Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Beroependag voor 270 eerstejaars leerlingen van het Don Bosco College

Woensdag vond weer de jaarlijkse Beroependag plaats van het Don Bosco College. Naast een aantal studielessen krijgen alle leerlingen van leerjaar 1 en 2 een aantal LOB (loopbaan, oriëntatie en begeleiding) activiteiten aangeboden.

De LOB-activiteit van leerjaar 1 is de Beroependag. Leerlingen gaan een dagje meelopen bij een beroepsbeoefenaar. Zij maken kennis met de vaardigheden en werkzaamheden die horen bij dit beroep en ervaren zo of zij dit een leuk beroep vinden. De jongens en meiden voerden tijdens de Beroependag allerlei werkjes uit die door hun ouders of ooms en tantes uitgevoerd worden. De stagelopers kon men in Volendam in vele winkels en bedrijven tegenkomen.

Fotogalerij

Stoep wordt hier geregeld stuk gereden

De familie Cor Bond woont op de hoek Edammerweg/Meerstraat. Om de tuin wordt nu een muurtje gemetseld. Vorige week stond hier een landmeter om de juiste stand van het metselwerk te kunnen bepalen. Een vrachtwagen kwam de bocht omrijden en de landmeter werd omver gereden.

De schade kon op het bedrijf verhaald worden. Ook worden er geregeld tegels en stenen uit het pad gereden door verschillende soorten auto’s die hier de smalle bocht nemen. Beklag werd gedaan bij de gemeente, want men was bang dat het metselwerk ook omver gereden zou worden. Daarom zijn door de gemeente enkele rood/witte paaltjes op de stoep geplaatst. Ook enkele keien zijn van deze linten voorzien om de automobilisten erop te wijzen even uit te kijken.

Sem Kras mascotte van FC Volendam

De 8-jarige Sem Kras, die woont op de Paardrijder, was vrijdag de mascotte van FC Volendam tijdens de wedstrijd tegen NEC Nijmegen. Zijn ouders Jim en Nancy Kras en broer Jop waren eveneens in het Kras Stadion present. Samen met arbiter Van der Laan liep de mascotte het veld op, waarbij hij de wedstrijdbal oppakte.

Na afloop van de met 2-3 verloren wedstrijd huldigde hij de ‘Man of the Match’ en dat was aanvaller Rodney Antwi, die een bos bloemen van Ron Bloemenweelde en een dinerbon van Grand-Café De Dijk kreeg aangeboden van Sem Kras. Het mascotte-zijn had Sem gewonnen tijdens het Frook’s Kerstfeest in de Jozef. Zijn favoriete speler van FC Volendam is Joey Veerman en Ronaldo vindt hij de beste voetballer ter wereld. Zelf speelt Sem Kras in het team JO8-1 van de RKAV.

Fotogalerij

Volendamse keeper valt uit tijdens belangrijke EK-kwalificatie

Rug weer spelbreker voor Eijlers

,,Ik hoop dat ik met twee weken weer kan spelen, maar dat dacht ik vorige keer ook, toen was ik er vijf maanden uit.” Gerrie Eijlers lachte in Slovenië, maar wel als een keeper met kiespijn. Want daags ervoor, vorige week donderdag in Almere, begon hij groots in het doel van Oranje, tegen de wereldtoppers uit Slovenië. Maar bij een verrassende 10-6 voorsprong in de achttiende minuut ging het mis. Na het rustsignaal keerde de Volendamse doelman niet terug (en verloor Nederland in de slotminuut: 26-27). ,,Maar ik ben positief over de bekerfinale met Kras/Volendam op 28 april en ook voor de twee belangrijke laatste EK-kwalificatiewedstrijden met het Nederlands team in juni.”
Door Eddy Veerman

