All posts by De redactie

De redactie Nieuwvolendam | 6-5-2024 | 2 min. leestijd

Partner content

Wat je nog niet weet over ‘fineline’ en ‘micro realism’ tatoeages!

Heb je toevallig zelf een tatoeage? In dat geval is de kans aardig groot dat je weet wat een ‘fineline’ en ‘micro-realism’ tattoo is. In het geval dat je niet weet wat de twee tattoo-stijlen inhouden en je meer wil weten over tatoeages, lees dan lekker dit artikel verder.

Om te beginnen geef ik een korte beschrijving: een ‘fineline’ tatoeage bestaat uit allerlei fijne, dunne lijnen en is het best voor subtiele minimalistische tattoos. Bij een ‘micro realism’ tattoo wordt geprobeerd om de tattoo levensecht te lijken, en daarvoor is veel precisie nodig. Binnen deze twee tattoo-stijlen zijn er verder ook veel verschillen. Dit artikel bespreekt een aantal kenmerken en opmerkelijkheden van de tattoo-stijlen ‘fineline’ en ‘micro realism’.

Het verschil in pijngraad
Bij fineline-tatoeages en micro realisme komen kleinere naalden kijken dan bij traditionele tattoos met dikkere lijnen. Dit betekent dat de huid wat minder ‘gestoord’ wordt tijdens het zetten van de tattoo in vergelijking met andere tattoo-stijlen. Het kan dus iets minder pijn doen dan je misschien zou verwachten, maar de gevoeligheid voor pijn bij het zetten van een tattoo verschilt voor iedereen. Terwijl je die prachtige, gedetailleerde kunst op je huid getatoeëerd krijgt, hoef je je bij het zetten van een fineline of micro realisme tattoo minder zorgen te maken om de pijn.

Snel genezen
Omdat beide tattoo-stijlen gebruikmaken van dunne naalden, is het logisch dat dat een andere invloed heeft op de huid dan bij het gebruiken van een dikke naald. Omdat de prikwond kleiner is, duurt het minder lang voordat de wond dicht zal groeien en volledig geneest. Het is voor zowel een fineline als een micro realism tattoo erg belangrijk dat de tattoo zijn kleur behoudt tijdens het genezingsproces. Dat is natuurlijk geen probleem zolang je de juiste nazorg doet; vermijden van direct zonlicht en een regelmatige hydratatie van de huid.

Vervagen van de tattoo
Alle tatoeages vervagen vroeg of laat, helaas. Maar met de juiste verzorging van de tattoo’s en een kundige tatoeëerder zal je de kwaliteit van de tattoo het langst bewaren. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor micro-realism en fineline tattoo; verzorg je tattoo goed in de periode kort nadat je hem hebt laten zetten en blijf ook na de genezingsperiode voor de tattoo zorgen. Doe dat door te letten op blootstelling aan het zonlicht en door zonnebrand (factor 50!) op te smeren en bodylotion te gebruiken.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 5-5-2024 | 1 min. leestijd

Victory Wines goes Champagne!

Beste wijn- en Champagnevrienden,

Eindelijk na tientallen jaren is het mij gelukt twee Champagne huizen te selecteren die aan mijn maatstaf voldoen. Op de afgelopen Prowein beurs in Düsseldorf heb ik samen met Bernd Weeke en Robert ten Hoope alle cepages van het Champagnehuis Arnaud Robert in Fossoy, vlakbij Château-Tierry, geproefd. Wij waren alle drie enthousiast. Ook de man achter de Champagne bleek een zeer sympathieke Fransman te zijn. Hij heeft zelf 25 hectare, verdeeld over zeven dorpjes en 68 percelen in eigendom. Zijn familie heeft totaal 45 hectare wijngaarden met Chardonnay, Pinot Noir en Pinot Meunier in eigendom.

