Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Hamburgers bereiden op “De Dag van de Slager”

Donderdag 11 mei was de landelijke ‘Dag van de Slager’. Door Peter Runderkamp van Slagerij Havenhof was een leuke actie bedacht om deze ‘Dag van de Slager’ extra glans te geven. Hij nodigde de leerlingen van groep 6 van de Springplank uit om die morgen naar de slagerij te komen om zelf hamburgers te bereiden.

Om 9 uur kwamen de jongens en meiden met Juf Leonie naar de slagerij in het Havenhof. Hier werden met verschillende modellen de hamburgers door de leerlingen zelf bereid. De twee hamburgers, die door de kinderen waren gemaakt, werden onder het toeziend oog van Ton Runderkamp ingepakt en die mochten ze mee naar huis nemen.
Intussen werden door Peter Runderkamp in een joekel van een pan hamburgers gebakken. Die lieten de kinderen zich lekker smaken.

Fotogalerij

Brugdek van de Baanbrug wordt breder gemaakt

Donderdag waren twee medewerkers van Slangen Staal aan het werk op de Baanbrug. Deze brug is in de afgelopen maanden helemaal gerenoveerd en staat weer te pronken in het centrum van Edam. Echter het brugdek bleek aan weerskanten 12 cm te smal te zijn, zodat fietsers zo onder de brugleuning door konden wegglijden.

Dit euvel werd opgemerkt door Kees Kroon (Aris), die het aan de gemeente kenbaar maakte. Met de bruggenbouwer is contact opgenomen, want het brugdek was in totaal 24 cm smaller als voorheen.
Het euvel is nu weer opgelost. Aan beide kanten van het brugdek zijn hardhouten planken bevestigd. Daarmee is de renovatie van de Baanbrug nu helemaal afgerond.

Fotogalerij

Patricia Sombroek bespeelt trompet met concerten van de Toppers
n

Vrijdag 26 en zaterdag 27 mei zijn datums waar Patricia Sombroek reikhalzend naar uitziet. De trompettist heeft de eervolle uitnodiging gehad om mee te spelen met het orkest dat de Toppers tijdens de concerten in het Johan Cruijff-stadion zal begeleiden. Zij moet hierdoor het optreden met haar eigen B-Six-Band op Hemelvaartsdag in het Boelenspark tijdens het Derde Klaphekfestival helaas afzeggen. “Maar dit mag je niet laten lopen. Het is een grote uitdaging en een mooie belevenis om dit mee te mogen maken”, vertelt Patricia. Al diverse malen heeft zij in blaassessies van verschillende bands opgetreden in Volendam, met o.a. de Top-2000 in de Jozef, Almost Famous, Vast Countenance in Paradiso en met de B-Six Band, maar dit is echt andere koek. Twee keer voor 50.000 mensen mogen optreden is iets wat je niet vaak meemaakt in je leven. Patricia ziet er dan ook reikhalzend naar uit.

