Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

45 Jaar oude treurwilg geneuveld

Gedurende de eerste ‘herfststorm’ van afgelopen vrijdag is de prachtige treurwilg aan de Mercuriuslaan in Volendam omgewaaid. De 45 jaar oude treurwilg was een beeldbepalende boom op de hoek van de Mercuriuslaan.

De boom stond nog vol in blad en was dus topzwaar. Tegen de hevige rukwinden van vrijdag was de treurwilg niet opgewassen en is helaas geknakt. De medewerkers van de plantsoenendienst kunnen van de week de boom opruimen.

Fotogalerij

Troep langs fietspad zorgt voor ergernis

Vorige week werd de Nivo-redactie gebeld door een vrouw, of we niet eens een stukje konden schrijven over het fietspad langs de Kathammerzeedijk.

De vrouw, en niet alleen zij, ergert zich al lange tijd aan de rommel die hier achtergelaten wordt door leerlingen van het Don Bosco College. Veel van hen fietsen via dit pad naar en van de school. En als ze dan blikjes, flesjes, zakjes chips, doosjes, etc. bij zich hebben kieperen ze die weg in de goot langs het pad of tegen het hek van de voetbalvelden. Zo is dit wandel/fietspad vanaf het DBC tot aan de ingang van het voetbalstadion één grote bende.

Fotogalerij

Kinderopvang Berend Botje weer ‘Beste kinderopvang van Nederland’!

Voor de tweede keer op rij is Kinderopvang Berend Botje uitgeroepen tot ‘Beste kinderopvangketen van Nederland’. Vrijdag 14 september werden de winnaars van deze landelijke verkiezing bekend gemaakt. De kinderopvangorganisatie uit Zwaag scoorde een 8,9 en won!

De Kinderopvang Awards is een initiatief van onder andere Tevreden.nl (het grootste gespecialiseerde onderzoeksbureau van Nederland). De winnaar wordt gekozen op basis van onder andere de beoordeling van klanten. De afgelopen periode konden zij hun kinderopvangorganisatie beoordelen via een internetstemming. De klanten van Berend Botje gaven de organisatie gemiddeld een 8,9. Ook het kinderdagverblijf van Berend Botje in Enkhuizen scoorde zeer goed. Met het cijfer 9,5 behoort dit kinderdagverblijf tot de top 3 kinderopvanglocaties van Noord-Holland.
Trots
Pedagogisch directeur Gaby Alberts: ‘Deze prijs is een prachtige waardering voor al onze medewerkers. Hun inzet, enthousiasme en liefde voor de kinderen wordt zo nog eens extra beloond. Wij zijn ontzettend trots op onze teams! Zonder hun had dit ons niet gelukt! Ook zijn we onze klanten dankbaar voor hun stem en waardering.’

Fotogalerij

Kees Jonk is na tien jaar bezig aan zijn laatste werkdagen bij ’t Gat van Nederland n

‘Nu moet je leven, het kan zo voorbij zijn’

Toen DJ Bert hem op maandag van kermis naar voren riep en de hele kroeg vervolgens ‘Angels’ van Robbie Williams voor hem zong, pinkte hij voorzichtig een traantje weg. Na tien jaar is Kees Jonk (melk) bezig aan zijn laatste werkdagen bij ’t Gat van Nederland. ,,Zondag 30 september is het zover. Daarna ben ik gewoon vrij. Werkeloos. Dat is nog wel een dingetje.”

