Vandaag zijn we gesloten.

All posts by De redactie

In de Nivo van vandaag, 29 september 2021

Wij wensen iedereen veel leesplezier met onder andere de volgende onderwerpen:

• Wereldberoemde fotograaf Jimmy Nelson in Volendam
• CBW organiseert Pilateslessen voor slechtziende en blinde mensen
• Fris Springlevend! 75 jaar Fris Edam
• ‘Uit met Jonker’ ondertekent samenwerking met Nummer 1 Voetbalreizen
• Louis van Gaal onthult standbeeld van ‘icoon’ Gerrie Mühren
• ‘Het voortbestaan van Volendams erfgoed dreigt gevaar te lopen’
• Volendam, nog altijd ’n dorp om te koesteren
• Lijst Kras: College faalt met organiseren enquête bedrijven die naar de Purmer willen (4)
• AV-Edammers bij Survivalrun Udenhout
• Open dag Prinsenstichting Volendam staat in het teken van toekomst
• Uitvoeringsfase breekt aan voor ‘TOP’
• VD80: Purmer biedt kansen voor woningbouw in gemeente Edam-Volendam
• JOGG en gemeente gaan voor ‘gezond leven’ lokale jeugd
• Zwaarbevochten zege FC bij TOP Oss
• NR27, het kloppende hart in de keuken

Fotogalerij

KERKBALANS – INCASSO’S

Beste Parochianen,
Deze week zullen er weer incasso’s van de Kerkbalans 2021 plaatshebben. De derde kwartaalbijdragen zullen worden geïnd.

Wij danken u voor de steun aan uw Kerk. Uw steun is hard nodig.

Met vriendelijke groet,
Het Kerkbalans Comité van RK Parochie HH. Maria en Vincentius

Fotogalerij

Gouden Stier voor Beste online vermogensbeheerder eindelijk in handen van Axento

Na lang wachten heeft Axento vermogensbeheer uit Volendam eindelijk de prijs voor ‘Beste online vermogensbeheerder van Nederland’ uitgereikt gekregen. Tijdens een feestelijke avond in de A’DAM toren namen bestuurders Laurens Leek en Henk Molenaar de Gouden Stier 2020 in ontvangst.

Coronavirus gooide roet in het eten
Begin dit jaar was al bekend dat Axento de felbegeerde prijs zou winnen. Door de coronamaatregelen werd de officiële uitreiking steeds uitgesteld. Nu de meeste coronamaatregelen zijn opgeheven, kwam de financiële wereld bijeen voor de uitreiking van de IEX Gouden Stieren. Een opvallend detail is dat het coronavirus ook een belangrijke rol speelde in de winst van Axento. De jury prees onder andere de manier waarop Axento is omgegaan met de uitdagende omstandigheden op de beurs tijdens het dieptepunt van de coronacrisis. Van alle vijf genomineerden behaalde Axento het beste rendement gedurende 2020.

Axento vermogensbeheer
Laurens Leek, bestuurder van Axento: “We zijn trots dat wij juist in het coronajaar de Gouden Stier 2020 hebben ontvangen. Deze prijs is een mooie bevestiging van het feit dat we onderscheidend zijn op het gebied van online beleggingsdienstverlening.” Bij Axento kunnen mensen hun geld laten beleggen vanaf €7.500,-. De beleggingsaanpak van Axento kenmerkt zich door goed gespreid en duurzaam beleggen. Axento is een dochteronderneming van Care IS vermogensbeheer.

Over de Gouden Stier
De IEX Gouden Stieren worden jaarlijks uitgereikt aan bedrijven en producten die zich onderscheiden in hun beleid, communicatie, dienstverlening of productaanbod voor particuliere beleggers. De Gouden Stier is een initiatief van IEX Media, de grootste beleggerscommunity van de Benelux.

Lees meer over Axento vermogensbeheer op www.axento.nl.