Opleiding tot huisarts
Patricia Sombroek begon op 8-jarige leeftijd in het fanfarecorps met het bespelen van de bugel. Toen er een tekort aan trompettisten was begon ze 8 jaar geleden de trompet te bespelen. Nog steeds zit Patricia in het corps en enkele weken geleden kreeg ze een speldje dat ze 12,5 jaar deel uitmaakt van ‘Wilhelmina’. Hoewel ze het heel druk heeft met haar studie, hoopt Patricia nog vele jaren in het corps en de B-Six-Band haar partij mee te kunnen blazen. Vorig jaar is Patricia afgestudeerd als basisarts en volgt nu een opleiding tot huisarts. Ze draait momenteel stage in een huisartsenpraktijk en volgt 1 dag per week de opleiding in de VU. In het tweede jaar zal ze als arts meedraaien in het ziekenhuis en daarna volgt er nog een jaar praktijk. Dan mag Patricia zich net als haar moeder Agatha Sombroek-Schilder, huisarts noemen. “Ik zou ’t het leukste vinden om samen met mijn moeder in de huisartsenpraktijk te gaan werken. Maar het duurt nog een tijd voordat de opleiding tot huisarts is afgerond. Het zou prachtig zijn als ik in de drukke praktijk van m’n moeder kan gaan assisteren”.
Via studiegenoot gevraagd
Het bespelen van de trompet is dè hobby van Patricia. Gelukkig kan zij dit nog combineren met haar studie. Ook in de toekomst hoopt zij haar muziekhobby te kunnen blijven uitoefenen. Maar eerst volgen op 26 en 27 mei de concerten met de Toppers, waar ook Jan Smit aan meewerkt.
Via een oud-studiegenoot, die geregeld met een vioolgroep meespeelt tijdens optredens van artiesten en bands, werd Patricia voor de Toppersconcerten gevraagd. “Door René Froger was aan haar gevraagd of ze geen vrouwelijke trompettisten kende voor de concerten. Zo werd mijn naam voorgedragen en werd ik opgebeld met: ‘Heb je wat te doen eind mei? Je kunt samen met de Toppers optreden in de ArenA’. Eigenlijk moest ik op Hemelvaartsdag samen met de B-Six-Band optreden in het park. Maar dit is natuurlijk is geweldigs om mee te maken. Ik moest wat video’s en foto’s opsturen en ben goed bevonden. Samen met nog een trompettist, die op het conservatorium zit, mag ik meespelen. Het definitieve akkoord van René Froger kwam via de mail. Wat het repertoire wordt tijdens de twee concerten is nog niet bekend. Een groot deel van de arrangementen krijgen we nog. Op de woensdag en donderdag vóór de concerten zijn er repetities, en dan op vrijdag 26 en zaterdag 27 mei de concerten, voor twee keer een uitverkocht Johan Cruijf-stadion met 50.000 mensen. Het wordt een mooie belevenis en ik heb er erg veel zin in. De Toppers brengen een bepaald type muziek, zodat het een apart feest wordt met een megashow. Het is ontzettend leuk om daarvan deel uit te mogen maken. Ik kijk er naar uit”.

 

Fotogalerij

Nick & Simon bezoeken voor Edukans ‘t Kofschip

Woensdagmorgen van 10 tot 11 uur brachten Nick & Simon een bezoek aan het klaslokaal van groep 1/2A van ’t Kofschip. Hier zaten de kleuters van de juffen Gerda en Geertje rond de tafels om hun schoenendozen fraai te versieren voor Edukans.

Nick & Simon zijn ambassadeurs van Stichting Edukans en zij kwamen naar de school om samen met de kinderen schoenendozen te versieren die op transport gaan naar Sri Lanka. Creatief werden de dozen met tekeningen en verschillende glitters en stickers versierd.
Van het bezoek werden tv-opnames gemaakt voor een promofilm. Op 5 september zullen Nick & Simon wéér ’t Kofschip bezoeken, dan vindt de landelijke aftrap plaats van de schoenendozenactie van Edukans.

Fotogalerij

Natuurpark in Broeckgouw een aanwinst voor de gemeente

In de nieuwe woonwijk De Broeckgouw is een groot en fraai natuurpark aangelegd. De beplanting groeit al volop en er komt steeds meer kleur en fleur in dit park, waar men kan wandelen/fietsen. Koolzaad groeit er weelderig en langzaam aan kleurt het park geel.

Er zijn ook avontuurlijke elementen in het park aangebracht. Zo zijn er trapveldjes, er is een visvijver, een loopbrug met drijvende pontons, met een vlot kan men de brede vijver oversteken, er zijn klimattributen, etc. Kortom, de jeugd kan zich er prima vermaken.
Het natuurpark sluit mooi aan op het schoolplein van ’t Kofschip waar op het plein diverse sportveldjes zijn aangebracht. Het park vormt een mooie route en verbinding tussen de nieuwe woonwijk en de Zeedijk.

 

Fotogalerij

ADVERTORIAL

Kofferwinkel nieuw bij Shoe Fashion Theo Tol
n

Het assortiment koffers en tassen werd bij Shoe Fashion Theo Tol aan de Julianaweg 86 steeds groter. Zij zijn dealer van Samsonite en American Tourister. Omdat de koffers beneden niet goed tot hun recht kwamen is besloten daar een wandelschoenenwand te plaatsen.

