Oud-international Claus Veerman wil de vijver met handbaljongetjes groter maken
n
‘Inloopuren om de sport gratis te proberen’
In het verleden behaalde successen bieden geen garantie voor de toekomst. De rits aan veroverde landstitels, het spelen van Europa Cup, Kras/Volendam hoopte dat handbal cultuur zou worden in de gemeente. En inderdaad, de thuiswedstrijden trekken tweewekelijks heel veel publiek, maar de instroom van jongetjes die willen handballen bleef achter. Voormalig internationaal Claus Veerman zag het gebeuren, waarschuwde, uitte vervolgens kritiek vanaf de zijlijn maar nam drie jaar geleden zijn verantwoordelijkheid. ,,We moeten naar veertig jongens per lichting. En zien ook steeds vaker jongens van andere sporten binnenkomen. Dat moeten we ook uitdragen. De cultuur is hier dat ieder jongetje vanzelfsprekend eerst op voetbal gaat. Het kan dat ze dat bij nader inzien toch niet zo leuk vinden, dan moeten ze ook een andere sport kunnen uitproberen. Daarvoor hebben wij inloopuren, om gratis aan de handbalsport te proeven.”
Sinds hij is verhuisd, kijkt hij vanuit het achterraam op de velden van de RKAV. En in de verte ligt sporthal Opperdam. ,,We moeten elkaar niet beconcurreren, maar elkaar helpen. De meeste kinderen kunnen op zesjarige leeftijd immers zelf nog geen keuze maken. En dan is het goed ze te laten proeven van meerdere sporten. In Barcelona is ook sprake van een omnisportvereniging: basketbal en handbal zitten bij het voetbal. Blijkt het geen voetballer, dan kan het kind de zaal in.”
Turntalent
,,We hebben nu een jongen bij onze vereniging die als een groot turntalent gold en hij heeft ook een hele goede vooropleiding gehad bij Mauritius. Nu hij handbalt, je weet niet wat je ziet. De mentaliteit, maar ook dat hij het handbal zo snel oppakt. Om tophandballer te worden, moet je de basisbeginselen jong leren, van 7 tot 13 jaar. Tom Zwarthoed is ook een uitstekend voorbeeld. Die is drie jaar geleden pas begonnen met handbal en heeft zich zó goed ontwikkeld dat hij vorige week zelfs op zestienjarige leeftijd zijn eerste minuten bij het eerste heeft gemaakt.”
Maar Zwarthoed is wel een uitzondering. ,,Door alle successen van het eerste hoopte men dat dat meer jeugdleden zou trekken. Het zou wel zo moeten werken. Maar we zitten hier op Volendam. Hier ligt men niet zo snel wakker van grote successen. Het valt me op dat veel ouders niet eens naar hun kind gaan kijken als hij of zij sport. Dat is niet erg. Het is juist ook een kans voor ons. Wij zijn de tweede opvoeder, brengen discipline bij, laten het kind in een groepsproces gedijen, maar helpen de jongere ook op eigen benen te staan. Misschien komt daar wel een megatalent uit voort.”
,,Als je kijkt naar wat er de laatste tijd is gebeurd, de discipline is veel beter geworden. Jaap Tol bracht dat voorheen de jeugd bij, daarna verwaterde het en nu is het terug. Het gaat niet alleen om leren op tijd te zijn en te luisteren, maar ook om het respect voor een trainer en respect naar elkaar toe. In de kinderwereld zijn ze meer individueel geworden, het pesten komt veelvuldig voor. Wij leggen op dat soort momenten de boel stil tijdens de training en praten over omgangsvormen. Want je vormt een team, dus het is je teammaat waarvoor je op moet komen. Er wordt niet meer gescholden, verbaal. We willen een veilige omgeving creëren waarbinnen we op een goede manier – sport moet leuk zijn – de discipline aantrekken en als ze wat ouder worden ook dingen gaan verlangen.”
,,Bij het trainen en coachen van de A-jeugd mag ik bijvoorbeeld meer eisen. Dat zijn ook jongens die hebben een leeftijd dat ze je uit gaan proberen als trainer. Maart Admiraal leert de zesjarige kabouters al met de bal omgaan en bij de D-jeugd begint het vormproces. Op die leeftijd kun je ze nog op natuurlijke wijze aansturen en vormen. Door de gezamenlijke omgang leren ze straks ook ‘nee’ te zeggen tegen hun vrienden als die naar de dijk gaan of naar een zitje.”