Fotogalerij

nTeam van vakleerkrachten popelt om te beginnen in SKOV-scholen n n

Nieuwe impuls in de gymles

Elk kind zou twee tot drie keer per week een gymles met plezier en goed leren bewegen moeten beleven. In tegenstelling tot vele andere plaatsen beschikte de – zo sportief ingestelde – gemeenschap Volendam nog niet over vakleerkrachten die de gymlessen op de basisscholen verzorgen. Maar daar gaat per 4 oktober verandering in komen. ,,Ik ben ontzettend blij dat we eindelijk met een team kunnen starten”, zegt SKOV-bovenschools manager Wilma Tjalsma. Met dat team doelt zij op Yalou de Boer, Wesley Meijer en Gabrielle Silven, die vanaf groep 3 één van de twee wekelijkse gymlessen voor hun rekening gaan nemen.
Door Eddy Veerman

[ads id=66]

,,Het enthousiasme spat er van af bij de drie teamleden”, zegt Tjalsma. ,,Zij en wij zijn ambitieus. Toen ik hier kwam, miste ik het bewegingsonderwijs. Dat is een vak apart. Tot dusver werd het altijd door de groepsleerkrachten zelf gedaan en een aantal daarvan had een speciale leergang gevolgd, maar eigenlijk behoort er een vakspecialist voor de groepen te staan die de gymles geeft. Je wilt dat de kinderen ieder op zijn of haar eigen niveau een uitdaging aangeboden krijgen.”
,,Eén pijler is dat kinderen op onze scholen van jongs af aan zich goed kunnen ontwikkelen in het bewegen, daarnaast is het samen spelen belangrijk, dus naast het motorische komt ook het sociale aspect aan bod. Dat moet de eerste impuls zijn, het tweede wordt dat het schoolse curriculum aansluit bij alles wat er na schooltijd en vanuit Alliantie Kansrijk aan mogelijkheden ligt. De derde pijler is de doorgaande leerlijn: dat bewegingsonderwijs van het basisonderwijs aansluit op het voortgezet onderwijs. Het bestuur van de SKOV heeft een investering gedaan om deze eerste stap voor de komende vier jaar mogelijk te maken. In die tijd moeten scholen een keuze gaan vormen hoe ze het daarna zelf gaan vervolgen.”
,,Nu is er financiële ruimte voor één keer per week gymles door de vakleerkrachten, maar we hopen dat scholen tegen die tijd zeggen dat ze het willen uitbreiden en twee keer per week gymles van de vakleerkracht willen. Tegen die tijd dient de school het zelf te financieren. En zij mag zelf keuzes maken, dus misschien kiezen ze voor meer muziekonderwijs of culturele vorming. We weten nu nog niet waar we op uit komen, maar als we hier mee beginnen zegt mijn gevoel dat de vakleerkrachten straks nodig blijven. De basiskwaliteit van het bewegingsonderwijs krijgt nu sowieso een boost en die zal na vier jaar tenminste gewaarborgd moeten blijven.”
,,We proberen via een subsidieregeling te zorgen dat we nóg meer bewegingsonderwijs kunnen realiseren. onder leiding van vakleerkrachten. Want wat het bestuur en wat ons betreft, gaat het om een duurzame kwaliteitsimpuls, die niet na vier jaar ophoudt.”
Yalou de Boer (29) is al zes jaar aan het Don Bosco College werkzaam als vakleerkracht en werkte daarvoor in die hoedanigheid op basisscholen in Amsterdam. ,,Tijdens mijn studie aan de ALO (Academie voor Lichamelijke Opvoeding, red.) ben ik al bezig geweest om samen met dorpsgenoot Mathieu Voorthuijzen – ALO-docent – om hier het bewegingsonderwijs van de grond te krijgen, maar dat lukte toen niet. Het heeft me altijd bezig gehouden en ik ben blij dat het nu gaat beginnen, want het werd echt tijd. Gevoelsmatig is het overal al, behalve hier.”
Wesley Meijer (24) is net afgestudeerd aan de ALO en gaf al zwemles aan kinderen in de Waterdam. ,,Ik heb heel veel zin in deze opdracht”, zegt de Edammer, wiens specialisatie in speciaal onderwijs en bewegingsagogie ligt.
Gabrielle Silven (21) is eveneens net afgestudeerd aan de ALO. ,,Het is mooi dat wij samen de verantwoordelijkheid krijgen om hier met de kinderen aan de slag te gaan.”
De drie voelen dat er veel winst te halen valt, op meerdere vlakken. Het ligt er altijd aan welke groepsleerkracht je krijgt op de basisschool. De één maakt er een dynamische gymles van, de ander ervaart het als iets wat er bij hoort en daagt de kinderen minder uit. Wesley: ,,In andere gemeenten is de vakleerkracht er al veel langer, hier was het nog een ontbrekende factor, daarom is het zo mooi hier aan te mogen beginnen.”