Op de eerste verdieping is nu de kofferwinkel gekomen. Het grote as-sortiment reiskoffers en businesstassen komt hier uitstekend tot haar recht. Verder zijn er de nodige accessoires zoals riemen en labels. De vakantie begint dus al boven in de winkel van Shoe Fashion Theo Tol.
Beneden kan men, naast het ruime assortiment dames-, heren- en kinderschoenen, terecht voor de wandelschoenen en -sokken van topmerken als Hi-Tec, Lowa, Meindl, Hanwag, Salomon en Asics.

Fotogalerij

Over de Grens

Verknocht aan verre reizen na avontuur in Australië

Sandra Bakker na acht maanden Down Under: ‘Ik ontdek nu pas hoe mooi de wereld is’

Veel mensen in haar omgeving verklaarden Sandra Bakker voor gek, toen ze vorige zomer ontslag nam bij Flow Traders en plots naar Australië vertrok. Inmiddels is ze al ruim acht maanden aan het reizen en ze heeft nog geen seconde spijt van gehad van haar beslissing. Op dit moment woont de 24-jarige Volendamse als au pair bij een welgesteld gezin in Melbourne. Daar draagt ze zorg voor vier kinderen en het huishouden. ,,Over zeven weken ga ik naar huis, maar ik ben nu alweer aan het kijken voor een volgende bestemming…”

De meeste backpackers in Australië die wat extra geld nodig hebben, gaan werken in de horeca of fruitplukken op een boerderij. Sandra zag dat niet zitten. Ze wilde naar eigen zeggen deel uitmaken van het echte Australische leven. En via Facebook kwam ze drie maanden geleden een geschikte vacature tegen. ,,Ik had toevallig al wat meiden ontmoet die tijdelijk als au pair werkten en daar enthousiast over waren”, vertelt ze. ,,Misschien moet ik dat ook maar gaan proberen, dacht ik. En wat denk je? Ik werd direct aangenomen. Ik ben niet de beste kindervriend, maar de jongste van dit gezin is zes jaar en de oudste veertien jaar. Ze zijn dus zindelijk, luisteren goed en zijn daarnaast heel aardig.”
Belastingvrij
Bovendien heeft ze ideale werkuren. Sandra werkt ’s morgens van zeven tot negen en later op de dag van drie tot zeven. In het weekend is ze vrij. ,,Ik maak ’s morgens ontbijt voor de kinderen, breng ze naar school en doe aansluitend nog wat dingen in de huishouding. Daarna heb ik dus een paar uur voor mezelf. Om drie uur haal ik ze weer op uit school en breng ik ze bijna iedere dag wel naar een sportvereniging. Als ze klaar zijn, pik ik ze weer op en zorg ik dat er eten op tafel staat. Ik vind het een heel makkelijk baantje, met veel vrijheid. Ik kan vaak ook op vrijdag en maandag vrij nemen, waardoor ik genoeg tijd heb om leuke tripjes te maken. Een andere leuke bijkomstigheid: dit werk wordt in Australië gezien als een culturele uitwisseling, dus ik hoef geen belasting te betalen. Dat scheelt enorm, want sinds januari zijn backpackers genoodzaakt om 32% af te dragen van ieder gewerkt uurtje.”
Surfkamp
Begin juni zit haar taak erop. Dan heeft ze weer wat geld voorhanden en gaat ze nog drie weken reizen. Vanuit Melbourne trekt ze naar Adelaide, een stad aan de zuidkust van Australië. Vervolgens reist ze door naar Alice Springs en Darwin, om uiteindelijk in Sydney haar avontuur van tien maanden te beëindigen. ,,Ik zou eigenlijk zes maanden op reis gaan, maar in m’n achterhoofd wist ik stiekem al dat het langer zou worden. Als ik straks naar Nederland vertrek, heb ik afgezien van de westkust bijna heel Australië gezien.”