Het is donderdag na kermis. De drukke weken zijn nu achter de rug. Althans, dat zou je zeggen. Kees is namelijk nog steeds volop bezig om de boel op orde te krijgen. Een vrije dag heeft hij nog niet gehad na twee belachelijk drukke maanden. ,,De kermis en derde week van de bouwvak waren wel geweldig”, zegt de geliefde kroegeigenaar, terwijl hij een koelkastje opnieuw inricht. ,,Normaal gesproken gebeurt er tijdens die feestdagen altijd wel iets waarvan je achteraf denkt: shit, dat hadden we moeten voorkomen. Maar dit keer verliep alles positief. Er is zelfs niets kapotgegaan.”
Alleen dat verzoekje van DJ Bert op maandagavond zag Kees niet aankomen. Toen vervolgens het refrein van Robbie Williams’ Angels door de speakers knalde en hij een aantal medewerkers achter de bar zag huilen, kreeg hij het zelf ook even zwaar. ,,Er zijn best veel mensen naar me toe gekomen om te zeggen dat ze me gaan missen. Ook onbekenden. Een mooier compliment kun je niet krijgen. En natuurlijk ga ik het zelf ook in veel opzichten missen.”
Spijt
Zijn telefoon rinkelt. Kees beantwoordt de inkomende oproep. Het is de leverancier van de gokkast. Twee minuten later gaat de Volendammer weer verder met waar hij mee bezig was. ,,Het werk stopt nooit”, verzucht Kees. ,,Ze blijven je maar bezighouden. De meesten denken dat je op elke minuut van de dag beschikbaar bent, zelfs na de buitensporig drukke maanden die we achter de rug hebben. Dat kun je ze ook niet kwalijk nemen natuurlijk. En het komt ook doordat ik zelf moeilijk dingen uit handen kan geven. Delegeren is een kunst die ik in sommige opzichten beter onder de knie moet krijgen. Wacht even één tel, ik stuur even een nummer door…”
Dan komen zijn dochtertje Kaylee en vader Willem onverwachts binnenlopen. Ze duikt meteen in de armen van haar vader. Kees glimlacht. Hij heeft de afgelopen maanden niet veel tijd met zijn familie doorgebracht. ,,Dinsdagavond na kermis kwam ik thuis en dook Kaylee ook op me. Vervolgens zei ze: papa, ik mis je. Ja, dan breekt je hart. Ook omdat je weet dat het zo is. Het leven als kroegeigenaar is gezellig, maar heel moeilijk te combineren met een gezin. En toevallig is familie wel heel belangrijk. Daarom heb ik er ook geen spijt van dat ik de keuze heb gemaakt om te gaan stoppen. De afgelopen maanden heb ik zóveel jonge mensen voorbij horen komen die ernstig ziek zijn of overlijden. Dan denk ik bij mezelf: nu moet je leven. Het kan zo voorbij zijn.”
Koffie
De koelkast is weer geordend. Kees laat zijn arm symbolisch rusten op de tap voor hem. Af en toe dringt opeens het besef bij hem door dat hij aan zijn laatste werkdagen bezig is. Tijdens de kermis had hij dat ook. Soms stelt hij zichzelf de vraag: heb ik wel de juiste keuze gemaakt? En altijd komt hij tot hetzelfde antwoord: ja. En dat terwijl er nog geen nieuwe baan in het vizier ligt. ,,Ik ben wel meerdere keren gebeld door bedrijven die een kop koffie met me wilden drinken. Maar ik ga straks eerst rustig voor mezelf op een rijtje zetten wat ik echt wil. Ik neem een maand vrij. Die weken wil ik blokken om tot rust te komen en tijd door te brengen met mijn vrouw en kinderen. We gaan onder meer twee weken op vakantie. En ik zal ook wel wat oriënterende gesprekken gaan voeren.”

‘Vervolgens zei ze:
papa, ik mis je.
Ja, dan breekt je hart’

