All posts by De redactie

De redactie Algemeen | 23-6-2019 | 10 min. leestijd

René Schilder: ‘Zou het erg toejuichen als Volendam weer een kunstenaarsdorp wordt' n

‘Oudere mensen vertonen meer schoonheid’

René Schilder (52) is al zo’n vijfenveertig jaar bezig met tekenen en schilderen. Het aantal van 10.000 uren dat volgens sommige deskundigen nodig is om iets goed te beheersen, heeft hij al lang overschreden. René’s artistieke aanleg heeft hem in zijn leven onder meer veel plezier en sociale contacten opgeleverd. Door het langdurig bezig zijn met kunstwerken is hij naar eigen zeggen heel anders gaan kijken naar mensen, dieren en de natuur. Na al die jaren leert hij nog dagelijks dingen bij. Hij ‘ziet’ vooral steeds meer.
Door Laurens Tol

René, waar ben je op dit moment mee bezig wat kunst betreft?
,,De laatste tijd ben ik weer aan het tekenen geslagen. Ik leg mezelf er momenteel op toe om bepaalde stadsaangezichten vast te leggen. Daarbij gaat mijn voorkeur uit naar locaties in pittoreske plaatsen als: Enkhuizen, Harderwijk, Hoorn en Edam. Ik ga zelf naar deze steden toe om schetsen te maken, die ik vervolgens uitwerk in mijn atelier. Het is niet mijn doel om een aangezicht exact te kopiëren. Graag wil ik er mijn eigen ding van maken, anders kun je er net zo goed een foto van maken. Dat doe ik bijvoorbeeld door iets erbij te bedenken en eraan toe te voegen. Een bepaald bootje of een dakpan mag er van mij best wat anders uitzien dan in werkelijkheid.”
,,Het toevoegen van bijvoorbeeld mensen of vogels kan in een tekening ook het verschil maken. Dit kan de compositie veel meer leven geven. Als kunstschilder mag je je eigen fantasie gebruiken. Dat vind ik het mooie ervan. Er moet wat van jezelf inzitten.”

Een aangezicht kun je ook natekenen van een foto. Wat is de meerwaarde van naar de locatie zelf toegaan?
,,Natuurlijk kun je een foto gebruiken als voorbeeld. Dat doe ik ook weleens. Het ter plekke schetsen van een bepaald aangezicht is vooral leuker. Je werkt dan een tijdje rustig in de buitenlucht op een mooie plek. Het is ook fijn om even uit je atelier te zijn. Wat de tekening betreft, heeft het ook nut om het beeld dat je wilt vastleggen zelf in werkelijkheid te zien. Op een foto zien het licht en de kleuren er meestal anders uit dan in het echt. Het licht verandert ook gedurende de dag. Ochtend, middag en avondlicht geven hetzelfde aangezicht verschillende aanblikken. Na bestudering van variaties in de lichtval, maak ik een keuze voor welke achtergrond ik wil gaan gebruiken. Het gaat erom wat volgens mij het best bij een bepaalde situatie past. Voortdurend geconcentreerd werken kan niet. Daarom ga ik af en toe wat anders doen, zoals wat eten of drinken. Als je daarna weer op dezelfde plek terugkomt, zie je meestal weer heel iets anders. Soms kan het iets opvallends zijn dat je op nieuwe ideeën brengt, zoals een bepaald persoon.”

‘Als ik mensen schilder,
dan leg ik het
liefst ouderen vast’

Hoe is bij jou de fascinatie voor tekenen en schilderen ontstaan?
,,Dit is eigenlijk min of meer spontaan gebeurd. Al van jongs af aan op de lagere school werd ik erdoor geboeid. Mijn toenmalige docent, meester Van Zelst was ook tekenleraar. Deze man heeft mij op school inspiratie gegeven om ermee door te gaan. Het vak tekenen was in die tijd mijn beste vak. Om taal en rekenen gaf ik niet. Tekenen en schilderen was het toen al voor mij. Zo is de belangstelling stapsgewijs steeds groter geworden. Voor mijn verjaardag en sinterklaas vroeg ik vaak teken- en schilderspullen. Ook kocht ik weleens wat van mijn zakgeld. Op de zolder van mijn ouderlijk huis ben ik veelvuldig bezig geweest met oefenen. Gelukkig werd ik door het thuisfront gesteund in mijn bezigheden. Mijn vader zaliger hield ook van kunst, maar beoefende het niet zo gedreven als ik. Hij was zeker wel getalenteerd en creatief. Daarnaast heb ik nog een oom die ook goed kon tekenen. Je kunt dus wel stellen dat het kunstzinnige in de familie zit.”

