Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Chris en Reina Rossenaar 60 jaar getrouwd

Burgemeester Lieke Sievers bracht woensdagmorgen een felicitatiebezoek aan het diamanten echtpaar Chris Rossenaar en Reina Rossenaar-Klippel, die beide 84 jaar oud zijn. In het restaurant van het Sint Nicolaashof vond het feestelijk samenzijn plaats.

Het 60-jarige paar kreeg van Zorgmanager Dick Twisk een bos bloemen. Ook de burgemeester had een bloemstuk meegenomen voor het jubilerende paar. Op 23 augustus 1957 zijn zij in het huwelijk getreden.
Het echtpaar Rossenaar heeft twee kinderen gekregen (Erwin en Eelco) en ze hebben 4 kleinkinderen. Chris en Reina zijn nog gezond van lijf en leden en zij wonen in de Tulpenstraat. Sinds een jaar woont Reina in het Sint Nicolaashof.

 

Fotogalerij

Aalroken voor het Palingtoernooi

Bij het Palingtoernooi op het complex van Tennisvereniging Dijkzicht mag het palingroken niet ontbreken. Al tientallen jaren wordt op de donderdag aal gerookt. De laatste 10 jaar is het Jan Bootsman (Wagen) die plaatsneemt achter de rookton.

Toen hij gestopt was met vissen is hij door voorzitter Kees de Boer gevraagd om het aalroken te verzorgen. Daarbij krijgt Jan assistentie van Jan Schilder (Vik), Kees de Boer en Jan Schilder (Betje). Om 8 uur ’s morgens werd gestart met het roken van de 140 pond paling.
De visdelicatesse vond grif aftrek onder de tennissers en het publiek tijdens het Palingtoernooi, dat de hele week plaatsvond op het complex van Dijkzicht en zondag afgesloten is.

 

Fotogalerij

Slobbelandkamp afgesloten met diverse optredens

Met ideaal weer vond van maandag t/m vrijdag het Slobbeland-kamp plaats. De 190 kinderen beleefden een topweek met een zeer gevarieerd programma. Donderdag was de slotavond en werden de prijswinnaars bekend gemaakt.

Bij de jongens werden de Hawaii Boys eerste en bij de meiden de Wiki Ladies. Optredens waren er van de zangeressen Lisa Mooijer, Lesley Steur en Geranne Tuyp met Marco Koning op gitaar. Daarna was er een optreden van Joop Bouwman met zijn bekende kermiskrakers.
Om 22.00 uur konden de kinderen genieten van een spectaculaire show van een vuurspuwer. Daarna volgde nog het nachtspel. Er werd in de tenten geslapen en vrijdag is alles weer opgeruimd.

 

Fotogalerij

Slotavond van super geslaagd Waterdamkamp

Donderdagavond heerste er een supersfeertje op het zwembadterrein van De Waterdam. Het was de slotavond van het Waterdamkamp, waar 230 jongens en meiden (van nu nog groep 8) drie topdagen beleefden met avontuurlijke activiteiten.

De winnende tentenploegen bij de jongens en meiden werden gehuldigd en zij kregen een prijs. Verder was er een optreden van Kevin Koning en Jan de Wit (van de Party Animals).
Veel kinderen en begeleiders waren verkleed in een winterse tooi, het thema van het Waterdamkamp. Als afsluiting was er een nachtelijke speurtocht die opgezet was door Marco Veerman (Lut). Vrijdag zijn de tenten na het ontbijt weer opgeruimd.

Fotogalerij

Calvin Raatsie één van de drie keepers uit onze gemeente in jeugdopleiding Ajax

Leven voor het keepersvak

Het is op z’n zachtst gezegd opmerkelijk. Bijna dagelijks rijdt er een busje met drie keepers uit Edam-Volendam van of naar De Toekomst, het trainingscomplex van de jeugdopleiding van Ajax. Onze gemeente bracht al uitstekende doelverdedigers voort, waarvan enkelen zich ook buiten de dorpsgrenzen (Edwin Zoetebier, Robbin Ruiter – momenteel onder de lat bij het Engelse Sunderland – en Theo Zwarthoed) ontwikkelden. En nu plukt Ajax al vroeg al het keeperstalent weg, met Calvin Raatsie (Onder 16), Tom de Graaff (Onder 14) en Roy Steur (Onder 13). ,,Best wel bijzonder”, zegt Raatsie, die vanaf dit seizoen ook met Openbaar Vervoer heengaat omdat hij enkele keren in de ochtend traint.

