Mensenmensen
Laatst had ik er weer een. Een ‘mensenmens’. Iemand die goed met andere mensen kan omgaan. En dat dan over zichzelf zegt, alsof het een zeldzame gave is. Alsof de rest van ons ’s ochtends opstaat met het plan om drie conflicten te veroorzaken en daarna een kantoor in brand te steken.
Je komt ze vooral tegen in vacatures. ,,Wij zoeken een mensenmens. Een verbinder. Iemand die graag met mensen werkt.” Ik vraag me altijd af wat het alternatief is. ,,Wij zoeken iemand die mensen haat, voor problemen zorgt en het liefst alleen in een kelder werkt.” Toch zijn organisaties er gek op. De mensenmens. Liefst met een hands-on mentaliteit, een echte teamplayer die zelfstandig kan werken.
Blijkbaar zijn we een land vol mensenmensen. Je hoort het ook overal op televisie. Iedere deelnemer aan Een Winter Vol Liefde zegt het. En ook in B&B Vol Liefde. In elk programma waar iemand in een weiland staat en hoopt dat er liefde uit een busje stapt. Iedereen is een warm persoon. Een sociaal dier. Een mensenmens. Als iemand dat over zichzelf moet zeggen, is er meestal iets aan de hand. Echte warmte hoef je namelijk niet aan te kondigen. Dat merk je vanzelf. Net als bij een kachel.
Ik ben zelf geen mensenmens. Ik ben meer een koalamens. En een beetje een dwerggeitenmens. Maar dat zet ik niet op LinkedIn. Bovendien heb ik twee zoons. Dat betekent dat ik de hele dag met twee kleine mensen onderhandel over schoenen, broodkorsten en tandenpoetsen. Als je dat een paar jaar doet, ben je niet meer zo onder de indruk van iemand die zegt dat hij ‘energie krijgt van anderen.’ Ik krijg energie van stilte. En van een deur die dicht kan.
Wat me vooral stoort aan de term is het gebrek aan bewijs. Niemand zegt ooit: ,,Ik ben een mensenmens, hier zijn drie referenties van mensen die mij aardig vinden.” Het blijft bij een gevoel. Een ambitie. Een soort karakterwens.
En ondertussen zitten de echte mensenmensen gewoon stil in een hoek. Die brengen iemand naar het ziekenhuis zonder het op Facebook te zetten. Die onthouden wanneer je kind jarig is. Die regelen iets als het nodig is. Zonder het aan te kondigen.
Daarom kun je er eigenlijk van uitgaan: als je moet vertellen dat je een mensenmens bent, ben je het waarschijnlijk niet.
Fotogalerij
Aan het laden ...