‘Het bijzondere is dat je na een paar dagen het gevoel hebt
dat je elkaar al jaren kent en echt een goede vriendschap hebt opgebouwd’

Ze begon in Thailand, waar ze drie weken vakantie heeft gevierd met twee vriendinnen uit Volendam. ,,Daarna ben ik alleen doorgevlogen naar Sydney, waar ik meteen op surfkamp ben gegaan. Ik sliep een week lang in tentjes op het strand, een bijzondere ervaring. Niet onbelangrijk: het bleek dat ik talent heb voor de sport. Ik kon in de eerste les al op de surfplank blijven staan en heb het in een week tijd best aardig kunnen leren.”
Vriendschap
Na het surfkamp is ze naar het noordoosten van het land gevlogen, omdat het in Sydney pas net lente en dus best fris was. Ze verbleef nabij de adembenemende Whitsundayeilanden, waar het gemiddeld dertig graden was. Vanuit dat gebied is ze met het zonnige weer mee gereisd naar het zuidoosten, om uiteindelijk in Sydney kerstmis en oud & nieuw te vieren. ,,Ik verbleef voornamelijk in hostels. De meeste reizigers komen daar alleen naartoe, er wordt van alles georganiseerd en bijna iedereen nodigt je uit om samen leuke dingen te gaan doen. Onderweg kom je zo ontzettend veel mensen tegen. En het bijzondere is dat je na een paar dagen het gevoel hebt dat je elkaar al jaren kent en echt een goede vriendschap hebt opgebouwd.”
,,Na verloop van tijd gaat ieder weer zijn eigen weg en houd je contact via Facebook. Als je ziet dat je weer bij elkaar in de buurt bent, spreek je af. Je maakt samen de mooiste dingen mee. Duiken, snorkelen, parachutespringen, tripjes door de jungle, genieten van de mooiste stranden, uitgaan, urenlange hikes door nationale parken en uiteraard veel surfen. Ik heb in de loop der maanden echt een passie gekregen voor die sport.”
Verstappen
Tussendoor heeft ze nog een bezoek gebracht aan Nieuw-Zeeland en Singapore, was ze aanwezig bij een concert van Adèle en zag ze hoe Max Verstappen vijfde werd bij de eerste Grand Prix van het seizoen in Melbourne. ,,Ik wilde in Nederland al zó graag naar Adèle. Ik heb vorig jaar urenlang in de wachtrij gezeten om tickets te bemachtigen voor haar concert in de Ziggo Dome, maar het lukte me niet. Nu zou ze naar Melbourne komen en kon ik gelijk goede kaarten kopen. Geweldig om mee te maken natuurlijk”, straalt ze. ,,De Formule 1-wedstrijd was niet wat we ervan hadden voorgesteld. We stonden langs het circuit, zagen alleen de auto’s voorbij racen en kregen verder niets mee van de tussenstand. Het was wel leuk dat we op twee meter van de pitstop stonden, zodat we van heel dichtbij konden zien hoe dat allemaal in z’n werk gaat. En de hele sfeer eromheen was bijzonder om een keer te ervaren. Daar zullen veel mannelijke fans vast jaloers op zijn…”
Bed bugs
Uiteraard is tijdens haar reis niet alles van een leien dakje gegaan. Vooral in de eerste maanden kreeg Sandra behoorlijk wat tegenslagen te verduren. Het begon met haar telefoon en opladers die ze ergens in een hostel was vergeten. Sandra: ,,Het duurde zes weken voordat ik die terug had. Alle batterijen van m’n apparaten waren in die periode leeg en dat is in het huidige tijdperk vrij vervelend.”