De voorbereiding op het nieuwe seizoen is begonnen, de eerste oefenwedstrijden (onder meer tegen de leeftijdsgenoten van Feyenoord) zitten er al op. Maar eigenlijk begon die voorbereiding van Calvin Raatsie een maand geleden al, honderden kilometers verderop. In het park van een camping in Slovenië hield vader Marco elke ochtend met het schema – met als titel Ajax Zomer Huiswerk – in de hand, de verrichtingen van zoonlief nauwlettend in de gaten. Gedisciplineerd als die is, hoefde hij Calvin niet aan te sporen om uit zijn bed te komen of te pushen tijdens de oefeningen. ,,Op het moment dat ik twijfel of hij nou zeven of acht temporondjes heeft gedaan, doet Calvin er gewoon eentje extra”, zegt zijn vader. ,,Hij slaat niks over.”

’Hij is er serieus mee bezig,
dan wil ik mijn wekker
tijdens de vakantie wel
om zeven uur zetten’

Calvin: ,,In dat soort dingen kan ik een autistische inslag hebben. Het moet goed. Als een oefening een minuut moet duren, dan doe ik meestal 1 minuut en 5 seconden, want er zijn altijd seconden dat je het minder goed uitvoert. Dan ga ik maar wat langer door. Ik geloof zeker dat dat je vormt naar de toekomst. Ik ga dus niet stoppen bij 59 seconden.” Marco: ,,Hij kan goed zwemmen en toen vrienden vroegen of hij mee wilde doen met de Zwemvierdaagse, trok hij keurig alle baantjes, terwijl anderen er eerder tussenuit glipten, maar toch een medaille ophaalden. ’Wat heeft het dan voor nut om met de Zwemvierdaagse mee te doen?’, hoor je Calvin dan zeggen. Hij heeft gewoon een hele goede drive.”
In Slovenië moest hij vanwege de hitte al vroeg uit de veren om het programma oefeningen af te werken. ,,Omdat het al vroeg warm was. Vorig jaar waren we ergens anders in Slovenië en deden we het in de namiddag, omdat het dan afkoelde. Tot twee jaar terug zat het lopen er nog niet bij, maar sinds vorig jaar moet je ook al tijdens je vakantie dagelijks aan je conditie werken volgens een schema. Ik vind het niet erg, pas me aan. Als ik iets opkrijg, doe ik het. Ook de rekoefeningen voor het naar bed gaan. Het is allemaal voor mezelf, dus als ik dan terugkom op de club, ben ik weer lekker fit.”
Na de dagelijks vroege fysieke arbeid had ma Corinne een gebakken eitje klaarstaan, met yoghurt en fruit. ,,Er moet goed gegeten worden, want je verbrandt meteen veel calorieën.” Voor de ouders betekent het dus ook dat hun vakantie deels in het teken staat van de hobby/topsport van een van de kinderen, maar ze zien het niet als een belasting. Marco: ,,Wij houden van het maken van reizen, zijn bijvoorbeeld afgelopen winter samen in Lapland geweest, dus we kijken naar waar we uitstapjes kunnen maken, maar kijken ook of er een mogelijkheid is om de oefeningen te doen. Het mag dus een deel van onze vakantie bepalen, want ik weet dat Calvin er serieus mee bezig is. Dan wil ik mijn wekker wel zetten om zeven uur.”
Op zo’n jonge leeftijd al topsport bedrijven, houdt in dat je er veel voor moet laten. Het heeft hele mooie kanten. ,,Ik ben al in allerlei landen geweest met Ajax. Mocht ik straks weer geselecteerd worden voor het Nederlands Elftal, gaan we in november voor 10 dagen naar Miami voor een vierlandentoernooi.”