Halverwege april bezocht ik de Pépites des Vignerons Indépendants de Champagne in Reims. Na eerst een aantal simpele Champagnes geproefd te hebben zat daar plotseling de Cuvée Hommage, 100% Pinot Meunier, van Champagne Christian Naudé in mijn proefglas. Wat een fantastische rijpe, multi dimensionale, Champagne. Die wil ik ook importeren. Enfin, ik ben maandag jongstleden naar Charly-sur-Marne gereden om bij Christian langs te gaan en mijn auto met deze Cuvée Hommage vol te laden.

Op 11 mei aanstaande van 11.00 tot 17.00 uur laat ik ze je graag proeven op de Voorjaarsproeverij van Victory Wines in tuincentrum ‘t Lokkemientje in Edam.

Mijn reis begon in 1989 toen ik in Hongkong de fantastische wereld van Fine Wines ontdekte. In 2002 startte ik in Fort Edam met het importeren van boutique wines uit de Kaap. Na negen jaar te hebben gekampt met een depressie, hervatte ik in 2017 mijn carrière in wijnimport met Duitse wijnen van Matthias Gaul. Deze nieuwe stap in de Champagne voelt als een kroon op mijn werk. Champagne at last!

V I C T O R Y W I N E S
Peter J. Jansen – Register Vinoloog van de Wijnacademie
Voorhaven 107
1135 BP Edam

Tel.: +31(0)612 962 652,
e-mail: info@victorywines.nl, www.victorywines.nl

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 5-5-2024 | 30 sec. leestijd

Eric Zwarthoed schittert in RTL-programma ‘De Piano’

In het programma ‘De Piano’ wordt er gezocht naar kundige en gepassioneerde amateurpianisten. Een jury bestaande uit ervaren muzikanten kijkt stiekem mee naar de pianokunsten van de kandidaten, en nodigen enkele pianisten uit om op te treden in Het Concertgebouw. In de uitzending van woensdag 24 april was te zien hoe Volendammer Eric Zwarthoed het veelzijdige instrument bespeelt, en hoe belangrijk muziek voor hem is.
Door: Jos de Boer

Lees het complete artikel in de NIVO van afgelopen week.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 5-5-2024 | 30 sec. leestijd

Pier bij Strandbad Edam vernieuwd

De vernieuwde pier bij het Strandbad in Edam is officieel gereed. Na enkele maanden van intensieve werkzaamheden is de pier, die grenst aan het Strandbad paviljoen, nu voorzien van een moderne stalen draagconstructie met houten dekdelen en kunststof zijkanten.

Stalen buispalen vormen de fundering van deze duurzame structuur, terwijl de nieuwe leuningen uit stalen stijlen en houten regels bestaan. Dit project, dat ook de renovatie van de kademuur en de reparatie van het havenhoofd omvatte, is op tijd voor het nieuwe seizoen afgerond, waardoor bezoekers weer volop van de havenfaciliteiten kunnen genieten.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 5-5-2024 | 30 sec. leestijd

Nieuwe toplaag voor Dijkgraaf Poschlaan

De Dijkgraaf Poschlaan heeft de afgelopen dagen een nieuwe asfalt toplaag gekregen.

Dit project omvatte ook het stuk wegdek tussen BodyResults en de ijsbaan, in lijn met de recent vernieuwde Zuiderzeeweg en omliggende infrastructuur. De werkzaamheden liepen enige dagen vertraging op wegens slechte weersomstandigheden.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie 25 jaar geleden | 4-5-2024 | 3 min. leestijd

Uit de Nieuw-Volendam van 25 jaar geleden: Woensdag, 1999, week 18

Spellencircuit voor de jongste voetballertjes bij de R.K.A.V.

Het is de laatste jaren al traditie dat vanaf 9.00 uur op Komnginnedag op het hoofdveld van de amateurvoetbal Volendam voor de jongste voetballertjes een spellencircuit gehouden wordt. Ook dit keer was dit het geval. De jongens vermaakten zich weer prima met doelschieten, darten, slalommen, ingooien, door een bord met gaten schieten, sjoelen, etc. Er waren weer mooie prijzen te winnen en de belangstelling was best wel groot te noemen ondanks de ‘concurrentie’ van de kinderrommelmarkt en de rommelmarkt op het handbalveld.

