Half elf bij Station Bijlmer
Laatst was ik mijn vliering aan het opruimen. Binnen tien minuten overwoog ik een afvalcontainer voor in de voortuin. Ik koos voor een andere route. Marktplaats. De Schilderswijk van het internet.
Ik begon optimistisch. Een nog werkende iPhone, compleet met doosje, kabeltje en een eerlijk verhaal. Geen gedoe. Een nette prijs. Na een korte onderhandeling werd ik met dwingende toon uitgenodigd om hem persoonlijk af te leveren. ,,Half elf vanavond. Station Bijlmer. Kom alleen.” Ik zei dat ik er zou zijn. In praktijk besloot ik dat mijn leven me te dierbaar was.
Ondertussen meldde zich een andere koper. Een vrouw. Vijftiger. Betrouwbaar ogend profiel. Normale zinnen. Het soort mens waarbij je denkt: dit komt wel goed. Dat dacht ik vaker. Dat was nooit zo. Ze kwam bij mij thuis. In mijn huiskamer besloot ze dat ze de afgesproken prijs tóch liever niet betaalde. Want eigenlijk kon ze het niet missen. En of ik ook cadeaubonnen accepteerde. Van een sauna in Cuijk-Noord. Toen ik daarvoor bedankte en voorzichtig suggereerde dat een ouder toestel of een vriendelijker geprijsd merk misschien beter bij haar situatie paste, veranderde de sfeer. Het soort stilte waarin je plots heel bewust wordt van je eigen bank. En je televisie. En je adres. Uiteindelijk betaalde ze toch gewoon de overeengekomen prijs. Ze kon het dus wel betalen. Dat maakte het erger.
Een vijfsterrenaccount blijkt al lang geen garantie meer voor beschaafde communicatie. Ik verkocht een LEGO-set. ,,Is hij nog beschikbaar?” vroeg een man. Ik antwoordde niet direct. Ik was koffie aan het zetten. Twintig minuten later kende ik zijn volledige levensverhaal en had ik drie bedreigingen ontvangen. Ik koos een andere koper. Die zei: ,,Ik ben een man van mijn woord.” Dat zei hij zes keer. Dat zijn er vijf te veel.
Na avonden wachten, berichten zonder leestekens, halve afspraken, schimmige ruilvoorstellen en een opmerkelijk aantal doodsbedreigingen heb ik mijn Marktplaatsavontuur gestaakt. De overbodige spullen hebben hun plek behouden. Ik heb mijn les geleerd.
Toch vraag ik me soms af wat ik had aangetroffen als ik die donderdagavond naar Station Bijlmer was gegaan. Maar daarna tel ik mijn organen. Alles aanwezig. Prima keuze.
