Een sekte met een kerstpakket
Een van mijn grootste nachtmerries is werken voor een bedrijf dat je dwingt om gezellig te doen.
Niet gewoon een keer een borrel, daar kom je nog wel overheen.
Nee, ik bedoel het hele pakket: kennisdagen, teamweekenden, inspiratiesessies, familieopstellingen, en – mijn persoonlijke favoriet – ‘verbindingsoefeningen’. Activiteiten die in vacatureteksten worden verkocht alsof het een voordeel is. Alsof je denkt: hé, bere, nóg meer tijd met collega’s.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben niet vies van een feestje. Maar er is een verschil tussen een biertje na werktijd en verplicht met je leidinggevende in een kring zitten in een boshut terwijl iemand fluisterend vraagt waar jouw ‘innerlijke blokkade’ zit.
Laatst hoorde ik van iemand die met de directie ‘familieopstellingen’ moest doen.
Dat is dus dat je met collega’s gaat naspelen wie jouw vader is, wie jouw trauma vertegenwoordigt en wie er symbool staat voor ‘de onuitgesproken spanning binnen het team’. Een paar uur lang gezellig in elkaars ziel roeren, en daarna moet je met dezelfde mensen aan het diner.
Vlees of vis?
Scheutje trauma erbij?
En dan kom je, als je geluk hebt, net voor middernacht thuis. Om de volgende ochtend weer om zeven uur in diezelfde bus te zitten. Naast een collega die gisteren jouw ‘innerlijke kind’ speelde.
Als je een beetje introvert bent, of gewoon normaal, sta je daar niet om te springen.
Maar bij veel zelfbenoemde hippe bedrijven is dit de standaard geworden. Hechte teams die ook buiten werktijd graag samenkomen. Work hard, play hard. Vrijdagmiddagborrels, teamtrips, events. We vieren successen samen.
Wat ze er niet bij zeggen, is dat je er ook bij móét zijn.
Hier in de regio is het gelukkig vaak simpeler.
Op de steiger, in de vis of op kantoor: The Cats aan en meters maken. Geen flip-over, maar een flip met muissies in je broodtrommel. Geen boosts door targets, maar een knikje en misschien een: ‘lekker bezig’. Geen kringgesprekken over je jeugd, maar op vrijdag van kermis pilzen in De Jozef.
Gewoon werken.
En als je klaar bent, ga je naar huis. Naar je eigen mensen. Die je wél hebt uitgekozen.
Als je directeur denkt dat werk ook je sociale leven moet zijn, klopt er iets niet.
Dan zit je in een sekte.
Met een kerstpakket.
Werk is werk. Vriendschap regel je zelf wel.
Zodra een bedrijf die twee door elkaar haalt, wordt gezelligheid een verplichting.
Fotogalerij
Aan het laden ...