsen van de gemeentewerf zijn 360 zonnepanelen geplaatst en die leveren meer energie op als er gebruikt wordt. In de kantine waren stand waar men voor informatie over energiebesparingen, mogelijkheden voor subsidie, en “duurzaamheidsaanbiedingen” terecht kon.

Fotogalerij

Meesterclass van Anker en Anker

Donderdag vond in de Botterzaal van Spaander een Meesterclass plaats, georganiseerd door Smit en Smit Advocaten, die door niemand minder dan de gebroeders Hans en Wim Anker verzorgd werd.

 

De zaal stroomde bomvol genodigden en zij beleefden een zeer vermakelijke avond, waarin de gebroeders Anker met veel humor doorspekt over de advocatuur en hun kantoor vertelden. De avond werd geopend door Jack en Kees Smit, de advocatentweeling, die er altijd naar gestreefd heeft om de top te bereiken net als Anker en Anker.

Het kantoor van Smit en Smit Advocaten werd 5 jaar geleden geopend door één Anker, want Jack en Kees hadden nog niet voldoende gespaard om er twee te kunnen betalen. Nu waren Wim en Hans Anker uitgenodigd voor deze Meesterclass zodat er twee advocatentweelingen aanwezig waren.

Fotogalerij

Sam en Tim Veerman de mascottes van FC Volendam

FC Volendam had zondag tijdens de wedstrijd tegen FC Den Bosch twee mascottes, namelijk de broers Sam en Tim Veerman. Zij wonen op de B. Loenstraat in Edam en voetballen bij de jeugd van de RKAV Volendam.

 

Ook de ouders Eddy Veerman en Anneke Zwarthoed waren in het stadion present. De twee mascottes trapten met de warming-up een balletje mee met de wisselspelers, liepen samen met arbiter Ruperti het veld op en pakten tevens de wedstrijdbal op.

Ze beleefden een mooie voetbalmiddag en zagen FC Volendam met 1-1 gelijk spelen. Na afloop huldigden zij de ‘Man of the Match’ en dat was Jelle Duin. Hij kreeg een bos bloemen van Ron Bloemenweelde en een dinerbon van Café De Dijk aangeboden.

Fotogalerij

Afscheid van vier spelers FC Volendam

Zondag, vóór de aftrap van de wedstrijd FC Volendam-FC Den Bosch, werd in het Kras-stadion afscheid genomen van vier spelers van FC Volendam die vertrokken zijn. Ze werden toegesproken door bestuurslid Richard de Weijze, terwijl Jan Smit ingelijste foto’s overhandigde.

 

Vertrokken bij FC Volendam zijn Eric Schouten, hij speelde 159 wedstrijden voor de FC en scoorde 8 goals. Hij is nu captain van SC Cambuur. Paul Kok kwam 75 wedstrijden uit in het Volendam-shirt en maakte één doelpunt. Hij voetbalt nu bij de Kon. HFC in de 2e divisie. Ties Evers speelde 136 wedstrijden voor FC Volendam en scoorde één goal.

Hij voetbalt nu bij de amateurs van VVSB in de 3e divisie. En Joey Veerman, die kort geleden naar SC Heerenveen ging en nu in de Eredivisie speelt. Hij speelde voor FC Volendam 81 wedstrijden en scoorde 12 goals.

Fotogalerij

Deel van de Irissenstraat herbestraat

De stratenmakers van Van der Gracht zijn vorige week maandag begonnen met het ophogen en herbestraten van een deel van de Irissenstraat, tussen de Burg. van Baarstraat en de Narcissenstraat.

 

De parkeervakken naast “Lou en Mi” hebben een andere indeling gekregen met twee plekken lang- en twee dwarsparkeervakken. Het was hier namelijk erg smal bij de overgang naar de winkelstraat als er auto’s geparkeerd stonden.

In een week tijd is dit stuk weg herbestraat. Als laatste wordt de kruising Narcissen/Irissenstraat onder handen genomen. Volgens Marco van der Gracht komt het bestraatwerk hier woensdag gereed en kan het (auto)verkeer er weer normaal haar weg vervolgen.