De andere zijde is dat het soms als een eenzaam bestaan kan voelen. ,,Als mijn vrienden zoals voor de vakantie en ook nu bij zomerse temperaturen bijvoorbeeld na schooltijd gingen of gaan zwemmen, zou ik ook graag meewillen, maar dan moet ik trainen en dat vind ik niet erg. Ze zullen het best begrijpen dat ik steeds weg moet, maar het boeit ze niet zoveel.”
Marco: ,,Hij zat laatst op zaterdagavond huiswerk te maken en kwam er niet uit, dus ik zei dat-ie dan toch even iemand kon appen. Maar dat had op zaterdagavond geen zin.” Calvin: ,,Anderen zijn dan op zitjes, daar heb ik geen behoefte aan.” Marco: ,,Daardoor denken anderen dat je saai bent of een saai leven hebt. Maar er zijn genoeg die in zijn schoenen willen staan. Hij trekt gewoon zijn eigen plan. Wil iets bereiken en weet dat hij daar wat voor moet doen. Hij is bovendien geen meeloper.”
Ondenkbaar
Op de terugweg van de vakantie hadden pa en ma een verrassing in petto. ,,M’n vader zei: ’We kunnen ook even langs de fanshop van Borussia Dortmund rijden’. Ik ben fan van die club, ben er als eens eerder geweest op uitnodiging. En wist dus dat de Duitse Supercup werd gespeeld. Liet m’n vader de kaarten voor de wedstrijd zien. Dat was natuurlijk super. Alleen jammer dat ze verloren.” Marco: ,,Het mooie daar is: je voelt geen haat tussen clubs, de fans lopen buiten het stadion door elkaar heen, samen een biertje drinken, dat is bij ons ondenkbaar. Ook op de tribune zaten wij tussen de Dortmund-fans, maar er zat ook een enkeling met rood shirtje van Bayern tussen en toen zij scoorden, konden die mensen gewoon juichen en was er geen probleem.”
Ondertussen zit zoonlief voortdurend met een balletje in zijn hand en blijft de tv gewoon aan met FOX Vandaag, waarop de nodige spelsituaties van het weekeinde voorbij komen en steeds worden herhaald. Marco: ,,Al staat het uren aan, blijft Calvin kijken en steeds die situaties voor het doel analyseren.” Calvin: ,,Je kijkt wat een keeper doet en wat je daar van kunt leren. Keepers waar ik veel naar kijk? Dat zijn er drie: David de Gea van Manchester United, Marc-André Ter Stegen van Barcelona en Roman Bürki van Dortmund. Ik kijk naar details, het snelle voetenwerk en naar de uitstraling van een keeper.”
Marco: ,,Op zondag traint hij extra bij de keepersschool van Edwin Zoetebier, Theo Zwarthoed en Arjan Heerland en Edwin hamert ook veel op het voetenwerk.” Calvin: ,,Als je voetenwerk goed is, dan heb je meer kans op een goede redding. Edwin heeft zijn eigen kijk op het keepersvak en zo hebben andere keeperstrainers dat ook. Bij Ajax heb ik dit seizoen Martijn Middelbeek, die ook nog in de jeugd van FC Volendam heeft gekeept. Ik moet goed kijken wat je wanneer gaat toepassen, bij de verschillende situaties voor het doel.”
Iedere keeper is tenslotte ook anders. ,,Je hebt een aantal verschillende situaties, bij een corner of vrije trap, het spel rondom de zestien moet je volgen en dan meebewegen, of als er iemand van ver of dichtbij alleen op je af komt. Je moet heel snel kiezen. Als er iemand plots op je af komt en je probeert groot uit te komen en snel dicht op de speler te komen, dat is een goede manier om de bal te onderscheppen, maar dan sta je soms nog niet helemaal klaar en kunnen ze langs je schieten. Het is lastig, soms moet je gokken. De afstand tussen elkaar is klein en je reactievermogen moet zo snel zijn.”

’Het is mooi dat je
bij Ajax speelt,
maar ik heb niet van:
zie mij eens’