Vader Willem luistert van een afstandje mee. Hij snapt het besluit van zijn zoon. ,,Er is niets mis met hard werken, maar Kees is bij nacht en ontij op pad en dat een uurtje of zeventig per week. Met een gezin erbij houd je dat gewoon niet vol. En het is belangrijk dat je je werk leuk vindt.”
Kees: ,,Na mijn studie aan Hotelschool The Hague ben ik meteen bij ’t Gat begonnen. Daarvoor kluste ik nog bij in het Havengat. Ik heb achttien jaar lang alle kermissen en feestdagen gewerkt. Als je op een gegeven moment kinderen hebt, gaat dat tegenstaan. Als ik diep in de nacht thuiskom na bijvoorbeeld een kermisweekend, dan word ik rond zeven uur weer wakker gemaakt door mijn kinderen. Dan is je lichaam niet heel blij. Na verloop van tijd denk je: wordt dit nou mijn leven? Met pijn in mijn hart zeg ik dan ‘nee’. Vandaar deze moeilijke stap.”
Anekdotes
Kees kan na al die jaren met speels gemak een dikke pil volschrijven met anekdotes. Hij vindt het verstandig om de meeste gekkigheid voorlopig binnenskamers te houden. ,,We kennen allemaal natuurlijk de verhalen over toeristen die rond de kermis het brijkie inlopen, omdat ze denken dat het een grasveld is”, lacht Kees. ,,Dat gebeurt nog steeds bijna ieder jaar. Maar los daarvan heb ik ook altijd ontzettend genoten van bepaalde feestdagen an sich. Neem nou de derde week en kermis, waarbij de klucht helemaal vol staat met mensen. Of onze jaarlijkse apres-ski-feesten, met een hele tent op z’n kop. Daar kan ik echt van genieten. Mensen vermaken vind ik het mooiste dat er is.”
Hij vervolgt: ,,Er zijn ook soms wat bezoekers die na afloop naar je toe komen om te vertellen dat ze het niet leuk hebben gehad. In mijn beginperiode trok ik dat mezelf erg aan, maar inmiddels weet ik dat je nooit iedereen tevreden kunt houden. Daar moet je afstand van doen, anders draai je door.”
Snapchat
Het is wel een trend dat jongelui in het weekend steeds later op de avond naar de kroeg gaan. Dat merkt ’t Gat ook. ,,Ik denk dat het mede door de komst van de smartphone komt”, zegt Kees. ,,Als het nu rustig in de kroeg is, sturen ze een appje naar vrienden en dat gaat dan heel Volendam door. Vroeger moest je vechten voor een kruk en was het café ook een plek waar je elkaar ontmoette. Tegenwoordig gaat bijna alles via de telefoon. Ze sturen elkaar via Snapchat een berichtje en twee weken later hebben ze verkering. In zekere zin is dat best wel jammer, want uitgaan kan heel gezellig zijn. Het is juist een van de weinige momenten waarop je nog even met elkaar in gesprek kunt gaan.”

‘Ze sturen elkaar via Snapchat
een berichtje en twee weken later
hebben ze verkering’

Op dit moment sluiten de meeste kroegen in Volendam in het weekend rond twee uur ’s nachts. Kees en consorten hebben weleens besproken om een uur langer open te blijven. ,,Maar dan blijven de jongeren waarschijnlijk nog langer op hun voorzitje. Ik praat ook weleens met kroegeigenaren die later dicht gaan dan wij, en daar komen de bezoekers pas rond één uur ’s nachts. Per saldo schiet je daar dus weinig mee op. Voor de omwonenden is het ook allesbehalve prettig.”
Dromen
Het gesprek wordt weer even onderbroken als Kaylee en Willem weer op de fiets stappen. Bappie voorop, kleindochter achterop. Binnenkort zal Kees zelf vaker zo’n ritje maken met zijn twee kids. Zijn taken worden vanaf 1 oktober overgenomen door Roy Veerman en Quincy de Beukelaer. Niels Veerman wordt weer voor honderd procent eigenaar van ’t Gat van Nederland. ,,Roy en Quincy werkten hier al een tijdje en hebben de afgelopen weken met me meegelopen”, verklaart Kees. ,,Ze komen vast nog wel voor wat verrassingen te staan, maar de meeste dingen weten ze nu wel. Ze zijn met ze tweeën, dus dat moet lukken. Daar heb ik alle vertrouwen in.”
Grote toekomstdromen heeft Kees niet. ,,Ja, langer dan vijf dagen op vakantie met m’n gezin”, zegt hij met een glimlach. ,,Daar heb ik straks gelukkig meer tijd voor.”
Kortom: ,,Op naar een leven na ’t Gat van Nederland.”

