All posts by De redactie

De redactie Algemeen | 3-8-2020 | 1 min. leestijd

Terras geopend bij PX

Sinds donderdag is Volendam weer een terras rijker. In de Zeestraat, voor de entree van PX, is nu ook een terras gecreëerd, met tafels en stoelen en zitbanken. Dit is het tweede terras dat erbij gekomen is, want eerder werd het terras van Romy’s Kitchen geopend op het Europaplein.

Verder zijn hier in dit deel van het uitgaanscentrum terrassen bij De Amvo, op het binnenplein van het Havenhof en in Bakkerij 2IN1. Het nieuwe terras van PX is voorlopig geopend van donderdag tot en met zondag.

Na de afgelaste kermis, wordt bekeken of het terras ook de andere dagen opengesteld kan worden.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 3-8-2020 | 1 min. leestijd

Alternatief Zomerkamp voor 353 kinderen

Door de coronacrisis konden het Slobbeland- en Waterdamkamp helaas niet doorgaan voor de jeugd. Maar door de organisatie en begeleiding zijn de koppen bij elkaar gestoken en is er een alternatief Zomerkamp voor de jeugd opgezet, dat drie dagen duurt.

Een aantrekkelijk, sportief en avontuurlijk programma is voor de jongens en meiden opgezet. Maandag ging het Zomerkamp om 9.00 uur van start. Op drie locaties waren er leuke activiteiten, waar de kinderen met veel enthousiasme aan deelnamen.

Om het half uur werd er gewisseld, zodat de groepen steeds weer aan een andere opdracht konden beginnen. Er waren sport- en spelactiviteiten op het terrein van De Waterdam, graffiti spuiten bij de oude Seinpaal en spinning bij Sportcentrum Atlas.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 2-8-2020 | 1 min. leestijd

Verkoeling zoeken op de tweede tropische dag

Vrijdag was de tweede tropische dag deze zomer. Het kwik steeg tot de 30 graden en zodoende was er topdrukte in de zwembaden. Bij recreatiecentrum Slobbeland kwamen reeds om half 9 ’s morgens de eerste badgasten en het terrein stroomde helemaal vol.

De kinderen tot 12 jaar konden verkoeling zoeken in het grote zwembassin en het kleuterbad. De oudere jeugd en de ouders konden een duik wagen in het water van het Markermeer. Ook bij het strandje van het Marinapark aan de Hoogedijk werd druk bezocht. Het parkeerterrein kwam vol met auto’s te staan.

Op een gegeven moment werd het zó druk dat het verkeer door een BOA geregeld moest worden. Het strandje stroomde vol met gezinnen en vrienden- en vriendinnenploegen. Zwembad De Waterdam werd op deze tropische dag ook druk bezocht.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 23-7-2020 | 8 min. leestijd

‘Het is mooi geweest; tijd voor een nieuwe generatie onderwijzers’

Een geliefde, verhalen vertellende meester is met pensioen

,,Als kinderen maar met plezier naar school gaan, dan leren ze ook makkelijker”, vertelt meester Froek Zwarthoed (66) ongeveer een week nadat hij officieel met pensioen ging. Het was bijna een leven lang zijn motto. Bij leerlingen was de leraar van de St. Petrusschool geliefd om zijn verhalen. Verhalen waarin hij hen ongemerkt iets wilde bijbrengen. Lessen in wijsheid en over hoe met elkaar om te gaan. Toen afgelopen maart de scholen moesten sluiten, betekende dat een abrupt einde van Froeks werk voor de klas. Hij had zijn laatste periode in het onderwijs liever anders gezien. Ondanks dat hij nooit met tegenzin naar zijn werk ging, is hij blij dat zijn taak erop zit. Tijd om ruim baan te maken voor een nieuwe generatie onderwijzers.
Door Laurens Tol

,,I gave you the best years of my life”, zegt Froek wijzend op een bord waarop staat: ‘Officieel met pensioen’. Toen hij als jongeling op het kleinseminarie zat, vroeg een leraar hem naar zijn toekomstplannen. Froek was eerlijk en zei dat het grootseminarie dat leidt tot het priesterschap niet aan hem was besteed. Hij had meer interesse in een toneelopleiding, maar deze bleek na een bezoek ‘te zweverig’ voor hem. Zijn toekomst bleef onzeker, totdat iemand hem wees op de mogelijkheid om te kiezen voor het onderwijs. Dat moest het worden en hij begon aan een opleiding die was gevestigd in de Amsterdamse Jordaan.