Kinderrommelmarkt een publiekstrekker van jewelste

De Kinderrommelmarkt, die al jaren door Tom Sier (Janes) georganiseerd wordt op het parkeerterrein achter de AMVO, was weer een doorslaand succes. Reeds om 7 uur ’s morgens reden de auto’s af en aan om de ‘handelswaar’ van de vele kinderen die op het plein een plekje vonden, aan te voeren.

Er werd weer goede zaken gedaan. Er waren ook kinderen bij die ( een deel van) de opbrengst later in de bus deponeerden voor de vluchtelingen uit Kosovo. Clown Appy spoorde ook vele bezoekers aan om een gift te doen. Op het plein was weer van alles te doen. Men kon er niet alleen spulletjes kopen van de kinderen, maar er stond ook een limokoe, die de jeugd kon ‘melken’. Er kwam dan geen melk uit maar limonade. Verder stond er een draaimolen, een springkussen en een schminckstand, waar men liet gezicht kon laten verven met verschillende voorstellingen.

Kees Tol (Jits) 50 jaar

Eén van de oprichters van de roemruchte Porgels, Kees Tol (Jits) is afgelopen maandag 50 jaar oud geworden. De voortuin van zijn woning aan de Weegschaalstraat 70 was helemaal versierd en er stond een joekel van een Abrahampop in de tuin. Kees Tol (Jits) werkt al 30 jaar als metselaar bij aannemersbedrijf Jan Tol (van Aart) en werkt er nu het langst. Buurman Jan Karhof wist te vertellen dat er misschien wel weer een huldiging in zit. De halve eeuwling is al 23 jaar gelukkig getrouwd met Agatha Stroek en hun zoon Johan is 15 jaar.

Jaap Buys (van Rokende Jan) stopt met zijn rijschool

Op dinsdag 27 april 1999 is Jaap Buys (van Rokende Jan) officieel gestopt met zijn autorijschool. In 1969 begon hij met het geven van autorijlessen en in de afgelopen 30 jaar hebben honderden personen bij Jaap Buys hun rijbewij s behaald. Binnenkort wordt de rijschoolhoudes, die altijd een een-persoonsbedrijfje had, 65 jaar ‘En dan kan het wel weer. Nu mogen de jonkies het doen’, vertelde hij . Zijn broer Jan had ook een autorijschool, en die is een tijdje geleden, vanwege gezondheidsredenen, gestopt.

Streefbedrag van 100.000,- actie ‘Volendam gaat voor Kosovo’ bijna gehaald

Volendam stond afgelopen weekend volop in het teken van de actie ‘Volendam gaat voor Kosovo’. Het streefbedrag van de actie is 100.000 gulden, en daar zit het actie-comité al dicht tegenaan. Het geld stroomt nog steeds binnen. Momenteel is een bedrag van f 91.000,binnen op de bankrekening 38.56.43.854.

Het klapstuk van het Kosovo-weekend was toch wel het Benefiet-concert, waaraan 22
plaatselijke artiesten en bandjes geheel belangeloos meewerkten. Hoewel de organisatie
gehoopt had op twee “volle bakken”, was men toch dik tevreden met de ruim 800 bezoekers die de Jozef en het Pius X bevolkten. In de Jozef traden op: Billy Chears, Corine Vamvakaris, Tamara Tol, Dos Choqus, Ed & Marleen Veerman, Specs Hildebrand & His Living Room Band, Jan Mühren, Stampvast, Piet Veerman, BZN ‘66, Jan Smit, Harmen & Jan To en Keep On, & Polly.