Heb je ook lessen gevolgd om je teken- en schildervaardigheden te verbeteren?
,,Mijn vader en ik hebben samen nog lessen gevolgd bij een kunstschilder. Deze cursussen werden georganiseerd in het Maria Goretti-gebouw en de oude Pius X. De man die de lessen gaf, kon goed uitleggen. Bij hem gingen we altijd eerst zelf aan het werk, waarna hij meestal met enkele waardevolle tips kwam om het kunstwerk te verbeteren. Hij stimuleerde mij op een goede manier. Eerst waren we bezig met voorwerpen en situaties te tekenen. Later kwam er ook een model langs dat wij moesten vastleggen. In eerste instantie was het vooral veel tekenen. Gaandeweg liet de leraar ons ook schilderen. Als het mooi weer begon te worden, gingen we ook naar buiten om daar te werken. Met tekenspullen onder de arm liepen we dan het dorp in. De tekenleraar tekende zelf ook gedurende de cursus. Het zien van zijn voorbeeld werkte inspirerend voor mij. Ik heb daarna nog les gevolgd bij de Volendamse kunstschilder en beeldhouwer Jan Stroek. Deze man inspireerde ook en kon heel goed lesgeven. Na de lessen bij Jan, ben ik op eigen houtje doorgegaan met oefenen.”

Hoe studeer je als kunstschilder?
,,Ik kijk veel naar wat anderen doen. Hierbij wil ik zeker geen dingen kopiëren, maar het kan je wel op nieuwe ideeën brengen. Verder lees ik in kunsttijdschriften over nieuwe ontwikkelingen. Er zijn daarnaast tv-programma’s over schilderen die ik volg. Een voorbeeld is het AVRO TROS-programma ‘Het geheim van de Meester’. Daarin proberen ze schilderijen na te maken op ongeveer dezelfde manier als de vroegere meesterschilder werkte. Ze gebruiken daarbij dezelfde soort verf en hebben zorgvuldig gekeken naar de manier waarop hij zijn streken op het doek heeft gezet. Je ziet dan precies welke technieken de oude meesters gebruikt hebben voor hun werk. Dat vind ik echt prachtig. Mensen als Rembrandt en Van Gogh, vind ik nog steeds eindeloos inspirerend. Die eerste is onovertroffen in het gebruik van lichtcontrasten. Het boeit mij erg hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen op sommige schilderijen. Door zelf bezig te zijn met kunst besef je pas hoe waanzinnig goed deze kunstenaars waren.”

Wat betekent het bezig zijn met kunst voor jou op dit moment nog?
,,Het brengt mij nog altijd momenten van rust. In de tijd dat ik nog naar school ging, waardeerde ik dat al. Als ik thuiskwam, ging ik vaak naar mijn kamer toe om even te tekenen of te schilderen. Dan zette ik ook vaak mooie muziek aan op de achtergrond. Dit doe ik nog steeds. Na mijn werk in de facilitaire dienst bij een grote bank, neem ik een moment van rust voor mezelf en begin met iets te maken. Het komt ook voor dat ik dit ’s morgens vóór de werkdag doe.”
,,Als ik mensen schilder, dan leg ik het liefst ouderen vast. Bij hen is ‘het leven eroverheen gegaan’. Oudere mensen hebben meer meegemaakt en dat is te zien aan hun uiterlijk. Rimpels in de huid fascineren mij bijvoorbeeld als schilder. Een rimpel is niet simpelweg een streepje. Als je er goed naar kijkt, dan zitten er allemaal kleine groefjes in. Om de oneffenheid goed vast te leggen, moet je werken met kleine schaduwen. Ik vind het prachtig om dit te bestuderen. Een jong mens met een gladde huid is ook mooi om te schilderen, maar niet zo uitdagend als een ouder persoon. Deze mensen vertonen wat mij betreft meer schoonheid. Hun blik is ook anders dan die van een jonger iemand.”