Eijlers keepte na veertien seizoenen Duitse Bundesliga juist door om ooit in zijn carrière een internationaal eindtoernooi te keepen en die mogelijkheid werd vergroot aangezien voor het EK van 2020 24 in plaats van 16 landen worden toegelaten. Na de twee nederlagen tegen topland Slovenië, wordt het een hele opgave om als nummer drie van de poule genoeg punten te scoren om te worden uitgezonden.
Hopelijk betekent de huidige rugblessure niet het brute naderende einde van zijn interlandcarrière. ,,Ik hoop het inderdaad niet. Het lijkt iets minder erg dan de vorige keer, toen bleek het een hernia te zijn, zat het op een andere plek en straalde door naar mijn been. Een paar maanden geleden kon ik ’s nachts niet eens liggen om te slapen.”
Na vijf maanden maakte hij zijn rentree, groeide bij Kras/Volendam weer naar zijn oude vorm en keek juist uit naar de interlands. Tegen Slovenië, dat in 2017 derde eindigde op het wereldkampioenschap en waar veel spelers als goed betaalde prof in de Champions League spelen, zaten Eijlers en Oranje donderdag in Almere meteen goed in de wedstrijd. ,,Ik startte heel goed, had enkele mooie stops. In de achttiende minuut kreeg hun sterke cirkelspeler de bal en ik kwam agressief naar voren, met mijn linkerbeen omhoog. Bij het neerkomen voelde ik iets in m’n rug. Ik heb nog doorgespeeld tot aan de rust maar dan ben je er toch niet helemaal bij met je hoofd. Omdat het lichaam warm is, ga je door de pijn heen, maar daarna dacht ik verder dan deze wedstrijd. Ik ben er net lang uit geweest, dus dan denk je even niet alleen aan sport. Ik hoop dat er iets scheef staat en het snel te repareren valt.”
Eijlers reisde wel mee naar Celje, waar de return plaatshad. Daar werd met 30-23 verloren. Als je zo dicht bij een stunt bent als bij de thuiswedstrijd, dan is het extra zuur als je dat vanaf de zijlijn ziet gebeuren. Slovenië heeft twintig jongens die op het allerhoogste niveau spelen. Qua midopbouw zijn er vier behorend tot de tien beste ter wereld, die zetten ze met gemak ook op links neer.”
,,In Almere hebben we ze verrast met snel spel, we verloren omdat we op het einde technische fouten maakten, ballen lieten vallen en tijdstraffen kregen. En zij hebben de klasse om af te straffen en door te drukken, kleinere landen hebben dat niet.”
,,Dit waren hele dure extra punten die we hadden kunnen pakken. Nu komt het op de twee laatste wedstrijden aan, moet je met vijf verschil van Letland winnen en moet Slovenië, dat al geplaatst is, ook gewoon winnen van Letland en het niet laten lopen.”
,,Mooi om dit nog mee te mogen maken, zoals hier in Slovenië. Het was één van de mooiste hallen, Celje speelt altijd in de Champions League, er kunnen vijfduizend mensen in. Een gigantische stemming hier leeft het echt, de handbalcultuur is groot.”
,,In deze uitwedstrijd zag je aan de intentie waarmee zij begonnen, dat ze het niet nog eens spannend wilden laten worden. Het is een team net als wij, niet zulke grote jongens, maar wel technisch én zij hebben meer ervaring, zijn meer drukbestendig.”
,,Nu moeten we ons vol richten op juni en Letland verslaan. Ik moet erbij zijn en dat gaat lukken ook.”

Foto: Gerrie Eijlers toen het lichaam nog werkte tegen Slovenië, redding brengend bij een penalty. Foto Henk Seppen

Fotogalerij

Paashaas deelde Paashazen uit in het Havenhof

Clown Peppino (Kees Tuijp) was woensdagmiddag als Paashaas verkleed naar het binnenplein van winkelcentrum Havenhof gekomen. Aan het winkelend publiek deelde de Paashaas tussen 14.00 en 17.00 uur chocolade Paashazen uit.

De ballonnenkraam had de Paashaas ook opgesteld bij het koffieterras en de Italiaanse ijssalon van Cees van Westen en aan de kinderen werden fraaie (Paas)ballonfiguren uitgedeeld. Vele kinderen liepen glunderend met een mooie ballon en de chocoladelekkernij rond in het Havenhof. De voorbijgangers werden door de Paashaas aangesproken en zij lieten zich maar al te graag verwennen met de aangeboden lekkernij. Het was weer een geslaagde actie van de winkeliersvereniging Havenhof.

Fotogalerij

Frook’s Paasbingo van de Kidsclub rond de middenstip

Woensdagmiddag vond er een nieuwe activiteit plaats van de Kidsclub van FC Volendam. Door Demi Siebeling en haar assistentes was dit keer een Frook’s Paasbingo opgezet. Hier hadden zich 130 kinderen voor opgegeven.

Om 13.30 uur ging de Paasbingo van start op een wel heel aparte locatie, namelijk rond de middenstip in het Kras Stadion van FC Volendam. Bingomasters waren Remon Feld en Frook, de mascotte van de Kidsclub. Een dertigtal prijzen waren er te winnen voor de jongste voetbalfans. Tussen de Paasbingo door kregen de jongens en meisjes een bekertje ranja, een spek en een ballpoint van FC Volendam aangeboden. De zeer geslaagde Paasactie van de Kidsclub duurde een uurtje en op het einde kregen alle kinderen nog een chocolade Paasei en een ijsje mee.