Jan Rab heeft nu ook een fietstrein in in de verhuur

Tot voor kort had Jan Rab de bekende blauwe vierwiel-fietsen, beter bekend als de ‘Piet Plezier’ in de verhuur. Hij heeft zijn assortiment nu uitgebreid. Sinds dinsdag heeft de bekende disc-Jockey ook een volledige fietstrein in de verhuur. De trein kan uitgebreid worden tot wel acht fietswagonnetjes. Dinsdagavond werd de eerste proefrit gereden over de Dijkgraaf de Ruiterlaan en het knalgele gevaarte trok heel wat bekijks. De fietstrem wordt aangedreven door alle aangesloten wagons, waarop de inzittenden allemaal kunnen meetrappen. Daar:door is de fietstrein goed wendbaar en rijdt opvallend licht. Jan Rab is ervan overtuigd dat er veel vraag naar is. Ook wordt deze fietstrein ingezet op familiefeesten en evenementen.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 4-5-2024 | 30 sec. leestijd

Herinrichting Blokgouw

Op de Blokgouw wordt intensief gewerkt aan zowel ondergrondse als bovengrondse herinrichting. Momenteel is de Werengouw volledig opengebroken en zal binnenkort worden voorzien van nieuw straatwerk.

Het herstelplan voor de Blokgouw zal enkele maanden in beslag nemen, omdat hier alle rioleringen moeten worden vervangen. Verzakkingen hebben het onderliggende gangenstelsel aangetast.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 4-5-2024 | 2 min. leestijd

De vergeten helden van Volendam

,,Tijd voor erkenning”

Sinds 1950 staat in Volendam een oorlogsmonument dat geen strijdbare krijgers uitbeeldt, maar een beeltenis van Maria, die velen beschouwen als de ‘koningin van de Vrede’. Dit monument, geplaatst op een bakstenen voet, draagt de namen van vier soldaten uit Volendam die hun leven lieten in het voormalige Nederlands-Indië. Deze KNIL-soldaten, Kees ‘Lol’ Visser en Kees ‘van de Jent’ Zwarthoed, vielen in de strijd tegen de Japanse bezetters, terwijl dienstplichtigen Kees en Klaas Schilder omkwamen tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië.

Het monument, hoewel een eerbetoon aan deze soldaten, vermeldt echter niet de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Dit roept de vraag op of Volendam wellicht gespaard is gebleven tijdens deze donkere periode. Het antwoord is ontkennend, aangezien ook Volendam zijn deel van het leed heeft gekend.

Tijdens de oorlogsjaren zijn verschillende dorpelingen omgekomen door diverse tragische omstandigheden. Onder hen zijn Huibje Plat en Sijmen Schilder ‘de Wiezel’, die beiden door de totale verduistering in het water belandden en verdronken. Anderen, zoals Ab ‘Mappes’ Klouwer en vader en zoon Gerrit en Albert Veerman, kwamen om door direct oorlogsgeweld. Verder werden enkele dappere verzetsmensen zoals Thames ‘van Slappe Thaam’ en Hein ‘Kiel’ Jonk omgekomen in concentratiekampen vanwege hun verzetswerk. Bruintje Tol ‘van Aart’ en Siempie ‘Kiene’ Koning overleefden het concentratiekamp Neuengamme niet, Klaas ‘van Japie Suikergoed’ stierf in het wrede concentratiekamp Aistaig, en Dirk Veerman ‘Lieverd’ overleed in een ziekenhuis in Frankfurt.

Ook werden slachtoffers gemaakt door de strenge maatregelen van de bezetter, zoals Jan ‘Bolletje’ Tol, die werd doodgeschoten omdat hij de door de Duitsers ingevoerde spertijd negeerde. De aanslag op Hannes Rauter had eveneens fatale gevolgen voor onder andere Jan en Paulus Conijn, die samen met nog 53 Nederlandse gevangenen werden geëxecuteerd. De Verzetsmannen Arie en Joop Klaver en hun zwager Henk Aarssen – wiens vader lange tijd slager was in Volendam, zijn moeder was Aaf ‘van Bokkie’ Tuip – werden in 1945 dood aangetroffen in het IJ.

De geallieerde beschieting van het trammetje eiste ook levens, waarbij onder anderen de visventer Piet Molenaar ‘de Stijve’, de tiener Sjaantje Keizer, en de vijfjarige Aaltje Moorman tragisch om het leven kwamen.