De instructeurs van keepersschool ZHZ trainen op het EVC-complex. Marco: ,,Vorige week zondag mochten we daar even met z’n tweeën het veld op, maar waren daar ook Edwin Keizer met zoon Milan en Billy van Duil. Ze wilden graag schieten op Calvin. Dus gingen de ballen op de zestien meter-lijn, ook die van mij en Edwin. Andere jongens zagen dat en wilden ook meedoen. Deden we telkens aan afvalrace.” Calvin: ,,Da’s nog best lastig, acht schoten vanaf de zestien.” Marco: ,,Hij pakte hele mooie schoten, zoals hij daarna ook penalty’s pakte.”
Calvin: ,,Bij Ajax hebben we vlak voor de wedstrijd ook altijd afwerkvormen, inspelen, kaatsen, inlopen, dan schieten ze zo hard en geplaatst. Om mezelf te testen, vraag ik me dan wel eens af: als Neuer hier had gestaan, hoe had hij dit gedaan of er van af gebracht?” Namens het grote Ajax hoort hij bij de top van Nederland in zijn leeftijdscategorie. Maar Calvin Raatsie gaat beslist niet naast zijn schoenen lopen. Marco: ,,Dat jezelf speciaal voelen omdat je bij Ajax speelt, dat stadium heeft hij eigenlijk nooit gehad.” Calvin: ,,Het is mooi dat je er speelt, maar ik heb niet van: zie mij eens. Ik voel me niet anders daardoor. Er zijn genoeg jongens die iets van zichzelf vinden. Ik blijf gewoon doorgaan en mijn best doen en dan zie ik verder wel.”
,,Ik probeer zo hoog mogelijk te komen bij Ajax, maar ben ook realistisch. Het eerste halen is voor weinigen weggelegd. Als je kijkt naar het aantal keepers dat ze hebben of halen, dan kan het ook zijn dat ik bij een andere club juist hogerop kom. Van hard trainen word je beter en in de wedstrijd probeer ik te tonen waarop ik doordeweeks heb getraind. Als dat lukt, is de week geslaagd. En dan ook nog even winnen natuurlijk. De mooiste momenten? Een penalty pakken of reddingen waarmee je je team op stand houdt. En we zijn alle jaren nog Nederlands kampioen geworden.”
Afgelopen voorjaar speelde hij met Oranje Onder 16 wedstrijden tegen België, Ierland en Duitsland. ,,Ik hoop er straks uiteraard weer bij te zitten.” Bij Ajax werd er afgelopen seizoen nog om en om gekeept. ,,Dit seizoen zou het zo kunnen zijn dat de een meer dan de ander keept. We gaan het zien.”
Net als vorig jaar volgt hij HAVO aan het Calantlyceum, een school die hem door de loot-status in staat stelt om zijn sport maximaal te beoefenen. ,,Ik ga twee keer in de week naar school, de andere dagen maak ik huiswerk bij Ajax en thuis. Ik ga gespreid mijn examens doen, dan maar en jaartje langer.” Afgelopen seizoen trof hij zijn iets oudere dorpsgenoot Kees de Boer dagelijks op De Toekomst, maar die is verhuisd naar het Engelse Swansea City. ,,Ik heb nog regelmatig contact met hem en binnenkort gaan we daar een keertje kijken en misschien kunnen we tenue ruilen aan het einde van het seizoen. Kees is net als ik ook geen jongen van het opscheppen.”
De klok geeft bijna half elf aan, tijd om naar bed te gaan, maar eerst nog wat rekoefeningen met behulp van pa of ma. Hij hoopt dat er ook nog wat rek zit in zijn groei qua lengte. ,,Ik kan op 1,94 meter uit komen, dat zou een mooie lengte zijn voor een keeper. Ik heb nog zo’n tweeënhalf jaar om te groeien.” Wat Calvin betreft kan de nieuwe competitie beginnen. ,,Het liefst morgen.”

Foto’s: Trainend en zwetend in de vroege ochtend tijdens de vakantie in Slovenië, vader Marco houdt het schema in de gaten.

Prachtige redding tijdens wedstrijd tegen leeftijdsgenoten van Real Madrid.

Fotogalerij

Opbouw van tijdelijke Dirk van den Broek-supermarkt

De grondwerkzaamheden op het voormalige Tase-terrein aan de Julianaweg is gereed gekomen. Nu wordt volop gebouwd aan de tijdelijke Dirk van den Broek-supermarkt. De stalen constructie van de noodwinkel is in snel tempo geplaatst.

Met een grote hijskraan wordt gewerkt. In een rap tempo wordt de Dirk van den Broekwinkel opgebouwd. Daarna kan de inrichting van start gaan. Het zal niet lang meer duren totdat de supermarkt haar deuren kan openen. Het is al ruim een jaar geleden dat Dirk van den Broek aan de Hyacintenstraat volledig uitbrandde.
Naast de supermarkt komt een parkeerterrein met een in- en uitrit op de Eikenlaan en Julianaweg.