Fotogalerij

Onterechte nederlaag FC Volendam tegen NEC Nijmegen

De verdediging van FC Volendam was bij het begin van de wedstrijd tegen NEC Nijmegen niet goed bij de les. Al na 35 seconden lag de 0-1 in het net achter keeper Jordi van Stappershoef. Mike Ndayishimiye wist te scoren en 7 minuten later Mart Dijkstra de 0-2. Van FC Volendam misten Paul Kok, Joey Veerman en Gijs Smal goede kansen op de aansluittreffer voor rust.

Na de pauze trok Volendam fanatiek ten aanval en de inzet werd beloond. In de 67e minuut schoot Rodney Antwi de 1-2 binnen en tien minuten later knalde Anthony Berenstein 2-2 in de touwen. FC Volendam kreeg nog enkele goede kansen, maar in de 90e minuut werd het 2-3 voor NEC toen Jonathan Okita scoorde met een buitenspelluchtje eraan. FC Volendam had meer verdiend na het goede spel in de tweede helft.

Fotogalerij

Handbaldraaimolen is verkocht

Het zal met Koningsdag op zaterdag 27 april toch wel wennen zijn. Na zo’n 30 jaar zal er géén kinderdraaimolen meer staan voor sporthal Opperdam bij de entree van de Handbalrommelmarkt. Deze draaimolen is rond de honderd jaar oud en moest gerenoveerd worden.

Dat gaat flink in de papieren lopen, vandaar dat de organisatoren van de rommelmarkt van Handbal Kras/Volendam hebben moeten besluiten deze attractie te verkopen. Ze hebben dit met pijn in het hart gedaan, want de handbaldraaimolen was toch een begrip bij de rommelmarkt. De draaimolen is overgenomen door kermisexploitant Marco van der Tuin, die al vele jaren met een zweefmolen in de C.J. Conijnstraat staat met de Volendamse kermis. Hij zal de antieke handbaldraaimolen gaan renoveren.

Fotogalerij

Ottelien Dorland geniet van het leven in Australië

‘Ik leef hier de droom, iedere dag’

27 Jaren jong en inmiddels woont ze alweer drie jaar in Australië. Ottelien Dorland, dochter van Jan Dorland en Ineke Komen, groeide op in Edam, maar is momenteel heel gelukkig in The Land Down Under. ,,Nadat ik in 2014 mijn Bachelor haalde, ging ik voor de eerste keer naar Australië. Ik was aan het afstuderen, maar wist helemaal nog niet wat ik wilde gaan doen na school. Wat ik echter wel besefte, was dat ik vrij was om te gaan en staan waar ik wilde. Ik besloot eigenlijk vrij impulsief om voor een paar maanden die kant op te gaan. Ik was absoluut nog niet in de veronderstelling dat ik er ooit zou gaan wonen. Ik boekte een ticket voor zes maanden, maar had het gedurende de reis zo ontzettend naar mijn zin dat ik besloot om mijn reis te verlengen tot een jaar.”
Door Jan Koning

De eerste maanden reist Ottelien heel het land rond. ,,Mijn reis begon in Brisbane waar ik de eerste weken verbleef bij vrienden van mijn ouders. Van daaruit ben ik naar Melbourne gegaan om te kijken bij de Australian Open. De volgende bestemming was Sydney en daarna vond ik het wel weer tijd om te gaan werken. Ik kreeg een baantje aangeboden in Agnes Water. Een heel klein kustplaatsje in Central Queensland.”
Oorspronkelijke bewoners
,,Daar werkte ik op een resort en in het hostel. Ik werkte daar als receptiemedewerker en deed de housekeeping. Het pakte ontzettend goed uit en van mijn verdiende geld kocht ik een tweedehands auto en vertrok ik richting Caïrns. Het is omringd door prachtige, tropische regenwouden en is een toegangsweg tot het Great Barrier Reef.”
Vanuit Caïrns vertrok Ottelien vijfhonderd kilometer inwaarts om op een boerderij te werken. 500 kilometer inwaarts. Een afstand van Amsterdam naar Denemarken. ,,Mijn laatste reis ging naar Darwin en toen zat het er helaas op. Darwin was voor mij persoonlijk het hoogtepunt van mijn reis. In Darwin wonen nog veel oorspronkelijke bewoners van het land en de stad is omgeven met krokodillen en andere wilde dieren. Deze heb ik allemaal van dichtbij mogen zien. Een heel bijzonder ervaring.”
Voorlopig dan, want eerder in de reis ontmoet Ottelien een Australische jongen die luistert naar de naam Sean. ,,Nadat ik hem had ontmoet, ben ik nog verder gereisd. Ik wilde meer van Australië zien en was helemaal niet van plan om verliefd te worden of mezelf te binden. Het bleek echter toch dieper te zitten dan ik dacht.”