Merk je dat je na al die jaren nog steeds beter wordt in het vak?
,,Ik vind dat ik mezelf nog elk jaar ontwikkel. Dit zit hem vooral in kleine dingen. Nu let ik veel meer op bepaalde details dan vroeger. Kleine schaduwen krijgen veel meer mijn aandacht. Als ik een mens schilder, let ik zorgvuldig op de houding. Ik kijk naar de armen, de handen en hoe iemand staat. Minieme verschillen tussen licht en donker vallen mij nu ook beter op. Vroeger zag ik dit soort dingen nog niet zo goed. Bijvoorbeeld door lessen te volgen, leer je hier oog voor te hebben. Je leert vooral steeds beter te kijken. Voordat je begint met werken, is het allesbepalend dat je een bepaald beeld eerst zorgvuldig bestudeert met je ogen. Je stelt jezelf de vraag: wat zie ik nu eigenlijk? Je registreert hoe de verhoudingen liggen tussen gebouwen en het perspectief hierop.”

‘Het overlijden van mijn vader
en broer hakte er zo erg in,
dat de inspiratie zo goed als verdween’

,,Daken zijn vaak ook heel complex. Het is belangrijk dat je ziet hoe de lijnen lopen en hoe het bouwwerk in elkaar zit. Hetzelfde geldt voor het vastleggen van andere verschijnselen. Een blauwe lucht bijvoorbeeld, is niet alleen maar blauw. Als je er echt goed naar kijkt, dan zie je veel verschillende kleurentinten. Een donkergetinte huid is ook niet alleen maar bruin of zwart. Bij bestudering kun je er veel meer kleuren in ontwaren. Voor een lichte huidkleur geldt dit ook. Schilderen is vooral goed kijken en observeren. In de loop der jaren word je hier steeds beter in.”

Heb je ook weleens periodes gekend waarin je minder geïnspireerd was?
,,Alweer een tijd geleden overleden mijn vader en broer kort na elkaar. Deze tragische gebeurtenissen hakten er bij mij zo erg in, dat de inspiratie voor tekenen en schilderen zo goed als verdween. De belangstelling voor kunst keerde op een onverwacht moment weer terug. Ik liep over de markt in Volendam en zag iets dat ermee te maken had. Vanaf dat moment kwam de inspiratie stukje bij beetje weer op gang. De meeste kunstenaars maken dit soort mindere fases mee. Als je daar midden inzit, wil je er zo snel mogelijk weer uit. Meestal gaat het alleen niet zo makkelijk. Misschien is het wel een voordeel dat je na zo’n periode weer meer geniet van de momenten dat de inspiratie wél vloeit.”

Wat vind je van de artistieke cultuur in Volendam?
,,Er zijn in het dorp best wel wat mensen die goed kunnen tekenen en schilderen. Dit kun je zien tijdens het evenement ‘Kunstroute’ dat wordt georganiseerd door het Club en Buurthuiswerk. Het merendeel van de kunstenaars dat hier exposeert, is van Volendamse afkomst. Dit zijn vaak mensen als ik, die in de avonduren met kunst bezig zijn. Misschien moet je goed kijken, maar het leeft hier wel degelijk. Je kunt alleen niet spreken van een bruisende artistieke cultuur. In vroegere tijden was dit er hoogstwaarschijnlijk wel meer. Als je oude boeken en foto’s van Volendam bekijkt, dan merk je dat Volendam ooit een kunstenaarsdorp was.”
,,Zoals bekend, kwamen er veel kunstenaars naar Hotel Spaander die hun verblijf bekostigden door het schenken van schilderijen. Ik zou het erg toejuichen als Volendam weer een kunstenaarsdorp zou worden. Voor de dorpscultuur zou dit goed zijn volgens mij. Je hebt dan ook wat meer te bieden voor de toeristen die hier komen. Er zijn nu vooral veel kledingwinkels in het dorp. Iets meer variatie door middel van bijvoorbeeld een galerie, zou Volendam goed kunnen doen. Misschien dat de eerste de beste Volendammer hier niet zoveel belangstelling voor heeft. Toeristen zouden er echter wel interesse in kunnen hebben.”