Gezien deze aanzienlijke lokale offers, wordt er gepleit voor meer aandacht voor deze slachtoffers tijdens de Dodenherdenking op 4 mei. Het is belangrijk dat ook zij de erkenning krijgen die ze verdienen, opdat hun offers niet worden vergeten. Het verhaal van deze dappere mensen en de tragische gebeurtenissen die hen troffen, zijn tevens gedetailleerd beschreven op de website van Vrienden van Volendams Erfgoed.

Een gedetailleerde beschrijving van bovengenoemde slachtoffers staan op de site
vriendenvanvolendamserfgoed.nl/archief-artikelen/oorlogsmonument/

Bron: Wereldoorlog in het dorp van Piet Koning

Vrienden van
Volendams Erfgoed

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 4-5-2024 | 3 min. leestijd

NSB-dochter openbaart familietrauma

Recentelijk ontving de NIVO-redactie een aangrijpende brief van Marianne Bombois-Van Gastel, die tijdens de oorlog in 1944 geboren werd in een huis aan het Jonkerlaantje in Edam. Vanuit haar huidige thuisadres in Frankrijk onthult Marianne een schokkend familiegeheim. Ze vertelt openhartig over de duistere erfenis van haar vader, die haar leven diepgaand en blijvend heeft getekend.

Gedachten en ondervindingen van de dochter van een NSB’er

De gevolgen van het oorlogsverleden van de daders zijn ook voor hun kinderen van betekenis. Dat is helaas een herkenbaar onderwerp voor mij. Het heeft mij als familiegeheim mijn hele leven achtervolgd. Hoewel, of juist omdat mijn vader er met ons kinderen nooit over heeft willen spreken. Mijn moeder heeft er ons minimaal over verteld. Ik ben eind juli 1944 in Edam geboren, mijn vader Herman van Gastel was hier als NSB’er hoofd van de Landwacht. Op ‘Dolle Dinsdag’, zoals ik later heb begrepen, zijn mijn ouders naar Duitsland gevlucht. Over de reden waarom mijn vader niet meer naar Nederland terug ‘kon’, werd bij ons thuis nooit gesproken. Wel heeft hij herhaaldelijk via een advocaat geprobeerd zijn ‘zaak’ vanuit Duitsland te regelen, maar zonder succes. 1967 is hij naar Nederland teruggekeerd, na een rusteloos en mislukt leven. Kort daarna is hij overleden. Hij heeft dus nooit terecht gestaan voor de gebeurtenissen in Edam waarvoor hij verantwoordelijk is geweest tijdens de Tweede Wereldoorlog. De impact hiervan is desastreus geweest voor zijn leven, maar ook voor dat van ons kinderen. Ondanks dat wij er helemaal niets mee te maken hadden.

Pas vele jaren later heb ik in het CABR in Den Haag inzage kunnen nemen in zijn dossier, en ben te weten gekomen wat hem ten laste gelegd werd. Voornamelijk de aanhouding en daaropvolgende dood in november 1944 van dhr. Korver in het KZ Neuengamme, alsook de actieve vervolging van Joodse burgers en onderduikers. Een diepe schok voor mij. Des te meer omdat ik begreep dat een Joods echtpaar op herhaaldelijk aandringen van burgemeester Van Baar gedwongen werd om hun huis aan het Jonkerlaantje 34 te verlaten, zodat mijn ouders daar hun intrek konden nemen. Mijn zus is er in 1943 geboren en ik een jaar later. Op wonderbaarlijke wijze heeft het Joodse echtpaar door actieve hulp van het Edammer verzet kunnen onderduiken en heeft het de oorlog overleefd. Vlak bij dit huis, voor nummer 38, ligt een ‘Stolperstein’ ter herinnering aan het echtpaar Kaufmann. Het verwerken en accepteren van deze gebeurtenissen onder de verantwoordelijkheid van mijn vader hebben mij heel wat inspanning en energie gekost. Ik begreep nu ook terugblikkend waar die onverklaarbare gevoelens van schuld en schaamte vandaan kwamen waar ik mijn hele leven onder had geleden.

