Veel nieuwe viervoeters in Volendam

Wie regelmatig door het park wandelt zal het ongetwijfeld wel zijn opgevallen. Er zijn de afgelopen tijd verassend veel nieuwe viervoeters te vinden in Volendam. Waar komen al deze schattige pups opeens vandaan? Wat motiveerde hun nieuwe baasjes om deze hondjes in huis te nemen en wat zijn de eigenschappen van deze pups? De Nivo ging op onderzoek uit. In deze reeks ‘puppyportretten’ stellen we een aantal van deze jonge honden aan de lezers voor.
Door Leonie Veerman

[ads id=66]

,,Een puppy opvoeden is als topsport”

Naam: Teddy
Ras: Berner sennenhond
Geslacht: Teef
Leeftijd: 13 weken (op foto nog 8 weken)
Baasjes: Tini en Gerard Veerman
Houdt van: Spelen met andere honden

Teddy is de derde hond van Tini en Gerard Veerman. ,,Onze vorige Berner sennenhond Mambo is in november 2019 overleden”, vertelt Tini. ,,Omdat Mambo zo’n bijzondere plek innam in ons hart besloten we om niet gelijk een nieuwe hond te nemen, maar na een tijdje vonden we het toch wel erg stil in huis.”
Voor Gerard bestond er geen twijfel over welk ras de nieuwe pup moest zijn. ,,Berner sennenhonden hebben een ontzettend lief en rustig karakter”, vertelt Gerard. ,,Dat merken we nu ook weer bij Teddy. De eerste paar weken was het wel weer even wennen aan de energie van zo’n jonge pup. Volgens mijn vrouw Tini is de opvoeding in deze periode te vergelijken met topsport, maar inmiddels begint Teddy al kalmer te worden. Zodra het even kan, ploft ze rustig neer om een lekker dutje te doen.”
,,’s Nachts slaapt ze nog wat minder goed.”, vult Tini aan. ,,maar de afgelopen nachten lieten we de radio zachtjes aanstaan en begint ze pas om 05:30 uur met blaffen. Dan laat ik haar gelijk uit en geef ik haar voer. Ze vindt het gewoon nog moeilijk om zo lang alleen te zijn. Het liefst loopt ze de hele dag achter ons aan en slaapt ze onder de tafel tegen onze voeten aan. Ze houdt ook erg van knuffels, door iedereen die ze tegenkomt wil ze geaaid worden. Het allerliefste speelt ze met andere honden, dan is ze helemaal in haar element. Net als onze vorige hond Mambo volg ik met Teddy inmiddels ook een puppycursus en daar heb ik erg veel baat bij, zowel Teddy als ik leren er erg veel van.”

‘Beer luistert erg
goed en kan al ‘zit’,
‘af’ en ‘volg’ op commando’

Naam: Beer
Ras: Oudduitse herder
Geslacht: Teef
Leeftijd: 12 weken
Baasjes: Michael de Jong en Anne Schuitemaker
Houdt van: Erg veel aandacht

Vier weken geleden verraste Anne Schuitemaker haar vriend Michael de Jong met een nieuwe pup. Afgelopen voorjaar overleed hun eerste hond Rex en vooral Michael had het daar erg moeilijk mee. ,,Rex was nog erg fit maar kreeg een tumor op zijn lever en is toen onverwacht gestorven”, vertelt Michael. ,,Ik vond het sneu om meteen een nieuwe hond te nemen, maar miste de wandelingen en het gezelschap enorm. Beer was dan ook een zeer geslaagd cadeau en ik kan me niet meer voorstellen wat we zonder haar zouden moeten.”
Michael legt uit dat Duitse herders op verschillende manieren gefokt worden. ,,Aan de ene kant heb je standaard Duitse herders, dat zijn echte werkhonden die onder andere worden getraind als speur- of politiehonden. Daarnaast heb je de Oudduitse herder, dat is eigenlijk een ander ras, deze honden zijn wat zachter en liever en worden echt gefokt als gezinshond. Onze vorige hond was een Duitse herder, onze nieuwe pup Beer is een Oudduitse herder.”
Michael benadrukt dat het met energieke grote honden zoals herders ontzettend belangrijk is dat je ze goed traint. ,,Ik steek dan ook ontzettend veel tijd en energie in de opvoeding. Het mooie aan herdershonden is dat ze ontzettend intelligent zijn en goed luisteren. Met onze vorige hond volgde ik zelfs speciale IPO trainingen in Amsterdam, waarbij je de hond onder andere leert speuren. Omdat Beer een Oudduitse herder is zal ze deze trainingen niet volgen, maar ik ben echt dag en nacht bezig om haar op de juiste manier op te voeden. Ze luistert gelukkig erg goed en kan al ‘zit’, ‘af’ en ‘volg’ op commando. In de eerste week merkten we dat ze best angstig was rondom andere honden, dus hebben we ons ook volop gefocust op het socialiseren en dat gaat nu ook erg goed.”