[ads id=66]

‘Ik heb nooit wat
gehad met managen,
delegeren en noem
maar op’

,,Als je net timmerman bent, sla je nog regelmatig met je hamer op je duim. Zo is het in het onderwijs ook. Je leert altijd weer bij.” Froek kwam erachter dat er veel komt kijken bij het vak. Tijdens zijn studie ondervond hij bij het stagelopen dat er verschillende manieren van lesgeven zijn. Op een school waar hij terechtkwam spraken de leraren onderling nauwelijks met elkaar. De sfeer was er niet harmonieus. ‘Zo wil ik het niét’, dacht hij toen. Later zou hij gaandeweg zijn eigen, verhalende stijl ontwikkelen.
,,’Wat is jouw doelstelling?’, vroeg het hoofd van de school soms tijdens het jaarlijkse functioneringsgesprek. Ik wil dat de leerlingen met plezier naar school gaan. Dat vind ik het belangrijkste. En als je met plezier naar school gaat, leer je ook makkelijker. Dan wil je dingen tot je nemen. Als ze met zo’n sik in de klas zitten, dan zijn ze met hun hoofd halverwege de Canarische Eilanden. Daarom vertel ik verhalen en dat zeg ik aan het begin van het jaar ook tegen de ouders. Dan zeg ik: als je kind aan het eind van de schooldag terugkomt en vertelt ‘we hebben lekker niks gedaan’, dan moet je dat niet geloven. Tijdens ouderavonden liet ik weleens zien wat ik bedoelde. Dan was het na anderhalf uur afgelopen en hadden we rekenen, taal, godsdienst en geschiedenis behandeld. Dat vonden ze prachtig.”

Wijsheid
Froek probeerde de ouders ervan te overtuigen dat het gaat om de manier van kennis overbrengen. Hij leerde dat kinderen in de klas sneller loskomen als je als docent iets over jezelf vertelt. Bepaalde leerlingen zijn dan meer geneigd om ook iets over zichzelf los te laten. Roemrucht zijn Froeks verhalen over zijn diensttijd, die hij bestempelt als ‘de meest verschrikkelijke periode in mijn leven’. Oud-leerlingen van tientallen jaren geleden halen deze anekdotes soms nog aan. Wat Froek tijdens het vertellen nooit erbij vermeldde, was dat hij er iets mee probeerde te bereiken. Er zat altijd een achterliggende boodschap in over normen, waarden, hoe met elkaar om te gaan en dat je samen sterk staat. Wijsheid verpakt in verhalen.
,,Vroeger zwaaide de meester de scepter en zo was het. Tegenwoordig zijn ouders erg betrokken. De school is ook zeer laagdrempelig geworden, je kunt voor alles naar binnenstappen.” Toen de Volendammer begon met lesgeven had ‘de meester het voor het zeggen’. Hij komt uit een gezin met zeven kinderen. En als hij klaagde over de opgelegde straf van een schoolmeester, dan zei zijn moeder: ‘Dan heb je het er zelf naar gemaakt’. Froek heeft ervaren dat ouders nu meer aandacht hebben voor hun kroost. Dit en dat er nu veel meer mogelijkheden zijn voor leerlingen ziet hij als positief. Vroeger stond voor sommige leerlingen al jong vast dat ze later naar ‘de ambacht’ moesten. In de huidige tijd kunnen ze volgens Froek veel meer kanten op.

Spiraaltheorie
Niet alleen de ouders en de mogelijkheden voor hun kinderen veranderden in de loop der jaren. Ook de onderwijspraktijk onderging vele vernieuwingen. ,,Vandaag kreeg ik nog een bericht. Er komen weer nieuwe, geavanceerdere schoolborden. Helemaal gedigitaliseerd. Ik heb foto’s waarop ik nog een krijtje in mijn hand heb. Nu heb je én het digitale bord én een bord waarop je met een stift nog iets kunt neerzetten. Het gaat steeds verder en daar ontkom je niet aan. Ik sprak hier nog een collega over die kwam met de spiraaltheorie. Hij zei: ‘Op een gegeven moment ga je tot het puntje. Dan kun je niet hoger en dan zakt het weer naar beneden’. In de mode zie je hetzelfde gebeuren. Daar komen dingen van vroeger ook weer terug. Dat ze gaan inzien van: dat was evengoed zo slecht nog niet. Dit heb je overal mee.”
Voor sommige docenten zal het uiteindelijke doel zijn: doorstoten naar het management. Hoofd van de school worden en carrière maken. Froek heeft er de papieren voor, maar koesterde nooit de ambitie om directeur te worden. ,,Ik zat ooit in de jeugdvolleybal-selectie van Nederland. Toen ik achttien was zei ik tegen de trainer: dit was mijn laatste dag. Ik wilde alleen nog trainen en geen wedstrijden meer spelen. Hij werd toen boos en verweet mij een gebrek aan ambitie. In dienst vroeg de kapitein mij ook ooit of ik hogerop wilde. Toen zei ik: deze meneer blijft Froek met de pet. ‘Naar jou luisteren ze’, reageerde hij. Maar ik wil het niet, besloot ik. Ik heb nooit wat gehad met managen, delegeren en noem maar op. Het sprak en spreekt mij nog steeds niet aan.”