Des te schokkender vind ik de houding van burgemeester Van Baar, zoals blijkt uit talrijke documenten. Met onderdanige vlijt probeerde hij kennelijk de bezetter zo veel mogelijk van dienst te zijn, zonder gewetenswroeging wat betreft de gevolgen daarvan. Collaboratie zonder officieel partij te kiezen. Dat hij zich bij de naderende bevrijding als verzetsstrijder uitte mag dan ook niet verbazen. Zoals destijds vele opportunisten in zijn situatie.

Wat de heer Van Baar betreft vind ik bijzonder stuitend dat hij na de oorlog niet alleen zijn loopbaan rustig kon voortzetten, maar dat hij zelfs carrière kon maken, alsof er niets gebeurd was. En dat zijn naam op eigen voorstel uiteindelijk permanent met de gemeente Edam-Volendam verbonden blijft. Een belediging voor alle burgers van Edam die tijdens de oorlog slachtoffer werden van zijn bewind.

Er zijn stemmen die ervoor pleiten om het verleden te laten rusten. Ik heb helaas aan eigen lijf ervaren dat het verleden zich niet zo makkelijk laat afwerpen. Het is noodzakelijk dit verleden onder ogen te zien om duidelijkheid te scheppen, óók voor de toekomstige generaties. Zelfs als dit slechts symbolisch is: helderheid bij een verhaal dat niet klopt en er een punt achter zetten.

Is het gepast dat een lange straat in Volendam de naam draagt van een foute meneer? Het zou Edam-Volendam sieren als haar inwoners kiezen voor een straatnaam die vertegenwoordigt waar zij voor staan.

Marianne
Bombois-Van Gastel
Riedisheim (Frankrijk)

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 3-5-2024 | 1 min. leestijd

‘We binne Volledams’

Onze redactie aan het woord: Gerie Bond

Zou je aanschuiven aan de eettafel in huize Schilder-Bond, ben je getuige van een bijzonder fenomeen. Dan doel ik niet op de decibellen die je om de oren vliegen…

Wanneer een kindje op komst is, stapelen de dilemma’s zich op. Thuis bevallen of in het ziekenhuis? Borstvoeding of kunstvoeding? Co-slapen of in het eigen bedje? Slechts een kleine greep. Waar mijn man en ik – beiden ‘Volledams’ opgevoed – nooit over hebben gerept, is of we in dialect zouden opvoeden. Dat voelde als vanzelfsprekend en aangezien ik het onder meer heb geschopt tot Neerlandicus, is het heus goed gekomen met mij. Onze vier ‘maassies’ gingen dan ook gelijk mee in de flow van de volkstaal. Zeiden ‘nai’, werden op hun eerste en tweede verjaardag ‘ien’ en ‘twai’, spraken met een hemels platte tongval, maar ergens na de overgang naar school vervaagden de vertrouwde klanken.
Sinds de start van projectgroep Grôsk blijf ik mijn hoofd breken over dit verschijnsel. De jongste, sinds enkele maanden eveneens schoolgaand, is de enige die nog sporadisch een woordje in dialect laat vallen, maar over het algemeen klinkt thuis ‘ABN’ met een vleugje YouTube-Nederlands – ,,OMG wat verbaast mij dat letterlijk oprecht” – terwijl wij ouders 24/7 streektaal tegen ze spreken. Ook bij buurtkinderen, waarvan het gros van de ouders Volendams spreekt thuis, doet dit fenomeen zich voor en wanneer ik ze aanspreek in dialect, antwoorden ze steevast in het Nederlands. Komt het doordat in de Oude Kom meer invloeden zijn van ouders die hier niet oorspronkelijk getogen zijn of komt dit lokaal in meer gebieden voor waar ouders bewust in dialect spreken tegen hun kinderen?
Opmerkelijk vind ik het, maar zorgen baart het me niet. Ook met deze generatie zal het heus goed komen. Tot die tijd knijp ik m’n handjes dicht met in hun vocabulaire toch nog woorden als ‘gakbal’, ‘dikke koek’ en ‘moppies’.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!