MetAal festival omgedoopt tot Rockerij

De avond begon met een interessante binnenkomer. De nog niet zo lang bestaande band Working Class trad zaterdag voor een van de eerste keren op voor een livepubliek. Waar het zenuwachtig begon, kwam de band al snel los. Met de feministische Nederlandstalige teksten van Donna Schilder over creepy mannen op Facebook en te dure bh’s, gecombineerd met de korte platen en steady hakkende drums van Chantal Steur, had het wat weg van de Amsterdamse punkband Hang Youth. Alle schaamte de deur uit en iedereen uit zijn comfortzone getrokken: de kop was eraf.

Hierna volgde het tweetal Cable Claw. Hoewel ze alleen een bas en drumkit tot hun beschikking hadden, wisten Ronald de Boer en Nico Sier hun platen toch vol en groovy te laten klinken. Samen wisselden zij de zangpartijen af en speelden zij covers als onder andere ‘Sweet Dreams (Are Made Of This)’, ‘Another One Bites The Dust’ en speelden zij een eigen metal versie van Genesis hun ‘Land Of Confusion’.

Als derde band was het de beurt aan rocksensatie Barabas. Met een kleine line-up switch en de komst van nieuwe bassist Yannick Bootsman, was de band helemaal in topvorm. Yannick past precies in het energieke plaatje van de band. Frank Steur en David Kroon zijn ook geboren entertainers en spelen zo strak als maar kan. Net uitgebrachte singles ‘Risky Business’, ‘Rock On’ en ‘I Know You Love It’ stonden allemaal op de setlist. Dat deze jongens keihard repeteren, barsten van de ambitie en weten wat ze willen is een feit.

Natuurlijk blijft het vaste publiek van wat voorheen het MetAal festival was ook komen als het feest een andere naam krijgt. Voor hun was de laatste band uiteraard de act waar zij vooral naar uitkeken. Brown Leg is vrijwel ieder jaar van de partij, maar dit jaar in een iets andere samenstelling. Zanger Saul Jonk had al een ander optreden, dus besloot de band Patrick Ursem te vragen om zijn rol over te nemen deze avond. Met nieuwe leden die we eerder op de avond al zagen Ronald en Nico, en uiteraard met vaste leden Martijn de Wit en Erwin Blondeau, speelde de band een set met hun favoriete nummers uit de jaren 90. Van Alice in Chains tot Blink-182 en zelfs eigen muziek van Great Sin als ode aan de invallende leden en vrienden van de Volendammer metalband. Het publiek ging los en schreeuwde mee met alle liedjes. Met een extra lange set sloot Brown Leg deze eerste Rockerij af en komt er hopelijk voor de hardrock fans volgend jaar gewoon nog een editie om naar uit te kunnen kijken.

Door: Michelle Tuyp

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel

‘Dit is het moment om ouderbetrokkenheid te vergroten’

Vijf jaar LEF

Na vijf jaar aan het roer te hebben gestaan van LEF, blikt Vincent Tuijp terug op roerige tijden. ,,De weg naar verandering begon met een heldere visie: het gezonde verstand moet zegevieren als het gaat om het maken van keuzes”, legt de Volendammer uit. ,,LEF daagde de gemeenschap uit om actief deel te nemen aan het creëren van een gezonde toekomst voor de jeugd en de samenleving als geheel. Hoewel het programma zich met name richt op jongeren tot achttien jaar, speelt iedereen in onze gemeenschap een cruciale rol bij het vormgeven van een omgeving waarin jongeren veilig en gezond kunnen opgroeien.”

Het model dat in Edam-Volendam gehanteerd wordt is geïnspireerd door het succesvolle IJslandse model. ,,We beschikken over ontzettend veel wetenschappelijke onderzoek over dit onderwerp”, vervolgt Tuijp.

,,Daarom kunnen we met zekerheid zeggen dat de weg die we hier in zijn geslagen een lange is. Het tot stand brengen van een cultuurverandering als deze vereist het collectieve geloof van de gemeenschap en betrokkenheid van inwoners, ondernemers, verenigingen en scholen.”