Fotogalerij

Tweede plaats Albert Veerman bij verkiezing lekkerste sambal van Nederland smaakt naar meer

Tuin met prijzenpakkende pepers

Voor de kost is hij directeur van het Amsterdamse restaurant d’Vijff Vlieghen, maar een van zijn grootste hobby’s is het maken van sambal. De achtertuin van Albert Veerman aan de Schoener in Volendam telt meer dan veertig verschillende pepersoorten. ,,Als ik ergens aan begin, dan ga ik er altijd vol voor. Vandaar dat ik mijn sambal, de Darvaza, doorontwikkeld heb tot het in mijn ogen perfect is.” Het herkenbare etiket, ontworpen door René Pius Schilder, leest #notforpussies, dat vrij vertaald niet voor watjes betekent. ,,Die quote hebben we erop gezet vanwege één specifiek ingrediënt; de Carolina Reaper. Beter bekend als de heetste peper op aarde.” De Darvaza sambal is zo smaakvol, dat hij onlangs de prestigieuze tweede plaats van Neerlands lekkerste sambal op het Dutch Chili Fest heeft gewonnen. Toch blijft het op sambalgebied voor de 43-jarige Volendammer niet bij de Darvaza.
Door Kevin Mooijer

Albert heeft altijd al een voorliefde voor koken, restaurants en de hospitalitywereld gehad. ,,Ik heb vroeger de hotelschool gedaan en ben later in het Schotse Aberdeen afgestudeerd op Hospitality Management aan de Robert Gordon University. Inmiddels ben ik directeur van restaurant d’Vijff Vlieghen in Amsterdam.”
In zijn rol als directeur staat de veredelde hobbykok niet zelf in de keuken. ,,Ik ben wel groot liefhebber van koken en alles daaromheen. Ik heb zo ook al meerdere prijzen gewonnen voor bijvoorbeeld de lekkerste dikke koek van Volendam en de derde prijs bij de verkiezing lekkerste gehaktbal van Nederland. Dat zijn leuke dingen”, zegt hij trots. ,,De sambal heeft echter wat langer geduurd dan ik had gehoopt. Mijn goede vriend en tevens gastheer van d’Vijff Vlieghen, Kees Blokziel, inmiddels 77 jaar oud, maakte incidenteel in het restaurant zijn eigen sambal. We zaten dan met alle collega’s na afloop van het werk met een biertje, broodje en een pot van zijn sambal in het restaurant. Als we uitgepraat waren was de pot leeg. Het is zo’n milde sambal dat je je brood er gewoon in kunt dippen. Tien jaar lang heb ik Kees tevergeefs gevraagd om het recept van zijn sambal. Tot hij een keer belde; ‘Albert, heb je zin om sambal te maken?’ Wij hebben de sambal toen bij mij thuis gemaakt en eindelijk kreeg ik het recept van hem.”

‘Het is een leuke bevestiging,
helemaal omdat er ook
wat pepers uit eigen tuin
in verwerkt zijn’

,,Toen de sambal eenmaal af was en in potjes was gestopt, ging het als een lopend vuurtje bij collega’s en oud collega’s. Ook anderen waren nieuwsgierig, overal vandaan kreeg ik verzoekjes of vrienden en kennissen ook een potje konden krijgen. Ik heb toen aan Kees voorgelegd om het op kleine schaal te gaan produceren en lokaal aan de man te gaan brengen, hetgeen Kees gelukkig ook een leuk idee vond. De sambal naar recept van Kees wordt verkocht onder de naam milde sambal van De Vergulde Tong. Sindsdien is de milde sambal exclusief bij Slagerij Runderkamp in winkelcentrum het Havenhof verkrijgbaar.” Deze sambal is perfect geschikt als smaaktoevoeging in de soep, pasta of rijstgerechten, maar voor de echte liefhebber is hij ook heerlijk op een broodje.
Ondanks de goede berichten over het oude vertrouwde sambalrecept dat Kees en Albert hanteerden, zag Albert uitdaging in een wat pittigere sambal. ,,De milde sambal is geweldig, maar ik kreeg vaak de vraag of ik geen hetere sambal had. Die had ik dus niet. Ik begon met experimenteren. De basisingrediënten zijn hetzelfde als die van de milde sambal, maar ik heb wat aanvullingen gedaan om het wat scherper te maken. Eén van die toevoegingen is de heetste peper op aarde; de Carolina Reaper.”
De Darvaza sambal is door Albert ingezonden naar het Dutch Chili Fest 2019 in Eindhoven. ,,Daar wordt jaarlijks de lekkerste sambal van Nederland gekozen. Dus niet de heetste, maar de lekkerste. De heetste sambal maken is geen kunst”, zegt Albert stellig. ,,Er lopen daar duizenden mensen die tientallen verschillende soorten sambal proeven en de Darvaza heeft dus de tweede prijs gewonnen. Dat is een leuke bevestiging voor mij, helemaal omdat er ook wat pepers uit eigen tuin in verwerkt zijn.”