‘Vroeger zwaaide de
meester de scepter
en zo was het.
Tegenwoordig zijn ouders
erg betrokken’

Froek bleef altijd plezier houden in het lesgeven. Zijn leerlingen kwamen op hun beurt ook altijd graag naar zijn lessen, waarmee hij zijn eerder genoemde doel bereikte. Nog steeds komen er kinderen naar het huis van de leraar, omdat ze ‘even de meester willen zien’. En als hij met de auto voor het schoolplein stopte, werd hij door leerlingen ontvangen als een filmster. Maar toen hij vijf jaar geleden plotseling ernstig ziek werd, bleek pas echt hoe geliefd meester Froek is. Hij ontving in die tijd 255 kaarten en waardeerde deze steun zeer. Zijn ziekteperiode maakte in vele opzichten een onuitwisbare indruk op hem.
,,Vier dagen was ik helemaal van de wereld. Ik wist niks meer. Dat is heel vreemd om mee te maken. Mijn hart stopte ermee en ik was twaalf minuten lang klinisch dood. Ik zeg altijd voor de grap: misschien heb ik Petrus wel een hand gegeven. En heeft die gezegd: ‘Je kunt nog niet bij de Petrusschool vandaan’. Maar eigenlijk heb ik er geen enkele herinnering aan. Toen ik bijkwam dacht ik: wat is dít? Dit had ik nog nooit gevoeld. Ze zeiden: ‘Ja, meneer. Uw ribben zijn gebroken door het reanimeren’. Het was niet makkelijk, maar na zes weken ging het weer beter. Eigenlijk is het een wonder dat het zo goed afgelopen is. Sinds die periode sta ik meer stil bij dingen waar je normaal aan voorbijloopt.”

Potje pillen
Toen Froek bijkwam, was bellen met de school dat hij niet kon werken het eerste waar hij aan dacht. Zijn gewaardeerde hoofdmeester Kees Schilder (Kos) antwoordde dat hij al op de hoogte was van het nieuws en dat hij zich geen zorgen hoefde te maken. Na het infarct functioneert een deel van Froeks hart niet meer. Ondanks dat feit, zegt hij dat het prima gaat met hem. Met ‘dagelijks een potje pillen’ kan de Volendammer op een prettige manier zijn leven leiden. Vanaf het moment dat hij weer aan het werk ging, onderwees hij niet meer langdurig dezelfde klas. Zoals hij jarenlang het gezicht van groep 8 was. Hij ging meer invallen voor andere docenten. Een ervaren collega vertelde dat hij ‘altijd met een gerust hart zijn klas overdroeg aan Froek’. En dat was niet zo bij alle invallers.
Als hartpatiënt valt Froek in de risicogroep die een grotere kans heeft op het ondervinden van hinder bij besmetting met het coronavirus. Het was daarom dat hij aan de bel trok bij het hoofd van de school toen bekend werd dat de pandemie ons land had bereikt. De cardioloog adviseerde de leraar om voorlopig niet meer voor de klas te gaan staan. Vanaf 13 maart zat Froek plotseling thuis. ,,Het is natuurlijk leuker als je tot de laatste dag voor je pensioen kunt doorwerken. Dat je dan voldaan in huis stapt. Nu ben ik na twintig weken in huis al min of meer gewend aan mijn pensioen. Het was daarom geen groots afscheid. Na de vakantie komt er misschien nog een receptie.”
Na zijn pensionering heeft Froek vanzelfsprekend meer tijd voor andere activiteiten. Hij ontdekt momenteel een nieuwe kant van zichzelf en blijkt een talentvol klusser te zijn. Zijn dochter Annemarie betrok onlangs een nieuw huis en de gepensioneerde houdt zich bezig met de verbouwing ervan. ‘Hij kan alles’, zegt zijn vrouw. ,,Het duurt wat langer dan bij de vakman, maar toch lukt het aardig. Als je ergens niet aan begint, weet je ook niet of je het kunt. Ik zei: we gaan eerst schilderen en we zien wel. Ik heb ook klinken aan deuren gezet. Verder hou ik erg van boeken lezen en laatst sloot ik een Netflix-abonnement af. Dat had ik jaren eerder moeten doen. Ik vermaak mij dus prima. Het is mooi geweest. Tijd voor een nieuwe generatie onderwijzers.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 22-7-2020 | 3 min. leestijd