‘Dux is vernoemd
naar onze buurman’

Naam: Dux
Ras: Kruising Hollandse herder en Duitse herder
Geslacht: Reu
Leeftijd: 8 weken
Baasjes: Marianne en Don Sier
Houdt van: Spelen, slapen en de worstjes die hij krijgt tijdens het trainen

Nu de kinderen van Marianne en Don Sier iets groter zijn, merkte Don dat hij zich regelmatig begon te vervelen thuis. ,,Ik ben erg actief en houd eigenlijk niet zo van bankhangen en series kijken”, zegt Don. ,,Marianne heeft haar leven lang al honden gehad, en omdat ik er ook altijd al van droomde om een hond te hebben, vond ik dat het er nu maar eens van moest komen.”
Toen Don een foto zag van het gemixte nestje met pups van een Hollandse Herder en Duitse herder was hij op slag verliefd. ,,Ik weet dat herdershonden veel discipline nodig hebben, maar weet ook van mezelf dat ik die verantwoordelijkheid goed aan kan. We hadden hier al katten, maar ik zie deze hond niet alleen als ‘hobby’ huisdier, maar echt als uitdaging. Ik steek enorm veel tijd en discipline in het opvoeden en trainen van Dux, zodat het een echte trouwe kameraad kan worden waarmee ik er lekker op uit kan trekken. We hebben onze hond Dux genoemd, dat is een verwijzing naar onze buurman en goede vriend Robbert Duks.”
Don en Marianne waren ontzettend goed voorbereid toen ze Dux vorige week ophaalden bij de fokker. ,,Achteraf gezien is deze eerste week me ontzettend mee gevallen”, zegt Don. ,,Dux voelde zich hier meteen thuis en past zich ontzettend snel aan. Overdag komt hij de hele dag gezellig tegen onze benen aanliggen en hij heeft alle nachten nog aan een stuk door geslapen zonder te piepen. Het is een topper en we zijn allemaal erg gek op hem.”

‘Belangrijk dat mensen
geen pups van een
broodfokker kopen’

Naam: Winnie
Ras: Golden Doodle
Geslacht: Teef
Leeftijd: 4 jaar
Baasjes: Gracia en Tom Koning
Houdt van: Vrouwen en kinderen (blijft vooral graag in de buurt van zijn mama), wandelen en buiten spelen en geaaid worden.

Het verhaal van Winnie, de 4-jarige Golden Doodle van Gracia en Tom Koning is met recht bijzonder te noemen. Qua leeftijd is Winnie eigenlijk allang geen pup meer, maar omdat ze opgroeide in de schuur van een broodfokker en pas afgelopen augustus een warm mandje vond bij Gracia en Tom thuis, was alles in het begin nog nieuw voor haar.
,,Winnie was haar hele leven nog nooit buiten die schuur geweest”, vertelt Gracia. ,,Alles moest dus nog even wennen: het leven in een huis, de kinderen, alle geluiden binnen en buiten, auto’s en fietsen. Ook qua opvoeding en zindelijkheidstraining zijn we echt van nul af aan begonnen.”
In het drukke bestaan van Gracia en Tom (met onder andere vier kinderen en een eigen onderneming) was een hond eigenlijk geen bewuste keuze. Gracia: ,,Tegen mijn zoons, die wel dolgraag een hond wilde, zeiden we dat oma bang was voor honden en dat er, zolang zij leefde, geen hond zou komen. De eerstvolgende keer dat zij oma weer zagen vroegen ze haar zonder gene: ’Ga je al snel dood? Want wij willen een hond!’”
Gracia’s neef Sander en zijn vrouw Mandy vangen regelmatig honden op voor de Stichting Charlotte’s Angels. ,,Dat is een non-profit organisatie die kosteloos hulp biedt bij herplaatsing/bemiddeling en hulp biedt bij dieren in acute nood. Zo bevrijden ze ook geregeld honden uit barre omstandigheden bij broodfokkers”, vertelt Gracia. ,,Op een dag zag ik hen wandelen met deze prachtige Golden Doodle. Op dat moment zei ik nog, laat deze hond maar niet aan mijn man zien, want dan hebben we morgen een hond. Diezelfde avond zei Tom opeens, ik ga even langs Sander. Het hele gezin is meegegaan, en nog geen week later woonde Winnie bij ons.”
Gracia en Tom zijn nog steeds bezig met het (her)opvoeden van Winnie en gunnen haar alle tijd die ze nodig heeft. ,,We hebben een hondentrainer ingeschakeld die ons adviseert over hoe we bepaalde dingen het beste aan kunnen pakken en het gaat steeds beter”, vertelt Gracia. ,,Ze blijkt een ontzettend lieve, zachtaardige hond en krijgt hier de hele dag door ontzettend veel liefde en aandacht. We hebben hier ook een groot erf waar ze heerlijk kan rondbanjeren.”
Volgens Gracia vindt Winnie het heerlijk om geaaid te worden, maar heeft ze wel duidelijk een voorkeur voor vrouwen en kinderen. ,,In de buurt van mannen is ze nog angstig, en ook van onverwachte bewegingen kan ze soms nog erg schrikken”, zegt Gracia. ,,Dat zijn echt nog de gevolgen van de verwaarlozing en mishandeling die ze te verduren heeft gehad bij de broodfokker.”
Gracia wil iedereen die overweegt een pup aan te schaffen op het hart drukken altijd op zoek te gaan naar een goede fokker. ,,Broodfokkers willen maar een ding en dat is zoveel mogelijkheid verdienen aan pups. Ze geven niets om de honden zelf. Ga dus altijd na of de fokker niet heel veel nesten of opvallend veel keuze heeft. Door deze broodfokkers te boycotten kunnen we ervoor zorgen dat deze praktijken ten einde komen.”
,,Wij zijn in ieder geval ontzettend blij en dankbaar dat wij Winnie na jaren van ellende eindelijk een hondwaardig bestaan kunnen geven”, zegt Gracia.

