Volendamse keeper valt uit tijdens belangrijke EK-kwalificatie
Rug weer spelbreker voor Eijlers
,,Ik hoop dat ik met twee weken weer kan spelen, maar dat dacht ik vorige keer ook, toen was ik er vijf maanden uit.” Gerrie Eijlers lachte in Slovenië, maar wel als een keeper met kiespijn. Want daags ervoor, vorige week donderdag in Almere, begon hij groots in het doel van Oranje, tegen de wereldtoppers uit Slovenië. Maar bij een verrassende 10-6 voorsprong in de achttiende minuut ging het mis. Na het rustsignaal keerde de Volendamse doelman niet terug (en verloor Nederland in de slotminuut: 26-27). ,,Maar ik ben positief over de bekerfinale met Kras/Volendam op 28 april en ook voor de twee belangrijke laatste EK-kwalificatiewedstrijden met het Nederlands team in juni.”
Door Eddy Veerman
Eijlers keepte na veertien seizoenen Duitse Bundesliga juist door om ooit in zijn carrière een internationaal eindtoernooi te keepen en die mogelijkheid werd vergroot aangezien voor het EK van 2020 24 in plaats van 16 landen worden toegelaten. Na de twee nederlagen tegen topland Slovenië, wordt het een hele opgave om als nummer drie van de poule genoeg punten te scoren om te worden uitgezonden.
Hopelijk betekent de huidige rugblessure niet het brute naderende einde van zijn interlandcarrière. ,,Ik hoop het inderdaad niet. Het lijkt iets minder erg dan de vorige keer, toen bleek het een hernia te zijn, zat het op een andere plek en straalde door naar mijn been. Een paar maanden geleden kon ik ’s nachts niet eens liggen om te slapen.”
Na vijf maanden maakte hij zijn rentree, groeide bij Kras/Volendam weer naar zijn oude vorm en keek juist uit naar de interlands. Tegen Slovenië, dat in 2017 derde eindigde op het wereldkampioenschap en waar veel spelers als goed betaalde prof in de Champions League spelen, zaten Eijlers en Oranje donderdag in Almere meteen goed in de wedstrijd. ,,Ik startte heel goed, had enkele mooie stops. In de achttiende minuut kreeg hun sterke cirkelspeler de bal en ik kwam agressief naar voren, met mijn linkerbeen omhoog. Bij het neerkomen voelde ik iets in m’n rug. Ik heb nog doorgespeeld tot aan de rust maar dan ben je er toch niet helemaal bij met je hoofd. Omdat het lichaam warm is, ga je door de pijn heen, maar daarna dacht ik verder dan deze wedstrijd. Ik ben er net lang uit geweest, dus dan denk je even niet alleen aan sport. Ik hoop dat er iets scheef staat en het snel te repareren valt.”
Eijlers reisde wel mee naar Celje, waar de return plaatshad. Daar werd met 30-23 verloren. Als je zo dicht bij een stunt bent als bij de thuiswedstrijd, dan is het extra zuur als je dat vanaf de zijlijn ziet gebeuren. Slovenië heeft twintig jongens die op het allerhoogste niveau spelen. Qua midopbouw zijn er vier behorend tot de tien beste ter wereld, die zetten ze met gemak ook op links neer.”
,,In Almere hebben we ze verrast met snel spel, we verloren omdat we op het einde technische fouten maakten, ballen lieten vallen en tijdstraffen kregen. En zij hebben de klasse om af te straffen en door te drukken, kleinere landen hebben dat niet.”
,,Dit waren hele dure extra punten die we hadden kunnen pakken. Nu komt het op de twee laatste wedstrijden aan, moet je met vijf verschil van Letland winnen en moet Slovenië, dat al geplaatst is, ook gewoon winnen van Letland en het niet laten lopen.”
,,Mooi om dit nog mee te mogen maken, zoals hier in Slovenië. Het was één van de mooiste hallen, Celje speelt altijd in de Champions League, er kunnen vijfduizend mensen in. Een gigantische stemming hier leeft het echt, de handbalcultuur is groot.”
,,In deze uitwedstrijd zag je aan de intentie waarmee zij begonnen, dat ze het niet nog eens spannend wilden laten worden. Het is een team net als wij, niet zulke grote jongens, maar wel technisch én zij hebben meer ervaring, zijn meer drukbestendig.”
,,Nu moeten we ons vol richten op juni en Letland verslaan. Ik moet erbij zijn en dat gaat lukken ook.”
Foto: Gerrie Eijlers toen het lichaam nog werkte tegen Slovenië, redding brengend bij een penalty. Foto Henk Seppen