Hoe zit het met je plannen voor de toekomst?
,,Ik hoop mezelf steeds verder te ontwikkelen. Daarnaast zou het mooi zijn om nog wat meer opdrachten te krijgen. Ik zou bijvoorbeeld graag meer illustratiewerk willen doen. Onlangs heb ik een tekening gemaakt voor op de hoes van een muzikaal album. Dat soort werk vind ik heel leuk om te doen.”

Wat kan het bezig zijn met kunst volgens jou bieden aan mensen?
,,Het is een prachtige bezigheid. Bezig zijn met kunst in het dagelijks leven kan een stukje rust brengen. Je kunt je tijd er op een zinvolle manier mee besteden. Het levert ook inspiratie op en voor je sociale leven kan het een impuls zijn. Je kunt er nieuwe mensen door leren kennen die ook geboeid zijn door kunst. De vaardigheden die je aanleert door te oefenen met schilderen en te tekenen, kun je tevens gebruiken op andere terreinen.”
,,In mijn werk profiteer ik ervan dat mijn blik wat scherper is. Als kunstenaar leer je je zintuigen beter gebruiken. In het bankgebouw waar ik werk, let ik op andere zaken dan mijn collega’s. Je leert ook veel meer open te staan voor verschillende mensen, wat je sociale vaardigheden sterker maakt. Daarnaast kan kunst je een bijna eindeloze hoeveelheid plezier brengen”, besluit René.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 23-6-2019 | 30 sec. leestijd

Laatste stuk van de Burg. van Baarstraat wordt bestraat

De herinrichting en het herbestraten van de Burg. Van Baarstraat vordert gestaag. Een groot deel van de winkelstraat is nu gereed gekomen. Alleen het laatste stuk bij DEEN Supermarkt en Drukkerij-Uitgeverij Nivo wordt nu onder handen genomen door de stratenmakers van Hennephof en Jonk.

Hier is men nog zeker een maand mee bezig, dus het verkeer moet rekening blijven houden met wegafsluitingen. Het (auto)verkeer kan nu vanaf de Julianaweg doorrijden tot aan Dames- en Herenmodezaak Lou en Mi en daar het DEEN-parkeerterrein oprijden.

Het reeds bestraatte deel van de winkelstraat ziet er keurig netjes uit.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 23-6-2019 | 1 min. leestijd

Natuursteen op de trap naar viaduct Zeestraat

Al vóór de kermis van vorig jaar is de betonnen trap naast het viaduct aan de Zeestraat verwijderd. Dit vanwege de bouw van een winkel/woonpand op het Dril (naast het viaduct). Naar een ontwerp van architect Evert Smit wordt hier een fraai pand gerealiseerd, waarvan de bouw in de eindfase is beland.

Om vanaf het viaduct toch het Dril te kunnen bereiken werd hier een tijdelijke stalen trap geplaatst. Ernaast is een nieuwe ronde trap gekomen. De treeën, die in een ronde boog lopen, zijn deze week belegd met zwart natuursteen.

Het komt er in ieder geval mooi uit te zien. Binnenkort kan dus de tijdelijke noodtrap verwijderd worden en kunnen de voetgangers op een prachtige natuurstenen trap zich begeven tussen de Zeestraat en het Dril.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 23-6-2019 | 1 min. leestijd

Buurtfeest voor oplevering Keetzijde

Vrijdag om 17.00 uur was er een buurtfeest voor de nieuwe woonwijk Keetzijde in De Broeckgouw. Dit vanwege de oplevering van de wijk, die nu goed als klaar is. Er zijn 88 adressen en de meeste woningen zijn al betrokken door de bewoners van deze fraaie en ruime wijk. Het buurtfeest werd aangeboden door de gemeente.

Hapjes en drankjes waren er volop. Voor de kinderen waren er Oudhollandse spellen en traktaties als ijsjes en bollenbuisjes. Toespraken werden gehouden door architect Stijn van Tuyl en wethouder Albert Koning, die beiden complimenten gaven aan de aannemer C. Koningbouw.