Fotogalerij

Optreden van Nick & Simon in de Brugstraat

Het is al een tijdje geleden dat Nick & Simon in Volendam een optreden verzorgden. Woensdagavond om 19.00 uur was het populaire zangduo present in ’t Gat van Nederland om een optreden van anderhalf uur te verzorgen. De Brugstraat stroomde bomvol met publiek en er heerste een kermisachtig sfeertje.

De bekende hits van Nick & Simon werden luidkeels door de fans meegezongen. Het duo had er duidelijk zin in en bedankte het publiek voor het grote enthousiasme.
Het werd een zeer geslaagd optreden en meerdere toegiften werden gezongen door Nick & Simon op deze mooie zomerse avond, die zo nog meer glans kreeg.

 

Fotogalerij

Diverse optredens tijdens Open Podium in Café De Dijk

Café “De Dijk” zat donderdagavond bomvol tijdens het Open Podium – Project Bongo en Special Guests. Een hele rits plaatselijke artiesten en talenten kwam op het podium om hun zang- en muzikale kunsten te vertonen. Onder hen ook Sanne, die sinds kort in Volendam woont en nu voor het eerst optrad in Café “De Dijk”.

Het werd een zeer geslaagde avond waar de muziekliefhebbers volop aan hun trekken kwamen en waar een zeer gezellig sfeertje heerste. Mede door de aangename temperatuur konden de bezoekers ook op het terras zitten om van de bandjes en artiesten te genieten.
Op zaterdag 19 augustus trad Almost Famous op in “De Dijk” en donderdagavond, als afsluiting van de bouwvak, was er het Open Podium.

Fotogalerij

Neal Keijzer schrijft historie en kwalificeert zich als eerste Volendammer ooit voor WK Ironman op Hawaï n

‘Er moet misschien een steekje los zitten’

Terwijl veel dorpsgenoten tot rust kwamen op zonnige oorden, schreef Neal Keijzer (33) historie. Bij de Ironman in Maastricht kwalificeerde hij zich begin deze maand als eerste Volendammer ooit voor het Wereldkampioenschap op Hawaï. In oktober stapt hij samen met zijn vrouw, dochtertje en ouders op het vliegtuig richting Kona om een van de zwaarste triatlons ter wereld af te leggen. En dat alles naast zijn werk als tegelzetter.

Wat Neal twee weken geleden presteerde bij de kwalificatiewedstrijd in Maastricht, is al bijna onvoorstelbaar voor een hobby-triatleet. Na 3,86 kilometer zwemmen, 180,2 kilometer wielrennen en 42,2 kilometer hardlopen finishte hij in een tijd van 9 uur en 23 minuten op de Grote Markt. Over het laatste onderdeel – de marathonafstand – deed hij 3 uur en 19 minuten. ,,In mijn leeftijdsgroep van 30 tot 35 jaar waren er vier startplekjes te bemachtigen voor het WK”, vertelt de Volendammer in zijn huis op de Broeckgouw. ,,Ik begon als vierde aan het laatste onderdeel, stond tijdens die race nog even tweede en eindigde uiteindelijk als derde. Ongelooflijk mooi. Twee jaar geleden liep ik voor het eerst onder de tien uur. Toen droomde ik al wel van Hawaï, maar had ik niet verwacht dat er nog zoveel rek in mijn prestaties zou zitten. Dit is echt een mijlpaal.”
Hand in hand
Hij heeft inmiddels vijf triatlons achter zijn naam staan. Frankfurt (10:23 uur), Nice (10:28), Barcelona (9:44), Maastricht (9:44) en nog een keer Maastricht (9:23). Alle onderdelen – zwemmen, fietsen en hardlopen – beheerst hij naar behoren. ,,Er moet misschien een steekje los zitten om dit te kunnen doen”, lacht de taaie doorbijter. ,,Ik heb blijkbaar ergens in mijn hoofd een knopje dat ik af en toe kan uitschakelen, waardoor ik niet toegeef aan de pijn die ik voel tijdens zo’n triatlon. Het is steevast een grote uitputtingsslag, maar als je de finishlijn passeert, ben je dat al snel weer vergeten.”