Nulmeting
Hij weet dat het in zijn geboortestad Edam al normaal is. Op de Piramide, en ook op de Nieuwe School en Trimaran wordt door vakleerkrachten lesgegeven. Aangezwengeld door KTEV (Kenniscentrum Talentontwikkeling Edam-Volendam). Yalou: ,,Dat is ontstaan vanuit een burgerinitiatief, met hart voor het kind en zo zitten wij er ook in. We hebben ook met mensen achter KTEV en de vakleerkrachten in Edam gesproken en een kijkje genomen in de zaal tijdens de lessen.”
Gabrielle: ,,We hebben hetzelfde doel en kunnen elkaar ondersteunen en versterken.” Wesley: ,,Wij kijken straks naar wat het beste is voor het kind en in dat proces kunnen we inderdaad van elkaar leren.”
Gabrielle: ,,We merken dat scholen enthousiast reageren.” De drie gaan straks ook – door middel van de zogeheten MQ-scan – een nulmeting afnemen bij de kinderen. ,,Dan kunnen we, terwijl we de ontwikkeling van de kinderen volgen, over een tijdje waarnemen wat onze interventie doet en dat vastleggen en benoemen in een document. We kijken niet alleen naar motorische vaardigheden maar ook naar persoonlijke ontwikkeling. Er liggen mooie kansen en die gaan we benutten”, zegt Wesley.
,,We beginnen vanaf de groepen 3, maar het plan is er om straks bij de kleuters te kunnen beginnen.”

Fotogalerij

Oproep voor gezamenlijke zwerfvuilactie

Elina van der Meer roept op om zaterdagmorgen een gezamenlijke zwerfvuilactie te houden. De start is bij zwembad De Waterdam, om 10.00 uur. 

 

Voor grijpers wordt gezorgd en gevraagd wordt om zelf handschoenen en vuilniszakken mee te nemen. De duur is circa anderhalf uur.

Voor vragen, elina60@live.nl

Elk kind speciaal op nieuwe Vincentiusschool

Een mooier compliment konden het bouwteam, de leiding en de leerkrachten van wat nu nog de Vincentiusschool heet, niet ervaren. Na de laatste schooldag in juli begon de verhuizing uit het oude pand aan de Meidoornstraat, waar tientallen generaties hun onderwijsreis begonnen. Een maand geleden namen de kinderen hun intrek in het nieuwe gebouw aan de Willem Tholenstraat. Als er één groep kinderen is, die moeite hebben met het verwerken van ook maar de kleinste verandering, dan zijn dat de kinderen van het speciaal onderwijs als die van de ‘Vincentius’. Maar het tegenovergestelde gebeurde. ,,Het is de kinderen heel goed bevallen, het was goed zo”, zeggen de leerkrachten. Volgende week vrijdag is de officiële opening en dan zullen de kinderen met trots de nieuwe naam van hun school uitdragen.
Door Eddy Veerman

[ads id=66]

,,We krijgen ook goede reacties van de ouders en tevens van mensen uit de buurt”, zegt ook directeur Evert Kroon met gepaste trots. ,,Vooraf hebben we de architect meegegeven dat het een school met een gezicht moest worden. Er moest iets komen wat identiteit uitstraalt en daar zijn ze in geslaagd. Ze hebben de moeite genomen om in de omgeving te gaan kijken, naar de bouwstijlen en kleurstelling. Dat zie je terug in het resultaat.”
,,Er heeft zich een bouwteam gevormd, dat drie jaar bezig is geweest”, zegt Martine Karregat-Bond, die samen met haar collega’s Ada Tol en Mandy van Nierop een rondleiding geeft. Ada: ,,We hebben ook als team nagedacht en onszelf verdiept in welke inrichting voor onze leerlingen het beste zou zijn. Zo kwamen we op het idee van tussenlokalen en dat werkt tot dusver super.” Martine: ,,We zijn met groepjes op meerdere plaatsen in Nederland geweest om te kijken hoe ze het daar hadden ingericht en hoe les wordt gegeven. Dat gaf echt enkele eyeopeners. Alle informatie is verzameld en daarmee is men aan de slag gegaan.”