Fotogalerij

Nieuwbouw woning in de Giekstraat

In de bouwvak is in de Giekstraat de hoekwoning, waar ruim 60 jaar Hein Kwakman (Schemeravond) en Ant Kwakman (van Jan Heintje) woonden met hun gezin, tegen de vlakte gegaan.

In korte tijd werd dit huis gesloopt en hier was Hein getuige van, want hij kwam even een kijkje nemen bij zijn vroegere woning. Vorige week zijn de palen geheid. Vrijdag werd graafwerk uitgevoerd voor de fundering en zaterdag werd hier weer een laag zand op uitgestort. Er wordt een nieuw huis gebouwd voor Marije Koning. Zodra de fundering gestort is kan met het metselwerk worden begonnen. De woning is getekend door Evert Smit.

Fotogalerij

Aftrap G-voetbal bij RKAV

Dinsdagavond is eindelijk de aftrap gegeven van het G-voetbalteam van RKAV Volendam. Burgemeester Lieke Sievers, wethouder Vincent Tuijp en Jan Smit waren erbij om de G-voetballers, zo’n vijftien, en hun trainers, succes te wensen.

Het idee leefde al geruime tijd. Marco Jonk en Tom Tuijp gaan als trainers de uitdaging aan om de nieuwe tak van de RKAV van impulsen te voorzien. Elke dinsdagavond zal er van 19.00 uur tot 20.00 uur worden getraind in het Jan Smit Stadion. Jongens en meiden met een verstandelijke of lichamelijke handicap zijn altijd welkom.
Wedstrijden staan nog niet gepland, maar daar zal het in de nabije toekomst ongetwijfeld van komen.

 

Fotogalerij

Janine Kroon wil Liza Veerman middels inzamelingsactie aan aangepaste auto helpen n

‘Ik vind het zó mooi dat ze dit voor me doet’

Een jaar nadat het leven van Liza Veerman (24) werd geruïneerd door een meningokokkenbacterie, start Janine Kroon een bijzondere geldinzamelingsactie. De 21-jarige Volendamse wil haar dorpsgenootje aan een auto helpen die met de hand bestuurbaar is, zodat zij weer zelfstandig naar school en werk kan reizen. Ze hoopt op zo veel mogelijk steun van mensen uit haar omgeving. ,,Liza is ontzettend positief, maar achter haar lach schuilt wel een heel ingrijpend verhaal.”