‘Ik heb blijkbaar ergens
in mijn hoofd een knopje
dat ik af en toe kan uitschakelen’

Aan de keukentafel luistert zijn vrouw Cynthia mee. Haar vader Jan Steur heeft Neal ooit overtuigd om een triatlon af te leggen. Steur is inmiddels bijna zestig jaar en deed eerder deze maand ook mee aan de Ironman in Maastricht. Volgend jaar wil hij zich net als zijn schoonzoon proberen te plaatsen voor het prestigieuze WK op Hawaï. ,,Jan en ik trainen regelmatig met elkaar en motiveren elkaar enorm”, vertelt Neal, waarna hij even pauzeert voor een slok zwarte koffie. ,,Het is ook wel noodzakelijk om dat soort mensen om je heen te hebben als je zo’n sport beoefent. Als mijn vrouw, ouders en schoonouders niet zo goed zouden meewerken, dan had ik dit nooit kunnen bewerkstelligen. Zeker in voorbereiding op zo’n triatlon train ik ongeveer twintig uur per week. Daarnaast werk ik vier dagen als tegelzetter en heb ik één dag m’n dochtertje. Het is voortdurend puzzelen. Soms loop ik om kwart over vier ’s morgens een rondje hard. Of ik stap na mijn werk uit bij ’t Schouw en ren dan terug naar huis. Daarnaast wordt er natuurlijk nog heel veel gefietst en gezwommen. Meestal zwem ik in De Waterdam, soms duik ik het IJsselmeer in.”
Cynthia: ,,Er zit wel een goed ritme in, dat helpt. Bovendien werk ik zelf ook vier dagen per week en ik hoef op zaterdagmorgen echt niet per se hand in hand over de markt te lopen. In die tijd kan Neal dan mooi sporten, zodat we de rest van de dag samen kunnen doorbrengen. En doordeweeks zitten we meestal om acht uur ’s avonds op de bank. Voor mij is het dus prima vol te houden. Ik vind het ook allemaal heel mooi wat hij doet.”
Sjouwen en traplopen
Opvallend is dat Cynthia en Neal op een steenworpafstand van Zwembad De Waterdam én AV Edam wonen. Dat kan geen toeval zijn. Toch? ,,Misschien niet, maar we hebben dit huis niet bewust daarom gekocht”, lacht Neal. ,,Het is inderdaad wel een tactische plek, ook om er met de fiets op uit te gaan.”

‘Het is voortdurend puzzelen,
soms loop ik om kwart over vier
’s morgens een rondje hard’

Feit blijft dat er een ijzeren wilskracht voor nodig is om het huidige ritme van Neal vol te houden. Hij doet het al jaren op deze manier en zijn triatlon-honger lijkt nog lang niet gestild. ,,Ik houd mezelf scherp doordat ik vooruitgang blijf boeken en steeds weer nieuwe doelen stel. Mijn volgende doel is onder de negen uur finishen, dat wil ik volgend jaar in Barcelona gaan realiseren. Als ik echt de professionele top wil aanvallen, moet ik richting de acht uur. Als ik eerder was begonnen, had dat misschien gekund. Ik kocht in 2009 mijn eerste racefiets en ben pas vanaf 2012 serieus gaan rijden. Zwemmen deed ik al helemaal niet op serieus niveau en dat is ook een behoorlijk technische sport. Daar valt dus nog heel wat winst te boeken.”
Waar zijn plafond ligt, weet niemand. Maar dat er nog voldoende ruimte voor verbetering is, staat als een paal boven water. ,,Het scheelt al een hoop dat ik sinds oktober vorig jaar met een gespecialiseerde trainer samenwerk”, vertelt Neal. ,,Frank Heldoorn, heet-ie. Hij was een jaar of twintig lang de beste triatleet van Nederland en deed zes keer mee aan het WK op Hawaï. Hij helpt me met schema’s en dat werpt al z’n vruchten af. Ik train nu bijvoorbeeld met meer beleid dan ik voorheen deed, waardoor ik me naast de trainingen ook veel fitter voel. Het zou goed zijn om beter op mijn voeding te letten. Ik snoep nu bijvoorbeeld nog te veel. Verder kan ik ook nog aan fitness gaan doen, maar het houdt een keer op. Ik ben als tegelzetter al veel aan het sjouwen en traplopen. Da’s ook een soort van fitness, toch?”
Afschrikwekkend
Het zou allemaal een stuk makkelijker worden als Neal zich volledig op zijn sport zou kunnen richten, maar dat is vooralsnog geen optie. Hoewel hij over veel potentie beschikt, heeft hij nog geen sponsors die hem financieel ondersteunen. ,,Maar ze zijn uiteraard wel welkom. Het is een dure hobby en ik weet niet of ik na het komende WK ooit weer naar Hawaï ga, want dat kan ik gewoon niet maken tegenover de rest van het gezin.”