Identiek
In álles is rekening gehouden met de leerlingen: kinderen met leer- of gedragsproblematiek. Kinderen die het onderwijs en de faciliteiten behoren te krijgen die bij hen past. Ada: ,,Ik had zelf voorafgaand aan die eerste schooldag een filmpje van de nieuwe school gemaakt voor mijn klas, de kleutergroep. Zodat zij een idee kregen van wat ze zouden gaan zien. En kreeg terug van ouders dat ze het bekeken hadden en het interessant vonden.” Martine: ,,De lokalen zijn identiek aan elkaar en dat is fijn voor de kinderen.”
,,Ze zijn gespiegeld aan elkaar, er is veel licht en we kunnen zo naar buiten. Aan elk lokaal grenst een tuin. Wat de mogelijkheid geeft tot bewegend leren of bijvoorbeeld een dictee of lezen bij mooi weer buiten. Dat is echt het verlengde van het lokaal.”
,,Qua opzet zijn het ruime lokalen, met zo weinig mogelijk spullen er in. Eén kast, zodat kinderen zich aan zo weinig mogelijk voorwerpen kunnen storen. In elk lokaal bevindt zich een time-in ruimte, voor als kinderen een rust nodig hebben, als ze even niet blij zijn, of bezig zijn met een opdracht en het lukt niet of er is frustratie. Of wanneer ze even stil willen lezen. Dan kunnen zij zich ín de klas even afzonderen. En kan de leerkracht ook alles in de gaten houden.”

‘De time-in-plek
geeft kinderen de
gelegenheid zich
in de klas even
af te zonderen’

Tussen elke twee lokalen zit een tussenlokaal. ,,De één wat groter dan de ander. We werken op niveau, dus ik geef bijvoorbeeld rekeninstructie op groep 5 niveau in het klaslokaal, maar in het tussenlokaal zit een kind uit mijn klas dat al op groep 8 niveau rekent. Zij zit dan met anderen kinderen die ook op dat niveau rekenen in het tussenlokaal. Zo krijgt ieder kind onderwijs op eigen niveau, onder toezicht van een onderwijsassistent. Qua opstelling is van alles mogelijk, we kunnen er een kringgesprek houden, of inzetten wanneer iemand niet lekker gaat en in het rood zit. Alles is overal hetzelfde ingedeeld. Elke klas heeft een eigen wc. Doordat we klasoverstijgend werken en we hier veel kinderen met autisme hebben, willen we zo weinig mogelijk verschil in de aankleding van het lokaal hebben.”
Ook op de gang zijn er nauwelijks obstakels. ,,De karren met de chromebooks zitten verzonken in de kasten van de kapstokken. We hebben inbouwkasten. Het geeft kinderen rust.” Her en der zijn vertrekken ingeruimd voor de specialisten. Zoals een kamer voor de ambulante begeleiders als een logopediste, kindertherapeute. Die worden, als een aanvraag is ingediend bij de verzekeraar, ingehuurd door ouders. Ada: ,,Niet alle kinderen hebben de kans om na schooltijd daar naar toe te gaan – of ze redden het simpelweg niet qua inspanning – en dan kunnen wij met onze ruimte tijdens onze schooltijd faciliteren. We hebben goed contact met die specialisten.”
Er is ook een speciale ‘time-out plek’. Ada: ,,We streven ernaar dat kinderen het zelf voelen en gaan aangeven wanneer het niet gaat en die rustplek nodig hebben. Dat is een proces voor kinderen, waarbij we weten dat sommige dat nooit zullen bereiken en we dat ook niet kunnen vragen.” Martine: ,,Zo is er ook een ruimte voor de interne begeleider. Die kan wel de kamer inkijken waar het kind echt even op zichzelf zit, maar andersom niet. De IB-er is de zorgregisseur van onze school. Zo’n ruimte is voor ons van meerwaarde.”