De afgelopen weken was meningokokken meer dan ooit in het nieuws. In 2017 werden tachtig Nederlanders ernstig ziek door een infectie met de meningokokken W-bacterie, onder wie de Volendamse Liza Veerman. Erger nog: tot en met augustus dit jaar telde het RIVM al bijna evenveel zieken en wel achttien doden. Om een akelige epidemie in de kiem te smoren, wordt nu gestart met een vaccinatiecampagne.
Leed besparen
Voor Liza komt die enerzijds te laat, omdat ze vorig jaar al zwaar werd getroffen door meningokokken. Om de sluipmoordenaar een halt toe te roepen, moesten haar beide onderbenen worden geamputeerd. En in het brandwondencentrum van Beverwijk moest ze maandenlang worden verzorgd voor tweede- en zelfs derdegraadsbrandwonden. Ze leefde tussen hoop en vrees en ging door een vreselijke tijd.
,,Het blijft onvoorstelbaar dat zo’n bacterie gewoon in je lichaam woont en binnen een paar uur je hele leven op zijn kop kan zetten”, verzucht Liza, terwijl Janine haar verhaal aanhoort. ,,En het ergste is: dit kan iedereen overkomen. Ik vind het daarom goed dat er een vaccinatiecampagne komt. Hopelijk kan dat in de toekomst veel leed gaan besparen.”
Kostenplaatje
Inmiddels prijst Liza zich vooral gelukkig dat ze nét op tijd aan de bel trok en nu nog in leven is. Dankzij aangemeten protheses heeft ze een stukje onafhankelijkheid terug. Hiermee kan ze namelijk weer stukjes lopen en fietsen. Ze heeft zelfs een beetje kermis kunnen vieren en gedraagt zich naar buiten toe uitzonderlijk positief. ,,Maar Liza wil uiteraard ook dolgraag weer zelfstandig naar school en werk kunnen reizen”, vertelt Janine, een vriendin van Liza’s zus Caroline. ,,Op dit moment is ze grotendeels afhankelijk van haar moeder.”
Liza gaat één dag per week naar school en werkt weer twee ochtenden per week als verzorgster bij Novawhere in Purmerend. Daarnaast wordt ze af en toe nog verwacht bij haar prothesemaker, moet ze naar de fysiotherapeut en zo zijn er nog wel meer dingen. ,,Dat heeft dus een behoorlijke impact op het leven van haar moeder. Een aangepaste auto, waarbij het gaspedaal en de rem aan het stuur zijn gekoppeld, zou Liza weer een groot stuk van haar normale leven teruggeven. Maar ja, daar zit wel een behoorlijk kostenplaatje aan vast. En dat komt bovenop de vele investeringen die haar familie al heeft gedaan.”
Protheses
En dus besloot Janine in actie te komen. In het bijzijn van Liza opende ze een aparte bankrekening om geld in te zamelen voor haar dorpsgenootje. Janine heeft een streefbedrag in haar hoofd, maar dat houdt ze liever nog even voor zichzelf. ,,Laten we eerst maar even afwachten of het aanslaat”, zegt ze. ,,Het zou geweldig zijn als we Liza uiteindelijk echt kunnen helpen. En stiekem hoop ik dat er nog wat extra geld overblijft, zodat ze misschien protheses kan aanschaffen die waterproof zijn. Daarmee kan ze dan weer normaal douchen en op vakantie, want dat zijn op dit moment ook nog grote en moeilijke opgaven.”
De familie Veerman is de afgelopen periode behoorlijk geschrokken van de vele investeringen die ze moeten doen om Liza te ondersteunen. Alleen al de benzinekosten die haar moeder maakte toen haar dochter drie maanden in het brandwondencentrum Beverwijk moest verblijven, waren torenhoog. Om maar te zwijgen over alle aanpassingen die thuis moeten worden gedaan. En dat is slechts het topje van de ijsberg.

‘Laten we hier met
z’n allen de schouders onder zetten
om uiteindelijk
een fantastisch
eindbedrag te halen’

De protheses die waterproof zijn, kosten bijvoorbeeld 10.000 euro. En de aangepaste rijlessen die Liza momenteel volgt in Amsterdam, moeten óók worden betaald. ,,We hebben gelukkig donaties gehad van een aantal fantastische mensen”, vertelt Liza’s moeder Hennie. ,,Ik vraag me weleens af wat er gebeurt als mensen met een uitkering worden getroffen door zo’n ziekte. Hoe moet je dan in hemelsnaam rondkomen?”
Schrikken
Gelukkig zijn er mensen als Janine, die slachtoffers als Liza een hart onder de riem steken. Liza wist niet wat ze hoorde toen Janine haar vertelde over de inzamelingsactie. ,,Voor mij was het best wel even schrikken”, bekent ze. ,,Dit verwacht je niet. Ik vind het zó mooi dat ze dit voor me doet. Eind oktober doe ik examen voor het rijden in een aangepaste auto. Het zou echt geweldig zijn als ik dan in een later stadium weer zelf naar school en werk kan rijden. Ik ben mijn moeder ongelooflijk dankbaar, maar wil haar niet blijven belasten.”
Janine houdt alle donateurs via Facebook en deze krant regelmatig op de hoogte van de tussenstand van de inzamelingsactie: Ze besluit: ,,Laten we hier met z’n allen de schouders onder zetten om uiteindelijk een fantastisch eindbedrag te halen.”

Wilt u Liza steunen? Dan kunt u een bijdrage storten via bankrekeningnummer NL06 RBRB 8818 5905 10 t.n.v. Liza Veerman.