‘De Grand Prix in Melbourne met Verstappen
was niet wat we ervan hadden voorgesteld’

Kort daarna werd ze op Fraser Island gebeten door zogeheten bed bugs, de grootste nachtmerrie van elke reiziger. Deze insecten zijn moeilijk te bestrijden en kunnen je flink toetakelen. Sandra zat onder de bulten. ,,Ik kwam er pas na drie dagen achter. Ik dacht eerst aan zandvlooien of muggen, totdat ik allerlei allergische reacties kreeg op die insectenbeten. Het ergste is dat je ook niet welkom bent op overnachtingsplaatsen als je last hebt van bed bugs. Na lang zoeken vond ik gelukkig een hostel dat me een uitweg bood. Daar werkte toevallig een meisje dat ook bed bugs had gehad, dus zij wist wat ik doormaakte.”
Sandra heeft al haar kleding twee keer laten wassen en drogen, omdat bed bugs niet tegen hitte kunnen. Haar backpack smeerde ze in met een speciale insectenspray en zette ze in een vuilniszak buiten in de zon. ,,Uiteindelijk is mijn backpack nog een tijdje vermist geweest en hebben de schoonmaaksters een tas met kleding weggegooid, omdat ze dachten dat het vuilnis was. Zo hebben de moeilijkheden zich een paar weken lang opgestapeld, maar gelukkig had ik heel veel leuke mensen om me heen. Als ik er even doorheen zat, stonden zij voor me klaar, ook al was het laat in de avond. En ik ben blij dat ik daarna vol goede moed ben verder gereisd, want ik had de afgelopen maanden écht niet willen missen…”
Flow Traders
Wie Sandra twee jaar geleden zou hebben verteld dat ze nu al bijna een jaar in Australië zou bivakkeren, zou ze hoogstwaarschijnlijk niet hebben geloofd. Hoewel veel jongeren dromen van een wereldreis, had Sandra dat namelijk helemaal niet. Het idee om haar backpack vol te stouwen met net genoeg spullen om te overleven, kwam spontaan opzetten. ,,Ik had mijn opleiding communicatiemanagement afgerond en werkte tijdelijk in de vis. Toen ben ik gaan nadenken over mijn toekomst. Ik was ondertussen gewoon bezig met solliciteren en dacht op een gegeven moment: als alle lopende sollicitaties niets worden, ga ik gewoon een paar maanden naar Australië. Uiteindelijk kon ik dus Legal Assistant worden bij Flow Traders, een toonaangevende beurshandelaar. Het is heel moeilijk om bij dat bedrijf binnen te komen en het staat heel goed op je cv als je daar hebt gewerkt.”

‘Ik dacht eerst aan zandvlooien of muggen,
totdat ik allerlei allergische reacties kreeg op die beten van bed bugs’

Maar Sandra was er helemaal niet blij mee. Ze had zich stiekem al ingesteld op een avontuur in Australië. En dat bleef maar in haar hoofd zitten. ,,Na verloop van tijd heb ik dus besloten om ontslag te nemen en toch naar Australië te gaan. Bijna niemand in mijn omgeving kon dat begrijpen, maar ik heb er nog geen seconde spijt van gehad.”
Azië
Haar familie en vrienden hebben de datum waarop ze volgens planning thuiskomt met rood omcirkeld in hun agenda. Zelf krijgt ze langzamerhand ook wel zin om naar huis te gaan. Maar een vaste baan zoeken? Ze wil er nog even niet aan denken. ,,Ik ga straks liever weer ergens kort werken om wat geld te verdienen en daarna weer ergens anders naartoe. Niet wéér voor tien maanden, maar wel voor een tijdje. Hier in Australië ontdek ik eigenlijk pas hoe mooi de wereld is. Voorheen ging ik wel naar landen als Spanje en Turkije, maar daar zat ik dan voornamelijk op m’n gat. Nu ik weet wat er allemaal is te zien en allerlei mensen tegenkom die al in zóveel landen zijn geweest, wil ik meer.”

‘Nu ik weet wat er allemaal is te zien en allerlei mensen tegenkom,
die al in zóveel landen zijn geweest, wil ik meer’

Ze heeft al wat mogelijke bestemmingen in haar hoofd. ,,Ik denk nu aan Zuidoost Azië, met Cambodja en Vietnam. Die omgeving is nu nog puur, maar over een paar jaar waarschijnlijk niet meer door het opkomende toerisme. Dat wil ik heel graag met eigen ogen zien. Dan ga ik daarna wel op zoek naar een vaste baan.”
Met een lach: ,,Tenzij ik daar na de volgende reis weer anders over denk…”

 

Fotogalerij

Onderhoud aan sfeerverlichting op de Haven

Maandagmorgen waren enkele leden van de Sproeiploeg van de brandweer, die ook als vrijwilligers in het Missiehuis van Het Werkend Missieteam volop actief zijn, aan het werk op de Haven. Hier werd aan de sfeerverlichting op de dijk onderhoud gepleegd.