Kinderkeuken
Er is een observatieruimte voor de ambulant begeleider of schoolpsycholoog. ,,Dat gebeurde tot voor kort in de klas en dat vinden kinderen minder fijn.” De remedial teacher heeft een centrale plek gekregen en in het verlengde van de gymzaal zit de nieuwe aula. ,,De aula is tegelijkertijd een bibliotheek en een domein dat multifunctioneel kan worden ingezet. Het is een plek waar kinderen kunnen werken, lezen, maar ook waar wij mensen kunnen ontvangen en waar je een bespreking kunt houden.”
Aangrenzend bevindt zich de kinderkeuken. Ada: ,,Dit is een stukje ontwikkeling dat we de kinderen mee willen geven.” Martine: ,,De regels om bij een SBO-school te komen, zijn verzwaard. We zien dat steeds meer kinderen binnenkomen waarvan we weten dat ze later het praktijkonderwijs in zullen stromen, dus willen we ze de praktijkvakken aan gaan leren, zoals wetenschap en techniek maar ook koken en verzorgen.”
,,Dan komen we hier bij het paradepaardje: het speellokaal van de Jong Kind-groep”, zegt Ada. ,,Hier geven we instructies, maar zijn ook alle speelplekken waarmee we iets kunnen creëren zoals het er in de echte wereld aan toe gaat.” Martine: ,,Dit is echt heel bijzonder, er is een huishoek. Dan kunnen ze echt in een huisje zitten, dat maakt het levendig voor de kinderen.” Ada: ,,We merken dat kinderen ondersteuning nodig hebben om tot spel te komen. Als je moeite hebt om met fantasie te werken en tot spel te komen, dan maakt deze opstelling alles veel duidelijker. We hebben nu bijvoorbeeld een thema met agent en boef, dan zie je een bureau, ze maken zelf tralies van karton, en zo kunnen we het themagericht aanpassen.” Mandy: ,,Er komt ook een winkel, waar ze echt leren iets te kopen en dan te betalen.”

‘Elke leerkracht
weet wat welk kind
heeft, houdt rekening
met de behoefte en
de prikkels om
het kind heen’

Zoals dat ook in de Meidoornstraat gold, is de kamer van directeur Evert Kroon direct bij de entree. Ada: ,,Dat vindt Evert prettig. Dan heb je van alle kanten zicht en als je binnenkomt is de eerste die je tegenkomt de directeur. En andersom.” Momenteel volgen 79 – minder dan normaliter – kinderen les in de nieuwe school. Martine: ,,Kinderen worden wat langer binnen de reguliere basisscholen gehouden. Daarbij is er tevens een wachtperiode bij het samenwerkingsverband, daar voelen wij de gevolgen van.” Evert Kroon sluit zich aan bij de rondleiding: ,,Ik verwacht dat er tussentijdse instroom komt.”
De directeur merkt nog regelmatig dat er een stigma rust op de Vincentiusschool. De leerkrachten beamen dat. Martine: ,,Ouders weten niet goed wat ze kunnen verwachten. De school heeft in de loop der jaren een ontwikkeling doorgemaakt en als je nu ouders hoort vertellen van wie het kind hier zit of heeft gezeten, die zijn zó dankbaar. We scheppen hier de goede voorwaarden en maken het veilig voor kinderen. Elke leerkracht, van de kleuterjuf tot groep 8, weet wat welk kind heeft, houdt rekening met de behoefte en de prikkels om het kind heen. Dat is het mooie van deze school. Je wordt gezien en gehoord.”

Vrijdag 1 oktober onthulling, zaterdag Open Huis
Volgende week vrijdagmorgen is de onthulling van de nieuwe – kindvriendelijke – naam van de school, daar zijn de kinderen en ouders bij. Om 14.30 uur is de officiële opening door de wethouder en vervolgens zijn medewerkers van het SKOV uitgenodigd. Op zaterdag 2 oktober is het Open Huis voor de omwonenden en andere geïnteresseerde burgers.

 

Fotogalerij

3JS zetten kermistent op zijn kop

Wat een feest was het zaterdag voor en tijdens het optreden van de 3JS. Hossende groepen mensen, een uitverkochte tent en de sfeer was fantastisch. Vanaf het eerste akkoord gingen de honderden fans uit hun dak en leek het allemaal weer als vanouds.