Fotogalerij

NK Veebeoordelen 2018 in Edam

Op zaterdag 15 september vond het jaarlijkse NK Veebeoordelen plaats. Dit jaar in Edam. Op het zonnige Jan Nieuwenhuizenplein bij de Kaaswaag kwamen 64 afgevaardigde jonge koeienkenners uit alle provincies van Nederland bij elkaar om zwartbonte koeien te keuren op exterieur: frame, type, uier, beenwerk en het algemeen voorkomen.

Herre Kuiper werd bekroond tot Nationaal Kampioen Veebeoordelen 2018, gevolgd door Rienk Jonkers. Arno Helder sluit de top 3 af. De beste nieuwkomer dit jaar is Simon de Boer uit Zeevang.

Fotogalerij

Burgemeester Lieke Sievers blikt terug op de kermis n

Over taxi’s, drugs, sociale media, mythes en de uitstekende sfeer

Zij bezocht zelf ook drie kermisdagen. ,,Ik was blij met die uitstekende sfeer, ook omdat het anders georganiseerd is dan in vorige jaren en dan doel ik op de organisatie die de randvoorwaarden schept om het veilig en met plezier te laten verlopen. We hebben met de horeca, kermisexploitanten, heel veel vrijwilligers en alle organen die voor de veiligheid zorgen, afgesproken dat we samen zorgen dat iedereen zich veilig en prettig voelt. Het was zo aangekleed dat het zowel zichtbaar als niet zichtbaar, dus verkeersregelaars, portiers, als de door de gemeente extra ingehuurde beveiligers, de boa’s, jeugdwijkagenten, jeugdwerkers en politie, heel ontspannen met elkaar kon verlopen. Ieder vanuit zijn of haar rol, door er simpelweg te zijn.”

,,Alle mensen die ik vanuit allerlei instanties en rollen heb gesproken, vertelden dat het een hele mooie kermis was. Zoals ik dat zelf ook ter plekke heb gevoeld en ook op de foto’s in de Nivo spatte het plezier en de gezelligheid er van af”, zegt burgemeester Lieke Sievers, die vanuit haar burgermoederrol terugblikkend enkele thema’s uitdiept.
,,Daar waar iets gebeurde wat de sfeer niet ten goede kwam, dan was het zaak soepel te interveniëren, het klein te maken en zorgen dat het daarna vrolijk doorliep. Niet wachten tot het tot de hand loopt. Dat heeft fantastisch gewerkt en iedereen die ik na de kermis heb gesproken, was daar tevreden over, ook de feestvierders zelf. We kregen zelfs de feedback dat de drukke avonden met minder incidenten verliepen dan tijdens een normale horecanacht.”

‘Succesje als je
dealers gefrustreerd
ziet afdruipen’