‘Ondanks zijn grote
flaporen luistert
hij nog niet altijd’

Naam: Stitch
Ras: Kruising Weimaraner en zilveren Labrador
Geslacht: Reu
Leeftijd: 21 weken
Baasjes: Danielle en Jacco
Houdt van: Lekker buiten zijn, wandelen, rennen en speurwerk

Danielle en Jacco waren gericht op zoek naar een sportieve familiehond en kwamen uit bij Stitch, een kruising tussen een Weimaraner en een zilveren Labrador. ,,Ook voordat we Stitch verwelkomden in ons gezin waren we al erg actief en we trokken er geregeld samen op uit met onze twee kinderen”, vertelt Danielle. ,,Bij het zoeken naar een geschikte hond keken we dus vooral goed naar het karakter van alle rassen en zo kwamen we uiteindelijk bij dit bijzondere gemixte ras terecht. We vinden het bovendien ontzettend mooie honden en Stitch is ook gewoon een erg knap beestje.”
De 21-weken oude Stitch is met zijn nieuwe gezin inmiddels al op verschillende prachtige plekken geweest. Om al zijn avonturen vast te leggen heeft hij zelfs zijn eigen Instagram account gekregen. ,,Je kunt Stitch volgen via het Insta account ’Stitch_Weimador’”, zegt Danielle. ,,Wie door zijn foto’s bladert zal het meteen opvallen dat Stitch al flink gegroeid is. Uiteindelijk zal hij zelfs nog flink wat groter en zwaarder worden.”
Er wordt veel tijd besteed aan de opvoeding van Stitch. ,,Op dit moment zijn we nog bezig met puppy training. Daarna willen we ook jachttraining gaan doen”, zegt Danielle. ,,We zijn al een keer wezen kijken. Daarnaast vindt Stitch het ontzettend leuk om speurwerk te doen. ,,Puppy training gaat erg goed, wij leren er net zoveel van als de pup maar Stitch kan soms ook best eigenwijs zijn. Ondanks zijn grote flaporen luistert hij nog niet altijd. Hij is nog erg speels en vindt alles en iedereen leuk. Met elke hond en baasje dat hij tegenkomt wil hij even kennismaken en dan verliest hij soms nog even zijn focus, maar als Stitch straks wat ouder is, zal dat steeds beter gaan.”
,,Stitch is een ontzettend lieve hond”, zegt Danielle. ,,Hij slaapt ’s nachts of overdag na een lange wandeling in de bench, maar het liefst is hij dicht bij je of ligt hij lekker tegen ons aan. We zijn allemaal erg blij met ons lieve nieuwe maatje.”