‘De regering hoort geen leugens te verspreiden’

Elisa Wolters verbijsterd over Code Rood Portugal

Vila Nune – ,,Waarom het reisadvies is aangescherpt? Dat vragen wij ons – samen met vele andere accommodatiehouders en de Portugese overheid – ook iedere dag af”, begint Elisa Wolters op de vraag waarom het RIVM Code Oranje/Rood afgeeft voor Portugal.
Door Jan Koning

,,Portugal is een van de veiligste landen in Europa”, gaat Elisa verder. ,,Er zijn in Porto – waar Casa Fontelheira een klein uurtje van vandaan is – vanaf 5 juni al geen coronabesmettingen meer geconstateerd. In onze gehele regio zijn er vanaf het begin van de uitbaak maar 21 gevallen geconstateerd. Dan te bedenken dat regio Cabeceiras de Basto ongeveer net zo groot is al geheel Waterland.”

‘Dit komt feitelijk dus neer
op twee jaren verlies.
Toch hadden we hier
nog begrip voor ’

[ads id=66]

Elisa is in zak en as. De Volendamse runt samen met haar gezin Casa Fontelheira. Een luxe kleinschalige glamping in Vila Nune in het prachtige noorden van Portugal. ,,Nadat de Portugese regering een aantal maanden terug Code Rood had afgegeven, zagen we het voorseizoen al in duigen vallen. We waren verplicht om onze gasten vouchers te geven en gratis om te boeken naar 2021. Dit komt feitelijk dus neer op twee jaren verlies. Toch hadden we hier nog begrip voor. Wat er nu echter vanuit Nederland gebeurt, daar kunnen we weinig begrip voor opbrengen.”
Op 15 juni mocht Casa Fontelheira met goedkeuring van de Portugese overheid weer open. Wolters ,,We draaiden gezellig en waren blij dat we onze gasten weer mochten ontvangen. Het was superleuk en onze gasten hadden er echt super veel zin in. Er waren hier zelfs een Nederlandse en Portugese IC-arts, een huisarts uit Nederland en een laborant uit België die na de drukke periode echt aan vakantie toe waren.”

‘Iedereen hier in Portugal
vraagt zichzelf af hoe het
mogelijk is dat het land
wordt weggezet als onveilig’

,,En die het veilig genoeg achtte om hier naar toe te reizen”, valt schoondochter Sanne Veer (25) bij. Ook zij is verbijsterd over de berichtgeving in de Nederlandse media. ,,Iedereen hier in Portugal vraagt zichzelf af hoe het mogelijk is dat het land wordt weggezet als onveilig. Volgens het NOS Journaal van afgelopen 6 juli baseert Nederland het advies op informatie van het RIVM. Zij baseren zich op hun beurt weer op internationale criteria en geven aan dat het ondoenlijk is om adviezen op wijkniveau te geven. Daarmee geven zij dus eigenlijk aan dat het niet om de gehele regio gaat. Toch hebben ze besloten het reisadvies aan te scherpen. Dit terwijl het Direcao Geral Da Saude, zeg maar het Portugese RIVM, heeft vastgesteld dat er vanaf 5 juni geen enkele besmetting meer is geconstateerd in Porto.”
Portugal heeft op 1 juli de landgrens met Spanje geopend en later die dag heeft Nederland het advies aangescherpt. Sanne: ,,Waarom? Dat vragen we onszelf iedere dag af? Waarom scherpt Nederland het reisadvies aan. Dit terwijl een land als Portugal, die in het begin van de uitbraak direct in lockdown ging, de grenzen nooit zal openen als ze dreiging zien. Daarbij komt nog het feit dat de FIFA heeft besloten de finale van de Champions League in Lissabon te houden. Juist omdat gebleken is dat dit een van de veiligste landen van de wereld betreft. Hoe verklaar je dan een Code Rood/Oranje voor bepaalde delen van Portugal? Wie kan je dit nog uitleggen?”
Sanne: ,,Wij hebben alle begrip voor het feit dat elk land probeert om toeristen in eigen land te houden. We vinden het echter niet kunnen dat ze dit doen door regelrechte leugens te verspreiden in de media.” Elisa: ,,Dat is toch eigenlijk bizar? De regering hoort zich te beroepen op feiten. Door speculaties te verspreiden worden de mensen bang gemaakt. Want dat is het in feite. Pure bangmakerij. En heel Portugal – en ook Spanje heb ik begrepen – heeft er onder te lijden. Ik zit hier, net zoals vele andere gedupeerde accommodatie-eigenaren met de handen in het haar en helaas kunnen we er helemaal niets aan doen. Het zorgt voor onbegrip en radeloosheid. We hebben het hier met hart en ziel opgebouwd en zien het nu door leugens van de Nederlandse overheid totaal in duigen vallen.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 21-7-2020 | 4 min. leestijd

