Welcome, my friend
Als iemand je in een warm land aanspreekt met my friend, weet je eigenlijk al genoeg.
Die woorden worden altijd opgevolgd door een poging om je iets aan te smeren waar je niet om hebt gevraagd. Een zonnebril. Een horloge. Een watermeloen. Een massage. Een tas. Een pet. Een andere zonnebril.
Als westerling ben je in toeristische gebieden een portemonnee met benen. Iedereen die weleens over een boulevard in Spanje, Turkije of Egypte heeft gelopen, weet precies wat ik bedoel. Sommige mensen verdienen hun geld met ondernemen. Anderen verdienen hun geld met heel hard ‘my friend’ roepen naar mensen die proberen ergens rustig voorbij te lopen.
Een friend van mij was laatst met zijn gezin in Salou. Ze liepen over de boulevard toen een man met een menukaart uit het niets opdook. Zo’n gozer die tegelijk propper, gastheer, ober, manager, kok en eigenaar van de tent is.
Vijf minuten later zaten ze aan tafel.
,,Welcome, my friend.”
Dat is meestal het moment waarop je eigenlijk alweer op moet staan.
Hij bestelde een steak.
,,No, my friend. You get two steaks. Pay one, get two.”
Hij probeerde nog uit te leggen dat hij helemaal geen behoefte had aan twee complete stukken koe. Dat hij met één prima uit de voeten kon. Maar dat gesprek verloor hij kansloos.
Dus daar kwamen twee borden.
De eerste was matig. De tweede zag eruit alsof hij al een paar zonnige dagen had meegemaakt voordat hij op tafel belandde.
Mijn vriend vroeg zijn vrouw een stukje te proeven.
Ze nam een hap.
Ze spuugde hem vrijwel direct weer uit.
,,Die is niet goed meer.”
Die nacht sliep mijn vriend zittend.
Op het toilet.
De volgende ochtend zag hij zijn nieuwe vriend nergens meer.
En dat is eigenlijk het hele probleem met mensen die je voortdurend vriend noemen. Je voelt meestal haarfijn aan dat ze het niet menen.
Hoe vaker iemand het woord gebruikt, hoe minder het meestal betekent.
De man met de zonnebrillen op het strand. De ober met twee biefstukken. De straatverkoper. De man die je gaat uitleggen hoe je met een investering van vijftig euro binnen drie maanden financieel onafhankelijk wordt.
Allemaal vrienden.
Totdat de rekening komt.
Mijn echte vrienden noemen me zelden vriend. Meestal noemen ze me Kevin. Of iets dat niet geschikt is om hier af te drukken.
Maar als ik ooit moet verhuizen, staan ze er wel.
Ergens voelt dat toch als een overtuigender bewijs van vriendschap dan een gratis tweede biefstuk.
Fotogalerij
Aan het laden ...