‘Bodhi heeft een
kalm en rustig karakter,
maar kan soms ook
best ondeugend zijn’

Naam: Bodhi
Ras: Berner sennenhond
Geslacht: Reu
Leeftijd: 19 weken
Baasjes: Donna Poelman en Rob Schilder
Houdt van: Zijn speelgoedballetje en lekker knuffelen

Voordat Donna Poelman en haar vriend Rob Schilder hun pup Bodhi in hun gezin verwelkomden, droomden zij al langere tijd van een Berner sennenhond. ,,Bij mijn ouders thuis hadden we vroeger ook altijd een hond en ik miste die gezelligheid in huis”, vertelt Donna. ,,We wilden graag een Berner sennenhond omdat dit ras ontzettend lief is en goed met kinderen overweg kan. Omdat deze grote vriendelijke honden wel erg veel tijd en aandacht nodig hebben, hebben we even gewacht totdat de kinderen iets ouder waren. Nu onze dochters drie en vijf jaar oud zijn, is het er dan eindelijk van gekomen.”
,,Bodhi is een schatje”, vertelt Donna. ,,Hij heeft een kalm en rustig karakter, al kan hij soms ook best ondeugend zijn. Als we even niet opletten weet hij zo een broodje van het aanrecht af te stelen. Hij groeit als kool en het lijkt wel alsof hij altijd honger heeft, dus we trainen hem nu ook dat hij in zijn mand gaat liggen als wij gaan eten, zodat hij geen eten van ons bord kan pikken.”
Over het algemeen luistert Bodhi al erg goed. ,,Met wandelen had Bodhi eerst echt een eigen willetje, hij plofte steeds zijn kont neer als hij niet meer verder wilde lopen, maar dat gaat nu super”, zegt Donna. ,,Inmiddels is hij ook al helemaal zindelijk en slaapt hij alle nachten door. We zijn ontzettend dol op hem en Bodhi is nu al niet meer weg te denken uit ons gezin.”

Marie Smit verbleef vier maanden in zorgcentra tijdens eerste coronagolf n

Geestelijk weg, drie maanden lang

2020 Was voor het paar Evert en Marietje Smit in veel opzichten onvergetelijk. De Volendamse tachtigjarigen kregen het beiden zwaar te verduren. Marietje, omdat zij te laat medisch geholpen werd vanwege de coronapandemie. Daardoor raakte zij een tijdlang letterlijk haar verstand kwijt. En Evert, omdat hij machteloos het lot van zijn vrouw moest aanzien. Enige tijd kon hij haar zelfs niet bezoeken. Wonder boven wonder herstelde Marietje toch vrijwel volledig. Ondanks de blijdschap daarom, is nog niet alles zoals het was. Het stel is uiterst voorzichtig in deze coronatijd. Marietje met name. Het laatste dat zij wil, is weer in het ziekenhuis belanden. Het stel kan momenteel niet veel kanten op.
Door Laurens Tol

Vanuit hun woning kijken Evert en Marietje uit op het Markermeer. Het is een regenachtige dag, mist hangt boven het water. Op tafel in de zithoek liggen verschillende boeken. Lezen is een van de dingen die het stel nog kan doen, nu andere activiteiten niet doorgaan. Al wordt zelfs dát bemoeilijkt de laatste tijd. ,,We komen bijna nergens”, vertelt Evert, terwijl hij een blik op het nevelige meer werpt. ,,Soms rijden we ’s middags een ritje met de auto naar Middenbeemster. Daar heb je een cafetaria met een pleintje ervoor. Buiten kun je daar een bak koffie halen, dat kun je dan in je auto opdrinken. Voor de rest is er niks te doen. De bibliotheek is ook dicht, dat is het ergste. Je kunt nu zelfs geen boeken uitzoeken.”

[ads id=66]

Liefde is...

Crelis en Annemarie laten elkaar nooit vallen

,,Achttien was ik en Crelis was op drie weken na nog twintig”, begint Annemarie Sier-Schokker. ,,Ik had hem echt nog nooit gezien, eerlijk waar niet. Dat is ook niet vreemd, want ik was nog nooit in de bar geweest. Was niet zo’n bartype.” Crelis (lachend): ,,Ik ook niet, hoor. Dat mag ook best wel eens gezegd worden.”
Door Jan Koning

[ads id=66]

Annemarie komt die avond voor het eerst in café ‘t Hemeltje. ,,Met mijn nicht Gemma Klouwer mee. Het was met kermis en het was er megadruk. Ik had geen idee waar ik het zoeken moest, maar zag een beetje ruimte en liep er naar toe. Onwetend dat Crelis daar bovenop een kruk stond. Achteraf hoorde ik dat hij met het liedje ‘Van Traalala’ van Hans de Booij altijd op de kruk ging staan en ze er altijd afvielen. Dat wisten alle vaste gasten, maar ik dus niet. En zo kon het gebeuren dat hij letterlijk op me viel.”
En Annemarie valt ook op Crelis. Figuurlijk gezien dan, want het is liefde op het eerste gezicht. ,,We gingen allebei staan en ik ben er heilig van overtuigd dat er meer is tussen hemel en aarde, want vanaf dat moment zijn we onafscheidelijk.”