‘‘Tijdens de coronaperiode zijn veel ouders toleranter geworden”

Ouder-kindactiviteiten Een van de doelstellingen van LEF is om alternatieven te bieden die de jeugd een gezonde toekomst bieden. Enkele van de populaire initiatieven vallen onder de noemer ‘Weekend Fun Nights’. ,,Op de achtergrond wordt druk gewerkt om naast de reguliere ‘Weekend Fun Nights’ en de ‘Fun Nights Junior’ ook ‘Family Fun Nights’ van de grond te krijgen. Activiteiten die ouders samen met hun kinderen kunnen uitvoeren. Dat kunnen sportieve activiteiten zijn, maar bijvoorbeeld ook een kookworkshop of een quiz, maar ook activiteiten die ouders samen met hun kinderen thuis kunnen doen. Hoewel de website van LEF al een uitgebreid aanbod aan gratis weekendactiviteiten voor de doelgroep van tien tot zeventien jaar presenteert, is er een groeiende vraag naar meer ouder-kindactiviteiten. LEF staat klaar om in die groeiende behoefte te voorzien.” Om LEF tot een succes te brengen is de inzet van de gemeenschap hard nodig, benadrukt de wethouder.

 ‘‘Veel ouders worstelen met groepsdruk en de angst dat hun kind buitengesloten zou kunnen worden”

,,Het coronatijdperk heeft ons als het ware teruggeworpen in de tijd. Er is momenteel een grote groep jongeren van tussen de veertien en zestien jaar die vóór de pandemie actief deelnamen aan de LEF-activiteiten, maar die we nu kwijt zijn. Tijdens de coronaperiode zijn veel ouders toleranter geworden, wat heeft geleid tot situaties waarbij jongere kinderen op zitjes thuis experimenteerden met alcohol. Als gevolg hiervan zien we dat juist die groep nu wekelijks alcohol consumeert. Dit is een zorgwekkende ontwikkeling.”

Dooddoeners

Tuijp gaat regelmatig het gesprek aan met inwoners van de gemeente, waarbij het onderwerp van discussie vaak rondom dit hete hangijzer draait. ,,Je krijgt vaak dooddoeners als ‘wij dronken ook toen we twaalf waren’ naar je hoofd, maar daar heeft niemand iets aan. Dankzij wetenschappelijk onderzoek weten we nu welke desastreuse effecten alcohol kan hebben op een kinderbrein. Het is niet voor niets dat de wettelijke leeftijd voor alcoholverkoop is verhoogd naar achttien jaar.”

Ouderbetrokkenheid

Volgens Tuijp is nu het momentum om meer betrokkenheid vanuit de ouders te genereren. ,,LEF bestrijkt in feite drie disciplines: het handhaven op jonge leeftijden in het uitgaansleven, het aanreiken van alternatieven voor weekendavonden, én het realiseren van een continue ouderbetrokkenheid. Op dit moment is met name het laatste onderwerp onze primaire focus. Onlangs hebben we voor het eerst twee bijeenkomsten gehouden op De Blokwhere en ‘t Kofschip, met als doel een open dialoog met ouders mogelijk te maken. We creëerden een veilige omgeving waarin iedereen de vrijheid had om zijn of haar gedachten te uiten. Dit heeft ons waardevolle nieuwe inzichten opgeleverd.”

‘‘Blijf betrokken, blijf het gesprek aangaan, en blijf samenwerken om een gezonde toekomst voor de jeugd te waarborgen”

,,We realiseren ons maar al te goed dat veel ouders eveneens worstelen met groepsdruk en de angst dat hun kind buitengesloten zou kunnen worden. Daarmee staan ook de ouders voor een enorme uitdaging.” Tuijp schetst een veelvoorkomend scenario dat veel ouders tot wanhoop drijft: ,,Er zijn nog altijd ouders die wél toestaan dat hun kinderen op jonge leeftijd alcohol drinken. Wanneer dat er meerdere zijn in dezelfde vriendengroep, kan er groepsdruk ontstaan. Dit is een probleem dat bij de wortels aangepakt moet worden, en om dat te bewerkstelligen is een cultuurverandering noodzakelijk, waarvan de volledige realisatie tot wel 25 jaar kan duren.”

Toekomstvisie

De tijdsduur die nodig is voor het behalen van een succesvol resultaat strekt zich niet alleen uit tot de jeugd, ouders, en de huidige organisatie. ,,Een andere uitdaging is het behouden van de betrokkenheid van de gemeenteraad”, benadrukt Tuijp. ,,Elke vier jaar zijn we afhankelijk van een nieuwe raad en een nieuw college. Het is essentieel dat al deze betrokkenen het belang van LEF inzien en bereid zijn bij te dragen aan deze missie. Maar ik heb vertrouwen dat de toekomstige raad, net als de huidige, de noodzaak van dit initiatief zal inzien.”

LEF vergt geduld, consistentie en betrokkenheid van de hele gemeenschap. ,,Verzaken is geen optie”, zegt Tuijp strijdvaardig. ,,Het vijfjarig jubileum van LEF is een kans om te vieren wat er tot nu toe is bereikt, maar ook om vooruit te kijken naar een betere toekomst voor de jongeren van Edam-Volendam. Ik hoop daarom dat we veel tieners mogen verwelkomen op het jubileumfeest in PX op zaterdag 18 november.” Tuijp sluit af met een duidelijke boodschap: ,,Blijf betrokken, blijf het gesprek aangaan, en blijf samenwerken om een gezonde toekomst voor de jeugd te waarborgen. Met vastberadenheid en de steun van de gemeenschap zal LEF doorgaan met het realiseren van zijn missie en het vormgeven van een positieve toekomst voor onze jeugd.”

Door: Kevin Mooijer

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel

Volendammer jurist kritisch op landbouwbeleid regering

‘Kennisfunctie en competenties zijn volledig verdwenen’

Al eerder kwam jurist Schilder aan het woord over het in zijn ogen haperende landbouw- en visserijbeleid. In deze interviews sprak hij over de onrechtmatigheid van de toen voorgenomen regeringsplannen om de stikstof-problematiek te lijf te gaan. En over de grote invloed van NGO’s, ook in de totstandkoming van de rechterlijke uitspraak die ervoor zorgde dat onder meer de bouw kwam stil te liggen. Bijna iedereen kent verhalen over de landbouwsector die zou moeten krimpen en hetzelfde geldt voor de visserij. De Volendamse jurist is van mening dat we alle bedrijven die daarin werkzaam zijn hard nodig hebben en stelt voor dat de overheid weer zijn handhavende rol moet oppakken. Dit door bijvoorbeeld iets te doen aan de machtsposities in de verwerking die er volgens hem op dit moment zijn.

Schilder publiceerde de laatste tijd drie artikelen over dit onderwerp. Deel 2 daarvan is belangrijk om te snappen waarom er überhaupt overheidsbeleid is op dit gebied. ‘Het opvallende aan deze discussies is dat niemand spreekt over de handelswijze – het hoe en waarom – van onze overheid’, schreef hij. Daar gaat de jurist zelf wel grondig op in. 

Hoe komt een beleid tot stand, is een eerste vraag. Schilder beschrijft dat EU-landbouwbeleid ontstaat door compromissen tussen de lidstaten. Daarnaast heeft dit samenwerkingsverband de taak om hieraan uitvoering te geven, maar het ook te handhaven. Volgens de jurist sluit het hierbij aan bij de ‘maatschappelijke dynamiek die er binnen een sector al is’. Daar ontstaan al de eerste twijfels, constateert hij. ‘Vaak zijn de aansluitingen van de overheid bij een bepaalde sector echter initiatieven die slechts gedeeltelijk passen binnen de doelen van diezelfde overheid’. Het is volgens hem een politieke afweging wat hiermee te doen: ‘Meebewegen of terugduwen, laten begaan of toch bijsturen, bewegen of toch even niks doen?’. ‘‘ Er is sprake van een vereenzelviging met degenen die over bepaalde onderwerpen adviseren’’ De link met de huidige situatie in de landbouwsector is daarmee snel gelegd. Veel deskundigen zijn het erover eens dat de Nederlandse regering decennialang vooral het laatste deed. Schilder signaleert dat er daarbij simpelweg een tekort aan kennis is.

‘Er is sprake van een vereenzelviging van overheden met degenen die een overheid op bepaalde onderwerpen adviseren’

Hij ziet dat daardoor een mate van complexiteit ontstaat die voor veel beleidsmedewerkers en juristen niet meer te bevatten is. Dat komt volgens de jurist mede, omdat zij vaak relatief snel van functie verwisselen. Schilder pleit voor de aanwezigheid van meer kennis en expertise van de sector bij de beleidsmakers.