In het kantoor aan de Zeestraat zat het operationeel centrum. Door het creëren van clusters was er goed verbinding met elkaar te leggen, daarnaast waren er camera’s die permanent beelden gaven, zo konden ook signalen worden gegeven aan coördinatoren, politiemensen en jeugdwerkers. Er stond een heel netwerk met elkaar in contact, wat voor een groot deel onzichtbaar heeft gewerkt, juist doordat kleine dingen klein konden blijven. Dat kwam uiteraard ook doordat al die kermisvierders in goede mood waren.”
De gemeente verspreidde in de periode van de Edammer en Volendammer kermis in samenwerking met Moedige Moeders ook gratis drugstesten en die vonden aftrek onder de ouders. ,,We hebben daarnaast een aantal dingen gedaan om zo vroegtijdige signalen op te kunnen vangen. Aan de Loswal van de haven, onder de beunen, was verlichting aangebracht. Het verleden had duidelijk gemaakt dat daar veel gebeurde en ook vanaf het water werd aangevoerd. In de stegen stonden beveiligers en de aanwezigheid van camera’s werkte. Er is een aantal aanhoudingen verricht.”
,,Je gaat het nooit helemaal tegen, want waar mensen de behoefte hebben, daar vinden ze een weg. Maar daar waar het uit de hand dreigde te lopen, waar dealers op een pusherige manier van hun spullen probeerden af te komen, daar hebben we door deze manier van inzet dingen kunnen voorkomen.”
,,De kleine succesjes zijn dan de momenten dat wordt vastgesteld dat dealers gefrustreerd afdruipen omdat ze hun spullen niet kwijt kunnen. Minder goed was dat er ook minderjarigen – soms van vijftien jaar – thuisgebracht moesten worden terwijl ze van voren niet meer wisten dat ze van achter leefden.”
Een voorafgaand spelend thema was ook het taxi-verhaal. ,,Het is een ingewikkelde materie. We hebben geprobeerd om de inzet van de verkeersgeleiding te verbeteren. We zijn met een andere organisatie in zee gegaan en die heeft prima werk verricht. Natuurlijk ben je niet alles voor, maar we hebben een verdubbeling van het aantal verkeersregelaars ingezet, om te proberen het kaf van het koren te scheiden en te trachten het verkeer op de Populierenlaan zo soepel mogelijk te laten verlopen. Om de mensen die een taxi wilden een reguliere taxi te bezorgen en niet één van de rotte appels.”
,,We proberen écht dat wat er niet deugt, eruit te vissen. De controle daarvoor ligt bij de ITL – de Inspectie Leefomgeving en Transport – en niet bij de gemeente of politie. ITL gaf de kermis in Volendam dat weekeinde geen prioriteit en daar heb je het dan mee te doen. Wij gaan het huidige beleid evalueren en onszelf heroriënteren.”
Rondom de verkeersregelaars gebeurde een incident waarbij een Boa ingreep en een kermisganger in de kraag vatte. Dat incident werd vervolgens op de sociale media enorm uitvergroot. Sievers: ,,De inzet van verkeersregelaars was verdubbeld en al die mensen zetten zich in ten behoeve van de gasten. Wat er exact is gebeurd, weet ik niet, want ik was er niet bij. Het is in onderzoek. Maar ik vind belangrijk dat we met elkaar respect hebben voor de mensen in uniform, of dat nou de EHBO-er is, de mensen te water bij de reddingsmaatschappij of de verkeersregelaars. Want die mensen zorgen dat jij een plezierige kermis kan vieren.”

‘Beeldvorming op
sociale media en het
elkaar dol maken met verhalen,
leidt tot niks’

Ze stipt het – excessieve – gebruik van sociale media aan. ,,De manier waarop over dit incident is gecommuniceerd, maakt dat we met z’n allen een beleving krijgen bij iets waar slechts een beperkt aantal mensen bij is geweest. Het krijgt daarmee een dynamiek waar niemand gelukkig van wordt.”
,,De feiten zijn dan niet meer leidend, maar dat wat we beleven of wat we van horen zeggen hebben. Daarom ga ik met de mensen praten, omdat we met z’n allen zorgen voor de veiligheid van de betrokkenen. Beeldvorming op sociale media en het elkaar dol maken met verhalen, dat leidt tot niks. We maken dingen heel groot en pakken het niet bij de wortel aan. Laten we het recht op z’n beloop laten en that’s it.”
,,Wat me verder is opgevallen, is de ongelofelijke hoop troep die we op straat hebben gemikt. Terwijl we zo’n schoon volk zijn en dan maken we er zo’n bende van en dan moet Afdeling Openbare Werken de volgende morgen aan de bak om onze troep op te ruimen. Volgens mij kunnen we dat beter doen en daar moeten we volgend jaar iets op bedenken, want nu bevuilen we ons eigen dorp in die dagen.”
Sievers hoort ook de geluiden over het ‘bezoek van buiten’, dat met name op zaterdagavond grootse vormen aanneemt. ,,Zoiets houd je niet tegen, ook al zou je er een evenement van maken en met toegangswegen werken. Dat laatste is overigens erg ingewikkeld. Maar ook ik vang die signalen op van de Volendammers. Maar ik hoorde ook dat het een prettig publiek van buiten was. En veel Volendammers maken de keuze op de andere dagen te gaan.”
Tot slot wil zij nog wat mythes ontzenuwen. ,,Er kwamen wederom mensen op mij af, die hadden vernomen dat ik de kermistent weg zou willen hebben, de beunen wil verbieden en de kermis wil verplaatsen. Voor nu en altijd: op de beunen wil ik verlichting voor de veiligheid, niets meer. De tent is een gouden vondst gebleken en wat het verplaatsen betreft: ik heb het boek van de kermisgeschiedenis gelezen en dan zie je de evolutie van de kermis qua locaties. Dat blijft doorgaan: voor het type attracties wat wij willen hebben moet je misschien locaties aanpassen, omdat het allemaal een plek moeten krijgen. Dus misschien moeten we het terrein uitbreiden, maar van verplaatsen is geen sprake.”
,, Het gaat om een prachtige kermis door en voor de gemeenschap die toekomstbestendig is, maar net zoals de voorgaande decennia zich zal blijven ontwikkelen in de richting die passend is bij de huidige tijd. Het organiseren van een goed feest ontslaat men niet van doorontwikkeling, dus ook in de toekomst blijft er volop aandacht voor verantwoord feestvieren, door bijvoorbeeld een focus op veiligheid, afvalmanagement, infrastructuur en bovenal de lokale cultuur en tradities.”

