Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

Merel Conijn trots op Olympisch zilver na historische en krankzinnige race

De spanning was te snijden in de namiddag van donderdag 12 februari, waar een nooit eerder vertoond scenario zich ontvouwde op de 5000 meter schaatsen voor vrouwen. Met als decor de Olympische Spelen in Milaan en als één van de hoofdrolspeelsters Merel Conijn. Met slechts vier tienden van een seconde verschil was het goud of niks (vierde). De 24-jarige Edamse behaalde zilver en daarmee de eerste Olympische medaille ooit voor onze gemeente. Geëmotioneerd onderging zij ’s avonds laat de huldiging in het TeamNL Huis, waar zij werd toegezongen.

De thriller van de bovenste plank – en de daarbij behorende emoties – van enkele uren daarvoor werd uiteraard tot in detail in beeld gebracht. Conijn en haar coaches juichten na de race van concurrente Wiklund, dachten daarna in een vreugde-explosie te komen toen goud lonkte, maar in dezelfde splitsecond was er het balende gebaar. Net niet genoeg voor goud, maar wel een schitterende zilveren medaille. Met een gouden randje, wetende waar de Edamse vandaan komt.

Sinds zij als senior schaatst, heeft Merel Conijn iets aan zich kleven dat zij onverwachts uit de hoek kan komen en het spannend maakt. Vier jaar geleden voor de Spelen van Peking verraste de Edamse door zich als twintigjarige bijna te plaatsen. Bijna… De Edamse kwam tijdens het Kwalificatietoernooi één tiende tekort op de 5000 meter en één honderdste tekort op de 3000 meter… Ze mocht als reserve mee, maar kwam niet in actie.

Vervolgens kwam Conijn een tijd niet in actie en werd zelfs gevreesd voor lange uitsluiting. Vanwege allergieën en lactose-intolerantie werd haar geadviseerd geen zuivelproducten te nemen en ontstond gaandeweg een calciumtekort. ,,Daardoor werden mijn botten poreus, maar zag ik ook vlekken als ik aan het lezen was”, zij ze daar eerder over. In 2023 werd gevreesd dat zij er vier jaar uit zou liggen, maar ze vocht zich terug en mocht zich veel sneller dan gedacht weer topschaatser noemen.

Vorige week zaterdag op de 3000 meter bleef de ‘Conijn-versnelling’ in de slotfase van de race uit en restte een negende plek. Voor de 5000 meter bleek haar ploeggenote Bente Kerkhof niet te kunnen rijden vanwege rugklachten, landgenote Marijke Groenewoud kon geen goede tijd neerzetten. Bij Conijn was voorafgaand de pure focus van het gelaat af te zien. Ze was gekoppeld aan de Belgische Sandrine Tas, die tijdens de 3000 al had verrast en ook in deze rit uitstekend van start ging en de race opbouwde. In de laatste twee rondes kwam dan toch de verwachte en gehoopte acceleratie bij Merel Conijn. Op het slotstuk was het net genoeg om Tas voorbij te gaan.

Daarna was het wachten. En was er blijdschap met tranen toen de Noorse Ragna Wiklund nét iets langzamer was: 0.07 seconden… Dat betekende dat Conijn zeker was van een medaille. Schaatslegende Martina Sablikova en de Olympisch kampioene op de 3000 meter, Francesca Lollobrigida, kwamen nog in de baan. Sablikova was ziek geweest en kon in haar afscheidsrace niet meer pieken; Lollobrigida, een 35-jarige Italiaanse moeder, maakte er voor eigen publiek een spektakelstuk van. Het kraakte aan alle kanten, maar op wilskracht haalde zij de eindstreep met een snelheid die net genoeg was voor haar. Net genoeg om nog eens goud te winnen en Conijn voor te blijven, met één tiende…

,,Ik kan het nog niet bevatten dat ik hier een medaille heb gewonnen en wat er allemaal is gebeurd”, zei Merel Conijn na de medailleceremonie voor de camera’s van de NOS. ,,Op het moment dat mijn coach zei ‘je hebt sowieso een medaille’, kwam het binnen. Dan denk je ‘zou het ook goed zijn voor goud?’ Ik heb een hele lekkere rit gereden, had veel aan mijn tegenstander. Achteraf gezien baal ik van die ene wissel, dat ik haar voor liet gaan. Ik wilde geen diskwalificatie riskeren, maar toen liep wel mijn rondetijd op. Toen ik naderhand mijn tijd zag, wist ik echt niet wat ik moest verwachten. Toen Wiklund net iets langzamer was, dacht ik wel aan goud. Toen kwam Lollobrigida, na haar finish zei mijn coach ‘je hebt ‘m’, maar dat was iets te vroeg. Ik mag hier heel blij mee zijn en het zal straks wel meer binnenkomen.” In de emoties uitte zij vooral haar dankbaarheid: ,,Er staan heel veel lieve mensen achter me zonder wie ik het niet had gekund.”

 

Fotogalerij

Comments (0)

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *