Lucia Veerman leeft haar droom

Food Places zet duizenden fans aan tot koken

Lucia Veerman (23) is bedenker en oprichter van Food Places, een online inspiratieplatform waarop foodies naar hartelust kunnen snuffelen in nieuwe recepten en smaken. Lucia schotelt haar – inmiddels zeer grote – schare volgers elke paar dagen smakelijke en toegankelijke gerechten voor. Maar alleen ter inspiratie. Ze krijgt namelijk acuut de kriebels als haar wordt gevraagd voor gasten te koken. “Ik ben altijd bang dat mensen mijn eten niet lekker zullen vinden, ook al weet ik dat het wel lekker is.”

Door: Gina Schilder

Sinds een half jaar deelt Lucia haar recepten ook met Nivo-lezers in de tweewekelijkse Food Places-rubriek. Food Places vindt zijn oorsprong op Instagram, het social media kanaal waarop vooral mooie plaatjes worden gedeeld. Lucia creëerde het Food Places account om er gerechten te posten, gemaakt door koks van over de hele wereld. Van elk gerecht dat haar werd voorgeschoteld in restaurants maakte ze een foto en plaatste die op haar Food Places account. Interesse voor de content bleek flink en groeide per dag.

Lucia: ,,toen kwam corona en moesten restaurants hun deuren sluiten. Omdat ook de barren dicht waren, zat ik ’s avonds thuis op de bank. De verveling sloeg toe en op een dag zei ik tegen mijn vader: ik ga een taart bakken. Vond mijn vader een goed idee, dus ik ging aan de slag met een karamel zeezout cheesecake. Het eindresultaat overtrof mijn verwachtingen. Vele eerder geprobeerde exemplaren vonden namelijk de bodem van de vuilnisbak.”
Die goed gelukte taart betekende de omslag van Food Places. Van het proeven en vereren van andermans gerechten, besloot Lucia zelf te gaan experimenteren met eten. ,,Het resultaat zette ik op de foto en deelde die op mijn Food Places account. Ik kreeg er ontzettend positieve reacties op en steeds meer mensen vroegen om mijn recepten. Volgers moedigden mij aan om meer recepten te delen. En dat deed ik. Ik verbaas mezelf er vaak over hoeveel volgers ik er steeds bij krijg. Tegenwoordig zijn dat er ook veel van buiten Volendam.”

‘Ik ben altijd bang dat mensen mijn eten niet lekker zullen vinden’

Lekker én makkelijk blijken het geheim voor succesgerechten. ,,Een echte voltreffer was mijn ‘rijst en bospaddenstoelensaus met biefstukreepjes-recept’. De basis van de saus bestond uit paddenstoelenfond en kookroom. Het was echt grappig, want na het delen van dat recept vlogen die producten regelrecht de schappen uit met lege planken tot gevolg. Leuk om dan later in de supermarkt te horen dat mijn recept zo’n impact had.”

In tegenstelling tot wat velen denken is Food Places wél veel werk, maar geen betalende baan. Het is een uit de kluiten gewassen hobby. Naast het hobbymatig koken, werkt Lucia namelijk ‘gewoon’ fulltime op de redactie van 100%NL. Lucia: ,,Beide combineren is soms best druk ja. En als ik een weekend weg ben of twee weken op vakantie ga, dan werk ik op voor om toch regelmatig een nieuw recept te kunnen delen. Dat doe ik trouwens om de dag. Maar ook al is het veel werk, ik vind het superleuk om te doen en haal veel voldoening uit de reacties die ik krijg. Dat zoveel mensen mijn recepten maken en die ook echt lekker vinden, dat is geweldig.”
Wat de eigenaresse van Food Places het meest pleziert wat haar kookhobby betreft? Dat is het totaalplaatje. Net als bij reizen draait het niet alleen om de bestemming, maar ook – of juist – om de weg ernaartoe. Lucia vindt dat met koken net zo. “Het begint met de voorbereiding, het zoeken naar nieuwe inspiratie. Daar ben ik graag en dagelijks online mee bezig. Maar ook geniet ik van het mooi opmaken van een bord en het dan fotograferen voor het perfecte plaatje. Eigenlijk alles wat bij Food Places komt kijken vind ik leuk.”

‘Ik verbaas me er nog steeds over hoeveel volgers ik er nog regelmatig bij krijg’

Meer dan eens kreeg Lucia het verzoek om te koken voor groepen, maar sloeg die altijd af.
“Ik zou daar veel te zenuwachtig voor zijn. Ik weet dat er veel geld mee valt te verdienen, maar het is niet wat ik wil. Ik kook eigenlijk alleen voor mezelf, voor mijn ouders of voor vriendinnen.” Niemand zal dus een plekje bemachtigen aan Lucia’s tafel. Zelfs de knapste, rijkste of meest inspirerende man of vrouw niet 😉

Wat wél Lucia’s ultieme droom is, is om uiteindelijk van Food Places haar werk te maken. Enthousiast vertelt ze: ,,met tienduizenden volgers, mooie samenwerkingen en een prachtig vormgegeven kookboek in de boekhandels. De fotografie voor mijn kookboek wil ik dan in Rome gaan doen. Rome is écht mijn stad, ik moet er in een vorig leven zijn geboren, dat kan niet anders. Ik vind het eten er fantastisch, maar ook het leven en de sfeer. Maar voordat ik een kookboek op de markt breng, moet eerst mijn account nog groeien, daar werk ik nu hard aan.”

Met de kerstdagen voor de deur is het voor kookliefhebbers natuurlijk dé gelegenheid om ongehoord los te gaan op koken en dineren, of niet? Lucia: “Ik ga wel koken met Kerst, maar wil zoveel mogelijk voor kunnen bereiden. Dat je gewoon gezellig aan tafel kan zitten in plaats van de hele dag in de keuken boven de pannen te hangen. Dus ik heb een heel lekker, maar simpel te bereiden kerstmenu gemaakt. Je leest hem in deze Nivo terug in mijn Food Places-rubriek!”

Lucia wenst iedereen gezellige en smakelijke feestdagen toe en een mooi en gezond nieuwjaar!

Kees ‘Pier’ Tol en vrouw Carla dragen zaak over aan zoons Nick en Danny

Sportshop Pier: met nieuw elan de toekomst in

Sommige winkels zijn zo vergroeid met het straatbeeld, dat ze er altijd al geweest lijken te zijn. Sportshop Pier is er zo eentje. Al in 1984 werd de winkel in sport-, vrije tijd- en kinderkleding door toenmalig AZ voetballer Kees ‘Pier’ Tol en zijn vrouw Carla geopend. Sindsdien bleef de zaak altijd gevestigd op dezelfde vertrouwde hoek aan de Julianaweg 71. Binnenkort zal Kees een stapje terug doen en zullen zijn zoons Nick en Danny de nieuwe eigenaren worden. Nivo sprak met hen over deze grote stap.

Door: Ron Steur

Vanaf zijn vakantie adres in Duitsland, blikt Kees terug op de geboorte van Sportshop Pier. ,,Dick Maurer was de oorspronkelijke oprichter van de sportzaak, toen ook al op de huidige locatie. Men kent Dick ook als voetbaltrainer en als sportleraar op de mavo. Toen ik nog bij AZ voetbalde, vroeg hij al of ik eventueel geïnteresseerd zou zijn om zijn winkel over te nemen. Ik zat op dat moment met AZ in het kampioensjaar en speelde twee wedstrijden per week. Ik antwoordde hem dus dat ik geen tijd had. Twee jaar later vroeg Maurer het nog eens. AZ verkocht op dat moment ineens veel spelers, maar uitgerekend ik werd aan mijn contract gehouden. Een transfer naar het buitenland zat er dus niet in. Ik zag de bui al hangen en informeerde daarom bij Maurer naar de voorwaarden. Na kort overleg met mijn vrouw Carla waren we eruit: we gingen het doen. Alles was in kannen en kruiken, toen ineens Keje Molenaar voor de deur stond. Hij had er lucht van gekregen en zag het ook wel zitten! We besloten dan ook om het samen te gaan doen. Na een jaar kwam Keje er toch achter dat het niks voor hem was. In goed overleg stapte hij er weer uit.’’

‘In het begin ging het zeker niet de hele tijd goed’

We zijn inmiddels tientallen jaren verder en Kees straalt nog altijd dezelfde energie en passie uit die hem zo kenmerken. Iedereen die een eigen onderneming heeft, weet echter dat er altijd ups en downs zijn. Zo ook bij Sportshop Pier. Kees vertelt. ,,In het begin ging het zeker niet de hele tijd goed. Ik had geluk dat ik nog voetballer was en kon leven van dat salaris. Anders hadden we het niet kunnen bolwerken. De eerste paar jaar was het puur een kwestie van investeren en het opbouwen van een klantenkring. En ook dan heb je wel mindere jaren… Dat hangt samen met de economie. Als het goed gaat merk je dat meteen, maar andersom ook. Eerst had je bijvoorbeeld corona en nu weer de Oekraïne oorlog. We hebben nog steeds te maken met leveringen die later, of soms helemaal niet aankomen. Om gek van te worden. En dankzij de stijgende energiekosten, zullen uiteindelijk ook misschien minder mensen op wintersport gaan en wintersportkleding kopen. We hebben er mee te maken.’’

‘Je hebt altijd met mensen te maken en bent eigenlijk een soort van sociaal werker’

Ondertussen schuift ook Nick aan. Hij werkte eerder al fulltime in Sportshop Pier en was de laatste jaren aanwezig op de zaterdagochtenden. Hij geeft een inkijkje in zijn keuze. ,,Ik raakte ooit uit de zaak omdat ik het niet meer kon combineren met mijn werk als profvoetballer. Danny kwam in mijn plaats en daarna was er geen plek voor nog een fulltimer. Ik koos daarom voor de accountancy en had het daar erg naar mijn zin. Ook daar waren nog genoeg groeimogelijkheden. Twee jaar geleden vroegen mijn ouders of ik niet alsnog geïnteresseerd zou zijn om de winkel samen met Danny over te nemen. Ik vind het gigantisch leuk, dus ik was toch wel snel om. Het is een unieke kans om deze zaak samen met mijn broer over te nemen. Ik had er eigenlijk totaal niet meer op gerekend, maar toen de vraag kwam, ging het toch weer kriebelen.’’

‘Het is een unieke kans om de zaak samen met mijn broer over te nemen’

Samen hebben de broers de afgelopen tijd al de gedachten laten gaan over de toekomst. Plannen voor grote veranderingen zijn er echter nog niet, vertelt Danny. ,,De laatste jaren hebben wij hard gewerkt aan onze online aanwezigheid via Social Media en de website www.sportshoppier.nl. Dat gaan we verder uitbouwen. Ook houden wij onze ogen altijd open voor nieuwe merken die qua uiterlijk en kwaliteit bij ons passen. Maar eerst gaan we even rustig onze weg zoeken.” Nick haakt in. ,,Het staat allemaal al vrij goed en we zien daarom nog geen reden om grote dingen te veranderen. De winkel is een paar jaar geleden helemaal verbouwd en het is een nieuw pand. Dat zorgt er allemaal natuurlijk ook voor dat de keuze uiteindelijk niet al te moeilijk was.’’

Vader Kees is blij met de keuze van zijn zoons en juicht die ook van harte toe. ,,Het is gewoon een heel mooi vak. Je hebt altijd met mensen te maken en bent eigenlijk een soort van sociaal werker. Het is ongekend afwisselend en je hebt elke dag even een leuk praatje. Hoe leuk ik het ook vind, voor mij is het nu wel mooi zo. Ik voel dat ik plek moet maken voor de nieuwe generatie. Het moment is ook ideaal, want ik ben nu nog fit genoeg om nog een paar jaartjes mee te helpen. Ik woon er boven, dus ik zal nog vaak in de winkel te vinden zijn. Sterker nog: ik zal er waarschijnlijk nog meer zijn dan ik er hiervoor was!’’

Danny antwoordt met een knipoog. ,,We zullen hem vast nog vaak zien, onze moeder Carla blijft namelijk twee à drie dagen per week in de winkel werken, dus anders verveelt hij zich vast.” Nick sluit af. ,,Dat is deze maand hard nodig ook, want in de laatste week van december komt er een leuke uitverkoopactie. Dat laten we allemaal nog weten via onze social media kanalen!’’

KIVO: duurzame werkgever van de toekomst

Met ruim 200 werknemers is KIVO Plastic Verpakkingen één van de grootste werkgevers van de gemeente Edam-Volendam. Tegelijkertijd is de toonaangevende multinational continu op zoek naar talent, om mee te werken aan de transitie naar een duurzame productielocatie waar uitsluitend duurzame plastic verpakkingen worden geproduceerd. KIVO profileert zich daarbij als bijzonder aantrekkelijke werkgever. ,,We kijken goed naar wat iemand wil en stemmen samen een loopbaanpad af. We bieden ongekende groeimogelijkheden voor diegene die daar behoefte aan hebben.’’ Aldus Algemeen Directeur Robert Kwakman, die uitlegt wat ´werken bij KIVO´ tegenwoordig betekent.

Door: Ron Steur

We beginnen het gesprek in het recent gemoderniseerde KIVO-kantoor met HR Manager Sylvia Molenaar en HR-medewerker Nicole Zoetebier. Zij zijn bekend met de vroegere sentimenten. ,,KIVO heeft tegenwoordig een goed imago, maar dat was niet altijd zo. Vroeger werd KIVO als de vuilniszakkenfabriek. Hoe anders is het nu… We zoeken op dit moment vooral talent om te ontwikkelen.

‘Alle voordelen van het werken bij een multinational, maar dan binnen je eigen dorp’

Als je hier laat zien dat je wil groeien, dan doen ze er alles aan om je vooruit te helpen. KIVO heeft inmiddels dan ook meerdere personen die zijn begonnen binnen de productie en die nu een sturende functie hebben binnen de productie of op kantoor. Zo hebben wij ook een collega die begon als Verkoper Binnendienst. Zijn vriendin verhuisde voor haar studie naar Maastricht en hij ging mee. Nu werkt hij al geruime tijd vanaf daar en start hij per 1 februari als Procesmanager Kosovo. Daarmee focust hij zich op de werkprocessen tussen onze vestigingen in Nederland (Volendam en Zwolle) en Kosovo. Ook hebben we iemand die afgestudeerd is in de Veiligheidskunde. Diegene wist niet wat hij precies wilde en werd hier trainee en bleek toen ineens aanleg te hebben voor Data Analyse. Inmiddels is hij fulltime Data Analist, heeft hij het gigantisch naar zijn zin en heeft hij een enorme bijdrage binnen KIVO.’’

‘Salaris is voor iedereen belangrijk, maar vrije tijd is net zo belangrijk geworden’

KIVO boegbeeld Robert Kwakman vult zijn collega’s aan. ,KIVO is een Volendams familiebedrijf en dat koesteren we. De band met werknemers is persoonlijk. Om die reden hebben we de piramide omgedraaid en de werknemers voorop gezet. Onze belangrijkste mensen lopen namelijk op de werkvloer. Die willen we ook écht wat bieden. Om in kaart te brengen wat hun wensen en drijfveren zijn, voeren we diepgaande gesprekken. We kijken goed naar wat iemand wil bereiken en samen stemmen we een loopbaanpad af, compleet met opleidingen en alles wat daarvoor nodig is. Ze moeten namelijk niet alleen bij KIVO willen werken omdat er veel borrels zijn of voor de gezelligheid. Wij laten zien dat we het beste met ze voor hebben en dat we maatschappelijk betrokken zijn. We denken vooruitstrevend. Vroeger werkte men op kantoor tot tien uur ‘s avonds door. Nu is alles veel flexibeler. Wat vroeger ondenkbaar was, is nu normaal. Salaris is voor iedereen belangrijk, maar vrije tijd is net zo belangrijk geworden. Daar sluit KIVO niet de ogen voor. En laten we eerlijk zijn: voor Volendammers is het wel zo prettig om binnen de eigen gemeente te werken. Het scheelt al gauw acht uur reistijd per week, in vergelijking met een baan in Amsterdam. Wij bieden je alle voordelen van het werken bij een multinational, maar dan binnen je eigen dorp.’’

Sylvia Molenaar kwam zelf bijna vijf jaar geleden naar KIVO. Zij weet nog goed wat haar toentertijd over de streep trok. ,,Ik had een gesprek met Robert, waarin ik de enorme gedrevenheid voelde. Ik wilde daar bij horen.’’ Nicole beaamt. ,,Bij KIVO heerst een echte Volendamse mentaliteit van presteren en gedrevenheid. Niet lullen maar poetsen. Tegelijkertijd is het heel gezellig. Er hangt een fijne sfeer en iedereen mag mee beslissen en meedenken. KIVO laat echt zien dat zij om haar medewerkers geeft. We zijn bijvoorbeeld ook heel ver gegaan in het verlagen van de fysieke belasting. Hierbij kun je denken aan tilhulpen en koelsystemen, zodat het werk voor iedereen altijd draaglijk is.’’ Nicole werkt inmiddels al 27 jaar voor KIVO. Zelf is zij óók een voorbeeld van ontwikkeling. ,,Na jarenlang bij de Verkoopadministratie te hebben gezeten, maakte ik vorig jaar de overstap naar de HR. Ik volg op dit moment ook een opleiding op kosten van KIVO. Ze doen hier geen loze beloftes. Ze zijn hier echt bereid te investeren in werknemers. Dat voelt gewoon heel fijn. Ik zie mezelf hier dan ook nooit meer weg gaan. Ik vind het hier veel te leuk!’’

 

Veelgestelde vragen aan Sylvia en Nicole

Wat is werken in een ploegendienst?

Het is een cyclus van tien dagen. Je werkt eerst zes dagen achter elkaar: twee ochtenden, twee middagen en twee nachten. Daarna heb je vier dagen vrij. Je rooster staat het hele jaar vast en je weet dus altijd waar je een toe bent. Medewerkers van de ploegendienst geven bovendien aan dat zij veel vrije tijd ervaren.

Hoe verloopt het inwerken bij KIVO?

KIVO heeft een Onboarding programma. Nieuwe werknemers worden stap voor stap ingewerkt, voordat ze daadwerkelijk op de werkvloer komen. Je wordt gekoppeld aan een collega, die eerst een half jaar met je meeloopt en je helemaal inwerkt. Aankomend jaar wordt er bovendien een leermanagementsysteem opgezet.

Is een baan bij KIVO gezien de huidige kritiek op plastics wel toekomstbestendig?

Jazeker! Zolang bedrijven en individuen consumeren zullen er goederen getransporteerd, opgeslagen, beschermd, opgeruimd en als afval verwerkt moeten worden. Wij vinden dat dit altijd op de minst vervuilende manier gedaan moet worden. Plastic is in veel opzichten, zelfs in milieu-opzicht, vaak het meest geschikte materiaal hiervoor. Wij hebben daarbij oog voor het totaalplaatje (grondstofwinning, productie, logistiek, gebruik, afvalverwerking en recycling), zodat al in de ontwikkelingsfase een optimale balans wordt nagestreefd. Wij produceren zo flexibele plastics voor toepassingen waarvan wij weten dat plastic als verpakkingsmateriaal het minst vervuilende alternatief is.

Welke producten maakt KIVO allemaal?

KIVO Plastic Verpakkingen produceert onder andere plastic verpakkingen voor de verwerkende industrie, verpakkingen die je als consument nooit zult zien. Dat zijn bijvoorbeeld verpakkingen die gebruikt worden voor het in verpakken van grote blokken boter voor de horeca, of zakken voor het automatisch verpakken van deeg. Daarnaast worden eindproducten als kledinghoezen, broodzakken, krimpfolie, verzendzakken, potgrondzakken gemaakt voor zowel de professionele sector als voor de consument. Onze producten gaan de hele wereld over: van Brazilië tot aan Singapore.

Wat zijn jullie kernwaarden?

Open, nuchter en samen. Die kernwaarden vormen samen de kapstok waar KIVO zich graag aan spiegelt. We hebben ook een personeelsvereniging, een fietsenplan, korting op vrijetijds- en sportkleding, korting op het sportschoolabonnement, we hebben echt uitstekende secundaire voorwaarden. Verder wordt er altijd veel aandacht besteed aan jubilarissen. Want gemiddeld werkt men hier maar liefst 28 jaar. Dat zegt eigenlijk alles. Men voelt zich hier heel prettig.

Wie mogen er allemaal solliciteren bij KIVO?

Als je van school komt, of ergens werkt en niet lekker op je plek zit, dan kunnen we altijd even kijken of wij iets voor je hebben. Voor bijna iedere discipline heeft KIVO iets te bieden, productie, techniek, logistiek, administratie, verkoop, IT, finance en R&D. Voor studenten hebben we ook heel leuke stageplaatsen. We kijken naar wat de stagiair zoekt en daar creëren we dan een functie voor. Iedereen is dus vrij om te solliciteren bij KIVO.

Bekijk hier de openstaande vacatures

Kwabo en 100%NL Magazine winnen IBEV-Ondernemingsprijzen 2022

Vorige week werden in de Jozef de jaarlijkse Ondernemingsprijzen van IBEV uitgereikt. Deze prestigieuze prijzen worden algemeen beschouwd als de ultieme erkenning voor ambitieuze ondernemers uit de gemeente en regio. De lijst met genomineerden was dit jaar bijzonder sterk, maar uiteindelijk trokken Kwabo en 100%NL Magazine aan het langste eind. Zij wonnen respectievelijk de ‘Ondernemersprijs’ en de ‘IndeKijkerprijs.’

Door: Ron Steur

Nadat IBEV-voorzitter de avond traditiegetrouw had geopend met een speech waarin hij alle -voor IBEV leden- relevante zaken en bezigheden benoemde, nam de energieke presentatrice Jenny Smit het over. Van ieder genomineerd bedrijf werd een korte bedrijfsvideo getoond, waarna zij werden geinterviewd en een toelichting konden geven op hun nominatie. Bij de ‘IndeKijkerprijs’ waren de genomineerden: 100%NL Magazine, Sportcentrum B-Active en Karregat & Koning. Bij de ‘Ondernemingsprijs was er met Kwabo Techniek BV, JLD International en Zwarthoed-Kirry dit jaar ook een bijzonder sterke en gevarieerde lijst van kanshebbers.

Wederom werd duidelijk dat onze gemeente en de directe regio een bijzondere broedplaats is voor creatieve ondernemers. Daarom wordt ook altijd benadrukt dat een nominatie al een prijs op zich is. Om toch een winnaar te bepalen konden de aanwezigen in de zaal digitaal stemmen op hun favoriet. Het aantal stemmen én het oordeel van de vakjury, resulteerde in een -door notaris Liesbeth Verhagen gevalideerde- eindscore. Burgemeester Lieke Sievers mocht Kwabo en 100%NL Magazine uiteindelijk verblijden met de felbegeerde bokalen.

Foto’s: Foto Blaauw

 

Joint venture met SCG Chemicals biedt internationale kansen

Kras Recycling zet ambities kracht bij

Qua media zijn ze bij Kras Recycling wel wat gewend, maar toen het familiebedrijf afgelopen november aankondigde dat 60% van haar aandelen in handen zouden komen van het Thaise SCG Chemicals (SCGC), kregen zij wereldwijde media aandacht. Voor de buitenwereld kwam het bericht als een donderslag bij heldere hemel. Achter de schermen was het familiebedrijf echter éénsgezind en enthousiast. ,,We zagen meteen de mogelijkheden. Het is namelijk een joint venture. Geen overname.’ Aldus Ben Kras, CEO van Kras Recycling, die speciaal voor Nivo terugblikt.

Door: Ron Steur

SCG Chemicals is de grootste producent van plastic in Azië. Binnen dat continent zijn zij bovendien een belangrijke speler in het ontwikkelen van circulaire oplossingen. Om op dat gebied ook binnen Europa voet aan de grond te krijgen, viel hun oog op Kras Recycling. Ben legt uit hoe het contact tot stand kwam. ,,Wij kenden SCG Chemicals eigenlijk nog niet en zijn door hun benaderd. Hun eerste Europese wapenfeit was de overname van een Portugese partij, waar wij ook zaken mee deden. Toen SCGC bij hen vroeg naar meer overname mogelijkheden binnen Europa, werd Kras Recycling als interessante optie genoemd. Ze zochten contact met ons en er was eigenlijk direct een goede klik. Ook waren zij meteen helder qua intentie: een samenwerking in de vorm van een joint venture. We spraken verder op een beurs in Amsterdam en in februari zijn ze fysiek bij ons op bezoek geweest. Toen hebben we ook meteen een geheimhoudingsverklaring én intentieverklaring getekend. Dat was een belangrijk signaal voor iedereen. Het enthousiasme dat er vanaf het begin was, werd toen omgezet in echt serieus kijken hoe ver we zouden kunnen komen.’’

Ondanks alle positieve intenties, blijkt het gladstrijken van alle plooien ook in dit geval een tijdrovend en intensief proces. Ben wist er al veel van, maar dit bleek zelfs voor hem een geheel nieuwe ervaring. ,,Na veel diepgaande gesprekken op detailniveau bereikten we in juni overeenstemming over de prijs. Daarna begon de Due Dilligence ( het boekenonderzoek). Dat werd enorm grondig aangepakt Ze hadden daar een team van maar liefst 85 externen opgezet en duurde van half augustus tot eind september. Dat is supersnel, maar tegelijkertijd gigantisch intensief en dat middenin de vakantieperiode. Gelukkig gaven ze na het onderzoek aan dat alles er perfect uit zag. Het kwam overeen met hoe wij het tegen ze hadden verteld. Het boekenonderzoek werd positief afgerond en versterkte het vertrouwen in Kras alleen nog maar meer. Op 7 november zijn we naar Thailand gevlogen en hebben we de contracten ondertekend. Bijna exact een jaar na het eerste gesprek.’’

Nadat het grote nieuws openbaar was gemaakt, werden ‘de Krassen’ overspoeld met vragen. De familie presenteerde zich daarin als één realistisch en tevreden blok. Vanaf het begin waren zij betrokken geweest in de besluitvorming. Ben is er nog altijd blij mee. ,,Het feit dat de familie vanaf het begin is betrokken, hielp mee om snel tot besluiten te komen. Zij waren net als ik overtuigd van de meerwaarde van de strategische keuze. We hadden al vaker gesprekken gevoerd over de toekomst van Kras Recycling. Zelf waren we ook al aan het oriënteren. Niet heel actief, maar dit was wel één van de opties die voorbij kwamen in onze interne gesprekken. In onze branche zien we steeds meer strategische overnames. Zoiets was voor ons alleen bespreekbaar als het plaatje volledig klopte. Een partnership moet iets brengen, daar was iedereen het mee eens. Dit is dan ook de stap waarvan we allemaal vonden dat we die we zouden moeten zetten.’’

‘Het is de bedoeling om binnen Europa verder uit te bouwen’

Media noemden het toetreden van SCGC met regelmaat ‘het veiligstellen van de toekomst van Kras Recycling.’ Het betekent niet dat Kras inlevert in ambitie. Sterker nog: de joint venture moet zorgen voor nog meer kansen en groei. ,,Het is de bedoeling om binnen Europa verder uit te bouwen. Daar zijn forse investeringen voor nodig en die gaan we dan samen doen. De eerste concrete stap is de verdubbeling van de recyclingcapaciteit in Kosovo naar 18.000 ton. Deze zal midden 2023 opgeleverd worden. Met SCGC aan boord maken we de hele cirkel rond. SCGC is de producent van plastics, Kras is inzamelaar en recycler en in de samenwerking met Kivo hebben we ook de eindgebruiker.

Kras Recycling bestaat inmiddels al meer dan 70 jaar, maar nog nooit was er zoveel actie tegelijkertijd. Naast alle joint venture perikelen, reserveerde het bedrijf ook nog een stuk grond op bedrijventerrein De Baanstee Noord in Purmerend. Ben sluit af. ,,We zien daar niet alleen een heel mooie kans om een deel van onze activiteiten onder te brengen maar ook om nog te kunnen groeien. Onze huidige locatie biedt die gelegenheid helaas niet en is eigenlijk nu ook al te klein geworden. We zijn constructief in gesprek met de gemeente, om te kijken naar herontwikkeling. Dat ligt ook in lijn met de visie van de gemeente. Dit zijn wel plannen voor de wat langere termijn maar we zijn heel blij met hoe die gesprekken tot nu toe verlopen. Er staat wel wat te gebeuren de aankomende jaren.’’