 

Aan de oproep om op de fiets te komen werd massaal voldaan en het scannen van de QR code en de entreebewijzen ging heel vlot en zonder problemen. De pompen draaiden op volle toeren, overal waren blije gezichten te zien en eindelijk was er weer een concert op de oude manier.

Fotogalerij

EVC start met overwinning

EVC is de competitie met een overwinning begonnen. De wedstrijd tegen Pancratius begon met een minuut stilte vanwege het overlijden van Joop van Gijn, Frits van Vlaanderen en Steef Nijenhuis, allen lid van verdienste en in de afgelopen periode zonder voetbal overleden.

Vanaf de aftrap waren de bedoelingen van Pancratius duidelijk, terugtrekken op eigen helft en hopen op de counter. Die counters kwamen er nooit, want EVC speelde een degelijke wedstrijd en gaf Pancratius geen moment de gelegenheid om gevaarlijk te worden. Het was voor EVC wachten op de eerste mogelijkheid, maar toen was het ook meteen raak. In de 37e minuut werd Brian Rossenaar vrijgespeeld en hij schoot hard in de hoek raak, 1-0.
In de tweede helft speelde Pancratius wat aanvallender en daardoor kreeg EVC steeds meer ruimte. Mark Uijlenhoed, vandaag in de spits, verscheen vrij voor de doelman, maar kreeg de bal er niet goed langs. Het was uiteindelijk de net ingevallen Johnny Latdorp die de bal in de 82e minuut in het strafschopgebied voor zijn voeten kreeg en verwoestend uithaalde, 2-0.

 

Fotogalerij

Enige overlevende volgt de onthulling vanuit zijn woonplaats Chicago n

Namen 21 Edamse Joden opgenomen in Holocaust Namenmonument

Onder grote belangstelling werd zondag na jarenlange voorbereiding eindelijk het Holocaust Namenmonument in Amsterdam onthuld. Aan de Weesperstraat, in het hart van de oude Jodenbuurt, was Koning Willem-Alexander de eerste die het adembenemende monument mocht betreden. Samen met initiatiefnemer Jacques Grishaver wandelde hij langs de 102.163 in steen gebeitelde namen. 21 van die geëerde namen zijn afkomstig van toenmalige ingezetenen uit Edam. Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog werden 22 Joodse Edammers gedeporteerd. Slechts één wist het te overleven. Vanuit zijn woonplaats Chicago volgde Mike Lowenthal (84) de onthulling van het monument waarin zijn ouders vereeuwigd zijn.
Door Kevin Mooijer

[ads id=66]

,,Dit monument zegt 102.000 keer ‘nee’”, stelt demissionair premier Mark Rutte. ,,Wij staan niet toe dat jullie naam wordt uitgewist. Vandaag krijgen zij hun naam terug.” Voor de bezetting woonden er 140.000 Joden in Nederland, waarvan 80.000 in Amsterdam. Slechts 15.000 van hen hebben de Shoah overleefd. Ruim 75 jaar later beschikt de hoofdstad over een waardig monument om die tienduizenden slachtoffers, Joden, Sinti en Roma, te memoreren. In het labyrint van bakstenen staan hun namen geschreven, de geboortedatum en de leeftijd waarop zij stierven. Vooral die leeftijden kunnen confronterend zijn. Kinderen zo jong als twee maanden vonden de dood in de gaskamer. Die tienduizenden kinderen, broers, zussen, vaders, moeders, opa’s en oma’s zullen niet meer terugkeren, maar hun namen zullen nooit meer verdwijnen. ,,Hun namen zijn nu terug. Dat is belangrijk. Want volgens de Joodse traditie ben je pas vergeten als je naam niet meer genoemd wordt”, sprak ceremoniemeester Jeroen Krabbé bij de onthulling.