Hij beschrijft verder in zijn artikel dat juristen en beleidsmedewerkers van het ministerie dagelijks soms met twintig verschillende partijen en belanghebbenden aan tafel zitten. Dit gebeurt volgens hem, omdat de overheid zelf geen onderzoek doet naar de landbouw- en visserijsector. Dit besteedt ze uit aan bijvoorbeeld universiteiten en NGO’s als natuurorganisaties. Schilder ziet dat de invloed van dit soort instanties ‘absoluut te noemen is’. ‘De kennis op het departement gaat door deze vereenzelviging en belangenverstrengeling verloren. En door dit verlies is niet meer sprake van enige transparante of kritische houding ten opzichte van een sector’. Naar zijn mening is de beleidsinvloed van dit soort adviserende organen inmiddels ‘onbeheersbaar’.

Die adviserende partijen zijn vaak ook vertegenwoordigers van de sector zelf. Schilder ziet dat dit leidde tot ‘bijna geen handhaving van EU-regels aangaande de boeren en vissers ten opzichte van het Natura2000-beleid, waardoor het nu versneld dient te worden uitgevoerd’. Gedwongen door een rechterlijk vonnis moest de overheid snel handelen om bijvoorbeeld de bouwsector draaiende te houden. Ze reageerde door aan te sturen op de uitkoop van boeren, met de bekende commotie als gevolg. Schilder wijst op het nauwelijks noemen van de rechten van de ‘zeer belangrijke sectoren’ die de landbouw en visserij in zijn ogen zijn.

Volgens hem is de situatie in deze geledingen inmiddels zo ver doorgeschoten, dat er geen ‘transparante, eerlijke prijs’ meer te vormen is. Er ontstonden tal van machtsposities in zowel de verwerking als verkoop in beide sectoren. Om deze situatie te keren, stelt hij een aantal oplossingen voor. Allereerst zou de overheid meer afstand moeten nemen tot de sector, de tegenstanders en adviseurs van het beleid. Ze zou zich meer moeten richten op het handhaven van de regels. Nu zijn er natuurlijk wetten voor zowel de sectoren, als natuurbehoud. Schilder stelt voor om daar een balans in te zoeken. ‘Het is nodig dat het bestuur inhoudelijk en procesmatig tegenwicht biedt aan de adviserende partijen’.

‘‘Die sanering leidt volgens hem ‘vrijwel zeker tot structureel hogere voedselprijzen’’ 

De huidige toestand is volgens de jurist ontstaan door de beweging ‘New Public Management’ vanaf de jaren 80. Uitgangspunt daarvan is dat de overheid zich moet richten op haar kerntaken en alles dat daar niet bijhoort uitbesteden aan gespecialiseerde partijen. ‘De kennisfunctie en competenties zijn vrijwel volledig uit het bestuur verdwenen’, signaleert de jurist. Hij stipt daarbij wel aan dat een dergelijke cultuurverandering veel tijd zal kosten.

Schilder vindt dat de overheid alternatieven moet onderzoeken voor een ‘koude of warme sanering’ van bedrijven in de genoemde sectoren. Volgens hem kan die ‘verregaande gevolgen’ hebben. Die sanering leidt volgens hem ‘vrijwel zeker tot structureel hogere voedselprijzen’. Volgens hem heeft dit te maken met de internationale prijsvorming van bijvoorbeeld landbouwproducten. Een voorbeeld hiervan zijn de prijsstijgingen na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne. Verder roemt hij de kracht van de Nederlandse landbouw- en visserijsector. ‘Die is verreweg het meest effectief, efficiënt, duurzaam, modern en vooruitstrevend ter wereld’, geeft hij aan. Omdat de wereldbevolking nog steeds toeneemt, zijn boeren en vissers volgens hem juist nu van ‘levensbelang’.

Hij ziet wel degelijk een te hoge stikstof-uitstoot in Nederland. Maar deze is naar zijn idee mede ontstaan door een ongekend hoge concentratie van vee op een (te) kleine oppervlakte ten opzichte van de bevolking. Volgens Schilder volstaat het om de soort voer van deze landbouwdieren te veranderen, maar staaft niet met bronnen of dit ook genoeg is om de uitstoot te doen dalen. Een die nu verwoestende effecten op de natuur in ons land zou hebben. In ieder geval stelt Schilder voor om de overgebleven sector juist te versterken in plaats van te saneren. Dit zou ze toekomstbestendiger maken. Onder meer ‘vergrijzing en capitulatie’ van boeren en vissers ziet hij als de grootste bedreiging van onze voedselzekerheid. Zoals hij al in zijn proefschrift duidelijk maakte, hebben de Europese landbouwen visserij-verordeningen juridisch voorrang boven de Natura2000-wet.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Deel dit artikel