De kapotte LED-lampen werden vervangen. Om goed bij de ritsen met lampjes te kunnen komen werd gebruik gemaakt van een heftruck. In de bak staande, konden de mannen de niet meer brandende lampjes uit de fitting draaien en vervangen door nieuwe. Onder het toeziend oog van supervisor Jaap Molenaar (Pink) werd de klus uitgevoerd.
“Zijn ze nu al de kermisverlichting aan het ophangen?” vroegen wat voorbijgangers verbaasd. Maar dat gaat pas na de bouwvak gebeuren.

Fotogalerij

Plein van de Sint Jozefschool nieuw ingericht

Vorige week is de nieuwe inrichting van het plein van de Jozefschool gereed gekomen. Verschillende speel- en klimattributen zijn op het plein geplaatst, zodat het heel aantrekkelijk is geworden voor de schooljeugd. Het plein is flink opgehoogd en nieuw betegeld.

Van palen is er een afscheiding gemaakt en er kan geklommen worden op een grote betonnen buis. Verder is er een groot rek met klimnet en –stangen, zweeftouw en ringen geplaatst. Het ziet er prachtig uit.
Nu wordt ook het plein aan de achterzijde van de school opgeknapt en attractiever gemaakt. Acht basisscholen in Volendam gingen in juli 2016 van start met de ontwikkeling van een Gezond Schoolplein! Het initiatief hiertoe is van de SKOV, die ook zorgdraagt voor de financiering.

Fotogalerij

Bedrijf in Beeld

Begin van een nieuw tijdperk

Radio Tuijp wordt Stient Electro na overname van 21-jarige Marco Hansen

Na ruim 41 jaar doet Albert Tuijp (70) afstand van zijn winkel Radio Tuijp in winkelcentrum De Stient. De pas 21-jarige Marco Hansen neemt het stokje van hem over. De ijverige Volendammer verandert de naam van het bedrijf in Stient Electro. ,,Steeds meer mensen verkiezen het kopen in een fysieke winkel boven het bestellen via een website. Dat geeft hoop voor de toekomst.”

‘Toen Albert vroeg of iemand van het personeel interesse had
om de winkel over te nemen, stak ik meteen mijn hand op’

Het voltallige personeel is aanwezig als Albert Tuijp ceremonieel de sleutel overdraagt aan de nieuwe eigenaar. Ook na de overname blijven ze allen betrokken bij het bedrijf. Cisca Visscher als inkoop-, verkoop- en administratief medewerkster, René Schulte als verkoper en installateur en Tuijp op de achtergrond. Over één ding zijn ze het allemaal eens: het is een moedige stap van Hansen om het bedrijf op zo’n jonge leeftijd over te nemen. Hij heeft pas net zijn mbo-diploma ICT binnen en springt meteen in het diepe. ,,Ik werk hier nu 6,5 jaar”, vertelt de kersverse eigenaar. ,,Toen Albert vroeg of iemand van het personeel interesse had om de winkel over te nemen, stak ik meteen mijn hand op. Dat had natuurlijk niemand verwacht, omdat ik best jong ben om zoiets te ondernemen. Ik vind het zelf ook wel spannend, maar hoe vaak krijg je zo’n prachtige kans, nota bene in eigen dorp?”
Vingers
Zijn familie en vrienden zijn maar wat trots op hem. ,,Ze vinden het allemaal bijzonder dat ik deze uitdaging aanga”, glimt Hansen. ,,Mijn vrienden zitten allemaal nog op school en gaan voor een zo hoog mogelijke opleiding, zodat ze in de toekomst veel geld kunnen verdienen. Maar ik heb geen zin meer in een vervolgstudie. Ik ben geen type dat een hele dag op een stoel wil zitten. Ik ben van jongs af aan een doener en leer hier in de praktijk zó veel.”