‘De afsluitende marathon
op Hawaï is gruwelijk’

De komende weken is hij nog aan het werk als tegelzetter. Begin oktober vertrekt hij samen met zijn gezin en ouders naar Kona, een reis van ongeveer twintig uur. Op 14 oktober wordt de triatlon gehouden. ,,We komen ruim een week van tevoren aan, zodat ik eerst een beetje kan acclimatiseren en trainen.”
Ervaringsdeskundigen noemen het een uitdagende, ontzagwekkende en afschrikwekkende wedstrijd. Een race door een prachtige omgeving die langzaam verandert van de hemel in de hel. Neal weet wat hem te wachten staat op het Amerikaanse eiland. ,,Het zwemmen gaat waarschijnlijk nog wel in het frisse water. Het fietsen wordt al zwaarder in de wind en de warmte. Maar de afsluitende marathon is gruwelijk. Op het heetst van de dag loop je door een dorre vlakte van zwarte stenen die de warmte vasthouden. Het is onmogelijk om er een persoonlijk record neer te zetten, dus ik ga niets forceren. Ik wil genieten en finishen. Al zal dat allebei waarschijnlijk niet zo makkelijk worden…”

Foto: In voorbereiding op het WK Ironman op Hawaï traint Neal Keijzer zo’n twintig uur per week. Naast zijn werk als tegelzetter. ,,Als mijn vrouw, ouders en schoonouders niet zo goed zouden meewerken, dan had ik dit nooit kunnen bewerkstelligen.’

Foto: Neal Keijzer met zijn dochtertje na het eerste onderdeel van de triatlon: 3,86 kilometer zwemmen.

Keijzer maakt zich geen zorgen over Noord-Koreaanse dreiging
Hawaï heeft deze zomer als eerste Amerikaanse staat noodinstructies uitgevaardigd voor het geval er een Noord-Koreaanse kernraket inslaat. Het Oost-Aziatische land, onder leiding van Kim Jong-un, gaf onlangs aan dat het een raketaanval op de Verenigde Staten overweegt.
Hawaï heeft een instructiekaart gepubliceerd waarop staat wat burgers moeten doen als er op een van zijn eilanden een kernbom ontploft. Als onderdeel van de voorzorgsmaatregelen gaat Hawaï ook een speciaal luchtalarm testen dat in het geval van een kernexplosie moet afgaan.
Neal Keijzer vertrekt over iets meer dan een maand naar Hawaï voor een loodzware triatlon, maar maakt zich naar eigen zeggen geen zorgen. Te meer omdat de Hawaïaanse rampenbestrijdingsdienst een Noord-Koreaanse kernaanval op Hawaï op dit moment “hoogst onwaarschijnlijk” noemt. ,,Ik heb er wel over gehoord en dan denk je even: daar moet ik straks heen”, aldus Neal. ,,Maar ik zit er niet over in. Je loopt momenteel zo’n beetje overal gevaar…”

Fotogalerij

Biertapwedstrijd van Bar ‘t Gat van Nederland

Het is al vele jaren traditie dat op dinsdagavond in de derde week van de bouwvak de Biertapwedstrijd van ‘t Gat van Nederland gehouden wordt in de Brugstraat. Ook nu was er weer veel animo voor want 48 teams hadden zich ervoor opgegeven.

De jury bestond uit Frank Veerman, Frank Buitendam en Berry Jonk (Peterolie). Naast het tappen van twee glazen bier, moesten deze geserveerd worden en de deelnemers moesten een bal tegen een groot dartbord trappen om zoveel mogelijk punten te verzamelen.
Het geheel werd aan elkaar gepraat door Johan Keijzer. De muziek werd verzorgd door de DJ’s Dennis Sier (Drum) en Ron Klouwer. In de pauze was er nog een optreden van een drumband.

 

Fotogalerij