‘Het is de combinatie
van de vriendelijke bevolking,
het goede klimaat en
het prachtige landschap’

,,Terug in Nederland besprak ik het met mijn moeder. Omdat ik in Australië op een boerderij had gewerkt, kwam ik in aanmerking voor een visum voor nog een jaar. Mijn moeder vertelde me dat als het gevoel echt zo sterk was, ik moest gaan. Anders zou ik er spijt van krijgen. ‘Als het niet gaat, kom je gewoon weer terug’, zei ze nog. Ik was echt verliefd en besloot terug te gaan.”
,,Wat het is? Het klikte gewoon ontzettend goed”, gaat de Edamse verder over haar ontmoeting met Sean. ,,Dat doet het nog steeds, want we zijn nog steeds samen en wonen inmiddels samen in Brisbane. De plek waar het allemaal begon. Ik ging terug in 2016. Mijn zus Leontien kwam niet veel later ook onze kant op en samen hebben we nog tal van leuke dingen gedaan.”
,,Toen Leontien wegging, ging ik heel bewust op zoek naar werk. Ik vond het al snel en weer pakte het ontzettend goed uit.” Drie jaar woont ze inmiddels in Australië en het bevalt haar uitstekend. ,,Het is de combinatie van de vriendelijke bevolking, het goede klimaat en het prachtige landschap. Die dingen samen zorgen wel voor een prettige leefomgeving.”
Decembermaand
Uiteraard zijn er ook dingen die Ottelien mist aan Nederland. ,,Mijn familie natuurlijk als eerst, maar ook de decembermaand in zijn geheel. Sinterklaas, de Kerstdagen en de winterkou.” De winterkou?! Ze zei het echt. Dat vraagt om uitleg. ,,Ja, dat mis ik in december wel. Hier is het dan namelijk boven de dertig graden en dan zijn de decembermaanden toch anders. Ik mis de gezelligheid, warm binnen zitten, de korte dagen en de sfeervolle kerstverlichting. In de andere elf maanden mis ik de winterkou overigens niet, hoor”, lacht Ottelien die in april even terug is in Nederland, samen met haar vriend.
,,Het eerste wat ik weer ga doen, is fietsen”, gaat ze verder. ,,Ik mis het gemak van fietsen in Nederland. De omgeving waar ik woon, is niet zo fietsvriendelijk. Geen fietspaden en het is ook vrij heuvelachtig. Daarnaast ben ik een keer tijdens een fietstocht aangevallen door een Magpie (vogel, red.). Toen was ik er wel klaar mee, haha! Je gaat ook niet ‘effe’ bij iemand langs of op visite. Dat plan je van tevoren om er zeker van te zijn dat degene tijd heeft.”
Inmiddels werkt Ottelien als projectmanager en werkt aan een herschikking van een grote organisatie van 16.000 mensen. ,,Ik heb het enorm naar mijn zin op mijn werk. Om hier aan het werk te kunnen, moest ik wel in het bezit zijn van een Bachelor of Business. Ik had gelukkig mijn diploma vertaald naar het Engels en dit werd erkend, dus kon ik aan de slag.”
Sean is eigenaar van een eigen sportschool en samen met de Australische hunk heeft Ottelien het ontzettend leuk. ,,Mensen vragen me wel eens of ik nog dromen heb, maar ik heb hier zoveel mooie momenten meegemaakt en zoveel gezien. Ik denk dat ik hier elke dag de droom leef.”

Fotogalerij

Asfalteren dijkpad in het Boelenspark

Sneller als planning vond afgelopen woensdagmorgen reeds het asfalteren van het voet/fietspad op het dijkje in het Boelenspark plaats. Het wegdek van dit druk bewandelde en befietste pad, was in zéér slechte staat.

Het zakte schuins weg richting het park en er zaten diepe kuilen en scheuren in. Als het aan de gemeente gelegen had, was dit pad al veel eerder onder handen genomen. Omdat het beheer van de dijken in handen is van het Hoogheemraadschap, moest met deze instantie overleg gevoerd worden over de meer dan nodige renovatie van het pad. Het heeft een tijdje geduurd, maar het is er toch van gekomen. Het voet/fietspad is nu weer voorzien van een strakke asfaltlaag. Het ziet er weer keurig netjes uit.

Fotogalerij