Plaquette ter ere van 100 jaar voetbal in Volendam onthuld n

100 Jaar voetbal in Volendam gevierd met nostalgisch plaquette

Zaterdag 11 juli jl. werd in het parkje langs de Roerstraat te Volendam een bijzonder jubileum gevierd. Op 1 juni jl. was het namelijk precies honderd jaar geleden dat de eerste voetbalclub in Volendam opgericht werd. Ter ere van deze respectabele mijlpaal biedt het gemeentebestuur van Edam-Volendam FC Volendam en RKAV Volendam een prachtige plaquette aan. In bijzijn van verschillende prominente voetbalpersoonlijkheden, afgezanten van beide clubs, pers en natuurlijk liefhebbers van deze prachtige sport, werd het kunststukje onthuld door het jongste en oudste lid van de clubs.
Door Kevin Mooijer

Piet Kemper trapte als voorzitter van FC Volendam af. Namens de club bedankte hij het gemeentebestuur voor het schenken van de plaquette ter ere van 100 jaar voetbal in Volendam. ,,Uiteraard hadden we dit heugelijke feit uitgebreider willen vieren, maar het spreekt voor zich dat zoiets dit jaar niet mogelijk is.”

‘Promotie naar de Eredivisie
zou de mooiste denkbare
kroon op de bijzondere
mijlpaal zijn’

[ads id=66]

De voorzitter vervolgt ambitieus: ,,Het kan haast niet toepasselijker. In het seizoen van ons honderdjarig jubileum is de wens om terug te keren naar het niveau waarop het vlaggenschip van FC Volendam veel seizoenen voetbalde nog nooit zo sterk geweest. Promotie naar de Eredivisie zou de mooiste denkbare kroon op de bijzondere mijlpaal zijn.”
Volendam kent een rijke voetbalgeschiedenis. En dat als klein vissersdorp. Decennia lang voetbalde Volendam uitsluitend met spelers uit eigen dorp. Ondanks deze beperking werden verschillende successen gevierd, waaronder kampioenschappen in de Rooms-Katholieke Federatie, negenmaal promoveren naar het hoogste niveau en tweemaal wist FC Volendam de finale van de KNVB Beker te bereiken. Een indrukwekkend lijstje voor een dorpsclub.
De FC en RKAV hebben door de jaren fantastische voetballers voortgebracht. ,,Topscorer aller tijden Dick Tol ‘Knoest’, de gebroeders Klaas, Evert en Thoom Smit, Wim Kras die zich met 15 jaar en 290 dagen nog steeds de jongste speler in het betaald voetbal mag noemen, en meer recent gingen Gerrie en Arnold Mühren, Kees Tol ‘Pier’, Keje Molenaar, Edwin Zoetebier en huidige Trainer Wim Jonk de wereld over. Wellicht staat Joey Veerman eenzelfde toekomst te wachten.”
Kempers afsluitende woorden luidden: ,,Wij mogen trots zijn op wat het Volendamse voetbal in de afgelopen honderd jaar heeft neergezet. Het plaquette herinnert ons aan deze prachtige periode, maar wij moeten ook vooruit kijken en de toekomst zien wij positief tegemoet. Hopelijk kunnen we de oude tijden tijdens ons jubileumseizoen doen herleven.”