Er waren in de week vooraf aan het buurtfeest zes houten tulpen in het natuurpark verstopt, die de kinderen uit de buurt konden zoeken. Hierop waren zes prijzen te winnen die door Leonie Veerman werden uitgereikt. Twee kaasdragers kwamen met de burrie aangelopen om de zes Edammer kaasjes met een prijsje eraan, te brengen. Die werden aan de winnaars gegeven.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 22-6-2019 | 3 min. leestijd

De Vooruitgang creëert recreatiecentrum voor senioren St. Gerardusstraat

Stichting Woningbeheer De Vooruitgang is in afrondende fase van een gloednieuwe recreatieruimte voor bewoners van de St. Gerardusstraat. Tot voor kort stond de verbindende gang in het seniorencomplex vol met meubels en woonaccessoires van huurders, maar na meerdere waarschuwingen van de brandweer is besloten de gang leeg te ruimen. Deze actie mocht op groot ongenoegen rekenen van de bewoners. ,,Zij kwamen namelijk vaak bijeen in de gang. Vandaar dat ze er op een gegeven moment bankstellen en stoelen hebben neergezet”, aldus Bernard Eeltink, coördinator vastgoed van De Vooruitgang. ,,Om ze tegemoet te komen hebben we besloten op het bestaande fietsenhok een etage te bouwen met daarin een recreatieruimte. Zo hebben de bewoners straks weer een plekje om samen te komen.” Op verzoek van de bewoners wordt de ruimte voor kermis geopend.
Door Kevin Mooijer

De recreatieruimte zal beschikken over vijftig zitplaatsen, een keukentje, een toilet, een televisie, een balkon en een volle ijskast. ,,Op dit moment is het wachten op de beplating van de buitenzijde, daarom staat de ruimte nog in de steigers.” Van binnen is de nieuwste aanwinst van de St. Gerardusstraat zo goed als af. ,,De vloer ligt er al in, de keuken is geïnstalleerd, het toilet is betegeld. Het is alleen nog een kwestie van de puntjes op de i zetten en dan zijn de mensen welkom.”
De Vooruitgang levert de recreatieruimte op met volle ijskast en geeft dan de sleutel over. ,,Normaal gesproken runnen de mensen een dergelijke ruimte zelf, maar in dit complex wonen senioren. Het duurde niet lang voor dit probleem werd opgelost. Al gauw stonden er twaalf vrijwilligers op de stoep. Zij zijn enthousiast om de ruimte te gaan runnen en leuke dingen te gaan organiseren. Denk bijvoorbeeld aan voetbalavonden, een breiclub, een spreker, een kaarttoernooitje, een feestje met kermis.” Als de ruimte eenmaal beschikbaar is, zal die de eerste periode iedere ochtend geopend zijn voor een kop koffie. ,,De vrijwilligers willen eerst even polsen waar de behoefte precies ligt, voordat ze een definitief schema kunnen maken. Wel speelt de gedachte om tijdens de bouwvak alvast iets te organiseren. We hebben gemerkt dat de bewoners dan vaak eenzaam zijn omdat hun kinderen dan op vakantie zijn. Een vervroegde opening van de recreatieruimte zou dan de uitkomst bieden.”
Ontvangst
De afgelopen jaren hebben de bewoners van het seniorencomplex aan de St. Gerardusstraat de verbindende gang aan de achterzijde eigen gemaakt. ,,De bewoners lopen elkaar daar tegen het lijf, van het één komt het ander en een paar jaar later staat de hal vol met meubels. Het werd jarenlang gedoogd maar de brandweer hield nu voet bij stuk en de gang moest worden vrijgemaakt. Argumenten waren dat de meubels en accessoires, waaronder kunstplanten en kleedjes, vlam kunnen vatten en de weg kunnen versperren bij brand.”
Door de bewoners werd niet positief gereageerd op het nieuws dat hun dierbare ontmoetingsplaats leeggeruimd zou worden. ,,We kregen zelfs reacties op social media van familieleden van huurders die het belachelijk vonden dat de gang ontruimd moest worden. Uiteraard hebben we er begrip voor dat de bewoners waarde hechten aan een ontmoetingsplaats en dus zijn we gaan nadenken over hoe we ze tegemoet kunnen komen. Zo is de recreatieruimte ontstaan. Een veilig concept dat daadwerkelijk is bedoeld voor mensen om samen te komen.”
,,We hebben de bewoners uitgenodigd om de ruimte te komen bezichtigen en om nog eens duidelijk aan te tonen wat de argumenten van de brand weer waren. De opkomst was top en nadien was de groep gerustgesteld. Eén meneer zei: ‘ik vind alles goed, zo lang we er met kermis maar in kunnen.’ Prachtig, toch?”, lacht Bernard. De ruimte is officieel bedoels voor huurders van het St. Gerardusstraat seniorencomplex, maar andere senioren uit de omgeving die een gesprekje kunnen gebruiken zijn ook welkom.
,,De ruimte bevindt zich in het seniorencomplex en is dus niet van buitenaf bereikbaar. Het initiatief is in eerste instantie puur bedoeld voor de bewoners, maar uiteraard zijn andere eenzame ouderen ook van harte welkom om een kop koffie te komen drinken of een potje komen kaarten.”
De naam van het recreatiecentrum blijft nog even een verrassing. ,,Binnenkort hebben we een vergadering en de officiële naam zal dan ook aan bod komen. De Vooruitgang kijkt in ieder geval reikhalzend uit naar de opening van het centrum!”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 22-6-2019 | 1 min. leestijd