‘Zal ik gerookte pepers
of oranje paprika
gebruiken voor
Vølensambal?’

Nu de Darvaza sambal een mooie bekroning heeft bemachtigd, pakt Albert door naar zijn volgende project. ,,Ik speel al een tijdje met de gedachte om een sambal als eerbetoon aan Volendam te maken. De naam wordt de Vølensambal en ik ben nog aan het brainstormen over hoe ik het beste Volendamse aspecten kan toevoegen aan het recept. Ik zou hem bijvoorbeeld oranje kunnen maken door toevoeging van de oranje paprika. Of ga ik gerookte pepers gebruiken als knipoog naar gerookte paling? Dat soort ideetjes.”
Wat al wel vaststaat is dat de Vølensambal een exclusief product zal worden. ,,Omdat ik alleen pepers uit eigen tuin gebruik wordt het een schaars product. Ik doe het puur omdat ik het leuk vind en hoef er dus niet rijk van te worden. Ik vind het mooi dat het zo kleinschalig is, op die manier heb ik contact met veel mensen die de sambal proeven. Als je de verkoop uit handen geeft ben je dat kwijt.” Albert heeft één droom als het aankomt op zijn voorliefde voor sambal. ,,Het zou geweldig zijn als straks ieder huishouden in Volendam een potje milde sambal, Darvaza sambal of Vølensambal in het keukenkastje heeft staan!”

 

Fotogalerij

Pietenwagen in het Boelenspark

De intocht van Sint Nicolaas in de Volendamse haven is op zondag 17 november. Maar afgelopen week werd de Pietenwagen al gesignaleerd in ons dorp. Voorlopig blijft Sint Nicolaas nog in zijn residentie in Madrid.

 

De Pietenwagen was donderdagmiddag op de keerlus in het Boelenspark geparkeerd bij de J.F. Kennedyschool. Het was de bedoeling dat er voorgelezen zou gaan worden in de bus. Dat ging niet door, want de kinderen waren meteen door het dolle heen bij het zien van de Pietenwagen.

De hulpen van de Sint waren niet aanwezig. Die komen pas volgende maand in Nederland aan.

Fotogalerij

Remise FC Volendam en FC Den Bosch

Zondag om 12.15 uur trad FC Volendam aan tegen FC Den Bosch. Op de tribunes zaten ook 300 jeugdvoetballertjes van de RKAV, die gratis de wedstrijd mochten bezoeken. Het werd een matige wedstrijd. In de eerste helft waren de ploegen aan elkaar gewaagd.

 

In de 24-ste minuut kopte Nick Runderkamp uit een corner de bal in de touwen achter Den Bosch-keeper Wouter van der Steen, zodat FC Volendam op voorsprong kwam. De Brabanders kregen nog enkele kansen, maar de ruststand bleef 1-0. Na de pauze ging FC Den Bosch aanvallender spelen en had een overwicht.

In de 71e minuut schoot Ryan Trotman de gelijkmaker in het net. In het laatste kwartier zette FC Volendam de Brabanders onder druk. Er kwamen drie grote kansen, maar die werden gemist. Zodoende hielden de twee ploegen elkaar in evenwicht en was de 1-1 een juiste einduitslag.

Fotogalerij

EVC wint van sterk Stormvogels

EVC heeft zaterdag een zwaarbevochten 3-2 overwinning behaald op Stormvogels uit IJmuiden. EVC begon uitstekend aan de wedstrijd en al na 10 minuten kon rechtsback Rowan Suurmond vrij doorlopen en van zo ‘n 20 meter schoot hij de bal schitterend in de kruising. Nog geen 4 minuten later werd de score verdubbeld door Ronald Schut.

 

Thierry Schilder verprutste een mooie kans en de goal viel aan de andere kant. Bij een tegenaanval kwam doelman Roy Bakker zijn doel uit om de aanvaller naar de zijkant te dwingen, maar de speler van Stormvogels mikte vanuit een moeilijke hoek zeer fraai raak, 2-1.

EVC herpakte zich snel en de zeer sterk spelende Didier Karregat rondde alleen voor de doelman beheerst af. In de tweede helft was er een rode kaart voor Brian Rossenaar maar Stormvogels scoorde alleen nog in de blessuretijd en zo won EVC van een prima voetballende tegenstander.

 

Fotogalerij