‘Waar het nu vooral
om winnen gaat,
zal de focus verlegd
gaan worden naar de
individuele ontwikkeling
van het kind’

RKAV voorzitter Vincent Gruwèl nam de microfoon over van zijn collega. ,,Vorige maand is met het ondertekenen van de samenwerkingsovereenkomst tussen de RKAV en FC Volendam het startschot gegeven voor de plannen die voetballend Volendam naar een hoger niveau gaan tillen. Met deze opleiding zullen vele jongens die gestart zijn bij de RKAV doorgroeien naar de FC om vervolgens furore te gaan maken op de Nederlandse en Europese velden. Een aantal van hen zal zelfs doorstromen van andere oranje naar Oranje en spelen op Europese en Wereld Kampioenschappen. Dat is onze droom. Met de nieuwe samenwerking en de daarmee samenhangende, weldoordachte plannen, is het mogelijk om deze droom werkelijkheid te laten worden.”
,,Deze plannen zullen een omslag betekenen. Niet alleen qua organisatie, maar ook qua mindset. Waar het nu vooral om winnen gaat, zal de focus verlegd gaan worden naar de individuele ontwikkeling van het kind. Dit vraagt niet alleen verandering in het denkpatroon van de clubs, maar ook van de trainers en ouders. Het zal wennen zijn, maar uiteindelijk is het doel gemeenschappelijk. Hoe trots kan je als clubs, trainer en ouders zijn op kinderen die zich dusdanig kunnen ontwikkelen zodat zij het beste uit zichzelf halen, om het vervolgens te schoppen tot het eerste elftal van de RKAV of FC Volendam, de Eredivisie om misschien zelfs Oranje!” De RKAV voorzitter neemt vervolgens uitgebreid de tijd om de gemeente, andere lokale sportverenigingen, vrijwilligers en sponsoren te bedanken voor hun inzet en bijdragen. ,,Zonder jullie zijn we nergens. Zonder jullie is er geen RKAV, geen bakermat van voetballend Volendam.”

Gemeente
Wethouder Vincent Tuijp sloot de ceremonie af door een speech te geven namens de gemeente. De wethouder sloot zich aan bij de woorden van de heren voorzitters en vermaakte de aanwezigen vervolgens met een aantal mooie anekdotes uit de Volendammer voetbalgeschiedenis. Zo vertelde hij over het toewijzen van de eerste penningmeester en las hij de eerste brief voor die de gemeente opgestuurd kreeg van de voetbalvereniging. De korte, maar krachtige brief dichtte het prangende verzoek om daadkrachtig op te treden tegen omwonenden die emmers met ontlasting op het enige voetbalveld in de gemeente dumpen. Wethouder Tuijp kreeg de lachers op zijn hand met het bijzondere stukje geschiedenis. Tot slot werden het jongste en oudste voetballende lid van de clubs naar voren geroepen om de prachtige plaquette te onthullen. Het kunststukje is in het parkje langs de Roerstraat te bewonderen.

RKAV Volendam en FC Volendam willen onderstaande vaklieden hartelijk bedanken voor hun inzet en medewerking:
Ontwerp: Cor en Jan Nieuweboer
Metselwerk: Frits Kemper en Peter de Boer (Metselcombi)
Kitwerk: Martin Stein (Stein Glas & Kitwerken)
Tegelwerk: Jan Klouwer (KSE Tegelwerken) en Dick Schokker (DD Tegelwerken)
Constructie: Tol Plaatwerk
Timmerwerk: Jan Water & Kees Braan
Voegwerk: Voegbedrijf Toet en Verolie

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 20-7-2020 | 4 min. leestijd

De oude Blokwhere leeft alleen nog voort in herinneringen

Als muren konden praten… Maar de sloop van de oude Blokwhere aan de Val van Urk is voltooid. De stenen vergruisd, de bomen verwijderd. De oude basisschool leeft nu alleen nog voort in herinneringen. ,,En dat zijn er heel veel”, zegt directeur Vincent Tol, die meeverhuisde naar de nieuwe Blokwhere, op de Broeckgouw. Het toegangshek, vooraan op de foto, is het enige wat vooralsnog overeind staat. ,,In de afgelopen weken ben ik wel een paar keer bewust gaan kijken, toen er gesloopt werd. Dat geeft een heel apart gevoel.”
Door Eddy Veerman

Het gebouw stond al enige tijd leeg en werd deels ingezet voor antikraak wonen. ,,Begin 2014 werd de nieuwe Blokwhere opgeleverd en we hebben vanaf dat moment rustig de tijd genomen om te verhuizen. Daarna heeft het Don Bosco College er nog drie jaar gebruik van gemaakt.” Vincent Tol zat er vanaf 1985. ,,Ik woon er vlakbij en ontkwam er niet aan, om te aanschouwen wat er met de school gebeurde.”