Grote kuil gegraven voor ondergrondse afvalcontainers op Europaplein

Woensdag waren medewerkers van Van Dijk Geo- en milieutechniek met groot materieel uitgerukt naar de Zeestraat en het Europaplein. Hier werd een kuil uitgegraven voor de entree van winkelcentrum Havenhof voor het verwijderen van kabels. Donderdag en vrijdag werden aan de overkant (bij PX) twee kuilen gegraven.

Vier containers voor het GFT-afval, restafval, papier en glaswerk werden in de uitgegraven kuil gehesen. Het was al een tijd de bedoeling om deze ondergrondse afvalcontainers te plaatsen, maar eerst moest een geschikte locatie gevonden worden.

Het pas bestraatte wegdek moest nu deels opengebroken worden voor de plaatsing van de containers op deze drukke locatie. De werkzaamheden namen de hele dag in beslag.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 22-6-2019 | 1 min. leestijd

Graafwerk voor elf beveiligingscamera’s

Sinds 11 juni wordt er graafwerk uitgevoerd in de Oude Kom van Volendam want hier wordt in opdracht van de gemeente cameratoezicht geïnstalleerd. Het gaat om de plaatsing van 11 camera’s en ondergrondse bekabeling via een aan te leggen glasvezelnetwerk.

De uitvoerende werkzaamheden zijn vorige week van start gaan. Eerst was de Brugstraat aan de beurt en woensdag werd een gleuf uitgegraven op de dijk aan de Haven waarin het glasvezelnetwerk in aangelegd wordt.

De camera’s worden geplaatst om de openbare orde en veiligheid beter te kunnen handhaven en de veiligheidsbeleving te verbeteren. De verwachting is dat de werkzaamheden begin september zijn afgerond (week 36).

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 21-6-2019 | 1 min. leestijd

Wegafsluiting voor auto’s bij Botter-school

Tijdens de aanleg van een nieuw riool en het herbestraten van Claes Teenxstraat en omliggende straten konden de auto’s tijdelijk doorrijden nabij de voormalige Botterschool. Hier was voorheen een wegafzetting, zodat alleen fietsers en wandelaars er doorgang hadden tussen de Pieter Claesstraat en Hendric Dirkszstraat.

De bewoners wilden liever de oude situatie terug. Aan die wens heeft de gemeente gehoor gegeven en nu zijn er paaltjes in het wegdek geplaatst, zodat auto’s er niet meer door kunnen rijden.

Binnen afzienbare tijd zal de vml. Botterschool gesloopt gaan worden en hier komen woningen voor in de plaats. Op het grasveld nabij de school zijn nu tijdelijk tientallen oude lantaarnpalen gelegd en deze opslag kan gezien worden als een “lantaarnpalenkerkhof”.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 21-6-2019 | 6 min. leestijd

Vrouwenvoetbal in Volendam wint aan populariteit

Dat vrouwenvoetbal al groter en populairder wordt mag geen nieuws meer heten. De Oranje Leeuwinnen wonnen in 2017 het EK voor vrouwen, Nederlandse speelsters worden verkocht aan clubs als FC Barcelona en RKAV Volendam beschikt over een heuse vrouwendivisie. Momenteel is heel sportminnend Nederland in de ban van het huidige wereldkampioenschap voetbal voor vrouwen in Frankrijk. ,,Ik begon dertien jaar geleden al met voetballen”, zegt Eline Buijs. ,,Voor mij was het een verademing dat de RKAV een vrouwendivisie kreeg.” De 25-jarige Volendamse is de vaste linksback van de Dames 1 in Volendam. Ze maakt deel uit van het team dat onlangs van de 3e Klasse naar de 2e Klasse promoveerde. ,,Eigenlijk speelden we met de gedachte om te stoppen, maar toen werden we kampioen!”
Door Kevin Mooijer