‘Mocht een klant bij ons in de winkel alsnog opmerken
dat een bepaald product elders goedkoper is,
stellen wij alles in het werk om de verkoopprijs
naar een gelijk niveau te krijgen’

Tuijp hoort het verhaal van Hansen aan met een brede glimlach op zijn gezicht. De 70-jarige oprichter is dolblij dat zijn onderneming wordt overgenomen door zijn amicale pupil. ,,Als ik Marco zie werken, zie ik zo mezelf van vroeger”, straalt de ras-ondernemer. ,,Hij is ontzettend gedreven en ziet in alles een uitdaging. Bovendien is hij gek van het vak. Toen Marco nog op school zat, besteedde hij elk vrij uurtje in deze winkel. Maar het belangrijkste is misschien wel dat hij het echt in de vingers heeft. Je krijgt binnen dit bedrijf met de meest uiteenlopende klusjes te maken; van het monteren van een ouderwetse koffiemachine tot het verkopen en installeren van de nieuwste televisies. En Marco beheerst alle facetten.”
Moeilijke branche
Voor de klant zal er niet veel veranderen na de overname door de jonge Volendammer. Wel komt er een nieuwe bedrijfsnaam. Stient Electro krijgt een nieuw bijpassend logo en eigentijdse website, die binnenkort worden gelanceerd. Verder blijft het de expert op het gebied van televisie- en Wi-Fi-zaken, bruin- en witgoed, inbouwapparaten en reparaties, en het bestellen van de meest uiteenlopende losse onderdelen. Kortom, een bedrijf waar klanten antwoord krijgen op de gekste vragen. ,,Het is wel een moeilijke branche”, weet Hansen. ,,Heel veel bedrijven om ons heen gaan failliet, omdat ze de eindjes niet meer aan elkaar kunnen knopen. Dat komt mede door de grote partijen, die hun prijzen zo laag in de markt zetten dat ze zelf nauwelijks het hoofd boven water kunnen houden.”
Kentering
Stient Electro laat het daar niet bij zitten. Hansen: ,,We vergelijken de prijzen van onze producten voortdurend met die van onze concurrenten en proberen een zo laag mogelijke inkoopprijs te bedingen bij onze vertegenwoordigers. Mocht een klant bij ons in de winkel alsnog opmerken dat een bepaald product elders goedkoper is, stellen wij alles in het werk om de verkoopprijs naar een gelijk niveau te brengen. Terwijl de service bij ons vele malen beter is.”

‘Veel mensen hebben problemen met internet en Wi-Fi.
Wij kunnen die heel simpel verhelpen’

Tuijp: ,,Tot een paar jaar geleden zat onze branche in een moeilijke tijd, door de opkomst van het internet. Maar de laatste tijd is er een kentering te zien. Mensen willen weer rechtstreeks contact met de expert in de winkel. Ze willen direct een oplossing als ze een probleem met hun product hebben en hechten waarde aan goed advies bij het kopen van iets nieuws. Als je bij een prijsvechter bestelt, heb je al die voordelen niet. Je zit alleen al een half uur in de wachtrij als je ze eens belt. Gelukkig zien steeds meer mensen dat in.”
Gunfactor
Wilde toekomstdromen heeft Hansen niet. ,,Ik denk dat we nog wel wat terrein kunnen winnen op het gebied van problemen met internet, Wi-Fi en Ziggo. Ook het inbouwen van apparatuur in de keuken en alle soorten reparaties, zowel aan huis als bij ons in de winkel willen wij nog eens extra onderstrepen. Veel mensen hebben daar last mee en wij kunnen die verhelpen”, benadrukt hij. ,,Verder vind ik het vooral belangrijk dat de gezelligheid in de winkel blijft bestaan, dat het personeel tevreden is en dat het publiek de weg naar Stient Electro blijft vinden. Want ik heb het streven om het hier minimaal net zo lang vol te houden als Albert. En daar heb ik uiteraard ook de gunfactor van het lokale publiek bij nodig…”