[ads id=66]

,,Aanvankelijk werd op het oude adres nog post bezorgd, dus dan haalde ik dat op en kwam er nog wel eens. Later werd ook wel eens gezegd ‘je moet echt even langskomen’, maar dan ligt er toch een drempel. Toen de sloop werd aangekondigd, gaf dat een heel apart gevoel. Sindsdien ben ik ook moeders van oud-leerlingen en oud-leerlingen zelf tegengekomen en klonk het vaak ‘nou, er is weinig over van je schooltje’. Maar dat geldt natuurlijk voor meer mensen die heel lang aan die Blokwhere les hebben gegeven. Inmiddels zit het huidige schooljaar er ook op en toen we met het team het jaar afsloten, werden weer herinneringen opgehaald. Er lagen zoveel herinneringen.”
Elke leerkracht had zijn of haar anekdotes, elk klaslokaal en elke steen een verhaal. ,,We hadden een kind- en oudervriendelijke sfeer. Mensen zeiden in 2014 ook ‘je neemt deze sfeer toch wel mee naar het nieuwe pand’. Maar dat is lastig. Het contact onderling tussen leerkrachten en leerlingen was intenser, je zat met z’n allen op de begane grond en alles zat rondom de aula, dat was het kloppend hart.”
,,Het heeft best een tijdje geduurd, voordat ik dat gevoel terug had in het nieuwe pand. In het huidige gebouw hebben we twee etages en dan is er toch meer sprake van opdeling van het team, dat kun je niet voorkomen. En de jonge ouders van nu staan er, over het algemeen, wat anders in dan toen; iets afstandelijker. Het is een nieuwe generatie, dat maakt de band toch anders.”
,,Een aantal leerkrachten van toen is meegegaan, zoals Jack de Boer, Diane Zwarthoed, Linda Tol, Tiny Mühren, John Molenaar, Gerda Tuijp en Petra Kras. Ook mijn twee ‘rechterhanden’ Anja de Boer en Ingrid Tol verhuisden mee; zij zijn al zo’n twintig jaar hulpouder op de Blokwhere. We hebben nu een jong team. Deze jonge mensen van nu hebben ook andere verplichtingen, destijds bleven we gemakkelijker hangen voor een kop koffie of een zitje. Dat kun je niemand kwalijk nemen, dat heeft te maken met privésituaties en de tijd waarin we leven.”

‘Zelfs tijdens vakanties
liep ik vaak even
naar binnen, ook al had
ik er niets te zoeken.
Gewoon even rondlopen,
de lucht ‘opsnuiven’’

,,Ik spreek nog regelmatig mannen van toen, zoals Jan ‘Vik’ en Fruk Tuijp. Fruk komt nog elke week drie ochtenden naar de nieuwe school, voor leeshulp aan kinderen, wat klusjes en een koppie. Vanaf mijn eerste schooldag als leerkracht in 1975 hebben Fruk en ik samengewerkt, dat schept een band voor het leven.”
,,Als we het dan met de mensen van toen wel eens hebben over de oude Blokwhere, zit een deel van ons team te kijken en hoor je ‘krijgen we dat nou weer?’ Er liggen gewoon veel herinneringen en emoties. De tijd was anders, het onderwijs was minder complex. Maar in de vaart der volkeren moet je mee. We hebben het er wel over gehad om een steen uit de muur van de oude Blokwhere te hakken en die in het nieuwe gebouw te plaatsen, maar dat is er niet van gekomen. We hebben wel het grote beeld van de Heilige Jozef uit de oude Jozefschool aan de Edammerweg meegenomen toen we in de vorige eeuw overgingen naar de oude Blokwhere en datzelfde beeld hebben we ook weer meegenomen naar dit nieuwe gebouw. Dat is nog puntgaaf en heeft al heel wat doorstaan.”
,,Die oude Blokwhere was absoluut mijn tweede thuis. Het was tweehonderd meter van mijn huis, dus tijdens vakanties liep ik ook vaak even binnen, ook al had ik er niets te zoeken. Gewoon even rondlopen, de lucht ‘opsnuiven’ en toch nog even checken of alles nog in orde was.”
Op het terrein van de oude Blokwhere wil Stichting Woning Beheer De Vooruitgang huurappartementen voor starters realiseren.
In het nieuwe gebouw op de Broeckgouw zal Vincent Tol het komend schooljaar zijn onderwijsloopbaan afronden en beëindigen. ,,Na de zomervakantie van 2021 ga ik met pensioen en wordt het tijd het stokje over te dragen aan de nieuwe generatie, met nieuwe inzichten, nieuwe plannen en ideeën.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 19-7-2020 | 1 min. leestijd