Waar het allemaal begon
Twaalf jaar geleden zat Kees Dorus Jonk op een zonnige zondagmiddag bij Sjaakie’s Café. ,,Samen met Klaas Leeflang – die de voetbalkantine beheerde – zat ik lekker een pilsje te drinken op het terras”, vertelt Kees. ,,De ene na de andere mooie meid liep voorbij en Klaas zei: ‘zouden we deze meiden nou niet aan het voetballen kunnen krijgen? Vrouwenvoetbal bij de RKAV, dat zou wat zijn’.”
Kees hoefde er niet lang over na te denken. ,,We hielden iedere meid aan die voorbij liep, kondigden de opkomst van het vrouwenvoetbal in Volendam aan en nodigden ze uit voor een trainingssessie ‘volgende week woensdag’. Tot onze verbazing reageerden ze allemaal enthousiast.”
Een week later brak de aangekondigde trainingsdag aan. ,,Om 20.00 uur zou de trainingssessie beginnen. Ik stond in mijn trainingspak, met een bal onder mijn arm op het veld. Om vijf voor acht was er nog niemand te bekennen, dus ik begon hem te knijpen. Nog geen twee minuten later kwam er een invasie van vrouwen op me af. Uit alle hoeken en gaten kwamen meiden in voetbalkleding. Die eerste training hadden we 72 meiden!”
Zo trots als een aap met zeven staarten startte Kees zijn eerste sessie als trainer. ,,Ze hadden allemaal nog nooit tegen een bal getrapt, maar dat maakte niks uit”, lacht hij. ,,We trainden die dag op het oude kunstgras. Iedereen die voorbij kwam, bleef staan kijken. Mensen stonden in hun ogen te wrijven of ze dit nu wel goed zagen!”
Wie A zegt moet ook B zeggen
,,Dat was dat. De eerste training was achter de rug.” Een aantal dames besloot na de training dat voetballen toch niet hun ding was, maar het overgrote deel wilde snel weer trainen. ,,Ik werd tot trainer gebombardeerd. Alles moest toen natuurlijk georganiseerd worden. We kregen direct financiële hulp van Jan Patat Snoek, daar zijn we hem nog altijd heel dankbaar voor. Na maanden trainen hebben we een team gevormd dat de competitie aan kon gaan met andere vrouwenteams, die al gewend waren wedstrijden te spelen. Om dit allemaal te coördineren heb ik de hulp van die oude bekende, Klaas Leeflang, ingeschakeld.”
Samen met Klaas en nog een aantal hulptrainers heeft Kees het vrouwenvoetbal in Volendam op de kaart gezet. ,,Toen we ermee begonnen deden we het alleen voor de lol, maar het begon al gauw serieuze vormen aan te nemen. De dames trainden hard en we trokken steeds meer voetbalsters aan. Je kunt je dus wel voorstellen hoe trots ik ben dat we gepromoveerd zijn naar de 2e Klasse. Zo hoog hebben de Volendamse voetbalvrouwen nog nooit gespeeld en ik durf te zeggen dat de meiden zeker een kans maken om nóg hoger te komen”, aldus de goedlachse trainer.
,,Er zit veel kwaliteit in de ploeg. Onze verdedigende spelers, ook wel de oudjes genoemd, houden de beuk erin. Voor het verfijnde en snelle werk kijken we naar onze jonkies die over veel techniek beschikken.” De Dames 1 bestaat uit zeventien meiden waarvan de jongste 17 is en de oudste 26. Ondanks alle gezelligheid en strijdlustigheid is het moeilijk om het team bij elkaar te houden. ,,We zijn genoodzaakt om op woensdag- en vrijdagavond te trainen en op zondagmiddag de wedstrijden te spelen. De woensdag is voor bijna niemand een probleem, maar de vrijdagavond en zondagmiddag opofferen is een gevoelig punt.”
Eline Buijs – ook wel de Materazzi van de ploeg genoemd – beaamt dit. ,,De meesten van ons werken op zaterdag. Dat houdt in dat je vrijdagavond traint, zaterdag werkt en zondagmiddag een wedstrijd speelt”, licht de 25-jarige linksback toe. ,,Dat was ook de reden waarom we eigenlijk van plan waren de handdoek in de ring te gooien na dit seizoen, maar toen werden we kampioen! Het komend seizoen wordt wel mijn afscheidsseizoen. Nog één jaartje knallen in de 2e Klasse en dan geef ik het stokje over.”
