Supermarktlightsaber
Als een moedige ridder, alleen en vastberaden, trotseert hij de elementen. De tocht is te stijl voor zijn trouwe ros, dat beneden angstig hinnikt en zichzelf alvast mentaal voorbereidt op een leven zonder zijn kameraad. De top lonkt, vaag zichtbaar door het mistige wolkendek. Dáár wacht de draak. Met hete adem en een geïrriteerde blik. IJzige kreten snijden door de lucht. Handen grijpen naar hem, stemmen roepen zijn naam. Hij hoort ze, maar hij stopt niet.
Met loodzware uitrusting en longen vol adrenaline bereikt hij de top. Een prestatie van wereldformaat. Hier zullen later liederen over worden gezongen. Schoolpleinen zullen zijn naam fluisteren. En nu nog die draak.
Mijn zoontje had vandaag zijn lightsaber mee naar school.
Niet zomaar een lightsaber. Eentje van de Vomar. Ingeklapt onschuldig, uitgeklapt pure macht in een klas vol vierjarigen. Hij had ’m meegenomen ‘om even te laten zien’. Wat in kleutertaal betekent: een zorgvuldig geplande staatsgreep.
Ik stel me zo voor dat hij dat epische verhaal inderdaad voelde, toen hij midden in het klaslokaal op een stoeltje ging staan. Lichtzwaard boven zijn hoofd. Kin iets omhoog. Een moment stilte. De meisjes keken op, besloten vrijwel direct dat dit niks voor hen was en gingen weer verder met kleuren. Maar de jongetjes… die lieten alles vallen. Blokken. Potloden. Hun zelfbeheersing.
‘Wooooowww’, golfde het door het lokaal toen hij het zwaard uitklapte en aanzette. Ze kwamen van alle kanten. Buiken vooruit. Ogen groot. Handen reikten naar boven. Alsof hij een heilig relikwie vasthield dat je alleen met toestemming mocht aanraken. Het gezoem klonk. Nog meer wow. Dat had hij goed ingeschat. Trots als een aap liet hij het nog even horen. Lang genoeg. Niet te lang. Macht moet je doseren.
Toen klapte hij zijn lightsaber weer in, stapte van het stoeltje af en gaf hem terug aan zijn moeder. Alsof dit allemaal precies volgens plan was verlopen. De juf lachte toen hij uitlegde dat hij het zwaard van zijn bap had gekregen. ,,Ja,” zei ze, ,,opa’s zijn daar goed in: speelgoed kopen met veel geluid en effecten.”
De mannetjes zijn weer voorzien. Er wordt gespeeld, nagepraat en nagedaan. Zo begint cultuur. Star Wars in de pauze, ruzie over wie Darth Vader is, niemand wil de stormtrooper zijn. Wat een leeftijd. Waar status niet wordt verdiend met woorden of diploma’s, maar met licht, geluid en timing. En waar een lightsaber van de Vomar genoeg is om even koning te zijn.
Fotogalerij
Aan het laden ...