‘Glurend door een
kleine opening,
heb ik mijn moeder
voor de laatste
keer gezien’

Vanuit hun woning aan de Voorhaven in Edam werd de familie Levy door de Duitse bezetter gedwongen naar Amsterdam te verhuizen. Kort daarna werden alle Joden naar de verschillende concentratiekampen gedeporteerd. Mike Lowenthal werd geboren als Heinz Michael Levy. Ondanks dat hij bijna drie jaar in kampen in Vught, Westerbork en Bergen-Belsen doorbracht, wist hij de oorlog als enige van de 22 Edamse Joden te overleven. Zijn ouders wisten de erbarmelijke omstandigheden in Bergen-Belsen niet te doorstaan. ,,In december 1944 stierven ze twee weken na elkaar”, schrijft Mike als veertienjarige in zijn autobiografie, die in de vierde druk van ‘Rachel’s Kinderen’ van auteur Erik Besseling te vinden is. ,,Mijn vader stierf waarschijnlijk aan de schok en door het afmattend werken in combinatie met de uithongering. Het overlijden van mijn moeder kwam heel plotseling. Op een nacht sliep ik bij haar en ’s morgens lag ik op de vloer en was mijn moeder dood. Toen ze ’s morgens kwamen om haar mee te nemen werd ik naar de kamer ernaast gestuurd. Glurend door een kleine opening, heb ik mijn moeder voor de laatste keer gezien.”
Het zijn slechts enkele van de traumatiserende situaties die Mike als kind heeft doorstaan. Na de bevrijding werd hij, na een korte periode bij zijn oma in Zwitserland, geadopteerd door zijn Amerikaanse tante. Na zijn traumatische jeugd wist Mike zich knap te herpakken. In de Verenigde Staten bouwde hij een rijk leven op. Als vader van drie zoons en grootvader van negen kleinkinderen zou hij uitgroeien tot een gelukkig man.

‘Een dergelijk
monument had
eerder moeten
worden gerealiseerd’

Vanuit zijn woonplaats in Chicago volgde Mike de ontwikkelingen rondom het Holocaust Namenmonument in Nederland. Vertellend over hoe hij de onthulling ervaarde en welke gevoelens het monument bij hem oproept: ,,Erik Besseling (docent politicologie aan de Universiteit van Amsterdam, red.) heeft me op de onthulling van het Holocaust Namenmonument geattendeerd”, begint Mike. ,,Ik heb het prachtige bouwwerk online opgezocht en moet zeggen dat ik zeer onder de indruk ben. Het is goed voor de Nederlandse gemeenschap dat deze mensen een plekje in de hoofdstad krijgen. Maar tegelijkertijd vind ik dat een dergelijk monument eerder had moeten worden gerealiseerd.” Ruim 75 jaar na de bevrijding erkent Mike dat hij geen sterke connectie meer voelt met zijn verleden. ,,Ondanks dat ik vanzelfsprekend grote waardering voor het Holocaust Namenmonument heb, moet ik bekennen dat ik geen sterke gevoelens bij de onthulling heb. Ik woon al tientallen jaren aan de andere kant van de wereld, waardoor ik me wat minder betrokken voel, maar dat neemt het belang van het onderwerp en het memoreren van de slachtoffers niet weg.”
In maart dit jaar stuurde Mike een mail naar de gemeente Edam-Volendam om zich als enige overlevende uit te spreken over ‘de kwestie burgemeester Van Baar’, helaas nog zonder resultaat. ,,In mijn mail sprak ik mijn steun uit voor het initiatief om oorlogscrimineel C. van Baar van zijn zelfbenoemde straatnaam te strippen. De man heeft bijgedragen aan de moord van 21 mensen, waaronder mijn ouders. Het minste dat we kunnen doen is om hem postuum zijn zelffelicitatie te ontnemen.”
Het is mogelijk om voor een bedrag van 50 euro een naam van het Holocaust Namenmonument te adopteren. Tot dusver zijn er tussen de 70.000 en 80.000 namen geadopteerd. De gemeente Edam-Volendam heeft de 21 namen van de Edamse-Joden geadopteerd. Het is een mooi en vooral belangrijk gebaar van het gemeentebestuur. De significantie van de adoptie werd heel duidelijk in beeld gebracht tijdens de live uitzending op de nationale televisie. Ontroerende beelden van een 84-jaar oude man die huilend bij de steen van zijn moeder staat, raakten de kijker in het hart. Hij is slechts één van de vele bezoekers die verlangen naar een tastbare herinnering aan hun dierbaren.