Kees Dorus heeft altijd veel uit de kast moeten halen om het team bij elkaar te houden. ,,Dat had alles te maken met de weekendinvulling, maar vanaf komend seizoen hebben we gunstigere afspraken. We hebben de trainingsruimte van de Zondag 1 overgenomen. Dat houdt in dat we binnenkort op dinsdag en donderdag mogen trainen.”
Het trainersvak
Kees is zijn rol als trainer door de jaren heen steeds serieuzer gaan nemen. ,,We begonnen zonder strijdplan. Niemand wist waar het allemaal toe zou leiden”, aldus Eline Buijs. ,,Tegenwoordig is het geen uitzondering dat de ploeg van te voren de trainingsplannen doorgestuurd krijgt. De trainer komt dan met printjes van de tactiek waar we de komende weken op gaan trainen. We doen veel aan kracht- en conditietraining. Dat is de sleutel tot ons succes gebleken. Wij zijn tijdens de eindfase van een wedstrijd nog fit, terwijl de tegenstander op is.”
Kees heeft niet per se een trainersvoorbeeld, maar als hij van een leermeester kan genieten is het Diego Simeone van Atletico Madrid. ,,Dat vind ik een mooi figuur. Altijd fanatiek, altijd betrokken en altijd schreeuwend langs de lijn. Dat doe ik zelf ook wel, maar in iets mindere mate”, lacht de damestrainer. ,,In de tijd dat we begonnen met competitiewedstrijden verloren we eigenlijk alles. Verliezen met 9-0 was geen uitzondering. Ik heb toen op een gegeven moment de ploeg bij elkaar geroepen en gevraagd wat de intentie van iedereen was. Ik wil namelijk wel mijn best doen, maar dan wil ik ook winnen.”
Gelukkig voor Kees stond zijn team er hetzelfde in. ,,Het roer moest om. De standaard opstelling was altijd 4-3-3, dat wil zeggen: vier verdedigers, drie middenvelders en drie aanvallers. Ik merkte dat ons middenveld telkens werd overlopen, dus daar lag voor ons een punt om aan te sleutelen. We introduceerden een 4-4-2 opstelling, met een extra middenvelder. Het was even wennen, maar we hebben de schouders eronder gezet en uiteindelijk beheerste het team de nieuwe tactiek uiterst goed.”
Zo goed zelfs, dat de dames een divisie promoveerden. Na twaalf jaar als trainer te hebben gediend, heeft Kees Dorus Jonk besloten zijn taken over te laten aan zijn vader, Dorus Jonk, en compagnon Richard van Schip. ,,Ik blijf actief als coördinator van de Dames 1 en ik zal zo nu en dan een veldtraining geven, maar coach ben ik niet meer. Uiteraard kom ik de meiden tijdens thuiswedstrijden gewoon aanmoedigen!”
Het initiatief dat Kees twaalf jaar geleden samen met Klaas Leeflang nam is anno 2019 uitgegroeid tot een grote sporttak in de gemeente. De RKAV beschikt over twaalf officiële damesteams die actief zijn in verschillende competitieklassen. Een groot aantal jonge dames haalt enorm veel plezier en motivatie uit voetballen. Laten we hopen dat deze positieve ontwikkelingen in de toekomst nog verder zullen reiken.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 21-6-2019 | 30 sec. leestijd

Nieuwe fietsenrekken in de Burg. Van Baarstraat

Vorige week zijn twee grote nieuwe zilverkleurige fietsenrekken geplaatst naast Henk Schoenen en bij de Munnikvelder. Als het bestraten van het laatste stuk gereed is gekomen, wordt in dat deel van de Van Baarstraat nog een fietsenrek geplaatst.

Zo is er voldoende stallingsmogelijkheid voor de fietsers en komt er langzaam aan een einde aan de herinrichting van de winkelstraat.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!