Volendamse nabestaanden weten dat MH 17-proces lang gaat duren n n

‘Geduld wordt erg op de proef gesteld’

Een maand geleden werd, op de achtergrond van het coronageweld, het proces rond de MH-17 hervat. Namens de Volendamse nabestaanden beschrijven Jan en Ria Tol-Hoogland hun ervaringen.
Door Eddy Veerman

‘Vrijdag 17 juli is het zes jaar geleden dat de MH17, met onze Neeltje en Cor aan boord, werd neergehaald door een BUK raket. Zes jaar waarin er intensief onderzoek is gedaan door het JIT (Joint Investigation Team) en het Openbaar Ministerie, naar hoe het is gebeurd en wie de daders zijn. Dat hebben ze zeer nauwkeurig gedaan, ondanks de voortdurende tegenwerking van Rusland. Elke keer als er weer nieuws was over het onderzoek, dan kwam Rusland plotseling met andere feiten op de proppen, met alleen als doel om de zaak te traineren: die feiten moeten immers weer onderzocht worden, dat kost veel tijd en zo hopen ze het onderzoek te dwarsbomen. Maar het JIT zocht onverstoorbaar verder naar de waarheid.
Het geduld van de nabestaanden werd en wordt nog steeds erg op de proef gesteld, maar het JIT en het OM gaan voor onomstotelijk bewijs en dat kost tijd. Wij, als nabestaanden, zijn blij met zo’n gedegen onderzoek.
We werden goed voorbereid op de strafzaak. Eind vorig jaar was er een bijeenkomst, waarin we hoorden wat we van het proces konden verwachten, dat nabestaanden spreekrecht krijgen, hoelang het kan duren, enzovoorts. Er werd een mogelijkheid geboden om onszelf in te schrijven voor een bezichtiging van het Justitieel Complex Schiphol, waar het proces gehouden zou worden. Of kiezen voor een virtuele bezichtiging. En dat hebben wij gedaan.
Op de zittingsdagen kon een beperkt aantal nabestaanden de zitting bijwonen in het Justitieel Complex en daarvoor moest je je inschrijven, een soort loterij dus. Wij mochten op 23 maart komen. Alle zittingen kon je ook via een livestream volgen in het NBC-gebouw in Nieuwegein samen met andere nabestaanden, daar moest je je ook voor opgeven. Je kon het ook thuis, op de tablet volgen.

‘Je wilt je leven
niet laten beheersen
door de MH17,
maar Neeltje en Cor
zitten gewoon elke dag
in je hoofd, daar is
geen ontkomen aan’

[ads id=66]

Foto: Het voorste deel van de gereconstrueerde MH17, zoals die getoond wordt in de luchtbasis Gilze-Rijen. (eigen foto)

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 19-7-2020 | 30 sec. leestijd

Bouwlocatie van het Gymsportcentrum

De bouw van het nieuwe Gymsportcentrum staat op de rol. Donderdag werd het bouwcontract ondertekend door wethouder Vincent Tuijp (namens de gemeente) en Chris de Boer en Frank Klukhuhn van Mercuur Bouw.

De eerste paal zal in november geslagen worden en de planning is dat de turnhal opgeleverd wordt in oktober 2021. Huurders van het Gymsportcentrum zijn Turnvereniging Mauritius, het Club en Buurthuiswerk (twee dansgroepen) en Budocentrum Fun en Fit.

De grondwerkzaamheden zijn al deels uitgevoerd. Het Gymsportcentrum komt te liggen aan de Dijkgraaf de Ruiterlaan bij de Volkstuintjes.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 18-7-2020 | 30 sec. leestijd

Zwarte zwam op boomstam

In de groenstrook tussen de vijver en het fiets-wandelpad langs de Wilgenlaan staat een rij hoge bomen. Op de stam van één van deze bomen zit beneden aan een grote zwarte zwam.

Het is een mooi natuurverschijnsel, maar voor de boom is het eigenlijk geen goede zaak. Het is een teken dat de boom verzwakt is. Door de groei van de zwam, wordt de kern van de stam aangetast.

Er is betrekkelijk weinig tegen de groei van paddenstoelen en zwammen te doen, zodat deze boom uiteindelijk gekapt zal moeten worden.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!