‘Hij is letterlijk
op me gevallen’

Wat het nog meer bijzonder maakt, is dat Crelis helemaal groen is op het moment dat hij van de kruk valt. ,,Niet alleen mijn gezicht was overigens groen, maar ik was bij de dames van de schmink geweest en zei; ‘ik wil groen’. Dus ook mijn lijf en zelfs mijn gat was groen.” Annemarie: ,,En dat heeft hij die avond tijdens het loopje vanaf het Hemeltje naar de Beukenlaan – waar ik woonde – ook aan iedereen die hem aankeek laten blijken. ‘Heb jij mijn buik al gezien?’ en dan ging dat shirt weer omhoog. Of nog erger ‘heb jij ook al mijn gat gezien’ en dan deed-ie zijn broek weer los en liet-ie die even zakken. Ook bij mijn zus Ingrid op de dijk. Dat zal een leuke eerste kennismaking geweest zijn.”
Het is in de Beukenlaan – ‘op de stoeprand’ – waar de twee tortelduifjes elkaar voor het eerst kussen en hun leven samen begint. Een bewogen leven, want ze hebben flink wat op hun bordje gehad. Toch zijn ze altijd vrolijk en blijven ze het leven met een lach tegemoet treden. ,,Dat zit in je”, laat Crelis weten. ,,Toen Annemarie 21 was, werd voor de eerste keer een tumor in haar zwezerik geconstateerd. We hebben toen eerst twee avonden keihard gehuild, maar daar krijg je pijn in je hoofd van. Dat loste het ook niet op. Dus toen zijn we weer gaan lachen. Dan krijg je ook veel minder problemen.”
Hun zoons – Cees en Eric – zijn twee en drie jaar als Crelis en Annemarie elkaar beloven dat ze voor elkaar en voor de jongens het leven zo mooi mogelijk zullen maken. Annemarie: ,,En dat hebben we ook geprobeerd met alle heuvels op de weg. Soms een bergje, maar ook die hebben we overwonnen en we zijn er nog steeds.”
En genieten doen ze ook samen. Want juist doordat ze diepe dalen hebben gekend, kunnen ze extra genieten van al het moois dat ze samen mee mogen maken. Hoe klein ook. Annemarie: ,,We genieten van dezelfde dingen. Lekker eten, gezelligheid, mensen in huis, mensen om ons heen.” Crelis: ,,Of toen de jongens nog klein waren lekker de hort op samen. Een loopje in het bos, een strandwandeling. Dat kan ons gewoon heel erg blij maken.”

‘Dan konden we zo
blij worden van
een zak flippen,
een pak muisjes en
een pak melk’

Annemarie: ,,Dat was ook hetgeen dat ons nog gelukkig hield toen ik zo zwak was dat ik alleen nog maar in een rolstoel kon zitten. Dan konden we zo blij worden van een zak flippen, een pak muisjes en een pak melk. Dan gingen we zitten in Edam bij het Oorgat op zo’n grasveldje. Beestenwerk. Eerst mij in de auto tillen, dan mij in een rolstoel tillen, maar als we dan samen daar zaten aan een flip met muisjes waren we de gelukkigste op aarde. Of een handdoekje mee en bij De Spijker naar beneden naar het schelpenstrandje. Dat de jongens alleen met hun voetjes het water in konden. Ik bleef dan boven, want ik kon niet met mijn rolstoel naar beneden, maar daar werd ik ook gelukkig van.”
Inmiddels hebben Crelis en Annemarie het wat breder en kunnen ze genieten van de wat meer luxe dingen. De dromen worden beetje bij beetje ook wat groter. Crelis: ,,We reden eerste in een Punto en nu in een Hyundai Tucson. Die droom hebben we waargemaakt. We wilden graag op wintersport en een keer op zomervakantie naar Oostenrijk, die droom hebben we ook waargemaakt. Nu droomt Annemarie nog van een cruise door de fjörden en reis door Amerika met de camper.”
Annemarie: ,,En die dromen komen ook uit. Daar ben ik van overtuigd. Crelis wil nog even wachten tot de jongens 21 zijn, zodat ze samen een biertje mogen drinken. Dat komt goed uit, dan kan hij nog even aan het idee wennen, maar dat we er heen gaan, dat staat vast!”