In zijn leven heeft Mike de woning waar hij opgroeide, aan de Edamse Voorhaven, meerdere keren bezocht. Vorig jaar was hij van plan om samen met zijn vrouw de herdenkingen in Bergen-Belsen en in Nederland bij te wonen, maar de coronasituatie maakte dat onmogelijk. Het is niet de eerste keer dat de namen van Mikes ouders en de andere 19 Edamse Joden vereeuwigd werden. Met de gedenksteen aan het Oorgat in Edam werden de 21 ingezetenen al eerder uit de vergetelheid gehaald.

Fotogalerij

Gemeente kapt zonder bericht monumentale BZN-boom

‘Als we ook ons ereburgerschap bij de gemeente in moeten leveren dan hoor ik het wel’

Ter ere van het 25-jarig jubileum kregen de BZN-leden en hun manager Dick de Boer (Brit) in de vorm van een herdenkingsboom een eigen monument aangeboden. De prachtige boom werd in 1991 geplant in het grasveldje langs de Populierenlaan, pal tegenover de AMVO. Naast de ‘BZN-boom’ werd een plaquette bevestigd met daarop de tekst: ‘Herdenkingsboom ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum B.Z.N. 1966-1991. Door gemeente Edam-Volendam aangeboden’. Na verloop van tijd verwierf de boom de monumentale status en leek daarmee onaantastbaar te zijn geworden, maar in juli jongstleden bewees de gemeentelijke plantsoenendienst het tegendeel.
Door Kevin Mooijer

[ads id=66]

,,Begin juli werd ik gebeld door een onbekend nummer”, herinnert voormalig BZN-manager Dick de Boer zich. ,,Nadat ik opnam zei de stem aan de andere kant van de lijn: ‘Hey, nou heb ik die boom van jullie gekapt, maar er staat hier ook nog een bordje met informatie bij. Kan ik die in de container naaien of wil je die in je tuin zetten of zo?’. Ik wist niet wat ik hoorde. ‘Zou de gemeente de BZN-boom écht hebben gekapt zonder ons er van tevoren over te informeren?’, dacht ik.” Na zich herpakt te hebben reageerde Dick: ,,Ik vroeg of hij helemaal gek geworden was. Ik begrijp dat die jongen ook maar opdracht van hogerhand krijgt, maar ik vond de hele situatie schrijnend. Achteraf ben ik hem dankbaar dat hij, in tegenstelling tot de opdrachtgever binnen de gemeente, wel het fatsoen heeft gehad om aan ons te denken. Dankzij zijn meedenken hebben we in ieder geval de plaquette van een troosteloos lot kunnen redden.”
Het is Dick en andere BZN-leden tot op heden nog onduidelijk waarom de boom gekapt is. ,,Of de boom ziek was weten we niet. Ik heb de gemeente ruim twee maanden de tijd gegeven, maar een verklaring is uitgebleven. Ik kan alleen maar zeggen dat ik hoop dat de boom niet gekapt is om ruimte te maken voor de oliebollenkraam, aangezien hij rond dezelfde periode verwijderd werd als dat de aangrenzende rotonde ter voorbereiding op de kermis plat gestraat werd.” Dick zucht: ,,Als dit nou de manier is waarop onze gemeente met monumenten omgaat, dan is wat mij betreft het einde zoek. Al is het ‘maar’ een boom, het is een aandenken. Een boom kan verrot zijn, maar dan is het een simpele kwestie van herplanting. De boom werd dertig jaar geleden door burgemeester Westendorp tijdens het jubileumconcert op het Europaplein tegenover 40.000 man publiek groots aangekondigd, en nu wordt hij zonder boodschap omgekapt. Dit is een grote vorm van minachting. Als we ook ons ereburgerschap bij de gemeente in moeten leveren dan hoor ik het wel. Ik kom die oorkonde zo brengen.” Ook wethouder Vincent Tuijp, tevens zoon van een BZN-lid, reageerde geschokt op het nieuws omtrent de BZN-boom. Kennelijk is de kwestie niet binnen het college afgestemd.
Reactie gemeente:
In een reactie laat de gemeente weten dat ‘de boom in slechte staat was en bij bepaalde weersomstandigheden een gevaar voor de omgeving. Het planten van een nieuwe boom ligt in de lijn der mogelijkheden en wordt meegenomen als wordt begonnen met de herinrichting van de Julianweg’.

Fotogalerij