Nieuwe studio album Jan Smit vanaf vandaag verkrijgbaar

Vandaag is het langverwachte nieuwe studio-album van Jan Smit uitgekomen. Het album getiteld ‘Met Andere Woorden’ bundelt 12 nieuwe liedjes geschreven door bekende Nederlandse componisten. Vanaf vandaag is dan ook bekend welke 12 collega’s uit het vak hebben meegewerkt aan dit bijzondere project.

“Ook al zijn het dit keer
niet mijn eigen woorden,
het was wel mijn grootste
uitdaging tot nu toe” aldus Jan.

Anderhalf jaar geleden opperde Jan Smit het plan 12 gerespecteerde collega’s uit het vak te vragen een liedje voor hem te schrijven. Misschien wel dat ene liedje waarvan zij vinden dat hij het altijd al eens had moeten zingen, maar misschien ook wel die nieuwe uitdagende stijl die hij anders nooit zou hebben geprobeerd. Volledige vrijheid voor de componist, met -zoals altijd- de vertrouwde medewerking van muzikaal genie Thomas Tol die de volledige productie op zich nam.
Waar Jan Smit altijd zijn eigen liedjes schrijft stelt hij zich bij dit album kwetsbaar op.
Dat brengt ook een stukje onzekerheid met zich mee. “Voldoe ik wel aan de verwachtingen van de componist? En wat nou als ik 12 liedjes krijg die mij niet kunnen bekoren? Of misschien wel het allerbelangrijkste… Wat als mijn fans dit helemaal niet leuk vinden?” Aldus Jan Smit.
Op 7 september werden de eerste 4 tracks van het nieuwe album beschikbaar en werd de single ‘Ik Zie’ bekend gemaakt.
Tracklisting:
1. Betere Tijden (Paskal Jakobsen & Peter Slager)
2. Hé Mooie Meid (Thomas Berge)
3. Mocht Je Weggaan Vandaag (Racoon)
4. Bijna Thuis (The Kik)
5. Dagboek Van Een Smiecht (Barry Hay & JB Meijers)
6. Ik Zie (Edwin Evers)
7. Zomer In Het Land (Jan Dulles & Jaap Kwakman)
8. Liever Dan M’n Eigen Leven (Sanne Hans)
9. Held (Guus Meeuwis & Leo Alkemade)
10. Met Andere Ogen (Frank Boeijen)
11. Rosie (Jan Keizer)
12. Fris (Lange Frans)
Bonustrack
13. Ik Wil Slapen
Dit hele project wordt ondersteund met een theatertour getiteld Met Andere Woorden. De tour gaat op 26 september van start in Zaandam en eindigt op 20 December in Winschoten. Voor kaarten kun je terecht op www.ntk.nl.

Fotogalerij