Verwende kinderen
,,We doen het speels, met humor. Dat zit in je, als trainer maar vooral als mens. Die omgang met jongste jeugd is mooi, ik kan me aanpassen en kan me inleven in andere personen, dus ook in de kinderen. Je hebt van alles, verwende kinderen, kinderen uit probleemgezinnen, het is de kunst om daar mee om te gaan en er iets van te maken. Daar zijn geen boeken voor, dat moet je aanvoelen. Jaap Tol had dat ook. Ze moeten ook tegen je opkijken, je moet ze voor je winnen. Als ik bij de jongste jeugd de zaal binnenkom, gaan ze voor me.”
Tot 2009 ontfermde Claus Veerman zich met passie en bevlogenheid over de A-junioren. ,,Ik vond destijds dat de meeste aandacht naar het vlaggenschip ging. HV Volendam vergat in mijn ogen dat het om opleiden gaat. Ik heb er toen wat onenigheid over gehad en daardoor had het – met het opzetten van de fashionshop op het Marinapark en andere werkzaamheden – geen prioriteit meer voor mij. Ik wilde er wel weer energie insteken, als het anders zou gaan.”
Hij is er vijf jaar uit geweest. Tot hij zich weer tegen het beleid aan begon te bemoeien. ,,Toen ik stopte, hadden we een gigantisch goede lichting staan. Maar hoofdtrainers kregen het voor het zeggen, die zich vooral met het eerste en tweede bezighielden en niet met het belangrijkste, de onderkant van de club. Maar hoofdtrainers zijn passanten. Voor mijn terugkeer heb ik diverse discussies gevoerd. We moesten wat doen om van de opleiding weer een veilige haven te maken. Een beweging creëren waarin niet de passanten het voor het zeggen hebben. De jeugd zou ook eigenlijk apart moeten staan van de selectie, met een aparte jeugdvoorzitter en een eigen financiële dekking.”
Hippolytushoef
,,Ruim drie jaar geleden stapte ik in. Ik was me daarvoor rot geschrokken. Er was nog maar één D- en één C-team en niet eens een volledig B-team. Ik heb meteen gezegd dat we moeten streven naar veertig kinderen per lichting, wil je het eerste van Kras/Volendam blijven voeden. Dat trekt ook talentjes uit de regio, zoals we nu jongens uit Den Helder, Pijnacker, Hippolytushoef, Houten en Almere hebben. Qua scoutingsproces hebben we dat met een aantal mensen zoals Arjan van Wieringen in een paar jaar tijd weer van de grond getild.”
,,We zijn op de goede weg. We hebben eigenlijk lichtingen ‘gemist’ en daar hikken we nog tegen aan. Er is wel een hoop gebeurd in drie jaar tijd en we moeten nu doorpakken. Zorgen dat de vijver groter wordt, dan krijg je meer aanwas voor de selectie maar kun je ook het breedtesporthandbal nog beter aanpakken.”
Hij zit er weer helemaal in. ,,Dat is ook mijn valkuil. Dat er meer van je gevraagd wordt binnen de club, maar ik kan niet overal zijn. We zijn druk in de weer geweest, maar we krijgen nauwelijks een oud-handballer van eigen bodem op de sportvloer. Alleen mensen van buitenaf. We hebben zoveel toppers gehad, maar ze geven nog geen training, terwijl de vereniging best wat terug mag krijgen van die mannen. Marco Beers is assistent geweest, Tom Schilder is mij gaan assisteren, Ron Tol en Nico Admiraal hebben ploegen opgepakt, mannen als Ruud Veerman, Ronald de Jong en Martin Kuitert zijn aanpakkers en Dirk Tuip helpt in nood en wil ook heel graag. Tijd is voor velen de belemmerende factor, maar het zou mooi zijn als die jongens twee uurtjes per week iets voor de club gaan doen. We hebben nu spelers van het huidige eerste die training geven, zoals Diego Jacobs, Jordy Baijens en Igor Mrsulja. Maar die jongens gaan normaal gesproken hun handbalcarrières elders voortzetten.”
Naast de kaboutertraining van Maart Admiraal kunnen jongens gratis de handbalsport uitproberen en inlopen tijdens de volgende trainingsuren: 9-12 jaar op maandag en vrijdag om 16.00 uur en woensdag om 15.45 uur; C-junioren (13-14 jaar) maandag om 17.00 uur, woensdag om 18.00 uur en vrijdag om 18.45 uur. Allemaal in De Opperdam. Voor meer info: www.handbalvolendam.nl
